ဖိအားပေးခြင်း
Vol. 2 Ch. 27
ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန်မှာ အတော်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ လောလောဆယ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ရပေမည်။ ကျင့်စဉ်များကို အဓိကထား၍ ဆေးဖော်စပ်နည်း ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ဖြည့်စွက် လုပ်ဆောင်ရမည်။
ချန်ဖေး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို နောက်ဆုံးမှ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက အရေးမကြီးသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အင်အားတိုးတက်မှု ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သုံးခုစလုံးသည် အဆင့်တူညီနေသဖြင့် ရွေးချယ်ရသည်မှာ ရှင်းလင်းပေသည်။
အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ချန်ဖေးသည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဆေးခန်း၌ ဆေးဖော်စပ်ရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးစေခဲ့သော်လည်း အလုပ်ကို ဖိဖိစီးစီး မလုပ်ပေ။ သူသည် ချီသွေးဆေးလုံး အနည်းငယ်မျှကိုသာ ဖော်စပ်ပြီး ရပ်နားလေ့ရှိသည်။
နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်ကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ အင်အားကို တိုးတက်စေရန် အထင်ရှားဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်ကို မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ချန်ဖေး၏ သတ်ကွက် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းပြီး လက်အမြန်နှုန်း အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။ နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးသည် နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။
[ ကျင့်စဉ် - နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက် (မဟာအောင်မြင်မှု) ]
“ရွှစ်...”
ခြံဝန်းထဲတွင် ဓားချီ တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အသံတိတ် ဆိတ်ငြိမ်စွာပင် ကျောက်တုတောင်ကုန်း ပေါ်တွင် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးသည် ဓားကို ချောမွေ့စွာ ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ကျောက်တုတောင်ကုန်း ပေါ်ရှိ အပေါက်ကို ကြည့်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ရသည်။
“အကြီးအကဲချန်... အကြီးအကဲချန်... ရှိလားဗျ။”
တံခါးအပြင်ဘက်မှ လျိုကျွင်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လျက် တံခါးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် လျိုကျွင်း တစ်ယောက် အမောတကြီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဆေးခန်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။”
နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက် ဓားသိုင်းကို စမ်းသပ်လိုသောကြောင့် ချန်ဖေးသည် ယနေ့ ဆေးခန်းသို့ တမင် မသွားဘဲ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဆေးခန်းရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအသစ် ရောက်လာပြီ။ လူတိုင်းကို အခုချက်ချင်း ဆေးခန်းကို လာခဲ့ဖို့ ပြောနေတယ်။”
လျိုကျွင်းက ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောဆိုလိုက်သည်။ လူအများစုက မြောက်မြို့ဆေးခန်း၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရာထူးသည် ချန်ဖေး လက်ထဲသို့ ကျရောက်မည်ဟု ယခင်က ယူဆထားခဲ့ကြသည်။
အကြောင်းမှာ ချန်ဖေးနှင့် ကျန်းမိသားစု သမီးကြီး ကျန်းစီနန်တို့၏ ဆက်ဆံရေး အကြောင်းကို သူတို့ ကြားသိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် မန်နေဂျာ အသစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ဖေးမှာ ရာထူးတိုးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
လျိုကျွင်းက ချန်ဖေး ဒေါသထွက်သင့်သည်ဟု တွေးထင်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။
အမှန်ပင် အခြေအနေက တည်ငြိမ်နေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းမိသားစုက ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်း အတွက် ပေးရမည့် ကြွေးမြီကို ငြင်းပယ်နိုင်လျှင် မြောက်မြို့ဆေးခန်း၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရာထူးသည် ချန်ဖေး လက်ထဲသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။
ချန်ဖေးသည်လည်း ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရာထူးကို အထင်မကြီးပေ။ လစာမှာ သိပ်မများသော်လည်း အလုပ်တာဝန်မှာ ဧရာမ ပမာဏ ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေသည် ချန်ဖေး၏ ဆန္ဒနှင့် ပိုမို ကိုက်ညီမှု ရှိနေသည်။
“သွားကြစို့... ကြီးကြပ်ရေးမှူး အသစ်နဲ့ သွားတွေ့ကြတာပေါ့။”
ချန်ဖေးက အနည်းငယ် ပြုံး၍ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လျိုကျွင်းက အနောက်မှ သတိထား၍ လိုက်ပါလာပြီး သူ သိရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို ချန်ဖေးအား ပြောပြနေသည်။
ကြီးကြပ်ရေးမှူး အသစ်၏ အမည်မှာ ကျန်းယွဲ့ကျန့် ဖြစ်ပြီး ကျန်းမိသားစု၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယခင်က အခြားခရိုင် တစ်ခုတွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုခရိုင်ကို ယခုအခါ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်း ဒုက္ခသည်များ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့်နှင့် သူမ၏ မိသားစုသည် သခင်ဖြစ်သူထံ ခိုလှုံရန် ဖျင်းယင်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကြီးကြပ်ရေးမှူးကျန်းနဲ့ သခင်မလေးတို့က ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းကြတယ်လို့ ကြားတယ်” လျိုကျွင်းက ဘေးမှနေ၍ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖေး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး ထူးခြားပုံရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူမကို မြောက်မြို့ဆေးခန်း၏ တာဝန်ခံအဖြစ် ခန့်အပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဖျင်းယင်းခရိုင်သို့ ထွက်ပြေးလာကာစ ဖြစ်ပြီး ယခု တာဝန်ခံ ဖြစ်လာသည် ဆိုတော့ မြောက်မြို့ဆေးခန်းမှာ အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်ဖွယ် ရှိနေသည်။
“ငါ ဒီကို မလာခင်က ဆေးခန်းရဲ့ စာရင်းတွေကို ကြည့်ခဲ့တယ်။ ဝင်ငွေက ချင်းကျိန့်ဆေးခန်းထက် အများကြီး လျော့နည်းနေတယ်။ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ငါ အပြစ်မတင်လိုပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ချင်းကျိန့်ဆေးခန်းကို မီအောင်၊ ကျော်တက်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။”
ချန်ဖေး ဆေးခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါက ရှိနေသမျှ လူအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ကဲ... အားလုံး ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်ကြတော့။ လိုအပ်ရင် ငါ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ခေါ်တွေ့မယ်။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အောက်မှ လူအုပ်ကြီးသည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲသွားကြသည်။
“ကြီးကြပ်ရေးမှူးကျန်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ဟု ချန်ဖေးက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
”မင်းက ချန်ဖေးလား။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့်က ချန်ဖေးကို အပေါ်စီးမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “စီနန်က မင်းအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြတယ်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာ အရည်အချင်းက မဆိုးဘူးတဲ့။”
“သခင်မလေးက ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်လွန်းပါပြီ။”
“ငါက စီနန် ကိုယ်စား မြောက်မြို့ဆေးခန်းကို ရောက်လာတာ။ ငါ့ရည်ရွယ်ချက်က ဆေးခန်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် လူအများကြီးရဲ့ အကူအညီကို ငါ လိုအပ်တယ်။”
“ဆေးခန်းအတွက် အကျိုးပြုဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ။” ချန်ဖေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတာဝန် ဖြစ်မှတော့ နေ့တိုင်း ဆေးလုံး ပမာဏ နည်းနည်းလေးပဲ ဖော်စပ်နေတာက ဘာသဘောလဲ။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ လေသံသည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ် မှတ်တမ်းတွေကို ငါ ကြည့်ခဲ့တယ်။ တစ်ရက်ကို ချီသွေးဆေးလုံး အိုး အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါက ဆေးခန်းအတွက် မင်းရဲ့ အကျိုးပြုပုံလား။”
“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကျွန်တော် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့လို့ ဒီရက်ပိုင်း နေမကောင်း ဖြစ်နေပါတယ်” ချန်ဖေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ငါ အဲဒါတွေ နားမထောင်ချင်ဘူး။ ငါ မင်းကို မေးမယ်... နေ့တိုင်း ချီသွေးဆေးလုံး အိုး ၃၀ နဲ့ ကုသရေးဆေးလုံး အိုး ၃၀ ကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်မလား။” ကျန်းယွဲ့ကျန့်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ချန်ဖေး၏ စကားကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါတော့ ဖြစ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။” ချန်ဖေးက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
“ကြီးကြပ်ရေးမှူးက နင်ကို ဆေးဖော်ခိုင်းတာ၊ ဖော်လိုက်ပေါ့။ ဘာတွေ ဆင်ခြေပေးနေတာလဲ။ နင်က အလုပ်မကြိုးစားချင်တာ သိသာနေတာပဲ။” ရှန်ရှန်းက ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက် ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် ကျန်းစီနန်၏ အိမ်ဖော်ဖြစ်ပြီး ကျန်းစီနန်၏ သဘောထားကို ပြသရန် လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ဖေးသည် ဆေးခန်း၏ ဒုတိယကြီးကြပ်ရေးမှူး ဖြစ်သော်လည်း ရှန်ရှန်းက လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။
“အဂ္ဂိရတ်ပညာ ဆိုတာ သေချာပြောဖို့ ခက်ပါတယ်” ချန်ဖေးက ပြောရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အားနာဟန် ပြလိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့ကျန့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး စိတ်မရှည်မှု အချို့ကို ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ “ဒါဆို ပြောစမ်း... တစ်ရက်ကို ဆေးလုံး ဘယ်နှစ်အိုး ဖော်စပ်နိုင်လဲ။”
“မနက်ဖြန်က စပြီး ချီသွေးဆေးလုံး ငါးအိုး ဖော်စပ်ဖို့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်။”
“အခုလက်ရှိထက် တစ်အိုးပဲ ပိုတာလား။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ အရှိန်အဝါက ချန်ဖေးအပေါ် ဖိစီးလာသည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း မိသားစု၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကြိုးစားပြီး ဆေးလုံးတွေ ပိုဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ချန်ဖေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယွဲ့ကျန့် စကားမပြောဘဲ ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချန်ဖေးကလည်း အကြည့်လွှဲမသွားဘဲ ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ... ဒီနေ့ နင့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မှတ်ထားလိုက်။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ ရှန်ရှန်းက ချန်ဖေးကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး ကြည့်ပြီး ကျန်းယွဲ့ကျန့် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
“အကြီးအကဲချန်...”
ကျန်းယွဲ့ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုကျွင်းသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ မန်နေဂျာအသစ်နှင့် ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခြင်းက အနည်းငယ် မသင့်လျော်ဘူး မဟုတ်ပါလော။
ချန်ဖေးသည် လျိုကျွင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရာထူးခန့်အပ်ခံရခါစ ဖြစ်သော ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် ချန်ဖေးကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းအားဖြင့် အစွမ်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး သဘောတူလိုက်ပါက သူ၏ အချိန်များ ပြင်းထန်စွာ ဖိသိပ်ခံရမည့်အပြင် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များကို အာရုံစိုက်ရန် အင်အား ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် အနာဂတ်တွင် ချန်ဖေးအား အလုပ်တာဝန်များ ပိုမို ပေးအပ်လာလိမ့်မည်။
ချန်ဖေးသည် ဒုတိယမကြီးကြပ်ရေးမှူး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အခြေခံမှာ တကယ်တမ်းတွင် အလွန်ရေတိမ်သည်။ အခြားသူများက သူ၌ ကျန်းစီနန်၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသည်ဟု ထင်ကြသော်လည်း ကျန်းစီနန်က သူ့ကို တစ်ဖက်သားဟု တစ်ခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ကျန်းယွဲ့ကျန့်သည် ကျန်းစီနန်၏ စစ်မှန်သော ဆွေမျိုးဖြစ်သည်။ ကျန်းယွဲ့ကျန့်သာ ချန်ဖေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆေးခန်းရှိ အခြားသူများသည် ချန်ဖေးပင် ဤမျှ နာခံနေသည်ကို တွေ့မြင်ကြပြီး မည်သို့သောသူကမှ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ရှောင်လွှဲရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ ချန်ဖေးသည် ကျန်းယွဲ့ကျန့် လက်ထဲရှိ ကိရိယာတစ်ခု၊ မြောက်မြို့ဆေးခန်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
“ချန်ဖေးက ဒီလောက်တောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိမှတော့ ပြန်ရောက်ရင် သခင်မလေးကို ဒီကိစ္စ သေချာပေါက် တိုင်ပြောရမယ်” ရှန်ရှန်းက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ စီနန်ကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုဘူး။”
ကျန်းယွဲ့ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ “အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့ရင် သူ့ကို ယောက်ျားတစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါ လေးစားမိမှာ။ အခုလို တာဝန်ဝတ္တရားကို ရှောင်လွှဲနေတာက မိန်းမတစ်ယောက်ထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်။ ရွံဖို့ကောင်းလိုက်တာ”
ရှန်ရှန်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ချန်ဖေးက မျက်နှာချင်းဆိုင် ငြင်းရဲမှာ မဟုတ်ပေ။ အရေပြားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ရှိသောကြောင့် ကျန်းယွဲ့ကျန့်၏ ပါးရိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။