ဓားရှည်ကို ညင်သာစွာ သုတ်ခြင်း

“ခုနစ်ရက် ဆက်တိုက် မနက်တိုင်း ဆေးတစ်လုံး သောက်ပါ။ ဒီဆေးမြစ်ကို ကြိတ်ချေပြီး မီးရှို့ပေးပါ... ဒါက ဒဏ်ရာကို မြန်မြန် ကျက်စေဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။” စုန့်မြောင်က ဆေးမြစ်ကို ထုတ်ယူရင်း ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော်ကြီး။ ဒါက ဆေးကုသခပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ!”

သူတို့ အစ်ကိုကြီး၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများသည် စိတ်လက်ပေါ့ပါး သွားကြပြီး စောစောက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူသတ်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စုန့်မြောင်သည် သူတို့၏ ငွေကို လက်မခံရဲသဖြင့် လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကာပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်လျန်၏ တိုက်တွန်းမှုကို မလွန်ဆန်နိုင်တော့သဖြင့် စုန့်မြောင်သည် ငွေတစ်တုံးကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး စုန့်မြောင်အား အခြား ဆေးကုသခများကို လက်ခံရန် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းကြတော့ပေ။

ချန်ဖေးသည် ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း ကျောချမ်းသွားသည်။ စုန့်မြောင်က လူ့သဘာဝကို နားလည်သောကြောင့်သာ သူတို့ အသက်ရှင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဆေးကုသခ အားလုံးကို အမှန်တကယ် လက်ခံလိုက်ပါက ယခုအချိန်၌ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် ရက်ရောသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဆေးကုသခ အတွက်ပင်ဖြစ်စေ ငွေကို ထိုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာ၍ ဧည့်ခန်းမသို့ ရောက်သောအခါ ဖုလျောင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သတိမေ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီလူက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလို့ ညီအစ်ကိုတွေက သူ့ကို ဖမ်းပြီး ခြေထောက် ရိုက်ချိုးလိုက်တာ။” ကျန့်လျန် ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်လျန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွလှုပ်သွားပြီး ချန်ဖေးနှင့် အခြားလူကို မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုတွေက ကိုယ့်အင်အားကို ကိုယ် မချင့်ချိန်မိဘဲ လူတစ်ယောက်ကို နာကျင်စေမိတယ်။ ဒီညီအစ်ကို ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း ဆေးကုသခွင့် ရအောင် ငွေနည်းနည်း ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။”

“မလိုပါဘူး... မလိုပါဘူး!”

စုန့်မြောင်က လက်ကို အလျင်အမြန် ယမ်းပြလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေးက သဘောပေါက်သဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ ဖုလျောင်ကို ကျောပိုးလိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲမှ အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

“ငါတို့ သူတို့နောက်လိုက်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်ရမလား။” လူတစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့ကွာ... သူတို့က ငါတို့ အသက်တွေကို တော်တော်များများ ကယ်ခဲ့တာပဲ။ ငါ့အစ်ကိုရဲ့ အခြေအနေလည်း အခု တည်ငြိမ်သွားပြီ။ သူတို့ အသက်ကို အခကြေးငွေ အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ။” ကျန့်လျန်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ဖေးခြံဝင်း ဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဖုလျောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ခဏကြာ လျှောက်ပြီးနောက် ချန်ဖေး အနည်းငယ် မောပန်းလာသည်။ မကြာသေးမီက အရိုးကျိန်စာအမှတ် ကြောင့် ကျင့်ကြံမှု ဆက်တိုက် တိုးတက်လာသော်လည်း ချန်ဖေး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ သာမန်လူတစ်ဦးထက် အနည်းငယ်သာ သာလွန်သေးသည်။

လူတစ်ယောက်ကို ကုန်းပိုးပြီး ပြေးရတာ တကယ် ပင်ပန်းတာပဲ။

“မြန်မြန် ပြေးစမ်းပါ... သူတို့ စိတ်ပြောင်းသွားမှာ စိုးရတယ်။”

စုန့်မြောင် ပြင်းထန်စွာ မောဟိုက်နေသော်လည်း ထိုလူများ ပြန်လိုက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ရပ်နားရန် မဝံ့ရဲပေ။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ဒီနေ့ သူ တကယ် ကံကောင်းခဲ့၏။ သို့မဟုတ်ပါက ခြေတစ်လှမ်း မှားယွင်းသွားသည်နှင့် သူ၏ ကျဆုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ဖုလျောင်သည် အတော်အတန် သန်မာသူ ဖြစ်ပြီး ကျန့်လျန် မရှိခိုက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။ ဤအချက်က ထိုလူများအကြားတွင် ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား မည်မျှ ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အရေးပေါ် အစီအစဉ်အားလုံးကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့လျှင်ပင် ရလဒ်မှာ ဆိုးရွားဖွယ် ရှိနေသည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ မပြည့်မီတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့ရိုးခြေရင်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွေ နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ဖေးတို့ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ဖုလျောင်၏ ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ!” ကျန်းစီနန်သည် ဖုလျောင်၏ ကျိုးပဲ့နေသော ခြေထောက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခြေထောက်ကို ကုသ၍ ရနိုင်လျှင်ပင် သူ ဘယ်တော့မှ ပုံမှန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ကျုပ်တို့ တောင်ပေါ်က ဓားပြတစ်သိုက်နဲ့ တိုးမိတာ... ဟင်း...”

ဤနေရာသို့ ရောက်မှသာ စုန့်မြောင်သည် သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။ သူ ပြောနေစဉ် ဘေးပတ်လည်မှ လူများသည် ကြီးထွားလာသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် နားထောင်နေကြသည်။

အကယ်၍ စုန့်မြောင်၏ ဆေးပညာ စွမ်းရည် မကောင်းခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် သူ့တွင် ကုသရေး ဆေးလုံး မရှိခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် သူ ပို၍ လောဘကြီးခဲ့လျှင် ယခုအချိန်၌ ခေါင်းဖြတ် အသတ်ခံလိုက်ရနိုင်ကြောင်း တွေးကြည့်နိုင်သည်။

“ဒီဓားပြတွေက ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ရဲတင်းကြတာပဲ! ငါ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးကို တိုင်ကြားပြီး သူတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခိုင်းမယ်။”

ကျန်းစီနန်က အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်ပြီး ခရိုင်ရုံးဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွေ သည် ရှေ့သို့ အမြန်တိုးကာ ကျန်းစီနန်အား စကားအနည်းငယ် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ ကျန်းစီနန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူမ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ချန်ဖေး အသက်ပြင်းပြင်း အနည်းငယ် ရှူလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားဖွယ် ရှိသည်။ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး သည် ဖျင်းယင်း ခရိုင် ပြင်ပမှ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်သလို ကျန်းမိသားစုသည်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေကြလိမ့်မည်။

လူမသေဘူးဆိုရင် အားလုံး အဆင်ပြေတာပဲ မဟုတ်လား။

ချန်ဖေး ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ကျန်းမိသားစုသည် ဤကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ပြန်ခဲ့ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ချန်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို သူတို့၏ စာနာမှု အထိမ်းအမှတ် အဖြစ် ငွေအနည်းငယ် ပေးလျော်ခဲ့သည်။

ဖုလျောင်သည် ခြေထောက်ကျိုးသွားသဖြင့် နစ်နာကြေး ပိုရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ငွေဆယ်တုံးကျော် ရရှိခဲ့ပြီး သူ ကုသရေး ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ကြောင်း သတင်းသည်လည်း ဆေးခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကျန်တာဖုန်း သည် အလွန် ဝမ်းမြောက်နေပြီး ချန်ဖေးကို သူ့အိမ်သို့ပင် ဖိတ်ခေါ်ကာ အတူတကွ အရက်အနည်းငယ် သောက်ခဲ့ကြသည်။

ကုသရေး ဆေးလုံးသည် ချီသွေးဆေးလုံး ထက် ဖော်စပ်ရန် ပိုခက်ခဲသည်။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် ဆေးဖော်မြူလာ ရရှိပြီးနောက် ဆယ်ရက်ကျော် အတွင်း ကုသရေး ဆေးလုံးကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းက အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် သူ၏ ပါရမီကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။

ဤအချက်က ချန်ဖေးသည် ချီသွေးဆေးလုံး ကိုသာ ဖော်စပ်နိုင်ပြီး အခြားဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ပါက မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟူသော အယူအဆကိုလည်း ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကျန်... ခင်ဗျားဆီမှာ မြက်ပြန်နုဆေးလုံး ဖော်မြူလာ ရှိလား။” ချန်ဖေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မြက်ပြန်နုဆေးလုံး သည် ချီသွေးဆေးလုံး ၏ အဆင့်မြင့်နည်း ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရာတွင် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိသည်။ သေချာပေါက် စျေးလည်း ပိုကြီးသဖြင့် ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသာ ဤဆေးလုံးမျိုးကို ဝယ်ယူ သောက်သုံးနိုင်သည်။

ချီသွေးဆေးလုံး များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းမှာ အတော်လေး မြန်ဆန်သည်ဟု ချန်ဖေး ယူဆထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာကြီးက အန္တရာယ်များလွန်းပြီး မတော်တဆမှုများ အချိန်မရွေး ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေချင်သည်။

ကျင့်ကြံမှု အတွက် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး များကို အသုံးပြုခြင်းသည် သာမန် သူဌေးသားများပင် အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တွင် မလုပ်ရဲသော ဇိမ်ခံမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်သဖြင့် တတ်နိုင် မတတ်နိုင် ဟူသော ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။

ချီသွေးဆေးလုံး ကဲ့သို့ပင် ဖော်စပ်ပြီးနောက် မိမိစားသုံးရန် အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ဖယ်ထားနိုင်သည်။

“မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး ကို ကျန်းမိသားစုရဲ့ ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ပြင်ပလူတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းလို့ မရဘူး။”

ကျန်တာဖုန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကြက်ခြေထောက် တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

“ကျန်းမိသားစု သဘောတူအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။” ချန်ဖေးက ထပ်မေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ဝင်ငွေ ရှာဖွေနိုင်မှုနှုန်းဖြင့် ကျင့်ကြံရန် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး များကို ဝယ်ယူပါက ဝင်ငွေနှင့် ထွက်ငွေ မျှတအောင် ထိန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“တစ်ခုရှိတယ်… အိမ်ထောင်ပြုပြီး မိသားစုထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းနဲ့ပေါ့”

ကျန်တာဖုန်း သည် ချန်ဖေးကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်း အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီ။ ကျန်းမိသားစုရဲ့ သမီးပျိုတွေ အားလုံး အိမ်ထောင်ကျကုန်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ မိသားစုထဲ ဝင်ရောက်တာ အပြင် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်... အဲဒါကတော့ ကျန်းမိသားစု အတွက် အကျိုးပြု လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ဆောင်ပေးတာပဲ။”

“ကျေးဇူးပြုပြီး အလင်းပြပေးပါဦး၊ အကြီးအကဲကျန်။” ချန်ဖေးက လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ပါရမီကောင်း ရှိတယ်... ကျန်းမိသားစုက အဲဒါကို မြင်နိုင်တယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းအတွက် ငါ စုံစမ်းပေးမယ်... ပြီးရင် မင်းကို ပြောပြမယ်။”

အရက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ကျန်တာဖုန်း သည် စားပွဲပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခြံဝင်းသို့ ပြန်လာပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို သုတ်လိုက်သည်။

မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး အပြင် ချန်ဖေးသည် ပိုမို အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်များကိုလည်း ရယူလိုသည်။ သို့သော် ကျန်တာဖုန်း ထံမှ ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များအရ လေညင်းဓားသိုင်း နှင့် လေဟုန်စီး စွမ်းအား တို့သည် ကျန်းမိသားစု ပြင်ပလူများ ရရှိနိုင်သော အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုမို အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်များကို ကျန်းမိသားစု အတွင်းတွင်သာ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကျန်းမိသားစုထဲသို့ အိမ်ထောင်ပြု ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလျှင်ပင် ကျန်းမိသားစု၏ အမွေဆက်ခံ ကျင့်စဉ်များကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“မိသားစုကြီးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကျိရှန်းသိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်း လို သိုင်းသင်တန်းကျောင်းတွေကတောင် သူတို့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဝှက်ထားကြလိမ့်မယ်။ အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မှာ ရှိနေတုန်းတော့ ငါ အဆင်ပြေနေပေမယ့် ကြွက်သားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကို ရောက်တာနဲ့ လေဟုန်စီး အသက်ရှူနည်းစနစ် ရဲ့ ထိရောက်မှုက မလွဲမသွေ အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။ တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးတဲ့ ငါ့ရဲ့ တောင်စိမ်းဓားသိုင်း လည်း သေချာပေါက် မီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!”

ချန်ဖေးသည် သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ၏ စနစ် ကို ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ကူးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

စနစ် က ကျင့်စဉ်များကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ကျင့်စဉ်များကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ နက်ရှိုင်းသော သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်များကို ရယူရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် အခြေခံ ကျင့်စဉ် အနည်းငယ်ကို ဘာကြောင့် မကျင့်ကြံသင့်သနည်း။ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

အရေအတွက် ပြောင်းလဲမှုသည် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အကူအညီ တောင်းခံရန် မလိုပေ။ ချန်ဖေးသည် ကိုယ်ခံပညာ လမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖောက်လုပ်နိုင်သည်။