သရုပ်ဆောင်ခြင်း

စွန်းရှု၏ မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွားသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ချန်ဖေးကို လောလောဆယ် လွှတ်ပေးထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့ ခရီးဝေး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အလွန် ထင်ရှားနေမည် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကျန်းမိသားစုက သူ့ကို ဆုကြေးငွေ ထုတ်ထားသဖြင့် အဖမ်းခံရနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

စွန်းရှု ရပ်တန့်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရှေ့မှ ပြေးနေသော ချန်ဖေး၏ အရှိန် နှေးကွေးသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ သာမန် အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သို့မဟုတ် ကြွက်သားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များထက် မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စွန်းရှု လက်လှမ်းမီနိုင်သော အကွာအဝေး အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒါ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လား"

စွန်းရှု စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤအချက်က ပိုမို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ အစောပိုင်းက ပြသခဲ့သော အမြန်နှုန်းနှင့် လျင်မြန်မှုမှာ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သော သူ့အတွက်ပင် လက်လှမ်းမမီနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် ထိုသို့သော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

"ကောင်လေး... မင်း ဘယ်ထိ ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

စွန်းရှုက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ လိုက်ဖမ်းလိုက်သည်။ မကြာမီတွင်ပင် သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးမှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားပြီး မီတာ ၂၀ ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။ ဤအမြန်နှုန်းဖြင့် ဆိုပါက စွန်းရှုသည် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်း ချန်ဖေးကို ဖမ်းမိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ကျောဘက်မှ ဖိအားကို အာရုံခံမိသွားသကဲ့သို့ ချန်ဖေးသည် အခွင့်အရေးယူ၍ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်လန့်လွန်း၍ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားလေသည်။

စွန်းရှုသည် ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် လူများ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းအား နှစ်သက်ပြီး သူတို့၏ အသက်မှာ သူ့လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေသော နိမ့်ကျသည့် ကျွန်များ အဖြစ် ရှုမြင်လေသည်။

သေမင်း၏ ဖိအားကြောင့် ဖြစ်မည်။ စွန်းရှုက မီတာ ၁၀ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာပြီး သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။

"အလစ်ဝင်တိုက်ကွက်!"

စွန်းရှုက မထီမဲ့မြင် ပြုံး၍ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ရှေ့မှ ပြေးနေသော ချန်ဖေးသည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး စွန်းရှု၏ လက်နက်ဝှက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်မှာ ထိခိုက်သွားပြီး သူနှင့် စွန်းရှုကြား အကွာအဝေးမှာ မီတာ ၁၀ ကျော်အထိ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ချန်ဖေးသည် ရှိသမျှ အားကုန်ထုတ်၍ ပြေးနေပြီး ပြင်းထန်သော အားစိုက်ထုတ်မှုကြောင့် လည်ပင်းများ ရဲရဲနီနေသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အချိန်မရွေး မောလဲသွားတော့မည့် အတိုင်းပင်။

သို့သော် ချန်ဖေးသည် ဆက်လက် ပြေးလွှားနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် ၁၀ မီတာနှင့် ၂၀ မီတာကြား အကွာအဝေးတွင် အပြန်အလှန် ဆွဲခေါ်နေကြသည်။ အနီးကပ်ဆုံး အချိန်တွင် ၁၀ မီတာ အတွင်းသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးသည် အသည်းအသန် ကြိုးစား၍ အကွာအဝေးကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး စွန်းရှု သူ့ကို မမီအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

စွန်းရှု အံကြိတ်လိုက်ပြီး ဒေါသများ တလူလူ ထွက်လာသည်။ သူသည် အစက ချန်ဖေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ကြက်ကလေး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် မခက်ခဲဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်ဖေး ပြသခဲ့သော လျင်မြန်မှုက စွန်းရှုကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ယခုအခါ သူတို့မှာ လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေးတွင်သာ ရှိနေတော့သည်။ သို့သော် ထိုအကွာအဝေးလေးကပင် ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအချက်က စွန်းရှုကို ဒေါသထွက်စေပြီး ဆင်ခြင်တုံတရား အချို့ကိုပင် လက်လွတ် ဆုံးရှုံးသွားစေသည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီနေရာက ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်နဲ့ နီးလွန်းတယ်"

စွန်းရှုသည် ရူးသွပ်လုနီးပါး စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ချန်ဖေးကို လိုက်ဖမ်းနေခဲ့သည်။ ချန်ဖေးကို ဖမ်းမိလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းက စွန်းရှုကို မူးယစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စွန်းရှု ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

မီတာ ရာဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ဆက်သွားလိုက်ပါက ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် စွန်းရှုသည် ခွန်အားအပြည့် ရှိနေပြီး စိတ်ရှိတိုင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း တကယ်တမ်း ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်သွားပါက အဆုံးသတ်တွင် သေဆုံးရမည့်သူမှာ သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဆုံးသတ်တွင် သေဆုံးချင်လျှင်ပင် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း ခံရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။

စွန်းရှု ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို မုန်းတီးစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ အန္တရာယ် များလွန်းလှသည်။ စွန်းရှု အနေဖြင့် ချန်ဖေးကို သတ်ချင်နေသော်လည်း မိမိအသက်နှင့် ရင်း၍ လောင်းကစား လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟမ်..."

ချန်ဖေးသည် ရှေ့သို့ ပြေးနေစဉ် နောက်ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စွန်းရှု ရပ်တန့်နေပြီး အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးသည် ခုန်ပျံလိုက်ပြီး ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ဒူးပေါ် လက်ထောက်ကာ ခါးကိုင်းထားပြီး အချိန်မရွေး မောလဲတော့မည့် အလား ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေလေ၏။

"မင်း ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ... နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် မင်း သေမယ့်နေ့ပဲ"

ချန်ဖေးကို ကြည့်ရင်း စွန်းရှုသည် လက်တစ်ဖက် လှုပ်ရုံဖြင့် လည်ပင်းညှစ်သတ်နိုင်မည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ သို့သော် စွန်းရှုသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

စွန်းရှု ထွက်ခွာသွားသည်ကို ချန်ဖေး ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"နည်းနည်းပဲ လိုတယ်.. စွန်းရှုက သတိကြီးလွန်းတယ်"

သူ၏ အသက်ရှူသံများ တည်ငြိမ်သွားပြီး အားစိုက်ထုတ်မှုကြောင့် နီရဲနေသော အရေပြားများ ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

မှန်ပေသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ စွန်းရှုကို ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ မျှားခေါ်ရန် ချန်ဖေး၏ သရုပ်ဆောင်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်လျှောက်လုံး ဟန်ဆောင်နေခဲ့ပြီး ငါးစာမိစေရန် စွန်းရှုနှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သရုပ်ဆောင်ချက် ပိုမို သဘာဝကျစေရန် ချန်ဖေးသည် ရုပ်ဖျက်အတတ်ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး စွန်းရှုကို လှည့်စားနိုင်လောက်အောင် ယုံကြည်စရာ ကောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် အဆုံးသတ်တွင် အနည်းငယ် လိုအပ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ နောက်ထပ် မီတာ တစ်ရာခန့် ဆက်သွားခဲ့ပါက ချန်ဖေး အနေဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်နိုင်ပြီး ကျန်းမိသားစု အစောင့်များ ပြေးထွက်လာကာ စွန်းရှုမှာ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ယခုတော့ တကယ် နှမြောစရာပင်။

အဆုံးသတ်တွင် ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အား လိုအပ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် စွန်းရှုကို ဖမ်းဆီးပြီး ဆုကြေးငွေ အများအပြား ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ကျန်းမိသားစုဆီ သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်မယ်... ဆုကြေးငွေ နည်းနည်းတော့ ပြန်ရမယ် ထင်တယ်"

ချန်ဖေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်သို့ ဆက်လက် ပြေးသွားလိုက်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ကျန်းမိသားစု အစောင့်အချို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး စွန်းရှု ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ ချန်ဖေးသည် ငွေအိတ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လျက် ကျန်းမိသားစု အိမ်တော်မှ အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းမိသားစုမှာ ဂုဏ်သရေရှိ လူတန်းစားများ ဖြစ်ကြပြီး စွန်းရှုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းတစ်ပုဒ် အတွက် ငွေပြား ၂၀ ဆုကြေး ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။

ချန်ဖေးသည် မူလက ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးနည်း အကြောင်း မေးမြန်းရန် ကျန်းစီနန်ကို ရှာတွေ့ချင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤအချိန်တွင် သွားရောက် တွေ့ဆုံပါက မောင်းထုတ်ခံရနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

ချန်ဖေးသည် လမ်းကြားအချို့ကို ပတ်သွားပြီး ပြန်ထွက်လာသောအခါ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ မျက်လုံးအနီးမှ ပါးစပ်ထောင့်အထိ ရှည်လျားသော အမာရွတ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော ပုံပေါက်စေသည်။

မျက်နှာဖုံးနှင့် ကောက်ရိုးခမောက် ဆောင်းထားလျက် ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါ ဒီတစ်ခေါက် အတွက် ဆေးလုံးတွေ" ချန်ဖေးက ဆိုင်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ဆေးပုလင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အရည်အသွေးက ပိုပိုပြီး ကောင်းလာတာပဲ"

ဆိုင်ရှင်က ပုလင်းထဲမှ ဆေးလုံးများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ချန်ဖေးသည် ရက်အနည်းငယ် ကြာမှ တစ်ကြိမ်သာ လာရောက်သော်လည်း ပုံမှန်လာပြီး ဆေးလုံးများမှာ အရည်အသွေး မြင့်မားသဖြင့် ရောင်းချရန် အလွန် လွယ်ကူလေသည်။

"ဒါ ခင်ဗျား အတွက် ငွေ"

ဆိုင်ရှင်က ငွေများကို ရေတွက်ပြီး ချန်ဖေးကို ကမ်းပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ သခင်ကြီးက ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးလုံးတွေကို အရမ်း သဘောကျနေပြီး ခင်ဗျားနဲ့ နောက်ထပ် အရောင်းအဝယ်တွေ လုပ်ချင်နေတယ်..."

"ပြောရတာ လွယ်ပါတယ်..." ချန်ဖေးက မငြင်းဆန်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တခြား ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နိုင်မလား... မြက်ပြန်နု ဆေးလုံးက ကောင်းပေမယ့် နည်းနည်း ဈေးပေါနေသေးတယ်... အကယ်၍ ခင်ဗျားမှာ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့် ဆေးလုံးတွေ ရှိရင် ဈေးနှုန်းကို ထပ်ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်"

"ဝိညာဉ်အလင်း ဆေးလုံးလား"

"ဟုတ်တယ်... ဝိညာဉ်အလင်း ဆေးလုံး ဆိုရင် အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... မြဲမြံဆေးလုံး ဆိုရင်တောင် ရတယ်" ဆိုင်ရှင်က ချန်ဖေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်လို ခင်ဗျားက ဒီဆေးလုံး နှစ်မျိုးကို ပေးနိုင်ရင် ဈေးနှုန်းကို ထပ်ပြီးတိုးပေးလို့ ရတယ်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားမှာ တခြား ပြဿနာတွေ ရှိရင်လည်း ငါတို့ဆီ လာလို့ ရတယ်"

ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူသည် မြဲမြံဆေးလုံးကို ခရိုင်အတွင်း တွေ့ရခဲသော်လည်း ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးမှာမူ အတော်အတန် ရှိလေသည်။ တစ်ဖက်လူက အဘယ်ကြောင့် ဤဆေးလုံး နှစ်မျိုးကို အသည်းအသန် လိုချင်နေရသနည်း။

"ငါမှာ ဆေးနည်း မရှိဘူး... ပြီးတော့ ဆေးလုံးလည်း တစ်ခါမှ မဖော်စပ်ဖူးဘူး... အကယ်လို့ ခင်ဗျား ဆေးနည်း ပေးနိုင်ရင်တော့ စမ်းကြည့်ပေးနိုင်တယ်"

"ခင်ဗျားက မြှောက်နေပြန်ပြီ... ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးရဲ့ ဆေးနည်း ရဖို့ လွယ်ပါတယ်... ဈေးကြီးပေမယ့် ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မြဲမြံဆေးလုံးကတော့... ဖျင်းယင်း ခရိုင်မှာ ဘယ်သူကများ ရောင်းပေးမှာမို့လဲ" ဆိုင်ရှင်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။