← Chapters

ပါရမီ

Vol. 1 Ch. 7

ပါရမီ

Vol. 1 Ch. 7

ချီသွေးဆေးလုံး၏ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် ၁ မှတ် တိုးလာခဲ့ပြီး ချန်ဖေး၏ စိတ် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားသည်။ ချီသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်အလင်းများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် ပန်းကန်ထဲမှ ဝက်အသည်းကြော်ကို အကိုက်အနည်းငယ်ဖြင့် စားသောက်လိုက်သည်။ သူသည် အိုးထဲသို့ ဝက်အသည်း အများအပြား ထည့်မထားခဲ့ပေ။ ဝက်အသည်းကြော်အတွက် ဝက်အသည်း မည်မျှသုံးရမည်ဟု ဖော်ပြမထားသောကြောင့် ချန်ဖေးသည် သဘာဝကျကျပင် အနည်းဆုံး ပမာဏကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယခင်က သူဝယ်ယူခဲ့သော ပမာဏအရ ချန်ဖေးသည် ဝက်အသည်းကြော် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ကြော်နိုင်သေးသည်။ သို့သော် ဒါဇင်နှင့်ချီသော အကြိမ်ရေသည် ချီသွေးဆေးလုံးကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေးသည် ဝက်အသည်း အနည်းငယ်ကို ဂရုတစိုက် လှီးဖြတ်ပြီး အိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ စနစ်မျက်နှာပြင်က အသိအမှတ်ပြုမည့် ဝက်အသည်းကြော် ပမာဏ မည်မျှသေးငယ်နိုင်သည်ကို ချန်ဖေး စမ်းသပ်လိုသည်။

ခဏအကြာတွင် လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော ဝက်အသည်းကြော်တစ်ဖတ် အိုးထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချီသွေးဆေးလုံးနှင့် ပတ်သက်သော နောက်ထပ် ဉာဏ်အလင်းတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖေးသည် ကျန်ရှိသော ဝက်အသည်းကို ကြည့်လိုက်သည်၊ အကြိမ်တစ်ရာ လေ့ကျင့်ရန် လုံလောက်နေပြီ။

တွန်းအားများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဝက်အသည်းကြော်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ နှစ်မြှုပ်လိုက်ပြီး လုံးဝ ဈာန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ ဝက်အသည်းအားလုံးကို ကြော်ပြီးသွားပြီး ချန်ဖေးသည် ၎င်းကို စားရသည်မှာ အနည်းငယ် ငြီးငွေ့လာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် ဝက်အသည်းကြော် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေး၏ ဟင်းချက်လက်ရာသည်လည်း အတော်အတန် သာမန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးသည် ဒုတိယ အရေးကြီးသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံး အရာမှာ စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် ပြသနေသော ချီသွေးဆေးလုံးသည် ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်အဆင့်တွင် ချီသွေးဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ခြင်းသည် ချီသွေးဆေးလုံး တစ်အိုးချင်းစီကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ပြီး ပေါက်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးလုံး ပျက်စီးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ချီသွေးဆေးလုံးများ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ရောင်းချပါက ပြဿနာ များစွာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“ဆေးခန်းကို ရောင်းရမလား။ ဒါမှမဟုတ် ဈေးထဲက တခြားဆိုင်တွေကို ရောင်းရမလား”

ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အစောင့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းသည် အလုပ်ကြမ်းသမားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကန့်သတ်ချက် သိသိသာသာ နည်းပါး၏။ အပိုဝင်ငွေ အားလုံးကို ဆေးခန်းသို့ ပေးအပ်ရန် တောင်းဆိုချက် မရှိတော့ချေ၊ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော စည်းမျဉ်းမျိုးသာ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့လျှင် အစောင့်များအားလုံး ထွက်ပြေးကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အစောင့်တစ်ဦးသည် တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပါက ဆေးခန်းသို့ ရောင်းချခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ဆေးခန်းသည် အစောင့်ကို တရားမျှတမှု မရှိဘဲ ဆက်ဆံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ချီသွေးဆေးလုံးကဲ့သို့သော အရာသည် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအမျိုးအစားထဲတွင် အကျုံးမဝင်ပေ။

သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း ထင်ရှားစေမည်လောဟု ချန်ဖေး တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

“ဆေးခန်းကို ရောင်းလိုက်မယ်”

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်ဖေး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သာမန် ချီသွေးဆေးလုံးမျှသာ ဖြစ်ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သင့်လျော်သလို ပြသခြင်းသည် ဆေးခန်းအား ချန်ဖေးကို အနည်းငယ် ပိုမို အာရုံစိုက်လာစေနိုင်သည်။

ချန်ဖေးသည် လက်ရှိတွင် ဆေးခန်း၏ အစောင့်များကြားတွင် လုံးဝ အရာမဝင်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးသည် အလွန် အန္တရာယ်များသည်၊ ချန်ဖေးသည် ဖျင်းယင်းတောင်ပေါ်တွင် ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော တာဝန်များ ရှိလာပါက အမြောက်စာများကို သေချာပေါက် ဦးစွာ စေလွှတ်လိမ့်မည်။

အရာမဝင်သော လူများသည် အမြောက်စာ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

“ပထမဆုံး ချီသွေးဆေးလုံးရဲ့ အခြေခံအဆင့်ကို ပြသမယ်... ပြီးတော့ အချိန်တစ်ခု ကြာမှ ကျွမ်းကျင်အဆင့်ကို ပြသမယ်... ဒါဆိုရင် သိပ်ပြီး ပုံကြီးချဲ့ရာ မရောက်တော့ဘူး”

ချန်ဖေးသည် စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်ပြီး နေရာကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းလင်းကာ ဆေးခန်းသို့ အမြန် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဆေးဖော်စပ်ခန်းရှိ ကျန်တာဖုန်းကို သွားရောက် ရှာဖွေလိုက်သည်။

“ဆေးဖော်နည်းကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်”

ကျန်တာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဆေးကျမ်းကို ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ ချန်ဖေးက ဆေးဖော်နည်းကို လာပြန်ပေးသည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။

“အကြီးကဲကျန်... ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း ချီသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်တာ အောင်မြင်သွားတယ်”

ချန်ဖေးက ဆေးဖော်နည်းကို ချလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်...”

ကျန်တာဖုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဆေးခန်းက မင်းကို ဆေးမြစ်တွေ အလကား ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက ပြောခဲ့တယ်မလား”

“ဟုတ်ကဲ့... ချီသွေးဆေးလုံးအတွက် ဆေးမြစ်တစ်စုံ ဝယ်ဖို့ ကျွန်တော် ငွေပေးချေပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာတင် ဖော်စပ်ပြပါ့မယ်။ အကြီးကဲကျန်အနေနဲ့ လမ်းညွှန်မှုတချို့ ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ချန်ဖေးက အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ မင်းကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ တခြားလူ သွားရှာ...”

ကျန်တာဖုန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးသည် ရှင်းပြရ ခက်လွန်းသည်။ ဆေးဖော်နည်းကို ဖတ်တာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးသည်၊ ချီသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ပြီဟု ပြောနေသည်။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူများ ထင်နေသနည်း။

ပြီးတော့ ဒီအဘိုးကြီးကို သူ ဆေးဖော်စပ်တာ ကြည့်ခိုင်းချင်သေးသည်တဲ့လား။ ငါက အဲဒီလောက် အားနေသည်ဟု သူ ထင်နေတာလား။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်မျိုးကို လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က တစ်စုံတစ်ယောက် အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး သူတို့နှင့် ရင်းနှီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ဖော်စပ်သောအခါ ရလဒ်သည် အလွန် ဆိုးရွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်တာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို အာရုံစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ချန်ဖေးသည် အလုပ်ကြမ်းသမား ဘဝမှ အစောင့်အဖြစ် ရာထူးတိုးလာခြင်းမှာ မလွယ်ကူကြောင်း တွေးမိ၍ အစောပိုင်းက ခံစားခဲ့ရသော သနားစိတ် အနည်းငယ်သည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

“အကြီးကဲကျန်... ကျွန်တော့်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ ဟာသလုပ်စရာ အကြောင်းရင်း မရှိသလို ခင်ဗျားကို အရူးလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိပါဘူး”

ကျန်တာဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာတွေးနေသည်ကို ချန်ဖေး ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။ “နောက်ကျရင် ဆေးဖော်စပ်နေတုန်း ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းစနစ်မှာ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရင် အကြီးကဲကျန်အနေနဲ့ အချိန်မရွေး တားဆီးနိုင်ပါတယ်... ဖြစ်မလား ခင်ဗျာ.”

ကျန်တာဖုန်းသည် ချင်းကျိန့်ဆေးခန်းမှ ဝါရင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူခြင်းသည် အခြားသူများ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းမှ တားဆီးပေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေးသည် ဆေးခန်းတွင် နေရာတစ်နေရာ ရယူလိုပြီး အရင်းအမြစ် ပိုမို ရရှိလိုပါက ကျန်တာဖုန်းနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်တာဖုန်းသည် အပြင်ပန်းတွင် အေးစက်သော်လည်း အတွင်းစိတ် နွေးထွေးသူအဖြစ် နာမည်ကြီးပြီး အလားအလာရှိသော မျိုးဆက်သစ်များကို ကူညီပံ့ပိုးလိုသူ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ချန်ဖေးသည် ဤမျှအထိ အားထုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်တာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေးနက်သော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် မပျော့ပျောင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ကောင်းပြီ... မင်း တစ်ကြိမ် ဖော်စပ်နိုင်တယ်... မင်း တကယ် ဘယ်အဆင့် ရှိလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်မယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးကဲကျန်”

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ့နောက်ရှိ အထုပ်ထဲမှ ချီသွေးဆေးလုံးအတွက် ဆေးမြစ်တစ်စုံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဆေးဖိုတစ်ခု ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဆေးဖိုကို ကိုးရိုးကားရား သန့်ရှင်းရေး လုပ်၏။ မီးမွှေး ဆေးမြစ်များ ထည့်၏။

ကျန်တာဖုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ နည်းစနစ်သည် စိမ်းလွန်းလှသည်၊ ဆေးဖော်စပ်နိုင်သူ တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူသည် ဆေးဖော်နည်း ရရှိသည်မှာ နှစ်ရက်သာ ရှိသေးကြောင်း တွေးမိသောအခါ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ဖြစ်ပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံအဆင့်များသည် မှန်ကန်သည်။

ပထမ အဆင့်အနည်းငယ်သည် စိမ်းနေသော်လည်း ချန်ဖေးသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်အဆင့် ချီသွေးဆေးလုံးသည် နှစ်အနည်းငယ် အတွေ့အကြုံရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ ဆေးမြစ်များကို ဆေးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ချန်ဖေး၏ စည်းချက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုတိုင်းသည် ချန်ဖေး၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အတွင်း၌သာ ရှိသည်။

သွေးအားဖြည့်ရန် ဆေးမြစ် အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ပြောင်းလဲမှုသည် အမှန်တကယ်တွင် များပြားခြင်း မရှိပေ။ ဤပြောင်းလဲမှုများကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် ဆေးဖိုတိုင်းတွင် အောင်မြင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံး ရလဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ဖေးသည် ယခုအချိန်တွင် ကျွမ်းကျင်အဆင့်ကို မပြသနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လွန်ကဲလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဖိုထဲတွင် ပြောင်းလဲမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ချန်ဖေးသည် တမင်တကာ အချိန်မီ ချိန်ညှိခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ဤသည်က ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဆေးဖို ပေါက်ကွဲစေမည် မဟုတ်ဘဲ သည်းခံနိုင်သော အမှားအယွင်း အသေးစားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်တာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို ကြည့်ရင်း အစပိုင်း သံသယမှသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်လာပြီး ယခု အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်အထိ ဖြစ်လာသည်။

ချန်ဖေး၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အားနည်းချက်များ များစွာ ရှိနေသေးပြီး အကယ်၍ ဤအားနည်းချက်များသည် အခြား အတွေ့အကြုံရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များတွင် ပေါ်ပေါက်လာပါက ဝေဖန် ပြုပြင်ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဆေးဖော်နည်းနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော ချန်ဖေးကဲ့သို့ လူသစ်တစ်ယောက်အတွက် ၎င်းသည် လုံးဝ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ချန်ဖေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ကျန်တာဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အတော်လေး အံ့သြစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ ကြာသောအခါ ဆေးဖိုအဖုံး ပွင့်သွားသည်နှင့် ဆေးရနံ့သင်းသင်းလေးသည် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ကျန်တာဖုန်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ချန်ဖေး ကမ်းပေးသော ချီသွေးဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဆေးလုံးသည် လုံးဝန်းခြင်း မရှိဘဲ ရနံ့ထဲတွင် မရောနှောရသေးသော ဆေးနံ့အချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် ၎င်းမှာ ချီသွေးဆေးလုံး တစ်လုံး ဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်ကို မထိခိုက်စေပေ။

ကျန်တာဖုန်းသည် ချန်ဖေးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသော အတွေးမှာ ချန်ဖေးသည် ယခင်က ချီသွေးဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ဖူးခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ပင်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ဤအတွေးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

အလုပ်ကြမ်းသမားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် အရင်က ဖော်စပ်ဖူးမှာလဲ။

ဒါဆို ဒီချန်ဖေးမှာ တကယ်ပဲ အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် အလွန်အားကောင်းတဲ့ ပါရမီ ရှိနေတာလား။

All Chapters