အခန်း (၂၄၁)

အခန်း။ ၂၄၁

ဝိညာဉ်ကြောအတွင်း၌ ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တုန်ရင်နေကာ အသက်ကို လုရှူနေရသည်။ ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ပင် ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ အတန်ကြာအောင် ထိုင်နေမိပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူ၏စိတ်က ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်က….

သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်မှု စွမ်းရည်ဖြင့် အနာဂတ်ကို သုံးစက္ကန့်အထိ ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ထိုတိုက်ကွက် လာနေသည်ကို သူ လုံးဝ မမြင်ခဲ့ရပေ။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် အချိန်ကြီး ရပ်တန့်သွားသည့်အလား တစ်နေရာတည်းတွင် အေးခဲသွားပုံမှာ တကယ်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာကောင်းလှသည်။

သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နေမလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်ရင်း ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးခုန်သံကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူ မည်မျှပင် တိုးတက်လာခဲ့ပါစေ လီယောင်းကိုမူ အမှန်တကယ် အနိုင်မယူနိုင်သေးပုံရသည်။

ထိုအသိက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေသော်လည်း ထိုခံစားချက်ကို သူ ချက်ချင်းပင် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးမားမားတွင် အနိုင်အရှုံးမှာ အဓိက မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အနီးအနားတွင် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိစေရန် သူ ပိုမိုအစွမ်းထက်လိုသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း သူမက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် သူ စစ်မှန်စွာ ဝမ်းမြောက်မိသည်။

သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်း နယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်မရောက် သူ မသေချာသော်လည်း အကယ်၍ ထိုအဆင့်ရှိသည့် ရန်သူတစ်ဦး ဂိုဏ်းကို လာတိုက်ခဲ့လျှင် သူမသည် အနည်းဆုံးတော့ ခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသော အသိက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေသည်။

စနစ်၏ နာရီကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ်အတွင်း အချိန်မှာ အတော်လေး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်ကို ရှန်းယွီ အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရုဏ်တက်ရန် သုံးနာရီခန့်သာ လိုတော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျန်ရှိသောအချိန်တွင် အတွေ့အကြုံမှတ်များကိုသာ အပြင်းအထန် စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယနေ့မနက်တွင် အချိန်နှောင်းနေပြီဖြစ်ရာ စိုက်ပျိုးရေး သို့မဟုတ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းများကို သူ မလုပ်တော့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသော သူ၏ နတ်ဘုရားအဆင့် ဉာဏ်အလင်းကို အသုံးချကာ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းသိုင်း အတွေ့အကြုံများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် ဉာဏ်အလင်း၏ အံ့မခန်း အကျိုးကျေးဇူးများမှာ စတင်ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တမင်တကာ နားလည်အောင် မကြိုးစားဘဲနေလျှင်ပင် အသိအမြင်သစ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ စီးဝင်နေပြီး အချိန်တိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များအပေါ် နားလည်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာနေသည်။

တိုက်ပွဲပုံရိပ်ယောင်များအတွက် သူသည် လီယောင်း၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်ဗားရှင်းကို ရန်သူအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထိုအဆင့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တန်းတူနီးပါး ရှိနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုအတွက် အသင့်တော်ဆုံး စိန်ခေါ်မှုပင်။

အရုဏ်မတက်မီ ကျန်ရှိသော နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲပေါင်း များစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး သူ၏ နည်းစနစ်များကို အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုစီ ပြီးဆုံးသွားတိုင်း သူသည် ခဏတာ ရပ်နားကာ သင်ယူခဲ့သမျှကို စနစ်တကျ ပြန်လည်

သုံးသပ်ပြီး အမြဲတမ်းမှတ်ဉာဏ်အဖြစ် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သို့မှသာ အတွေ့အကြုံမှတ်များ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခံရသည့်တိုင် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ကျန်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓာတ်ကြီးငါးပါး လက်ဝါးသိုင်းအားလုံးကို ပြည့်စုံလုနီးပါး လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။ အချိန်အနည်းငယ်သာ ထပ်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုသိုင်းကို အဆုံးစွန်အထိ တတ်မြောက်သွားမည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။

ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး အချိန်ကုန်မည့် မြင့်မြတ်အဆင့်နည်းစနစ်များကိုမူ သူ တမင်တကာ မလေ့ကျင့်သေးဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤဓာတ်ကြီးငါးပါး နည်းစနစ်များကို အဆုံးစွန်ထိ တတ်မြောက်သွားပါက သူ ဘာဆက်လုပ်မည်ဆိုသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းပင်။ ထိုအစီအစဉ်က သူ လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုကိုပင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

ရှန်းယွီသည် တရားထိုင်ရာမှ ထလိုက်ပြီး သူ၏ ဆေးဘက်ဝင်အပင်ဥယျာဉ်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ယခင်နေ့က သူစီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်တစ်ခုစီအတွက် ပထမဆုံး တစ်နာရီကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတတ်ပညာဆောင် တွင် စာသင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စိုက်ပျိုးရေးအတွက်မူ သူသည် ဝိညာဉ်ကြောအတွင်း ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပုံမှန်အလုပ်များကို အရင်လုပ်ဆောင်ပြီးမှ မနက်ခင်း၏ နောက်ဆုံးတစ်နာရီတွင် သွားရောက်သင်ကြားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

အခြားအလုပ်များမစတင်မီ ရှန်းယွီသည် ကြီးထွားမှုအရှိန်မြှင့်တင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို နောက်

တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးပညာမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဤအရှိန်မြှင့်တင်မှု စွမ်းရည်မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဤနည်းစနစ်သည် ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိရှိသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များနှင့် အဆင့် ၄ အထိရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများကိုပါ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အပင်များအတွက်ဆိုလျှင် ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိသော အပင်များသည် ယခုအခါ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်ရာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို နှစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ်ခန့် ခူးဆွတ်နိုင်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့ မြန်ဆန်လာခြင်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်ချီအဆင့်မှာ ယခင်အတိုင်းသာ ရှိနေဦးမည်ဆိုပါက ဤမျှအထိ ကြီးထွားရန် အချိန်နှစ်ဆခန့် ပိုပေးရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရှန်းယွီမှာမူ ဤတိုးတက်မှုအပေါ် အထူးတလည် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ စိုက်ပျိုးရေးအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ခူးဆွတ်ချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ ပိုမိုတိုတောင်းလာလိမ့်မည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သတ္တမအဆင့်ရှိသော အပင်များအတွက်မူ အရှိန်မြှင့်တင်မှုမှာ ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ သူတည်ဆောက်ထားသော ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အင်းကွက်ကြောင့် ရရှိလာသည့် ချီစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ယခင်က သူခန့်မှန်းခဲ့သည့် သုံးရက်ကြာမည့်အစား ယခုအခါ နေ့စဉ်နီးပါး ခူးဆွတ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

သတ္တမအဆင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များမှာ သာမန်အပင်များမဟုတ်ဘဲ နိမ့်ပါးသောအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း ထိုအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဤသည်မှာ အလွန်

ကြီးမားသော တိုးတက်မှုပင်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဤအဆင့်ရှိ အပင်များကို အများဆုံး အသုံးပြုကြရသည်မှာလည်း အံ့ဩစရာမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမား အများစုမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမနှင့် နဝမအဆင့် အပင်များအတွက်မူ အရှိန်မြှင့်တင်မှုမှာ ၄၀၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ၈၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ အသီးသီး ရှိနေသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သီအိုရီအရ တစ်နေ့တည်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခူးဆွတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ဥယျာဉ်သို့ ခဏခဏ ပြန်လာရန် အချိန်မရှိသဖြင့် တစ်နေ့တစ်ကြိမ် ခူးဆွတ်ရခြင်းကိုသာ ကျေနပ်လိုက်ရတော့သည်။

ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်သားရဲ မွေးမြူရေးခြံသို့ သွားကာ တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း အရှိန်မြှင့်တင်မှု နည်းစနစ်ဖြင့် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် အချို့သော သတ္တဝါလေးများမှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ယခု အရှိန်မြှင့်တင်မှုနှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ ယခင်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျန်ရှိသောအချိန်များတွင် ဥယျာဉ်အတွင်း၌ အပင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဥယျာဉ်ကို ထပ်မံချဲ့ထွင်ခြင်းများကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကုန်ခါနီးတွင် သူသည် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ သူ၏ ပထမဆုံးသော တရားဝင် စာသင်ကြားမှုပြုလုပ်ရန် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတတ်ပညာဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွါလာခဲ့သည်။