← Chapters

ပုံတူပန်းချီ

Vol. 2 Ch. 17

ပုံတူပန်းချီ

Vol. 2 Ch. 17

"သိုင်းကွက် လှုပ်ရှားမှုတွေက တော်တော် ကောင်းတာပဲ"

ကျန့်လျန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွား၏။ သူ စကားဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်ဖေးက လမ်းကြားထိပ်ဝဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျန့်လျန်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုက်ဖမ်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် အိမ်ဝိုင်းထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျန့်လျန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်သို့လှည့်ကာ အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန့်လျန်သည် ခြံစည်းရိုးနံရံပေါ်၌ ပြန်လည် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်စများတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေ၏။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။

ကျန့်လျန်မှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေသော်လည်း ထိုလူကို ယခင်က တစ်နေရာရာတွင် တွေ့ဖူးသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ထိုကဲ့သို့သော ခြေလှမ်းသိုင်းမျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့ပါက သေချာပေါက် မှတ်မိနေမည်ဖြစ်ပြီး မေ့လျော့သွားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ကျန့်လျန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်၏။ ညလေညင်း တိုက်ခတ်လာသည်နှင့် သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် ချန်ဖေးသည် ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့နောက်သို့ မည်သူမျှ လိုက်မလာကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီးမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်လေ၏။

ဤသည်မှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မြို့ထဲတွင် ထိုဓားပြအုပ်စုနှင့် တိုးမိလေသည်။ စောစောက အိမ်ဝိုင်းထဲမှ မိသားစုမှာမူ အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေနှင့် ကြုံတွေ့ရဖွယ် ရှိနေ၏။ ထိုဓားပြများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချန်ဖေးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားရမည်ဖြစ်ရာ သူတစ်ပါးကို ကယ်ဆယ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"သူတို့က နည်းနည်းတော့ လွန်လွန်းတယ်ကွာ"

ချန်ဖေးက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခြေလှမ်းသိုင်းသာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမနေဘဲ မသိစိတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါက ကျန့်လျန်၏ ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ကျင့်စဉ်အဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးတယ်" ချန်ဖေးက သူ ယခုလေးတင် ထွက်ပြေးလာခဲ့သော အိမ်ဝိုင်းရှိရာ ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ ခြေလှမ်းသိုင်းတွေကို ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်... နှစ်ခုစလုံးက ဆန့်ကျင်ဘက် မဖြစ်တဲ့အပြင် တစ်ခုနဲ့တစ်ခုတောင် အထောက်အကူ ပြုနေသေးတယ်"

ချန်ဖေး ဒီနေ့ညတွင် ငြိမ်းချမ်းဖွယ် မရှိနိုင်သဖြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ချက်ချင်း မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မနက်ဖြန်ညမှသာ စာအုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို သွားရောက် ရှာဖွေရန် စီစဉ်လိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ချန်ဖေး ဆေးခန်းသို့ ရောက်လာသောအခါ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်ကြတာလဲ..." ချန်ဖေးက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မနေ့ညက ခရိုင်ထဲမှာရှိတဲ့ သူဌေးမိသားစု အတော်များများ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လေ... သွေးချောင်းတောင် စီးတယ်လို့ ကြားတယ်" လျူကျွင်းက ချန်ဖေးအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖေးက မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ မနေ့ညက ဓားပြများသည် အိမ်တစ်အိမ်တည်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူတို့က တစ်ခရိုင်လုံးကို ဝင်ရောက် မွှေနှောက်သွားပုံ ရလေသည်။

"ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးက အရမ်း ဒေါသထွက်ပြီး ဆုငွေအများကြီး ထုတ်ထားတယ်ကြားတယ်... အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်တဲ့သူကို ငွေပြား တစ်ရာ ပေးမယ်တဲ့"

လျူကျွင်းက ဆက်ပြောလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လိုချင်တပ်မက်မှု အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေ၏။ သို့ပေမယ့် သူတို့ကဲ့သို့သော လူများအဖို့ ငွေပြား တစ်ရာ ဆိုသည်မှာ ကြီးမားလှသော ပမာဏ ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ထိုမျှများပြားသော ငွေကြေးပမာဏကို သူတို့တစ်သက် မြင်တွေ့ခွင့် ရနိုင်ပါ့မလား ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ပင်။

ချန်ဖေးလည်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း ထိုစိတ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် လောလောဆယ်တွင် ထိုဓားပြများနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ ထို့အပြင် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးက ငွေပြား တစ်ရာ ပေးမည်ဟု ပြောသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မည်မျှ ရရှိမည်မှာ မသေချာသကဲ့သို့ သူ့ကို အန္တရာယ်ပင် ဖြစ်စေနိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအတိုင်း လွယ်လွယ်လေး လွှတ်ပေးလိုက်လျှင် ထိုဓားပြများကို သက်ညှာလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မည်သူကမျှ ထိုဓားပြများကို မနှိမ်နင်းပါက သူတို့သည် အချိန်အတန်ကြာလျှင် ခရိုင်အတွင်းသို့ ပြန်လာပြီး ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်ကြဦးမည် ဖြစ်ရာ ချန်ဖေးလည်း အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်ပေသည်။

လျူကျွင်းကို အားပေးစကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ဆေးဖော်စပ်ရာ အခန်းသို့ သွားပြီး ချီသွေးဆေးလုံးများကို စတင် ဖော်စပ်လေတော့သည်။

ဤနေ့တွင် ဆေးအိုး အနည်းငယ် ထပ်မံ ဖော်စပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် မြက်ပြန်နုဆေးလုံးအတွက် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို တရားဝင် စတင် ဖော်စပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၁၅ မိနစ် ကြာသောအခါ ဆေးပေါင်းဖို ပွင့်သွားပြီး အတွင်း၌ ချီသွေးဆေးလုံး ငါးလုံး ပေါ်လာ၏။ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြက်ပြန်နုဆေးလုံး၏ အတွေ့အကြုံ တန်ဖိုးက ၅ မှတ် တိုးလာသည်။

အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ထွက်ရှိလာသော ချီသွေးဆေးလုံး အရေအတွက်အပေါ် မူတည်၍ တွက်ချက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ချန်ဖေးသည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များကို လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ချီသွေးဆေးလုံးများကို ဆေးပုလင်းထဲသို့ ထည့်ပြီး ဆေးပေါင်းဖိုကို အကြမ်းဖျင်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ဒုတိယအသုတ် ချီသွေးဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တတိယအိုး

စတုတ္ထအိုး

ပဉ္စမအိုး

ချီသွေးဆေးလုံး ငါးသုတ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးမှာ လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်မိ၏။

ချီသွေးဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်းပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆက်တိုက် ဖော်စပ်ခြင်းက သူ့စိတ်စွမ်းအားကို ထိခိုက်စေလေသည်။ ချန်ဖေးက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဆေးဖော်စပ်ခြင်း - မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး (ကျွမ်းကျင် ၂/၁၀၀၀)]

"အခုဆိုရင် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ပြီ"

ဆေးခန်းက ချန်ဖေး၏ ဆေးဖော်စပ်စွမ်းရည်ကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု လေ့ကျင့်ခန်းကို ပံ့ပိုးပေးရန်အတွက်လည်းကောင်း ချန်ဖေးကို နေ့စဉ် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးအတွက် ဆေးမြစ် တစ်ခါချက်စာ အခမဲ့ ပေးအပ်ထားလေသည်။

မြက်ပြန်နုဆေးလုံးအတွက် ဆေးမြစ် ငါးပုံမှာ ချန်ဖေး၏ ခြေရင်းတွင် ပုံနေပြီ ဖြစ်၏။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါက နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အနည်းဆုံး မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး အများအပြား ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ ကုန်ဆုံးမည့် အချိန်ခန့် ကျင့်ကြံလိုက်ပြီးနောက် ဆေးပေါင်းဖိုကို သေချာစွာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ကာ ဆေးမြစ်များကို ဖော်မြူလာအတိုင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားပြီး ဆေးပေါင်းဖို၏ ဆေးအာနိသင် ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို အလေးအနက်ထားကာ လိုအပ်သလို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်လေသည်။

၁၅ မိနစ် ကြာသောအခါ ဆေးခန်းမထဲတွင် ဆေးနံ့များ စတင် ပျံ့လွင့်လာပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော ချီသွေးဆေးလုံး၏ အနံ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွား၏။

နောက်ထပ် ၁၅ မိနစ်အကြာတွင် ချန်ဖေးက ဆေးပေါင်းဖိုအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ဆေးလုံးတစ်လုံး ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးက ၎င်းကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူပြီး မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

ဆေးလုံး၏ အပြင်ဘက် အလွှာမှာ လုံးဝန်းခြင်း မရှိပေ။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြည့်အဝ မပေါင်းစပ်နိုင်သေးသော ဆေးမြစ် အပိုင်းအစ သေးသေးလေးများ ရှိနေသေးသည်။ ဤအချက်များက မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး၏ နောက်ဆုံး အာနိသင်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ရောင်းချမည် ဆိုပါက ဈေးနှုန်း အနည်းငယ် နိမ့်ကျပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအားနည်းချက်များက ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

အာနိသင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသော်လည်း ချီသွေးဆေးလုံးထက်တော့ များစွာ သာလွန်ပေသည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ နေ့စဉ် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး တစ်လုံး သောက်သုံးနိုင်ပါက ကြွက်သား သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် ကြာမြင့်မည့် အချိန်မှာ သိသိသာသာ တိုတောင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားပြအုပ်စု ပေါ်လာခြင်းက ချန်ဖေးကို မလုံခြုံမှုများ ပိုမို ခံစားလာရစေ၏။

ချန်ဖေးသည် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ လေဟုန်စီး အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာ လျင်မြန်စွာပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် အပြည့်အဝ စီးမျောသွားလေသည်။

အချိန်တော်ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေး နိုးလာခဲ့၏။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိန်းချုပ်မှု မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။

[အဆင့် - အရေပြားသန့်စင်ခြင်း (၅၉၃/၁၀၀၀)]

မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးက သူ၏ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုးကို ၁၅ မှတ် တိတိ တိုးစေခဲ့သည်။ ယခင်က မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ရှိ လေဟုန်စီး အသက်ရှူနည်းစနစ်နှင့် ချီသွေးဆေးလုံးတို့ကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က ချန်ဖေးသည် ကြွက်သားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် တစ်လနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တစ်နေ့လျှင် တစ်လုံးသာ သောက်နိုင်သော်လည်း လိုအပ်သော အချိန်မှာ လဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားလေသည်။

အခြားသိုင်းပညာရှင်များ အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ အချိန်လျော့နည်းသွားခြင်းမှာ သိပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး၏ ဈေးနှုန်းမှာ ချီသွေးဆေးလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမြင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြက်ပြန်နု ဆေးလုံး တစ်လုံးလျှင် ငွေပြား ဆယ်ပြား ကျသင့်သည်။ လူကြီးလူငယ် မရွေး လှည့်ဖြားခြင်း မရှိ၊ ဈေးဆစ်ခြင်း မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့ လဝက်ခန့် အချိန်တိုစေခြင်းမှာ ငွေကြေးအပေါ်တွင် အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လေသည်။

သို့သော် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ဖေးသည် နည်းလမ်းနှစ်ခုတွင် အသုံးပြုသော ဆေးမြစ်များမှာ အများဆုံး နှစ်ဆခန့်သာ တန်ဖိုး ကွာခြားကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ကျန်သည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် ဤကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငွေအလုံအလောက် မြန်မြန် စုချင်ရင်တော့ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးတချို့ ရောင်းမှ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်"

ချန်ဖေးက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်များက မရပ်တန့်ဘဲ မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးများကို ဆက်လက် ဖော်စပ်နေလေသည်။

ညရောက်သောအခါ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးတွင် မီးရောင်များ လင်းထိန်နေ၏။ ရုတ်တရက် ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပျံဝဲဝင်ရောက်လာပြီး နံရံကို ဘုန်းခနဲ ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

ရဲမက်များက အသံကြားရာသို့ သွားကြည့်ရာ ကျောက်ခဲအောက်တွင် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စာအိတ်ထဲတွင် ပုံတူပန်းချီ တစ်ချပ် ရှိနေ၏။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ကျန့်လျန်၏ ပုံတူပန်းချီ ဖြစ်ပြီး အသက်ဝင် ပီပြင်လှပေသည်။

မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် ယခင်ဘဝက ပုံဆွဲပညာ လေ့လာခဲ့ဖူးသော ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး စာအုပ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကျောဘက်ရှိ အထုပ်ထဲတွင် အခြေခံ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအုပ် ဆယ်အုပ်အပြင် အဆင့်မြင့် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်နှင့် သိုင်းပညာမျိုးစုံဆိုင်ရာ ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ် ပါရှိလေသည်။

ဤသိုင်းပညာမျိုးစုံဆိုင်ရာ စာအုပ်မှာ ရုပ်ဖျက်အတတ် စာအုပ် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာမက လက်စွဲစာအုပ်အရ အဆင့်မြင့် ရောက်ပါက ခန္ဓာကိုယ် ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပါ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ဆိုထားလေသည်။

All Chapters