အခန်း (၂၄၀)

အခန်း။ ၂၄၀

လီယောင်းသည် အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ဟာလာဟင်းလင်းကြီးထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများသည်လည်း အရေပြားတစ်ပြင်လုံးသို့ ပိုမိုပြန့်နှံ့သွားသည်။

သူမသည် သတိအပြည့်အဝ ရှိနေပုံမရပေ။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမသည် ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ့မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဒီဝေ့ကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။

"ငါ သတိလစ်သွားတာလား ငါ့ခေါင်းက ပေါက်ကွဲတော့မလိုပဲ"

သူမက အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ... စီနီယာအစ်ကို... ငါ... ငါ လုပ်ရဦးမယ်..."

သို့သော် သူမ၏လက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားချိန်၌ သူမ၏စကားသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမသည် အလှဆင်ထားသော လှောင်အိမ်ငယ်လေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုလှောင်အိမ်အတွင်း၌ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုမှာ ခိုကိုးရာမဲ့သော ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိတ်မိနေသည်ကို အထင်အသား မြင်လိုက်ရသည်။

ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို သူမ သေချာနားမလည်နိုင်သေးမီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ရှန်းယွီ ပိတ်မိနေသော လှောင်အိမ်ငယ်လေးကို သူမ ဆက်လက်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမကိုယ်တိုင်က ပိုမိုကြီးမားသော လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လှောင်အိမ်တိုင်များကြားမှ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမအား လှောင်ပိတ်ထားသူကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ သူမအပေါ်မှ မိုးနေသော ကြီးမားထည်ဝါပြီး မှောင်မိုက်လှသည့် အရိပ်မည်းကြီးပင်။

လီယောင်းသည် ထိုအရာကြီး၏ ကြီးမားလွန်းလှသော အရွယ်အစားကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားမိသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ထားဘဲ သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"အခုမှပဲ ငါ အားလုံးကို နားလည်သွားတော့တယ်"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကိုပဲ စိတ်နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်တာလား"

သူမက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး သူမအပေါ်မှ မိုးနေသော အရိပ်မည်းကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း အမှားကြီး နှစ်ခု လုပ်မိသွားတယ်"

လီယောင်းက စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမ စကားပြောလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အရေပြားပေါ်ရှိ အနီရောင်အက်ကြောင်းများမှာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့နေရာတွင် တောက်ပသော အပြာရောင်အက်ကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာကာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများ စတင်စုစည်းလာတော့သည်။

ထိုအရိပ်မည်းကြီးမှာလည်း ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"ပထမအချက်က..."

သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ကျဉ်းကျဉ်းကြပ်ကြပ် နေရာတွေကို မကြိုက်ဘူး"

သူမ၏ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူမကို ပိတ်လှောင်ထားသော လှောင်အိမ်ကြီးကို အစိမ်းလိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ သံတိုင်များသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဖန်ကွဲစများကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဒုတိယအချက်ကတော့..."

သူမ၏ အကြည့်မှာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော လှောင်အိမ်ငယ်လေးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"ငါ့ပစ္စည်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာလုဖို့ ကြိုးစားတာကို ငါ တကယ် မုန်းတယ်"

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အခြားသူတွေဆီကနေ လုယူခွင့်ရှိတာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ"

သူမက ကြေညာလိုက်သည်။

ထိုသို့ နောက်ဆုံး ကြေညာချက်နှင့်အတူ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားတော့သည်။ ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး အရိပ်မည်းကြီးကို လွှမ်းခြုံကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ဧကရီသည် လီယောင်း၏ အသိစိတ်ထဲသို့ စီးဝင်နေသော အမှောင်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။ အခြေအနေမှာ တကယ်ပင် လက်လွန်နေပြီဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

လီယောင်းသည် ဤချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်လိမ့်မည်ဟူသော သူမ၏ ကနဦးတွက်ဆချက်မှာ မှားယွင်းနေခဲ့ပြီလား။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့တာလား။

သူမ၏ တွက်ဆချက်များအပေါ် သံသယဝင်စပြုလာချိန်မှာပင် တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ စိတ်အေးသွားသည့် အပြုံးတစ်ခုမှာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

"သူမ နောက်ဆုံးတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ"

ဧကရီက စိတ်သက်သာရာရစွာ တွေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး တွေ့သမျှ အမှောင်ထု အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

လီယောင်း၏ အသိစိတ်အတွင်းမှ အမှောင်ထုများ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ ဧကရီလည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးလက်အေး နားနိုင်သွားတော့သည်။

သူမသည် မှောင်မည်းနေသော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မူလအရောင်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျေနပ်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပြန်ရောက်ပြီလား"

ဧကရီက မေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အင်း... ကျေးဇူးပဲ"

လီယောင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ဧကရီသည် ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်တည်ကြည်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က လီယောင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်အောင် လုပ်ဆောင်ရတော့မည်ပင်။

ပြင်ပကမ္ဘာတွင်မူ လီယောင်းသည် ကျင့်စဉ်သွေဖည်စဉ်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် ချီစီးဆင်းမှု နည်းစနစ်များကို ဂရုတစိုက် လေ့ကျင့်နေသည်။

သူမသည် ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနေစဉ် အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ စိတ်အာရုံထဲ၌ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေမိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ သေချာလှသည်။ သူမအနေဖြင့် ယခင်ကထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းမှာလည်း အလွန်လျင်မြန်ရန် လိုပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ကောင်းကင်ယံ၌ စုရုံးနေသော မိုးတိမ်များကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ လျှပ်စီးများမှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုပြင်းထန်လာနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုခဏတာ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ရှန်းယွီသည် လီယောင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မူလက သူခန့်မှန်းထားသည့် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်နှောင်းပိုင်းထက် ပိုမိုမြင့်မားကာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ခန့် ရှိကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ သိလိုက်ရခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားစေသည်။ အကယ်၍ ဤပုံသဏ္ဌာန်ကပင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် စွမ်းအားရှိနေလျှင် သူမ၏ နောက်ဆုံးအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားနိုင်မလား။

၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟု ထင်ရသည်။ ထိုကျင့်စဉ်အဆင့်နှစ်ခုကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူမဆို ထိုအဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင် သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယွီသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချဉ်းကပ်မှုကို စွန့်လွှတ်ကာ လုံးဝ တည်ကြည်လေးနက်သွားတော့သည်။ လီယောင်းသည် သူမ၏ နောက်ဆုံးအသွင်ပြောင်းလဲမှုဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော မဖြစ်

နိုင်သည့် ကွာဟချက်ကို အမှန်တကယ် ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ သူ အဖြေရှာရန် လိုအပ်သည်။

အသက်ရှူအကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဤပုံသဏ္ဌာန်သစ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် သူ၏ အဆုံးသတ်တိုက်ကွက်များမှ ထပ်ခါတလဲလဲ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ ခက်ခဲခဲ့သည်။

ဤဗားရှင်းကို ကျော်လွှားပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် နောက်ဆုံးအဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန်းယွီ၏ ကြိုတင်သိမြင်မှုစွမ်းရည် နိုးထလာပြီး သူ၏ နောက်ကျောတည့်တည့်မှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လာနေကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

သူသည် ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ သီသီလေး လွဲချော်သွားသည်။ ယခုအခါ တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံးမှာ စစ်မြေပြင်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရင်ဆိုင်လျက် ရှိနေကြသည်။

ထိုအစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှု၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရုံဖြင့် ဤအဆင့်မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယွီ သိလိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ မော်ကွန်းတင်လောက်သော တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့သည်။

သူတို့သည် မြေကမ္ဘာကို တုန်ခါစေသော တိုက်ကွက်များကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်နေကြပြီး ထိချက်တိုင်းသည် ပုံရိပ်ယောင် ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းသို့ တုန်ခါလှိုင်းများ စီးဆင်းသွားစေသည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ယခင်သံသယကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်းနယ်ပယ် မဟုတ်သေးဘဲ ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်ခြင်း စွမ်းအား၏ သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းလာသော ဗားရှင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခင်ပုံသဏ္ဌာန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့်မူ အဝေးကြီး လိုနေသေးသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ လှမ်းနိုင်သေးတာမျိုးလား..."

သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများအတွင်း သူ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

စွမ်းအားအသားတင်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တန်းတူနီးပါး ရှိနေသော်လည်း ရှန်းယွီသည် သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်မှု စွမ်းရည်ကြောင့် အသာစီးကို အစဉ်တစိုက် ရယူထားနိုင်သည်။

သူသည် ထိုအားသာချက်ကို အဆုံးစွန်အထိ အသုံးချကာ သူမ၏ ခုခံမှုများကို စနစ်တကျ ဖြိုခွင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အပြတ်အသတ် အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။

အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးမှာ သူ၏မျက်နှာတွင် ပေါ်လွင်လာသည်။

ငါ အနိုင်ရခဲ့ပြီ။

တိုက်ခိုက်ရေးတွင် လီယောင်းထက် သူ အမှန်တကယ် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အောင်ပွဲ၏ အရသာကို ခံစားနေစဉ်မှာပင် လီယောင်းအနေဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုခုဖြင့် သူ့ကို အံ့အားသင့်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အကယ်၍ စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်း နယ်ပယ်မှ ရန်သူတစ်ဦးသာ ဂိုဏ်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် သူတို့အတွက် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဟင်... ထူးဆန်းလိုက်တာ ပုံရိပ်ယောင်က ဘာလို့ မပိတ်သေးတာလဲ..."

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝိညာဉ်ကြောသို့ ပြန်မပြောင်းသေးသည်ကို သတိထားမိလိုက်သောအခါ သူ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ လှုပ်ရှားမရအောင် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မဖောက်ထွင်းနိုင်သော ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုအတွင်း အပိတ်ခံထားရသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုပင် မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲသံများ မြည်လာပြီး လေထုထဲ၌ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

ထိုအက်ကြောင်းများသည်ပင် ရှန်းယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံးမှာ လုံးဝ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်...