ခြေရာများ

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဆယ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ချန်ဖေးသည် နေ့ဘက်တွင် ကျန်းယွဲ့ကျန့်ကို မတွေ့ရအောင် ကြိုးစား ရှောင်ဖယ်နေခဲ့သည်။ ချီသွေးဆေးလုံး ငါးအိုး ဖော်စပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် လေဟုန်စီး စွမ်းအားကို စတင်ကျင့်ကြံလေ့ရှိသည်။

လေဟုန်စီး စွမ်းအားသည် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးသည် မကြာသေးမီက ကျွမ်းကျင်မှုကို ဝီရိယရှိရှိ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ အတွင်း၌ ချန်ဖေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“မူလ လေဟုန်စီး အသက်ရှူနည်းစနစ်နဲ့ ယှဉ်ရင် လေဟုန်စီး စွမ်းအားက အခုဆို တစ်နေ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ် ၁၇ မှတ် ပေးစွမ်းနိုင်ပြီ။ ဒါက နှစ်ဆနီးပါးပဲ။”

ချန်ဖေး ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါက ‘ထိတ်လန့်ခြင်း’ နည်းစနစ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားရုံပဲ ရှိသေးတယ်။ မိုးကြိုးဟိန်း ဓားစွမ်းအင် အပြည့်အစုံ ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ။”

ချန်ဖေး တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။ ထို အတုအယောင် မိုးကြိုးဟိန်း ဓားစွမ်းအင် စာအုပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ ပေးစွမ်းနိုင်မလားဟု တွေးမိသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင် ချန်ဖေး၌ ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများ အတွက် အချိန်မပေးနိုင်သေးပေ။ သူသည် ဓားသိုင်းများကို ပေါင်းစပ်မှု ပြီးမြောက်ရန် လုပ်ဆောင်ရဦးမည်။

“ဝုန်း...”

ရုတ်တရက် ဆေးခန်း အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသံများနှင့် ရောထွေးနေသည်။ ချန်ဖေး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ ထွက်လာပြီး ဆေးခန်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာရာ ဒုက္ခသည်များ ဝင်ပေါက်မှ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး မျက်ခုံး အနည်းငယ် လှုပ်သွားသည်။ ဒီဒုက္ခသည်တွေကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီလား။

ယခင်က ဖျင်းယင်းခရိုင် အစိုးရသည် တစ်ခရိုင်လုံး တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားစေမည် စိုးသောကြောင့် ဤဒုက္ခသည်များကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ အလုပ်ငှားရမ်းခံရသော ဒုက္ခသည်များကိုသာ မြို့တံခါးမှ ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုခဲ့သည်။

ဆေးခန်းတွင် ယခုအခါ ဒုက္ခသည်များကြားမှ ရွေးချယ်ခန့်အပ်ထားသော အလုပ်သမား အများအပြား ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ချန်ဖေး အစပိုင်းက ရရှိခဲ့သော လစာထက် များစွာ လျှော့နည်းသော နှုန်းထားဖြင့် ပေးချေထားသည်။

သို့တိုင်အောင် ဤဒုက္ခသည်များသည် အစာရေစာ အတွက် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မှသာ စားဝတ်နေရေး ပြေလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက မြို့ပြင်တွင် အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ချန်ဖေး လျိုကျွင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ လျိုကျွင်းသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်ပြီး အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် လျိုကျွင်း ပြန်ရောက်လာသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မြို့ပြင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ ဒုက္ခသည် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး တစ်ညတည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်။ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့တာမို့ ခရိုင်အစိုးရက မြို့တံခါးတွေ ဖွင့်ပေးပြီး ဒီဒုက္ခသည်တွေကို မြို့မြောက်ပိုင်းမှာ နေရာချထားပေးလိုက်ပါတယ်တဲ့။”

သရဲတစ္ဆေ အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် လျိုကျွင်းသည် မသိမသာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက် အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းက သေလမ်းသာ ဖြစ်သည်။ လျိုကျွင်းသည် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်မှ မရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ သူ မည်သို့ မကြောက်ဘဲ နေမည်နည်း။

ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဤဒုက္ခသည်များကို မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ သေဆုံးမှု များပြားလွန်းပါက ပုန်ကန်မှု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာမက၊ ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါက ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်မရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

လူသားများသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အားကိုး၍ သန်မာလာနိုင်သကဲ့သို့၊ ထူးဆန်းသော ဝါးမျိုသူများသည်လည်း လူသားများကို ဝါးမျိုခြင်းဖြင့် ပိုမို သန်မာလာနိုင်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ ရတနာများသည် မြို့ရိုးအတွင်းရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များကို နှိမ်နင်းထားပြီး ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးပေးသည်။ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု နည်းပါးသော်လည်း ဘေးကင်းသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါက ဤအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသဖြင့် ခရိုင်အရာရှိများလည်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေရဲတော့ပေ။

တစ်နေ့လုံး ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ ချန်ဖေးသည် အတွင်းအား လေ့ကျင့်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်သည်။ ညဘက်တွင်ပင် မနားပေ။

ထူးဆန်းသော အရာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် အရေးပေါ် အခြေအနေ တစ်ရပ်ကို ထပ်လောင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုထူးဆန်းသော အရာသည် မြို့ထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သေးသော်လည်း နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။

ဖျင်းယင်းခရိုင်သည် ညဘက်တွင် ပုံမှန်ထက် ပိုမို ဆူညံနေပြီး ချန်ဖေးသည် အဝေးမှ အသံများကို ရံဖန်ရံခါ ကြားနေရသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဆေးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ လူတိုင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်ကို ချန်ဖေး တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ ဆိုတာ သိသာနေသည်။

“မနေ့ညက မြို့ထဲမှာ ၁၉ ယောက် သေသွားတယ်တဲ့လား။”

ချန်ဖေးသည် လျိုကျွင်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မနေ့ညက မတည်မငြိမ် ဖြစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဤမျှလောက် လူအများအပြား သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဒုက္ခသည်တွေရော၊ မြို့ခံတွေရော ပါပါတယ်။ ချမ်းသာတဲ့ အိမ်တစ်အိမ်မှာ လူ ခုနစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငွေကို မိမိသဘောအလျောက် ပေးလိုက်တော့ ကျန်တဲ့သူတွေ လွတ်သွားကြတယ်တဲ့” လျိုကျွင်းက ကြောက်လန့်တကြား ပြောပြသည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုဒုက္ခသည်များတွင် ထိုကဲ့သို့သော အင်အားမျိုး ရှိမည်မဟုတ်။ ချမ်းသာသော မိသားစု အများစုသည် အစောင့်များကို ငှားရမ်းထားလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ ဒုက္ခသည်များက အစောင့်များကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည် ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော ကာလကြာကတည်းက မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေကြလောက်ပြီ။ ယခုအချိန်ထိ စောင့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

“ဒုက္ခသည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ဓားပြတွေ ပြန်ရောက်လာတာများလား။”

ကျန့်လျန်နှင့် သူ့အဖွဲ့၏ ပုံရိပ်သည် ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ထိုအရာသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဖျင်းယင်းခရိုင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်တော့မည်။

ဒုက္ခသည်များပြားလွန်းသဖြင့် ခရိုင်အရာရှိများသည် ဓားပြနှင့် အရပ်သားများကို ခွဲခြားရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

ညအချိန်တွင် ချန်ဖေးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း ဆေးမြစ် ရှာရတာ တကယ် ခက်ခဲလာပြီ” ချီတာဖုန်းက ချန်ဖေးအား ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအပေါ် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးပေးမယ်။” ချန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ရတာ ငါ သဘောကျတယ်ကွာ... ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်။” ချီတာဖုန်း၏ မျက်နှာသည် မျက်နှာဖုံး လဲလှယ်လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အပြုံးများဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

ချန်ဖေးသည် စကားမပြောဘဲ ဆေးမြစ်များကို ငုံ့ကြည့် စစ်ဆေးနေလိုက်သည်။

ဆေးမြစ်ရှာဖွေခြင်းသည် ယခုအခါ ပိုမို ခက်ခဲလာသည်မှာ အမှန်ပင်။ အကြောင်းမှာ ဒုက္ခသည်များသည် ဖျင်းယင်းတောင်ပေါ်သို့ သွားရောက်ရန် ပိုမို ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယခု ဖျင်းယင်းမြို့တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ဘေးကင်းသော အလုပ်အကိုင်များ ရှိလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသက်ကို စွန့်စားရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပေ။

ခဏကြာသောအခါ ချန်ဖေး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆေးမြစ်အချို့ကို ညွှန်ပြကာ ချီတာဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချီတာဖုန်းက ဆေးမြစ်များကို အဆင်သင့် ယူဆောင်သွားပြီး အသစ်များနှင့် လဲလှယ်ပေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေး အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။ ချီတာဖုန်းသည် မကြာသေးမီက သူ့ကို တမင်တကာ ကွက်ကျော်ရိုက်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။ သူ ဆေးမြစ်များ ရွေးချယ်တိုင်း အနားပေးလေ့ရှိသည်။ ချန်ဖေးက သူ့ကို တစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု လှည့်စားလိုသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ချန်ဖေးသည် မြက်ပြန်နုဆေးလုံး နည်းပညာကို မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်အထိ တတ်မြောက်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤဆေးမြစ်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အတွင်းကျကျ သိရှိထားသဖြင့် အမှားအယွင်း ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ချီတာဖုန်းက ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခေါင်းမာမှုပဲလား။

ချန်ဖေးသည် တဲအိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရှေ့မှ လူတစ်ယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် သဘာဝကျကျပင် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“အဲဒီ ဓားပြတွေပဲ။”

ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရွေးချယ်ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ့အာရုံက ညာဘက်ခြမ်းသို့ ရောက်နေသည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် လူအများစုသည် သူတို့၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ ဓားပြများသည်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ရုပ်ဖျက်အတတ်ကိုပင် အသုံးပြုထားကြသည်။

သို့သော် ဤရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ဤဓားပြများ အသွင်ပြောင်းရန်အတွက် အခြားသူတစ်ဦးက ဖန်တီးပေးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ချန်ဖေး၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်သည် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အားနည်းချက်များကို အလွယ်တကူ တွေ့ရှိနိုင်လေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ဤဓားပြကို ချန်ဖေး အမှတ်ရနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုလျောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးခဲ့သူမှာ သူပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်က ချန်ဖေးသည် ထိုဓားပြကို မသိစိတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်ခဲ့မိသဖြင့် မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“သူတို့ တကယ် ရောက်လာကြတာပဲ။ မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက သူတို့လက်ချက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။”

ချန်ဖေး မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် နာရီဝက်ကျော်ကြာ လျှောက်သွားနေပြီးနောက် ဓားပြများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ဖေးသည် အဝေးမှနေ၍ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်သည် သာမန် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်များထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ဤဓားပြသည် ချန်ဖေးနှင့် အဆင့်တူညီသည်။ သူတို့ အလွန် သတိထားကြသော်လည်း သူတို့၏ နေထိုင်ရာကို ချန်ဖေး ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

တည်းခိုခန်းသာမက ထိုလူသည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ခေါင်းစွပ်နှင့် ကောက်ရိုးဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သဖြင့် ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်သွင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒါက ဒီရက်ပိုင်း မြို့ထဲမှာ သူ အသုံးပြုနေတဲ့ ရုပ်သွင် ဖြစ်ပုံရတယ်။”

ချန်ဖေးသည် အဝေးမှနေ၍ ထိုလူကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်ကွယ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဖျင်းယင်းခရိုင်တွင် ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ခရိုင်အစိုးရရုံးမှာ အမှုကိစ္စ တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များ မြို့တွင်း၌ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေမည်ဆိုပါက ဖျင်းယင်းခရိုင်သည် ကြီးမားသော ကမောက်ကမ ဖြစ်ရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်လျက် လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို မြှောက်ကာ အစွမ်းကုန် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျောက်တုံးသည် ခရိုင်အစိုးရ ရုံးခန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်သည် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်က ခရိုင်အုပ်ချုပ်​ရေးမှူး ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။