အရိုးကျိန်စာအမှတ်

ဤနှုန်းသည် နှေးကွေးလွန်းလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိအသက်အရွယ်သည် အတော်အတန် ကြီးမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အသက်ကြီးလေ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ချန်ဖေးသည် ချီချွန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းသည် ယခုအခါ ပို၍ ထူထဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေအနေ - အရိုးကျိန်စာအမှတ်

စနစ်မျက်နှာပြင်သည် လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်က ဤအပြောင်းအလဲသစ်ကို ပြသခဲ့ပြီး ချန်ဖေးကို အသိသာဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားနှင့် အာရုံခံစားမှုများသည် ယခင်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရိုးကျိန်စာအမှတ်ကြောင့် ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် မထူးမခြား၊ ထို့ထက်ပင် ဆိုးရွားနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤအခြေအနေတွင် ချန်ဖေးသည် မပေါ့ဆရဲတော့ချေ။ သူသည် ဆေးခန်းမှ သမားတော်အချို့ကို ချက်ချင်း မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ပြီး၊ စကားဝိုက်ဖြင့် မေးမြန်းရာမှ နောက်ဆုံးတွင် ရလဒ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုမှ ချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်တည်မှု ကို သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင် အမှတ်အသားသည် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လုံလောက်စွာ မြင့်မားနေပါက အမှတ်အသားကို တိုက်ရိုက် ချေဖျက်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ထိုနည်းလမ်းများ အဆင်မပြေပါက ယင်ဓာတ်သဘောဆောင်သော စွမ်းအားကို တွန်းလှန်ရန် ချီသွေးအားဖြည့်ပေးသည့် ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးနိုင်သည်။

ချန်ဖေးသည် ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်တည်မှုကို ယခုအချိန်တွင် သွားရောက်ရှာဖွေရဲခြင်း မရှိသလို ဆေးလုံးများကိုလည်း မတတ်နိုင်ချေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် လမ်းစသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထို့အပြင် ချန်ဖေးသည် သူ့အား အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခံထားရကြောင်း ဆေးခန်းကို အသိမပေးရဲချေ၊ ဆေးခန်းက ၎င်းကို ပြဿနာဟု ယူဆပြီး သူ့အား စွန့်ပစ်လိုက်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

“ဖုလျောင်ကို သွားရှာဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ”

ညနေခင်းတွင် ချန်ဖေးသည် ဖုလျောင်၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ...” ဖုလျောင်၏ အက်ကွဲကွဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ခေါင်းဆောင်ဖု... ကျွန်တော်ပါ” ချန်ဖေးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စလဲ...”

တံခါးပွင့်လာပြီး ဖုလျောင်သည် ချန်ဖေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့ကို အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမရချေ။

“ခေါင်းဆောင်ဖု... ကျွန်တော်တို့ ချင်းကျိန့်ဆေးခန်းမှာ အခု သင်ယူလို့ရတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိမလားလို့ပါ...”

“ဩော်... မင်းက ဒီကိစ္စအတွက် လာတာကိုး...”

ဖုလျောင်သည် ချန်ဖေး၏ လက်ဗလာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အသံသည် မသိမသာ ကျယ်လောင်လာ၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက ငါ မပြောခဲ့ဘူးလား... ငါ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ အားတဲ့အချိန်မှ သင်ပေးမယ်လို့... မင်းက ဘာလို့ နားမလည်ရတာလဲ...”

“ခေါင်းဆောင်ဖုက ဘယ်အချိန် အားမှာလဲ...”

“လုပ်စရာတွေ ဒီလောက်များနေတာ ငါ ဘယ်လိုသိမှာလဲ... ငါ အားရင် မင်းကို သေချာပေါက် ခေါ်မှာပေါ့...”

ဖုလျောင်သည် စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ “ကဲ... တခြားကိစ္စ မရှိရင် ပြန်တော့... ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်... မင်းကို ဧည့်ခံနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး...”

ထို့နောက် ဖုလျောင်သည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် လှည့်ပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် တံခါး လုံးဝမပိတ်မီ လက်တစ်ဖက်က တားဆီးထားလိုက်သည်။

“မင်း သေချင်နေတာလား...” ဖုလျောင်သည် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အဆိပ်ပြင်းနေ၏။

“ခေါင်းဆောင်ဖု... ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်တယ်... ခင်ဗျားက ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ကျွန်တော် မနှောင့်ယှက်သင့်ဘူး... ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်စာအုပ်တွေ ရှိမလား... ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာ လေ့ကျင့်လိုက်ပါ့မယ်”

ချန်ဖေးသည် ဖုလျောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိမထားမိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖုလျောင်သည် ငွေလိုချင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချန်ဖေး နားလည်လိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် အစောင့်တာဝန် ထမ်းဆောင်သည်မှာ သုံးရက်သာ ရှိသေးရာ မည်သည့်နေရာမှ ငွေရနိုင်မည်နည်း။ အစောင့်တစ်ဦး၏ လစာသည် တစ်လလျှင် ငွေငါးပြားသာ ရရှိသည်။

ဖုလျောင်က ငွေငါးပြားလောက်ကို ဂရုစိုက်မည်လော။ ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

“မင်းက ကိုယ့်ဘာသာ လေ့ကျင့်ချင်တယ်တဲ့လား... ဟားဟားဟား”

ဖုလျောင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လေးလကျော်မှ အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း၊ ဤပါရမီသည် သိုင်းပညာရှင်များကြားတွင် အောက်ဆုံးအဆင့်သာ ရှိသည်။

သူက ကိုယ့်ပါရမီကို အားကိုးပြီး အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နေသေးသည်လော။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားမှုကို မသိသော စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ့ဆီမှာ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိတယ်။ မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန်ကျရင် ငါ့ကို ပြန်ပေး... အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်း ကိုယ့်ဘာသာ မလေ့ကျင့်နိုင်ရင် ငါဖုလျောင်က မင်းကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မပြောနဲ့”

ဖုလျောင်သည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး လျှို့ဝှက်စာအုပ် နှစ်အုပ် ယူလာကာ ချန်ဖေး၏ လက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေသော လူအချို့သည် ချန်ဖေး ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ အစောင့်အသစ်လေးက ဖုလျောင်ကဲ့သို့ အစောင့်ဟောင်းတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရဲသည်ပေါ့။

ပြီးတော့ သူက ကိုယ့်ဘာသာ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံချင်သေးသည်တဲ့လား။

အကယ်၍ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်များသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ကျင့်ကြံနိုင်သည် ဆိုပါက ဆရာသခင်များက အဘယ်အတွက် ရှိနေကြမည်နည်း။ လမ်းညွှန်မှု မရှိဘဲ ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ ရှုပ်ထွေးသော အကွေ့အကောက်များသည် လူတစ်ဦးကို လမ်းမှားရောက်သွားစေနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အချိန်ဖြုန်းရုံသာ အဖတ်တင်ပေလိမ့်မည်။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် လွဲမှားသွားသူများသည် တစ်သက်လုံး တိုးတက်မှု မရှိနိုင်တော့ဘဲ အတွင်းဒဏ်ရာများပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချန်ဖေးသည် ဘာမှနားမလည်သော လူအ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျှို့ဝှက်စာအုပ်များနှင့်အတူ သူ့အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ ချန်ဖေးသည် သူ၏လက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်စာအုပ်များကို ချလိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို စတင်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ ချန်ဖေးသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင့်စဉ် - လေညင်းဓားသိုင်း (အခြေခံအဆင့် ၁/၁၀၀)၊ လေဟုန်စီးစွမ်းအား (အခြေခံအဆင့် ၁/၁၀၀)၊ ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း (မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်)၊ ကျိရှန်းအသက်ရှူနည်းစနစ် (မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်)

မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့် ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်းနှင့် အသက်ရှူနည်းစနစ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အားကိုးပြီး ချန်ဖေးသည် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို အခြေခံအဆင့်အထိ အလွယ်တကူ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

လေညင်းဓားသိုင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး လေဟုန်စီးစွမ်းအားသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်နှစ်ခုစလုံးကို စနစ်မျက်နှာပြင်က ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားခြင်း ဖြစ်ပြီး နှစ်ခုစလုံးအတွက် ငွေဆယ်ပြား လိုအပ်လေသည်။

ချန်ဖေးတွင် ငွေဆယ်ပြား မရှိချေ၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ငွေနှစ်ပြားကျော်သာ ရှိပြီး ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်မှု မရှိပေ။

ချန်ဖေးသည် မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေဟုန်စီးစွမ်းအားကို ကြည့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို လေဟုန်စီးစွမ်းအားထဲသို့ ပေါင်းထည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

လေဟုန်စီးအသက်ရှူနည်းစနစ် (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၁၀၇/၁၀၀၀)

“တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ”

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခံစားချက်နောက်သို့ လိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့် ကျင့်စဉ်များသည် အခြားကျင့်စဉ်များနှင့် အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဆိုသည်မှာ သင်သည် ဤကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် အခြားကျင့်စဉ်များထဲသို့ သဘာဝကျကျ ပေါင်းစပ်နိုင်ပေသည်။

ဤနည်းအားဖြင့် အနာဂတ်တွင် ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာလျှင်ပင် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲသွားသော ကျင့်စဉ်အချို့သည် အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ကို နည်းစနစ်သစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။

ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်းသည်လည်း လေညင်းဓားသိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ဖေးသည် လေညင်းဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို ပိုမိုထိန်းသိမ်းထားပြီး ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း၏ အားအသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းအချို့ကိုသာ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

တောင်စိမ်းဓားသိုင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့် ၁၃/၁၀၀၀)

မူလက တင့်တယ်လှပသော လေညင်းဓားသိုင်းသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားသိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ကျင့်စဉ်အသစ် နှစ်ခုစလုံးကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်းသာရခြင်းမှာ ကျင့်စဉ်အသစ် နှစ်ခုစလုံးသည် မူလကျင့်စဉ်များထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက ယခု ကျွမ်းကျင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခင်ကျင့်စဉ်များထက် များစွာ သာလွန်ပေလိမ့်မည်။

မကျေမနပ် ဖြစ်ရခြင်းမှာ ကြိမ်ဖန်များစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် ကျင့်စဉ်နှစ်ခု၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် လုံးဝ တိုးတက်မလာကြောင်း ချန်ဖေး တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ဤအတိုင်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံပါက တစ်ရက်လျှင် တစ်မှတ်၊ နှစ်မှတ်ခန့်သာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မူလကျင့်စဉ်များကို ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့်သာ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ် ပါရမီ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်တန်ရာသည်။ ဤကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားသော နည်းလမ်းများသည် ချန်ဖေးအတွက် အနည်းငယ် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

“ငွေ... ငွေ... ငွေ”

ချန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ငွေရှာနိုင်မည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေလေသည်။