မှောင်ခိုဈေးကွက်
Vol. 1 Ch. 14
ဖျင်းယင်း ခရိုင်ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက် အကြောင်းကို ချန်ဖေးသည် ကျန်တာဖုန်း ထံမှသာ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နေရာဟောင်းမှာ ဖျင်းယင်း ခရိုင် မြောက်ဘက် မြို့ရိုးနှင့် မဝေးလှသော နေရာတွင် ရှိကြောင်း သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ဒုက္ခသည်များကြောင့် မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို ဖျင်းယင်း ခရိုင် အတွင်း၌ တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
ဤမှောင်ခိုဈေးကွက် တွင် တရားဝင် ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိရမည်ဟု ချန်ဖေး ခန့်မှန်း၏။ သို့မဟုတ်ပါက ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးသည် ဤမျှ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လည်ပတ်ခွင့်ပြုထားမည် မဟုတ်ပေ။
အမှောင်ထုထဲတွင် ချန်ဖေးသည် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် ဝါးခမောက်နှင့် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်လျက် မှောင်ခိုဈေးကွက် သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
လျှို့ဝှက်သော လုပ်ဆောင်မှု ဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဤ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဆိုသည်မှာ အလွန် စည်ကားနေသည်။ ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ် ရောင်းချသံများ မရှိခြင်းမှ လွဲ၍ ဖျင်းယင်း ခရိုင်ရှိ ညဈေးများနှင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။
ချန်ဖေးသည် လျှောက်သွားရင်း ဆိုင်ခန်းများတွင် ပြသထားသော ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေသည်။ အများစုမှာ သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးနှင့် တွေ့ကြုံရတိုင်း ချန်ဖေးသည် နောက်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်လျက် ထိုလူများ၏ စကားဝိုင်းများကို နားထောင်ကာ သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို လေ့လာမှတ်သားသည်။
ချန်ဖေးသည် ဤစကားဝိုင်းများကို နားထောင်ရုံဖြင့် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် အတော်များများကို ရရှိခဲ့သည်။
လျှောက်သွားရင်း ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရှုနေစဉ် ချန်ဖေးသည် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤဆိုင်ခန်းတွင် လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာအုပ် အများအပြား ပြသထားသော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကြည့်သူ အလွန် ရှားပါးသည်။
“လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီကျမ်းစာအုပ်တွေက အပြည့်အစုံထဲက အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ။ မင်း ကြိုက်တာ တွေ့ပြီဆိုရင် ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းလို့ ရတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျမ်းစာအုပ် အပြည့်အစုံကို သေချာပေါက် ထုတ်ပေးပါ့မယ်။”
ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်သည် ချန်ဖေး လက်ရှိ သမင်သားရေ လက်အိတ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားဆီမှာ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်တွေ ရှိလား။” ချန်ဖေးက ဘာမှ မစမ်းသပ်တော့ဘဲ တည့်တိုး မေးလိုက်သည်။
မနေ့က ချန်ဖေး စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူ့တွင် ကျင့်စဉ်များနှင့် စွမ်းရည်များ လိုအပ်နေသော်လည်း အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် ကောင်းမွန်သော ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် တစ်ခု ရှိပါက အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။
လုံလောက်အောင် မြန်မြန် ပြေးနိုင်သရွေ့ ကိုယ့်ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က တခြားသူတွေထက် နိမ့်နေရင်တောင် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြေက တော်တော် မြင့်မားသည်။
“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့၊ လူငယ်သူရဲကောင်းလေး ... ဒါလေးတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။” ဆိုင်ရှင်က စာအုပ်များကို မွှေနှောက်ပြီး ကျမ်းစာအုပ် အနည်းငယ်ကို ရွေးထုတ်ကာ ချန်ဖေး ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။
ရေပြင်ပြေးလွှားခြင်းအတတ်၊ သစ်ကိုင်းနား ပျံလွှားငှက်၊ မြက်ခင်းစိမ်း ဖြတ်သန်းခြင်း၊ လှိုင်းစီးနင်းခြင်း။
ချန်ဖေးသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူပြီး စတင် လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် စာအုပ်ကို ချပြီး နောက်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ မပြည့်မီတွင် ချန်ဖေးသည် ကျမ်းစာအုပ် လေးအုပ်စလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးသွားရာ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တွေးတောနေပုံ ပေါက်နေသည်။
“ဒါတွေ အားလုံးက အခြေခံသိုင်းပညာကျင့်စဥ်တွေပဲ။ ပိုကောင်းတာတွေ မရှိဘူးလား။” ချန်ဖေးက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ပေးလိုက်ရင် မင်း ကျင့်ကြံရဲမပါလား။”
ဆိုင်ရှင်သည် ချန်ဖေးကို မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အခြေခံကျင့်စဥ်တွေ အပြင် ပိုကောင်းတဲ့ အခြားပိုကောင်းတာတွေလည်း ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု လိုနေသလား ဆိုတာတော့ ကျုပ် မသိဘူး။ ကျုပ်ပေးတဲ့ ကျင့်စဥ် တွေကို ကျင့်ကြံလို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကျုပ် တာဝန်မယူဘူးနော်။”
သူ အမှန်တကယ် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသေးကြောင်း ချန်ဖေး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
သိုင်းပညာကျင့်စဥ်များတွင် အသေးစား ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို သာမန်လူများ သတိထားမိလေ့ မရှိပေ။ သို့သော် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက ကျင့်ကြံသူသည် လမ်းမှားရောက်ကာ လေဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ပြင်းထန်သော ကျန်းမာရေး ပြဿနာများ ခံစားရနိုင်သည်။ဤသည်မှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိသော ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။
အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်လေ ဤအချက်က ပိုမှန်ကန်လေ ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် အားဖြင့် အခြေခံ ကျင့်စဉ်များတွင် ချီသွေး လည်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းများက ရိုးရှင်းသောကြောင့် လေ့ကျင့်စဉ် အမှားအယွင်းများ ရှိခဲ့လျှင်ပင် ပြဿနာ သိပ်မရှိနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အခြေခံ နည်းစနစ်များတွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ ချန်ဖေးကို ဥပမာ ယူကြည့်ပါ။ သူသည် အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျင့်စဉ် အများအပြားကို မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာအုပ် လေးအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မတွေ့ရပေ။ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံနိုင်သည်။
“ဒီ ကျင့်စဥ် လေးအုပ်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက ဘယ်လောက်လဲ။”
“တစ်အုပ်ကို ငွေနှစ်တုံးပါ... ဘယ်နှအုပ် ယူမလဲ။”
“အကုန် ယူမယ်။” ချန်ဖေးက ပြောလိုက်ပြီး ငွေရှစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ဆိုင်ခုံပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျင့်စဥ်နှင့် သက်ဆိုင်သော အပြည့်အစုံကို သူ့နောက်ကျောမှ ထုတ်ယူကာ ချန်ဖေးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ချန်ဖေး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် မှားယွင်းမှုမှ မတွေ့သဖြင့် ကျင့်စဥ်လေးအုပ်ကို သူ့နောက်ကျောရှိ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့... သိုင်းညာ ကျင့်စဉ်တစ်အုပ်လောက် လိုချင်တယ်... နည်းနည်း ပိုအဆင့်မြင့်တာမျိုးပေါ့။” ချန်ဖေးက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖေးသည် သူ့တွင် ပျောက်ဆုံးနေသော သို့မဟုတ် ပျက်စီးနေသော ကျမ်းစာအုပ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်း တစ်စုံတစ်ရာ စနစ် တွင် ရှိမရှိ သိလိုသဖြင့် ကျင့်ကြံကြည့်ချင်နေသည်။
ဆိုင်ရှင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွလှုပ်သွားသော်လည်း သူ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဆိုင်ခန်းကို ခဏတာ ရှာဖွေပြီးနောက် လျှို့ဝှက် ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ချန်ဖေးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “နတ်တိမ်ဓားကျင့်စဉ်... နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းပညာပဲ။”
“နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း”
ချန်ဖေး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဤဂိုဏ်းသည် အလွန် ကျော်ကြားလွန်းသည်။ မိုင်ထောင်ချီ ပတ်လည်တွင် နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း သည် အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်လောက်သည်။
ဂိုဏ်းသည် စွမ်းအားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှစ်စဉ် လူမရေမတွက်နိုင်အောင် ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒရှိကြသော်လည်း မည်သူမျှ အခွင့်အရေး မရရှိကြပေ။ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်းသည်လည်း တစ်ချိန်က ဝင်ရောက်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
ချန်ဖေးသည် စာအုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး လှန်လှောကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးလိုက် ပြန်ဖြေလျှော့လိုက် ဖြစ်နေသည်။ မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိ တောင်စိမ်းဓားသိုင်း သခင်တစ်ဦး အနေဖြင့် ချန်ဖေး၏ အမြင်တွင် နတ်တိမ်ဓားကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအုပ်၌ နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသိုင်းပညာ သဘောတရား အချို့ အမှန်တကယ် ပါဝင်နေသည်။
သို့သော်လည်း ပါဝင်သော အရာအများစုမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဟာသများ ဖြစ်ပြီး ဓားသိုင်းပညာ အချို့ကို ရရှိထားသူ တစ်ဦးက မပြည့်စုံသောကြောင့် ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ယူဆချက်များ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ကူးယဉ် အကြံဉာဏ်များဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“ဈေးက ဘယ်လောက်လဲ။” ချန်ဖေးက မော့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ငွေ၂၅ တုံး!” ဆိုင်ရှင်က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖေး စကားမပြောဘဲ ဆိုင်ရှင်ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ “ချီးးး ကိုယ်တိုင် လုပ်ကြံဖန်တီးထားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဒီလောက် ဈေးနဲ့ ရောင်းရဲတယ်ပေါ့။”
ဆိုင်ရှင်သည်လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ ချန်ဖေးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်က ဒီဈေးနဲ့ ရောင်းနေတာ... မင်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။”
ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျမ်းစာအုပ်ကို ချကာ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။ ဤငွေများသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခူးဆွတ်ရရှိထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အပိုငွေ အနည်းငယ် ရရှိထားရုံသာ ရှိသေးသဖြင့် ဂရုတစိုက် သုံးစွဲရမည်။
စနစ် ကို စမ်းသပ်ရုံ သက်သက်ဖြင့် ဤမျှ ငွေအများကြီး သုံးစွဲခြင်းသည် ငွေဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်။
“ဟေ့... မသွားပါနဲ့ဦး၊ လာပါ... မင်းဈေး မင်းခေါ်ကြည့်လေ!” ဆိုင်ရှင်၏ အသံက နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။
“သုံးတုံး!”
“ကောင်းပြီ... တည့်သွားပြီ!”
ဆိုင်ရှင်သည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ရာ ချန်ဖေး စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ သူက ကျင့်စဥ်စာအုပ်၏ ကျန်တစ်ဝက်ကို အသင့်အတင့် ထုတ်ယူကာ ချန်ဖေး၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
ချန်ဖေး အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါဆို… ငွေသုံးတုံး ဆိုတဲ့ ဈေးကတောင် များနေတယ်လို့ ယူဆရတာပေါ့။
သို့သော်လည်း ချန်ဖေး နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ ကျင့်စဥ်၏ ဒုတိယတစ်ဝက်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဓားသိုင်းပညာ သဘောတရား အချို့ အမှန်တကယ် ပါဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်ကို ငွေအနည်းငယ်ဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်ခြင်းသည် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။
“လူငယ်သူရဲကောင်း... နောက်နောင် တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျုပ်ဆီ လာဖို့ မမေ့ပါနဲ့။ ကျုပ်ဆိုင်က ဒီနေရာမှာ အမြဲ ရှိနေတာပါ။” အရောင်းအဝယ် နှစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်သည် အတော်လေး ကျေနပ်နေသည်။
ချန်ဖေး လက်ကာပြလိုက်ပြီး ကျင့်စဥ်ကို သိမ်းဆည်းကာ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။
ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက် အတွင်း နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်လည်သွားလာပြီး ဆေးဖော်မြူလာများ ရောင်းချခြင်း ရှိမရှိကိုပင် စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေခံ ဖော်မြူလာများမှလွဲ၍ အနည်းငယ် ပိုအဆင့်မြင့်သော မည်သည့် ဖော်မြူလာမျှ မှောင်ခိုဈေးကွက် တွင် ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ညဥ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်ဖေးသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မှောင်ခိုဈေးကွက် မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ငှားရမ်းထားသော နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် ရေပေါ်ပျံ ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်ယူပြီး သေသေချာချာ စတင် လေ့လာလိုက်သည်။
နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် ရေပေါ်ပျံ ကျင့်စဉ် နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များသည် စနစ် ပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ ပေါ်လာသည်။
“ရေပေါ်ပျံ ကျင့်စဉ် ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ပေး!”
“ရေပေါ်ပျံ ကျင့်စဉ် ကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နေသည်။ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း အောင်မြင်သည်။ ရေပေါ်ပျံ ကျင့်စဉ် - လမ်းလျှောက်ခြင်း!”