နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်

တစ်နေ့လုံး ဖျင်းယင်းခရိုင်သည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေခဲ့သည်။

ချန်ဖေး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး မှ လူများသည် သူ၏ သတင်းစကားကို မယုံကြည်ကြခြင်းလား။

ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်သော နည်းလမ်းမှာ လူများကို ယုံကြည်စေရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ခရိုင်အစိုးရ အနေဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူလွှတ်သင့်ပေသည်။

အကယ်၍ သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါက သဲလွန်စ အချို့ကို တွေ့ရှိနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

နေ့ဘက်တွင် ချန်ဖေးသည် တောင်ဖြိုဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံပြီး ရံဖန်ရံခါ စိတ်အပန်းဖြေသည့် အနေဖြင့် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို သုတေသန ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

ချီတာဖုန်းထံမှ ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းသည် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောရလျှင် လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တန်ဖိုး တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသည်ဟု ပြောရန်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ချန်ဖေး၌ ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး၏ ဖော်စပ်နည်းကို ရိုးရှင်းစေပြီး ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး အတွက် အဂ္ဂိရတ် နည်းပညာ တစ်စုံကို ရယူနိုင်သည့် စနစ်တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံး တစ်မျိုးစီကို ဖော်စပ်ရာတွင် ဂရုပြုရမည့် အချက်အလက် များစွာ ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ဆေးပေါင်းဖို၏ အပြောင်းအလဲများကို ချိန်ညှိရန် အဂ္ဂိရတ် နည်းပညာကို အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး အတွက် ဤအဂ္ဂိရတ် နည်းလမ်းသည် ချန်ဖေးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံး အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကိုမူ ချန်ဖေး ကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ရပေမည်။

ချန်ဖေးသည် အလားတူ ဆေးဖော်စပ်နည်း အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ဝယ်ယူပြီး ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ကာ အစိတ်အပိုင်းများ ပိုမို ပေါင်းထည့်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် စဉ်းစားနေသည်။

ကံဆိုးစွာပင် ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆေးဖော်စပ်နည်းများသည် အသုံးပြုသူ နည်းပါးသော အရာများ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှ ထိုကဲ့သို့ ရှင်းပြ၍ မရသော ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို ဝယ်ယူကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဝယ်ယူသူနှင့် ရောင်းချသူ မရှိလျှင် မည်သူကမျှ အားလပ်လွန်း၍ ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို ရေးသားနေကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကျင့်စဉ်များသည်... အနည်းဆုံးတော့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ အနေဖြင့် ဖျော်ဖြေမှု အချို့ ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းသည် အလွန် ပျင်းစရာ ကောင်းသဖြင့် ပျင်းဖြေရန်ပင် အထောက်အကူ မပြုပေ။

ထို့ကြောင့် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်ခြင်းမှ အားလပ်ချိန်တွင် ချန်ဖေးသည် ပြီးစီးပြီးသား ဝိညာဉ်အလင်းဆေးလုံးကို ထုတ်ယူ၍ ၎င်း၏ ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလေ့ ရှိသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ရလဒ်များကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် အသုတ်အနည်းငယ်ကိုလည်း ဖော်စပ်လေ့ ရှိသည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်ဖေးသည် သူ၏ နေအိမ် ခြံဝန်းထဲတွင် ကျင့်ကြံနေသည်။

ဤခြံဝန်းသည် ယခင်က တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုနေအိမ်ကို စွန်းရှု သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ စွန်းရှုက တာအို ဘယ်မှာရှိသည်ကို မသိသေးသော်လည်း၊ ချန်ဖေးသည် အမြဲတစေ သတိထားနေလိုခြင်း မရှိသဖြင့် စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိစေရန် အခြားတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

ချန်ဖေး ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ခြံဝန်းထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေပြီး ဓားချက်များ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားကာ အတွင်း၌ ဓားချီများ မသိမသာ လှည့်ပတ်နေသည်။

“သတ်ကြ။”

ရုတ်တရက် အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ ချန်ဖေး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရှေ့တောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုအရပ်မျက်နှာသည် ဓားပြများ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာ ဖြစ်သည်။

“ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေး အရာရှိတွေ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ထင်တယ်။”

ချန်ဖေးသည် အဝေးမှ မီးတောက်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး တိုက်ခိုက်သံများ ရံဖန်ရံခါ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသော်လည်း အသတ်အဖြတ် ပြင်းထန်ကြောင်း ချန်ဖေး သိရှိနိုင်သည်။

အဝေးမှ မီးရောင်မှလွဲ၍ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အိမ်များမှ မီးများ အားလုံး ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှ ဆူညံသံများသည် သာမန်ပြည်သူများကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပြီး အသံ အနည်းငယ်မျှပင် မပြုရဲကြတော့ပေ။

“အဲဒီ ဓားပြတွေ တကယ်ပဲ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်ပေါ့။”

ချန်ဖေး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်သံများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့လာသည်မှာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု မအောင်မြင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဓားပြများသည် သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာပြီး ယာမန်ရဲမက်များက နောက်မှ လိုက်လာသဖြင့် တိုက်ခိုက်သံများ ပိုမို ကျယ်လောင်လာသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားရာ ဓားပြများ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ယာမန်ရဲမက်များ လှည့်စားခံလိုက်ရခြင်းလော ဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။

ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း အသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ချန်ဖေးသည် ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် လူသုံးယောက် ခြံဝန်းတံတိုင်း အပြင်ဘက်မှ ခုန်ဝင်လာကြသည်။

ထိုလူသုံးယောက်သည်လည်း ခြံဝန်းထဲတွင် ချန်ဖေးကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“သူပဲ။”

ကျန့်လျန် ချန်ဖေးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ယခင်က ဆရာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို ထူးဆန်းသော တိုက်ဆိုင်မှုပင်။

ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။

ချန်ဖေးသည် ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့နေသည့်ဟန်ဖြင့် ခြေခေါက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“သတ်ပစ်လိုက်”

ကျန့်လျန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်၍ ခြံဝန်းတံတိုင်း အပြင်ဘက်သို့ သတိထား ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ပါက သူတို့ ပြန်ပြေးရပေဦးမည်။ ယာမန်ရဲမက်များသည် သူတို့နောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ချန်ဖေး၏ ကျေးဇူးတရားနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန့်လျန် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ပြီးခဲ့သော တစ်ကြိမ်က သူတို့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်းသည်ပင် သက်ညှာမှု တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ယခု ပြန်လည် တွေ့ဆုံရချိန်တွင် ကျန့်လျန်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ချက်ချင်း သတ်ပစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

“ကယ်ကြပါ... ကယ်ကြပါဦး”

ကြောက်ရွံ့မှု လွှမ်းမိုးနေသည့်ဟန်ဖြင့် ချန်ဖေး၏ အကူအညီ တောင်းသံများသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အက်ကွဲနေသည်။ ဓားပြနှစ်ယောက်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလျက် ချန်ဖေးထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဓားများကို သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ ရွယ်လိုက်ကြသည်။

“ရွှစ်...”

လက်နက်များ အသားကို ထိုးဖောက်သွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားပြနှစ်ယောက် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် သွေးများ ဒလဟော ပန်းထွက်နေသော လည်ပင်းများကို အလိုအလျောက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကြသော်လည်း လက်များက သွေးတိတ်အောင် လုံးဝ မလုပ်နိုင်ပေ။

“ဟွင်းးးး ဟွင်းးး”

သွေးများနှင့် ရောနှောနေသော အသက်ရှူသံများ ဓားပြနှစ်ယောက်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သည့် စကားမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ လူပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ဘုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ကျန့်လျန် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချန်ဖေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွန်စွာ တည်ငြိမ်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့၏။

ကျန့်လျန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တက်သွားနေဆဲ ဖြစ်သော လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ မော့ကြည့်ပြီး ချန်ဖေးကို ပြောလိုက်သည်။ “ငါ လွဲမှားပြီး အကဲဖြတ်မိမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။”

“အခု ခင်ဗျား သေချာ ကြည့်လို့ရပြီ။” ချန်ဖေးက ဓားရှည်ကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရာ ဓားပေါ်ရှိ သွေးစများ လွင့်စင်သွားသည်။

“ရူးနှမ်လိုက်တာ။”

ကျန့်လျန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ့လက်ထဲမှ ဓားသည် အရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ချလွမ်...”

လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးသည် အင်အားကြောင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ကျန့်လျန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်သည် သူ့မျက်နှာဆီသို့ ထိုးစိုက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ရွှစ်...”

ဓားချီ တစ်ချက် ထိုးဖောက်သွားပြီး ကျန့်လျန်၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ကာ ဆံပင်အချို့ လေထဲတွင် လွင့်ပါးသွားသည်။

ကျန့်လျန်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ဓားချီက သူ့ခေါင်းကို ထိုးဖောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ နောက်ဆုံး အချိန်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိမပြုမိဘဲ လျင်မြန်စွာ မရှောင်တိမ်းခဲ့လျှင် ယခုဆို သူ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကနဦး ကြောက်ရွံ့မှု ပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခြင်းက နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

ထိုစဉ်က အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သော ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို သနားသောကြောင့် အသက်ချမ်းသာ ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ပြန်လည် အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကျန့်လျန် မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

“သေစမ်း။”

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကျန့်လျန်၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး လက်ထဲမှ ဓားသည် လှိုင်းလုံးကြီးများ အလား ပြောင်းလဲကာ ချန်ဖေးထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

“ချလွမ်...”

မွန်းကျပ်ဖွယ် အသံနှင့်အတူ ပိတ်ဆို့ထားသော ဓားသည် ချန်ဖေး၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်မိပြီး ခြံဝန်းတံတိုင်းနှင့် ဝင်ဆောင့်မိစေကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

“မင်းရဲ့ အသားတွေကို ငါ တစ်လွှာချင်းစီ ခွာပစ်မယ်။”

ကျန့်လျန်၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး ချီသွေးများ အကန့်အသတ်ထိ လည်ပတ်နေသည်။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ့ဓားရှည် နောက်တစ်ကြိမ် ကျဆင်းလာပြီး လှိုင်းတံပိုးသံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြန်သည်။

“ဓားချီ ထွက်စမ်းးး”

ချန်ဖေး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် ဓားချီ တစ်မျှင် ပေါ်လာသည်။

ကျန့်လျန်၏ နှလုံးသား တင်းကျပ်သွားပြီး ယခုလေးတင် ချန်ဖေး ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အာဏာစက် ပြင်းထန်သော ဓားသိုင်း အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန့်လျန် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်သည် အလိုအလျောက် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ပါက ကျန့်လျန် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်သည်။

“ဝေါ...”

မည်သည့် ဓားချီ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှ မရှိဘဲ ချန်ဖေးသည် ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လိုက်ရာ ခြံဝန်းတံတိုင်း ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ဖေးသည် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်လျန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ အရူးလုပ်ခံလိုက်ရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဒေါသထွက်နေပြီးသား စိတ်အခြေအနေသည် လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာကာ ချွေးပေါက်များမှ သွေးစက်များ စိမ့်ထွက်လာသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကျန့်လျန် ပြေးထွက်သွားပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေး၏ နောက်ကျောကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

“သေစမ်း။”

ကျန့်လျန်သည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခုတ်ပိုင်းတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခု သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အချိန်သည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက် အတိုင်းပင်။