အခန်း (၁၄၅)

အခန်း။ ၁၄၅

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ဧရာမတူကြီးဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပါးစပ်အတွင်းမှ သွေးများမှာ မထိန်းနိုင်အောင် စီးကျလာတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး ဒုတိယအဆင့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှအထိ အလဲလဲအကွဲကွဲ ဖြစ်သွားရမည်ဟု သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

နီးကပ်လာသော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းသည် နာကျင်မှုကို အံတုကာ အတင်းထရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် လျှပ်စီး ၁ က ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်း၏ ပြူးကျယ်သွားသော မျက်ဝန်းများရှေ့၌ပင် လျှပ်စီး ၁ ၏ သဲအိတ်ခန့်ရှိသော လက်သီးကြီးက ဝုန်းခနဲ ကျရောက်လာတော့သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင် ငါ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

မကျေနပ်မှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလျက် ကျောက်လင်းမှာ လျှပ်စီး ၁ ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့ရလေသည်။

ကုန်တင်ကားကြီး၏ တုန်ခါမှုကြောင့် သတိလစ်နေသော ကျောက်လင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။

သူမ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း လက်နှင့် ခြေထောက်များမှာ သံကြိုးများဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ တုပ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် မလှုပ်သာပေ။

ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားအရ သူမသည် မောင်းနှင်နေသော ကုန်တင်ကားတစ်စီး၏ နောက်ခန်းထဲတွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဇွန်ဘီတွေက... တကယ်ကြီး ကားမောင်းနိုင်တာလား"

ကျောက်လင်း နိုးလာပြီး လျှပ်စီး ၁ ကားမောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မှင်သက်အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမကို ခုနတင်ကမှ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီက ယခုအခါ ကားမောင်းနေသည်တဲ့လား။

ထို့ပြင် လမ်းပေါ်ရှိ အတားအဆီးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းခြင်း၊ လီဗာ၊ ဘရိတ်နှင့် ဂီယာတို့ကို စနစ်တကျ အသုံးပြုနေခြင်းတို့မှာ အတွေ့အကြုံရှိသော ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှသည်။

ကျောက်လင်းမှာ သူမကိုယ်သူမ အိမ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ဇွန်ဘီတွေ ဘယ်တုန်းက ကားမောင်းတတ်သွားကြတာလဲ။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သို့ မရောက်မီအထိ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဇွန်ဘီဘုရင် ရှိနေသည်ကို သူမ မသိခဲ့သလို ရှိနေလျှင်ပင် ဇွန်ဘီဟူသည် ဇွန်ဘီသာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။

"ဒီကောင်တွေ ငါ့ကို ချည်နှောင်ပြီး ဘယ်ကို ခေါ်သွားနေတာလဲ"

"ဒီဇွန်ဘီဘုရင်က ငါ့ကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှာတုန်းကလိုပဲ သူ့ဘေးမှာ ထားချင်နေတာလား"

ခြေလက်များ အချည်ခံထားရသဖြင့် ကျောက်လင်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက် အဆောက်အအုံအမှတ် ၅ ရှိ သူမ၏ ယခင် အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသွားသည်။

ထိုစဉ်ကလည်း ဇွန်ဘီဘုရင်သည် သူမအား ဖမ်းဆီးထားခဲ့ပြီး သူမ၏ သေရာမှ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို သိရှိသဖြင့် သူမကို မသတ်ဘဲ ရဲစခန်းမှ လူများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုလည်း ထိုအစီအစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူမအတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချီချီလေးမှာ ဤဇွန်ဘီဘုရင်နှင့်အတူ ရှိနေမည်မှာ သေချာသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူမအား ဇွန်ဘီဘုရင်၏ စခန်းသို့ ခေါ်သွားမည်ဆိုပါက ချီချီလေးကို ဧကန်မုချ ပြန်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ချီချီလေး ထားရစ်ခဲ့သော မှတ်စုထဲတွင် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံဟု ရေးသားထားသဖြင့် ထိုနေရာမှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံးခရီးစဉ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ကျန်းနန်ခရိုင်မှ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ခရီးမှာ မနီးလှသဖြင့် လမ်းလျှောက်သွားပါက အချိန်အတော်ကြာပေလိမ့်မည်။

ကားကြုံလိုက်သွားရခြင်းက ကျောက်လင်းအတွက် အခက်အခဲများစွာကို သက်သာစေမည်ပင်။

"ဇွန်ဘီဘုရင်... ကျွန်မကို အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်မမှာ ဘယ်လို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်မ ချီချီလေးကို တစ်ခေါက်လောက် ပြန်တွေ့ချင်ရုံတင်ပါ..."

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများအရ ဤဇွန်ဘီဘုရင်သည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး လူစကားကို နားလည်ကြောင်း ကျောက်လင်း သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လျှပ်စီး ၁ ကို တိုက်ရိုက် စကားပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ထိုနေရာမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လျှပ်စီး ၁ ကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နေသော လုချွမ်းသည် ကျောက်လင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး ကားကိုသာ ဆက်လက်မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်းတစ်ယောက် ချီချီလေးအတွက်နှင့် ဤမျှအထိ လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ခဏတာမျှသာ စကားပြောခဲ့ဖူးသော ဤမိန်းမနှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ ဘယ်လိုကြောင့် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်သွားသည်ကို သူ အံ့ဩနေမိသည်။

သို့သော် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ပြုံး ပြုံးနေမိ၏။

ကျောက်လင်း၏ စိတ်ရင်းအမှန်က ဘယ်လိုပင်ရှိစေကာမူ သူမသည် သူ၏နယ်မြေအတွင်းသို့ ဒုတိယအကြိမ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ထွက်သွားနိုင်ရန် သူ ခွင့်ပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ။

မကြာမီမှာပင် ကုန်တင်ကားသည် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအနီးသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြင်ပမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားရလေသည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် မြို့ပြင်ရှိ လယ်ယာခြံများအကြောင်း သူမ အတော်အတန် သိရှိထားသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ခြံကြီးများတွင် ကုန်ကျစရိတ်သက်သာစေရန် သစ်သားတိုင်များနှင့် သံဆူးကြိုးများကိုသာ သုံးစွဲလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ထိုခြံစည်းရိုးများမှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သံဆူးကြိုးများကို ကျောက်တုံးများဖြင့် အားဖြည့်ကာ ဧရာမ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံကြီးအား ကျောက်တံတိုင်းကြီးများဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ ဝန်းရံထားခြင်းက ခြံ၏ ခံစစ်စွမ်းရည်ကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးထားသည်။

အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံးသော မြင်ကွင်းမှာမူ ခြံဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်စောင့်နေသည့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးပင်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ အလုံးစုံ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။

အားဖန်၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အပြီး ကျောက်လင်း သိရှိထားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ဤတံခါးစောင့်ကြီးသည် အနည်းဆုံး တတိယအဆင့်ရှိသော တင့်ကားအမျိုးအစားဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျောက်လင်းမှာ တံတွေးပင် ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်မိသည်။

"ဒီကာလအတွင်းမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ အင်အားက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ။ ခြံဝင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကတင် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ထက် အများကြီး ပိုတောင့်တင်းနေပြီ..."

သို့သော် ကျောက်လင်း မသိရှိသည်မှာ တံခါးဝရှိ တတိယအဆင့် ဇွန်ဘီ အားဖန်ဆိုသည်မှာ သူမအတွက် အမြည်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

ကားက ခြံထဲသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လယ်ယာခြံ၏ ရှုခင်းများမှာလည်း စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

လယ်ကွင်းများအတွင်း၌ မနားမနေ အလုပ်လုပ်နေကြသော ဇွန်ဘီများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

"ငါ့ကို ဇွန်ဘီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်လို့ ငါ ရူးသွားတာလား"

"ဒါက ဘာတွေလဲ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးက လယ်စိုက်နေကြတာလား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေသော ကျောက်လင်းမှာ အပြင်ဘက်က မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားရသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းများနှင့် လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော ဇွန်ဘီများရှိသကဲ့သို့ အချို့သော ဇွန်ဘီများမှာလည်း စနစ်တကျ အဖွဲ့လိုက် ကင်းလှည့်နေကြပြီး ခြံဝင်း၏ အစီအစဉ်တကျ ရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ ရုပ်ဆိုးလှသော အသွင်အပြင် ခြောက်သွေ့နေသော ဆံပင်ဝါဝါများ နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော ဟိန်းဟောက်သံများသာ မရှိပါက ဤနေရာမှာ အသစ်တည်ထောင်ထားသော လူသားရှင်သန်သူစခန်းတစ်ခုဟုပင် ကျောက်လင်း ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ဇွန်ဘီများ စုပေါင်းကာ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ဤသည်မှာ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်တွင် မြင်ခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပို၍ လက်ခံရခက်ခဲလှသည်။

ကားက အနည်းငယ် ထပ်မံရွေ့လျားသွားချိန်တွင် လူနေဆောင်အနီးရှိ ကွင်းပြင်၌ လုချွမ်း အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ဝက်ဝံလေး အပန်းဖြေကစားကွင်းကို ကျောက်လင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

ကျောက်လင်းမှာ လုံးဝကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် ဤကဲ့သို့သော ကစားကွင်းမျိုး မရှိခဲ့ကြောင်း သူမ အသေအချာ မှတ်မိနေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်က ဤပစ္စည်းများကို အဝေးမှ သယ်ယူလာခဲ့ခြင်းပင်။

ဇွန်ဘီများကို အသုံးချ၍ ရိက္ခာများ စုဆောင်းနိုင်သော ဇွန်ဘီဘုရင်အတွက် ဤကစားကွင်းပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာရန်မှာ အခက်အခဲ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဤမယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ဆွံ့အကာ ကျန်ရစ်နေတော့သည်။

"ဒီဇွန်ဘီတွေကို လူတွေနဲ့ မခြားနားအောင် လေ့ကျင့်ပေးထားနိုင်တယ်ဆိုတော့... ဒီဇွန်ဘီဘုရင်က တကယ်ပဲ ဉာဏ်နည်းနည်းပဲ ရှိတာလား"

"ဒါက ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတာထက်တောင် ကျော်နေပြီ မဟုတ်လား"