ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း

ချန်ဖေး လူနှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေလိုက်ရာ ကြေးပြားအချို့သာ တွေ့ရှိရသည်။ ကောင်းကင်မှ မိုးဖွဲဖွဲလေးများ စတင် ရွာသွန်းလာသည်။ ချန်ဖေး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ညရောက်သောအခါ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း တစ်ခုတွင် အမဲကင်နံ့ သင်းသင်းလေးက လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ စကားပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖျင်းယင်းတောင်တန်းတွင် တစ်ချိန်က နတ်ဘုရား တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီး မြစ်များနှင့် ပင်လယ်များကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ကာ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖျင်းယင်း တောင်တန်း၌ နတ်ဘုရားကျောင်း တစ်ဆောင် တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

နှစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် ၎င်းသည် လုံးဝ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားပြီး ဖျင်းယင်းတောင်တန်းပေါ်တွင် ညအိပ်ရန် လိုအပ်သူများအတွက် ယာယီ ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချန်ဖေး သစ်ကိုင်းပေါ်မှ ယုန်သားကို ဂရုတစိုက် လှန်လိုက်သည်။ သူ ကံကောင်းပြီး ယုန်တစ်ကောင် ဖမ်းမိခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ဆေးခန်းမှ အလုပ်သင် အများအပြား စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက ယုန်သားထံ ရံဖန်ရံခါ ရောက်သွားကာ မျက်လုံးများထဲတွင် တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆေးခန်း၏ အစားအသောက်များတွင် အသား၊ ငါး မပါဝင်ပေ။ အသား စားချင်လျှင် ကိုယ့်ဘာသာ ဝယ်စားရ၏။ သို့သော် အလုပ်သင် တစ်ယောက်၏ လုပ်ခဖြင့် တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်ပင် အသား အရသာကို ခံစားနိုင်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။

"ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်"

တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလုပ်သင် တစ်ယောက် သွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ လေအေး တစ်ချက် ဝင်ရောက်လာပြီး ချန်ဖေး အလိုအလျောက် တံခါး အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ အကြည့်မလွှဲခင် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဟား ယုန်သား ရှိတာပဲ ငါလည်း ဗိုက်ဆာနေတာ" ချီချွန်းက ကင်ထားသော ယုန်သားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း တစ်ယောက်တည်းလား။ တခြားသူတွေ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေတယ် ထင်တာ" တံခါးဖွင့်ပေးသော အလုပ်သင်က အပြင်ဘက်သို့ ချောင်းကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး" ချီချွန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ယုန်သားကို ကြည့်နေသည်။

"တဖျစ်ဖျစ်...."

အစိုဓာတ် ပါဝင်နေသေးသော ထင်းများက တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံများကို ဆက်တိုက် မြည်နေ၏။

တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချီချွန်း စကားစလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ငါ ဘာကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းတို့ ခန့်မှန်းကြည့် ကြားရင် မင်းတို့ သေချာပေါက် အားကျသွားဖို့ အာမခံတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ပြောပြပါဦး" အခြား အလုပ်သင်များ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

"မလောပါနဲ့. ငါလည်း ပြောစရာ ရှိတယ်" ချန်ဖေး ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ငါ ဒီယုန်ကို ဘယ်လို ဖမ်းမိလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား"

လူတိုင်း ချန်ဖေး ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အသားနံ့ သင်းသင်းလေးက သူတို့နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ စိတ်ကို ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။

ချန်ဖေး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယုန်တွေက လျင်မြန်တယ်... နည်းနည်းလေး လှုပ်ရှားသံ ကြားတာနဲ့ ထပြေးကြတာ... ဒါကြောင့် ယုန်ကို တွေ့ရင် အသံမထွက်စေနဲ့... ဖြည်းဖြည်းချင်း ကပ်သွား... ပြီးရင် ဒီလိုမျိုး...."

"ဝှစ်"

အလင်းတန်း တစ်ခု ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ချီချွန်း ချန်ဖေးကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ချီချွန်း၏ ခေါင်းက မြေကြီးပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လိမ့်ကျသွားသည်။

"အား"

အခြား အလုပ်သင်များ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ချန်ဖေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ချန်ဖေး လူသတ်လိုက်၏။ သူတို့ မျက်စိရှေ့မှာတင် သတ်လိုက်ခြင်းပင်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ချန်ဖေးက ချီချွန်းကို ဘာကြောင့် သတ်လိုက်သလဲ ဆိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ထိုအချက်က အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး စကားမပြောဘဲ ပုံမှန် အသားများ ရှိသင့်သည့် အရာမျိုး လုံးဝ မရှိသော ချီချွန်း၏ လည်ပင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံး ပြေးကြ...."

ချန်ဖေး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မထွက်ခွာခင် ချီချွန်း၏ ခါးမှ ငွေအိတ်ကို သူ့ဓားမဖြင့် ကောက်ယူလိုက်ကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"ဟီးဟီးဟီး"

ဆိုးရွားသော ရယ်သံတစ်ခု ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အခြား အလုပ်သင်များ အိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ့အလိုလို မတ်တတ်ရပ်လိုက်သော ခေါင်းပြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကြပြီး အားလုံး ထိတ်လန့်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေ၏။ ဖျင်းယင်း တောင်တန်းတွင် သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင်နှင့် အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ စောစောက အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ဤ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူသာ ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းထဲတွင် ဆက်နေခဲ့လျှင် နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ယခု အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ဖျင်းယင်း ခရိုင်သို့ ညတွင်းချင်း ပြန်ရောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဖျင်းယင်း ခရိုင်တွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ခဲသည်။ ခရိုင်ယာမန်ရုံးတွင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းထားသော ရတနာတစ်ခု ရှိသည်ဟု ဒဏ္ဍာရီ ရှိသည်။

မှန်မမှန် ချန်ဖေး မသိသော်လည်း ပိုမို ဘေးကင်းစေရန် အမြန် ပြန်ချင်ရုံသာ ရှိသည်။

"ချန်ဖေး... ငါ့လည်ပင်း နာလိုက်တာ... မင်း ခုတ်လိုက်တာ ငါ့ကို အရမ်း နာကျင်စေတာပဲ"

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အားကောင်းသော ချီသွေး ရှိလျှင် သရဲတစ္ဆေများက ချီသွေး အားနည်းသူများကို ဦးစွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးသည်ဟု မပြောကြဘူးလား။

ဘာကြောင့် ဒီလောက် မြန်မြန် လိုက်မီလာရတာလဲ။ အခြား အလုပ်သင်များ အားလုံး သေသွားကြပြီမို့လို့လား။

ချန်ဖေး အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေသည်။ အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ့ခံနိုင်ရည်နှင့် အရှိန်နှုန်းများ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းပါက သူ လှုပ်ခါပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖေး မည်မျှပင် ပြေးစေကာမူ အနောက်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်က သူ့ကို ကပ်ပါလာသည်။

"ကျိရှန်းသိုင်းကျောင်းက ပြောတာတော့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ချီသွေးက သရဲတစ္ဆေတွေကို ခုခံနိုင်တယ်တဲ့... ငါ့မှာ အခု နယ်ပယ် ရှိနေပေမယ့် ချီသွေးကို ဘယ်လို စုစည်းရမလဲ ဆိုတာ ငါ သိပ်မသိဘူး...."

ချန်ဖေး စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ 'အစပျိုးခြင်း မရှိ' အဆင့်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ချီချွန်း၏ ငွေအိတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ အထဲတွင် ငွေနှစ်ပြားကျော် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချန်ဖေး အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"စနစ်မျက်နှာပြင် ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်းကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်မယ်"

"ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်းကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်နေသည်။ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း အောင်မြင်သည်။ ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း လက်မောင်းလွှဲခြင်း"

လက်မောင်းလွှဲခြင်း ဟုတ်လား။

'လက်မောင်းလွှဲခြင်း' ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း ချန်ဖေး နားမလည်သေးခင်မှာပင် ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ သူ့စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုသိမြင်မှုများက မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်ဖေး အလိုအလျောက် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင့်စဉ် - ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း (အစပျိုးအဆင့် ၂၃/၁၀၀)

နံပါတ် ၂၃ မှာ ချက်ချင်း ၂၄ ဖြစ်သွားပြီး ဆက်လက် မြင့်တက်နေသည်။ ချန်ဖေး သူ့လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ပြေးလွှားနေပြီး သူ့လက်မောင်းများမှာ အမှန်တကယ် လွှဲယမ်းနေသည်။

ချန်ဖေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဟာ... ဟုတ်သားပဲ... ဒီ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်းက အသက်ရှူနည်းစနစ်နဲ့ ယှဉ်လို့ ရတာပဲ"

"ချန်ဖေး... ငါ့ခေါင်း ဘယ်ရောက်သွားလဲ မင်း သိလား"

ချီချွန်း၏ အသံက ချန်ဖေး၏ နားဘေးတွင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေး၏ ကျောပြင်ကို ဖိကပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိကာ ထွက်သက်လေငွေ့ကိုပင် ခံစားနေရသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်သို့ လှည့်၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များ သူ့စိတ်ထဲတွင် စီးဆင်းသွားပြီး ချန်ဖေး၏ လက်သီး အပူချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

"ဘုန်း"

တိုးအစ်အစ် မြည်သံနှင့်အတူ ချီချွန်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ အထိုးခံလိုက်ရသော ရင်ဘတ်နေရာတွင် မဲတူးသွားသည်။

"အလုပ်ဖြစ်တယ်"

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူ ထွက်ပြေးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဓားမကို ကိုင်ကာ ချီချွန်းထံ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ကျိရှန်းလက်သီးသိုင်းကို အစပျိုးပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ချီသွေးကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို ယေဘုယျ နားလည်လာခဲ့သည်။ ယခု သူ့လက်ထဲမှ ဓားမထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဓားချက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ချီချွန်း၏ ခြေလက်များ ပြတ်တောက်သွားသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် သန်မာနေတာလဲ"

ချီချွန်း ဝမ်းနည်းပက်လက် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ဓားကို ဆက်လက် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

"ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းလည်း အသက်ရှင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ချီချွန်းက သေချာပေါက် အကောင်သေးလေး တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့နောက်ကွယ်တွင် ပိုကြီးမားသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင် ရှိနေနိုင်သည်။ သို့သော် သူသာ ချီချွန်းကို ယခု မသတ်လျှင် ချီချွန်းက ချန်ဖေးကို လွှတ်ပေးမည်လော။

"ရပ်လိုက်... အသက်ရှင်မယ့် နည်းလမ်း ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်"

ချီချွန်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်မှာ ချန်ဖေး၏ ဓားချက်သာ ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ချီချွန်း အော်ဟစ်နိုင်သေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူ့အသားနှင့် သွေးများ ပျော်ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ဘာမှ မအော်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ချိန်တွင် စက်ရုပ်သဖွယ် ဓားဝှေ့ယမ်းနေသော ချန်ဖေးသည် ချီချွန်း ပြာပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒါဆို သရဲတစ္ဆေကို ဒီလို သတ်ရတာပေါ့"

ချန်ဖေး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ နောက်လှည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကောက်ဝတ်၌ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ ပါးလွှာသော အနက်ရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို မျဉ်းပါးလေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကို တွေးတောရန် အချိန်မရှိဘဲ ချန်ဖေး ဖျင်းယင်း ခရိုင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် ဖျင်းယင်း ခရိုင်၏ မြို့ရိုးများကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။