အခန်း (၂၃၀)

ဌာနေပြန် ဓားတစ်လက်

အပိုင်း (၂၃၀) {စာစဉ် ၁၆ - အပိုင်း(၅)}

လီကလန်ခေါင်းဆောင် လီဟုန်၏ ဇနီး ၊ လီကျိရှန်နှင့် လီပေါင်ကျန်းတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ အမေဖြစ်သူက စကားပြောရသည်မှာ လွယ်ကူသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် သူမက ဆုချခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးသည့် နေရာများတွင် အလွန်တင်းကျပ်သည်။ ကလန်ထဲတွင်လည်း သူမက အလွန်အမင်းကို လေးစားခံရပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လီကလန်၏ ဘိုးဘေးအိုကြီးဖြစ်သော အဆင့်(၁၀) အင်မော်တယ်ကပင် သူ၏ ချွေးမအပေါ် မောက်မာသော အပြုအမူမျိုး လုံးဝမဆက်ဆံရဲပေ။ မည်သည့်ကိစ္စတွင်မဆို သူက သူမကို အပြစ်ရှာရဲခြင်းလည်း မရှိချေ။

အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်သော လီကလန်၏ စံအိမ်ကြီးထဲတွင် အစေခံနှင့် အစောင့်များစွာ ရှိနေသည်။ ထိုအစေခံများဆီတွင် မတူညီသော မျိုးရိုးနာမည်များ၊ ဘိုးဘေးများ ရှိကြ၏။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက လီကလန်၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အစေခံများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း လီကလန်၏ ကလန်ခေါင်းဆောင်များကတော့ သူတို့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်ကြ၏။ ကျူးဟယ်နှင့် ကျူးလုတို့ကတော့ ဥပမာများ ဖြစ်ကြသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စံအိမ်ထဲ၌ ရှိနေသော အကြီးအကဲတချို့က ကျူးလုကို အစေခံမလေးတစ်ယောက်အဖြစ် စနောက်တတ်ကြသော်လည်း သူမက မင်းသမီးလေး တစ်ယောက်၏ ဘဝအခြေအနေမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ကလန်ခေါင်းဆောင် လီဟုန်ကတော့ မည်သည့်အရာကိုမျှ အလေးမထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား သူက အိုးအကျိုးအပဲ့များကို စုဆောင်းခြင်း၊ စာဖတ်ခြင်းနှင့် သူ ဖတ်ထားသော အရာများကို မှတ်တမ်းမှတ်ခြင်းမျိုးသာ စိတ်ဝင်တစား လုပ်ဆောင်တတ်၏။ ရံဖန်ရံခါ သူ၏အကြီးဆုံးသား လီကျိရှန်နှင့် စကားပြောခြင်းကလွဲလျှင် ကလန်ခေါင်းဆောင် လီဟုန်က အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ အတော်လေး ရှားပါးသည်။

ကလန်၏ ကိစ္စရပ်အသီးသီးကို သူ့ဇနီးကသာ တက်ရောက် ဖြေရှင်းပေးရ၏။ သူမကတော့ စာအုပ်စာပေ များစွာဖတ်ရှုခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း ကလန်၏ မှတ်တမ်းများနှင့် ပတ်သက်ရာတွင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သည်။ လီကလန်က အတော်လေးကို ရှေးကျသော သက်တမ်းရှိနေသည့် ကလန်တစ်ခု ဖြစ်၏။

ပွဲတော်တစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အချိန်တိုင်း ကလန်ထဲတွင် ရှိနေသော ကလေးငယ်များက စကားလုံးတစ်ခု ပါဝင်နေသော ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို မှတ်မိရန် လိုအပ်၏။ အကယ်၍ ကလေးငယ်များက လီကလန်ထဲရှိ အကြီးအကဲများ မေးခွန်းထုတ်သောအရာများကို ချောမွေ့စွာ ရွတ်ဆိုနိုင်မည် ဆိုလျှင်တော့ အန်ပေါင်းတစ်ခု ဆုအဖြစ် ရရှိကြသည်။

နှစ်သစ်ကူးချိန် ရောက်သည့်အချိန်တိုင်း ကျားဟူသော စကားလုံးကို ရွေးချယ်တတ်ကြပြီး မီးအိမ်ပွဲတော်အတွက်တော့ တောင် ဟူသော စကားလုံးကို ရွေးချယ်ကြသည်။

မီးအိမ်ပွဲတော်နေ့တွင် လီဟုန်၏ဇနီးက အန်ပေါင်းအထပ်လိုက် ယူလာရန် သူမ၏ အစေခံကို ပြောလိုက်သည်။ သူမက စောင့်ဆိုင်းနေသော ကလေးငယ်များကို တွေ့လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူတို့ကို ဆိုရိုးစကားများ၊ စကားပုံများနှင့် ပတ်သက်၍ အပြုံးနှင့် မေးမြန်းတတ်သည်။ ကလေးငယ်များက သူတို့ပြင်ဆင်ထားသော အဖြေများကို ကျီကျီကျာကျာ အသံလေးများဖြင့် ပြန်လည်ဖြေဆိုတတ်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလွန်တင်းကျပ်သည့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ကလေးငယ်များက မတူညီသော စကားပုံများ၊ ဆိုရိုးစကားများကို ပြောဆိုတတ်သည်။ ဥပမာအနေနှင့် ပြောရလျှင် ‘မက်မွန်သီးတွေနဲ့ သစ်ကြားသီးတွေက စကားမပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသစ်ပင်တွေရဲ့ ရှေ့မှာတော့ လမ်းကြောင်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်..’ ‘နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ မက်မွန်ပွင့်လေးတွေက အရမ်းကို လှပါတယ်…’ ‘ သရက်သီးမျက်နှာနဲ့ မက်မွန်သီးလို ပါးနှစ်ဖက်..’ စသည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအရာများက အလွန်လှပပြီး အပြုသဘောဆောင်သော စကားပုံများ၊ ဆိုရိုးစကားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကလေးတစ်ယောက်ကတော့ ‘သာမန်မက်မွန်ပွင့်နှင့် သာမန်သစ်ကြားပွင့်..’ ဟူသော စကားပုံကို ပြောခဲ့၏။ သူ ထိုစကားပုံကို မည်သည့်နေရာမှ ကြားလာမှန်း မသိသော်လည်း လီဟုန်၏ဇနီးကတော့ ဒေါသထွက်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ သူမက သူ့ကို အပြုံးနှင့် အန်ပေါင်းတစ်ခု ပေးခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ထိုကလေးငယ်က ‘မက်မွန်သီးတွေ ပေးလိုက်တဲ့အချိန် သစ်ကြားသီးတွေ ပြန်ရတယ်..’ ဟူသော စကားပုံကို ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင်တော့ သူမက အားတင်း၍ ပြုံးလိုက်ရသည်။ ‘မက်မွန်ပင်အတွက် သစ်ကြားပင်က စွန့်လွှတ်ပေးရသည်’ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင်တော့ သူမက အနည်းငယ် ပို၍ခံစားချက်များ ကောင်းလာခဲ့သည်။

ထိုအရာက ထူးခြားလှပပြီး ကျေနပ်ဖွယ်ရာ မကောင်းသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ ဒေါသအနည်းငယ် ရှိနေသေး၏။ ကလေးငယ်က အလွန်ကြောက်လန့်ပြီး လုံးဝကို မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ၏မျိုးရိုးနာမည်ကို မေးသည့်အခါ သူက ချန်းမျိုးရိုးဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် လီဟုန်၏ဇနီးက သူ့ကို အန်ပေါင်းတစ်ခုပေးရန် သူမ၏အစေခံကို ပြောလိုက်သေး၏။

သို့သော် အဝေးကို ထွက်သွားသည့်အချိန်တွင် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာကတော့ အလွန်အေးစက်နေခဲ့၏။ ထိုအရာက ရှားရှားပါးပါး မြင်ကွင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကလန်ခေါင်းဆောင် လီဟုန်က သူ၏အငယ်ဆုံးသမီးဖြစ်သူ လီပေါင်ဖျင်ကို အချစ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း လီကလန်ထဲတွင် ရှိသော လူတိုင်းက သိကြသည်။ ‘ဘုရင်များက သူတို့၏ သားအကြီးဆုံးကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး သာမန်လူများကတော့ သူတို့၏အငယ်ဆုံးသားသမီးကို ချစ်မြတ်နိုးကြသည်’ဟူသော စကားပုံအတိုင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံးသား လီကျိရှန်နှင့် ဒုတိယသား လီပေါင်ကျန်းတို့ကတော့ လီကလန်ထဲတွင် သဘောမကျသူ မရှိကြပေ။ လီဟုန်က လီကျိရှန်နှင့်အတူ စာပေဖတ်ရှုတတ်ပြီး လီပေါင်ကျန်းနှင့် အတူတူ သောက်တတ် စားတတ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာက လီဟုန်၏ ဇနီးနှင့်တော့ မတူတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီပေါင်ကျန်းက သူမ၏အငယ်ဆုံးသားဖြစ်ပြီး သူက အလွန်သဘောကျဖွယ်ရာကောင်းသော စိတ်နေစိတ်ထား ရှိနေသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက လူတိုင်းအပေါ်လည်း အလွန်ဂရုစိုက်တတ်၏။ တစ်ဖက်တွင်တော့ လီကျိရှန်က အတော်လေးကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး ခပ်တည်တည် နေတတ်သည်။ သူက စကားများများပြောရခြင်းကို သဘောမကျဘဲ သူငယ်ငယ်ကတည်းက ထိုအတိုင်းသာ ဖြစ်၏။

ထိုအတွက်ကြောင့် လီဟုန်၏ဇနီးက သူတို့၏ ဒုတိယသားနှင့် ပို၍ နီးကပ်သည်။ လီပေါင်ကျန်း အိမ်မှ ထွက်သွားပြီး မြို့တော်၌ နေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းကစပြီး သူမက အိမ်ပြန်လာရန် သူ့ကို မကြာခဏ စာပို့တတ်သည်။ သူတို့က အပြန်အလှန် စာအပေးအယူ လုပ်ဆောင်နေကြပြီး သူမက သူမ၏ဒုတိယသား မြို့တော်ထဲတွင် ကြုံတွေ့နေရသည့် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ဖတ်မိသည့်အချိန်တိုင်း အားရပါးရ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတတ်၏။

သို့သော် ထိုစာများကို ချပြီးသွားလျှင် သူမ၏မျက်နှာပေါ်၌ ပူဆွေးသောက ရောက်နေသော အမူအရာနှင့် စိုးရိမ်နေသော ခံစားမှုများ ချက်ချင်း ပေါ်လာတတ်သည်။ လီပေါင်ကျန်းကတာ့လီအင်ပါယာ၏ မြို့တော်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော နေရာတစ်ခုတွင် တရားမျှတမှုမရှိသော အရာများ ကြုံရမှာကို သူမက အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့၏။

သူမက သူ၏စာများအားလုံးကို အနီရောင်သေတ္တာငယ်လေးထဲတွင် သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ လီဟုန်က ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ့ဇနီးကို စနောက်တတ်ပြီး လီပေါင်ကျန်းအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း ပြောခဲ့၏။ သူက အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသော ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အိမ်နှင့် အဝေးကို ရောက်နေလျှင်ပင် တခြားသူများ လှည့်စားမည်ကို သေချာပေါက် ခံရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့၏သားအတွက် စိုးရိမ်နေမည့်အစား သူမက တခြားသူများ အတွက်ကိုသာ စိုးရိမ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။

ယနေ့တွင် လီကျိရှန်က သီးသန့်ကျောင်းလေးမှနေ၍ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် သူ ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် သူ့အဘိုးက ရေကန်ငယ်လေးဘေးတွင်မတ်တပ်ရပ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်နေသလို ထင်မှတ်ရ၏။ ထို့ကြောင့် လီကျိရှန်က ခြေလှမ်းကိုမြန်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ရှေ့မှဦးဆောင်ပြီး သူ့မြေး၏ အိမ်ထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

“ဒီနေ့အဘိုးတို့က မင်းရဲ့စာကြည့်ခန်းထဲမှာပဲစကားပြောကြမယ်…”

သေးငယ်ပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော စာကြည့်တိုက်ငယ်လေးထဲသို့ ရောက်လာပြီးနောက် အဘိုးအိုက လီကျိရှန်ကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူက အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်၏။

“ပေါင်ကျန်းက စွန့်စားခန်းတွေ သဘောကျတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက အိမ်ရဲ့အဝေးကို ထွက်သွားပြီ။ အရမ်းဝေးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားတာ။ သူက အငယ်တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒီတော့ မင်းအမေက သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်တာ သဘာဝပါပဲ။ သူက မင်းရဲ့ညီအပေါ် အလေးပေးတယ်လို့ မခံစားနေပါနဲ့။ ဒီကိစ္စကြောင့်လည်း ဘာမှဝမ်းနည်းမနေနဲ့…”

“ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…”

လီကျိရှန်က အပြုံးနှင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရှဲ့ရှစ်က လူ(၃)ယောက်ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီ(၃)ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် အဘိုးကတော့ အံ့ဩမနေပါဘူး…”

လီကလန်၏ ဘိုးဘေးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းအဖေကတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ မမြင်လို့လေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ မင်းက နတ်ဘုရားအမိန့်ပြန်တမ်းဂိုဏ်းက ဟယ်ရှောင်လျန့်ထက် မနိမ်ဘူးဆိုတာ အဘိုး ခံစားမိတယ်။ တကယ်လို့ သူက ဒီကုန်းမြေကြီးရဲ့တာအိုလမ်းစဉ်မှာ ကျောက်စိမ်းမိန်းမပျိုဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အဲဒါက ထူးခြားလို့လား။ အဘိုးရဲ့မြေးက ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှု လိုအပ်နေတာ။ မဟုတ်ရင် ငါ့မြေးက ရွှေလူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ငါ့မြေးတို့နှစ်ယောက်ကလည်း အနာဂတ်မှာ အင်မော်တယ်စုံတွဲတွေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒါဆိုရင် တော်တော်လေးကို ကောင်းမှာပဲ..”

ထိုစကားကိုပြောလိုက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုက တစ်ယောက်တည်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်မိသည်။

လီကျိရှန်ကတော့ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ သူ့အဘိုးက တခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ပြောတတ်သော အလေ့အကျင့်ကို ပြင်ဆင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လီကျူးသုခဘုံလေး၏ မိသားစု(၄)ခုနှင့် ကလန်(၁၀)ခုထဲတွင် ပထမဆုံး အဆင့်(၁၀)ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်အတွက် သူက အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံရေးခရီးလမ်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ရသည်။ သို့သော် မည်သူကမျှ သူ့ကို ဖျောင်းဖျနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ လီကျိရှန်ကပင် သူ့အဘိုးကို ဖျောင်းဖျရန် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ အကယ်၍ သူကသာ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်မှုမျိုး လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမရှိလျှင် လီကျိရှန်က သူ့အဘိုးအတွက် အတော်လေး စိတ်ပူနေရနိုင်သည်။

ဘိုးဘေးလီက အေးစက်စွာရယ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“အဲဒီကောင်စုတ်လေး မာခူရွှမ်ကတော့ … သူ့ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ သူ့အကြောင်း မကောင်းပြောလို့ အဘိုးကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူ့မိသားစုမှာ သူခိုးတွေ၊ အပြစ်သားတွေပဲ ရှိတာလေ…”

“သူက အဆင့်မြင့်မြင့် ရောက်မယ်လို့တော့ အဘိုး မယုံဘူး။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကုသိုလ်ဆိုတာက ရေတွေလိုပဲ။ အရမ်း တင်းကျပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘာမှဖြစ်မလာနိုင်ဘူး။ ဒါက ရှေးအချိန်ကတည်းက အတူတူပဲလေ…”

“တိုးတိုးတိတ်တိတ် နေထိုင်ရမယ့် လိုအပ်ချက်ကို နားမလည်တဲ့အပြင် သူ့ရဲ့ပါရမီကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသနေတယ်။ တစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်(၃)ဆင့် တက်သွားတာလား။ အဲဒီတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ တကယ်လို့ သူ့မှာ အစွမ်းအစရှိရင် အဝေးမြင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးသွားတာနဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်(၃)ဆင့်တက်ဖို့ ဘာလို့မကြိုးစားကြည့်ရတာလဲ…”

လီကျိရှန်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

“ဘာလို့ မင်းက လေနှင်းစုတ်တံနဲ့ အဲဒီအဆောင်စာရွက်တွေကိုချန်းပင်အန်းဆီ ပေးလိုက်ရတာလဲ…”

အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ မင်းအတွက် တစ်ဝက်တောင် ချန်မထားခဲ့ရတာလဲ…”

အဘိုးအိုက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာနှင့် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာပေါင်း၍ ပြောလိုက်သည်။

“ချန်းပင်အန်းက အဲဒီစုတ်တံနဲ့ အဲဒီအဆောင်စာရွက်တွေရဲ့ တန်ဖိုးကိုတောင် နားလည်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး…”

လီကျိရှန်က အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာတော့ အဘိုးက ပေါင်ဖျင်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံ မပေါ်ပါလား..”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အဘိုးအိုက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူ၏ရှက်ရွံ့မှုကလည်း ဒေါသအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

“ဘယ်သူပြောတာလဲ။ တကယ်လို့ အဘိုးက ပေါင်ဖျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ဘယ်သူဂရုစိုက်မှာလဲ။ ဟုတ်ပါပြီ။ အဲဒီကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့။ အဘိုးက ဒီကိစ္စတွေကို ပြောမယ်ဆိုရင် အသက်တိုလိမ့်မယ်။ အဘိုးက အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူဖို့ မင်းကို ပြောနေလိုလား…”

လီကျိရှန်က နားလည်သည့်အမူအရာနှင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ့ အကြီးဆုံးမြေး၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ဘိုးဘေးလီက လက်တစ်ဖက်မြှောက်ပြီး လေထဲတွင် နှစ်ချက်ဆင့်၍ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ မင်းက အဘိုးတို့ ကလန်ရဲ့ ရတနာကို ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ဦး။ အဘိုးက မင်းကို ဘာမှတားဆီးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို ပြန်တောင်းဖို့လည်း တွန်းအားပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြေးတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်တဲ့နေရာမှာတော့ အဘိုးကို လာမတားနဲ့ပေါ့….”

လီကျိရှန်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အဘိုးအိုက လက်နှစ်ဖက်ကို ထိုင်ခုံလက်ရမ်းပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။ သူ့ပုံစံက အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရပြီး ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အမူအရာနှင့် ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

“ဒါက အဘိုးရဲ့ကန့်သတ်ချက်ပဲ။ အဘိုးက အဘိုးရဲ့ဘဝနှင့် အန္တရာယ် အတွေ့အကြုံတွေကို သုံးပြီး အဆင့်(၁၀)ကိုပဲ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ အဘိုးက အထက်ဘုံ(၅)ဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အိမ်မက်မက်လို့ မရနိုင်တော့ဘူး။ ကျိရှန်… အဘိုးက နောက်ပိုင်းမှာ မင်းအတွက် ဘာမှလုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး…”

လီကျိရှန်က အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုစကားမျိုး မပြောပါနဲ့ အဘိုး။ အဘိုးက အကောင်းဆုံး လုပ်ပေးပြီးသွားပါပြီ..”

အဘိုးအိုက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲဝိုင်းကို ပတ်၍ လျှောက်သွားခဲ့၏။ သူက လီကျိရှန်၏ အင်္ကျီကော်လံကို ထောင်လိုက်ပြီး အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်၏။

“မင်းက ပြည့်စုံကျူပင်ကုန်းမြေကြီးကို သွားတာပဲဖြစ်ဖြစ် မသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကွန်ဖြူးရှပ်လမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး တာအိုလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာတာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အဘိုးရဲ့အကောင်းဆုံးမြေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမှာပဲ။ ဒီလောကကြီးထဲမှာ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုပြုမူနေထိုင်သင့်လဲဆိုတာ နိယာမတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မြေးက မှန်ကန်တဲ့လူတစ်ယောက်၊ သမာသမတ်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် သေချာပေါက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ အဘိုးယုံကြည်ချက်ရှိတယ်…”

လီကျိရှန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မျက်ရည်ဝိုင်းလာခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နောက်ကို နှစ်လှမ်းဆုတ်၍ လေးလေးနက်နက် ဦးညွတ်လိုက်၏။

“စကားလုံးတွေ ပြောပြီး လုပ်ရပ်တွေနဲ့ သင်ကြားပေးရမယ်။ လှိုက်လှဲတဲ့ နှလုံးသားရှိပြီးသမာသမတ်ရှိတဲ့ သဘောထားမျိုး ရှိရမယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့လီကလန်က ဒီနယ်ပယ်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းက ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်သလို ပေါင်ဖျင်လေးကလည်း ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး…”

အဘိုးအိုက ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ သို့သော် သူက သူ့မြေး(၃)ယောက်ထဲတွင် ဉာဏ်အကောင်းဆုံးဖြစ်သော လီပေါင်ကျန်းကိုတော့ လုံးဝထည့်မပြောခဲ့ပေ။ ………

…………..

တာ့လီအင်ပါယာ၏ ထာဝရနွေဦးနန်းတော်က တာ့လီအင်ပါယာထဲတွင် ထိပ်တန်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုနန်းတော်ထဲတွင် ယောကျ်ားလေးများထက် မိန်းကလေးကျင့်ကြံသူ ပို၍များပြားသည်။

ထို့ကြောင့် တာ့လီအင်ပါယာ၏ တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တုန်းက အကြီးမြတ်ဆုံး စွမ်းအားများ ကိုင်ဆောင်ထားသူက ထိုနေရာတွင် လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမက အပြင်သို့ ထွက်လာသည်မှာ ရှားပါးပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏သားဖြစ်သူ မင်းသားစုန့်ဟယ်က သူမနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။

တာ့လီအင်ပါယာ၏ ဘုရင်ကြီးတွင် သားသမီးများများ မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ဆီတွင် သားနှင့်သမီး စုစုပေါင်း တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ရှိသည်။ သူတို့က အလွန်များပြားနေခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏မျိုးဆက် ပြတ်တောက်မှုကို စိုးရိမ်ဖို့မလိုအပ်ပေ။ ယခင် မိဖုရား သေဆုံးသွားသည့် အချိန်ကတည်းကစပြီး ဘုရင်ကြီးဆီတွင် မိဖုရားရာထူး လစ်လပ်နေခဲ့သည်။

နန်းတွင်းထဲတွင် ရှိနေသော အရာရှိများက ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပြစ်တင်ပြောဆိုနေကြ၏။ အထူးသဖြင့် အထွေထွေရေးရာဌာနမှ အရာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ထိုအကြောင်းအရာကို ဘုရင်ကြီးနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ကိစ္စရပ်များကိုပင် ဘေးဖယ်ထားတတ်ကြသည်။

ထို့ပြင် လက်ရှိအချိန်၌ တာ့လီအင်ပါယာ၏ တောင်ပိုင်းချဲ့ထွင်မှုက အတော်လေး ချောမွေ့နေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုအရာက နန်းတွင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပို၍ ရရှိစေနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ထူးဆန်းသော ကောလာဟလများက နေရာတိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်နေပြီး ထိုအရာများက အကြီးအကျယ် ပြောဆိုနေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့ဆီတွင် မိဖုရားအသစ်နှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားအသစ် ရှိသင့်သည်ဟု ပြောဆိုနေကြ၏။ သို့သော် ချဲ့ထွင်မှုရလဒ်ကိုသာ ကြိုတင်ကောက်ချက်ချနိုင်မည်ဆိုလျှင် တာ့လီအင်ပါယာမှ အရာရှိများက အရှေ့ပိုင်းကုန်းမြေကြီး၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို အုပ်စိုးရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု အိမ်မက်မက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းက မိဖုရားအသစ်တစ်ပါးနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတစ်ယောက်ကို ချီးမြှင့်ရန် ခံစားမိနေကြ၏။ ထိုအရာက တာ့လီအင်ပါယာ၏ အကျိုးအမြတ်အတွက် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက လူတိုင်းပါဝင်ပတ်သက်နေသော အလောင်းအစားကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ ထိုအရာက ပို၍ကောင်းမွန်သော သုံးသပ်ချက်များအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မှန်ကန်သော အလောင်းအစားတစ်ခုကို စောစောလုပ်ဆောင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ပို၍မြင့်မြင့်မားမား ရောက်နိုင်ပြီး တာ့လီအင်ပါယာ၏ နန်းတွင်းက အနာဂတ်တွင် ပို၍ အောင်မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် နန်းတွင်းစုန့်ကလန်၏ အခြေအနေက အတော်လေးကို ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ထို့ကြောင့် နန်းတွင်းထဲတွင် ဉာဏ်အကောင်းဆုံးနှင့် အကောက်ကျစ်ဆုံး အရာရှိများကပင် လက်လွတ်စပယ် အလောင်းအစား မလုပ်ရဲကြချေ။

စုန့်ချန်ကျင့်က တပ်ဖွဲ့ထဲတွင် အလွန်အမင်းကို ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသည်။ သူက ဘုရင်ကြီး၏ ကိုယ်စားလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းပင် ရှိ၏။ အမှန်တကယ်လည်း ထိုအစွမ်းကို ဘုရင်ကြီးကိုယ်တိုင် ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို လုံးဝ ခန့်မှန်းကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။ ဘုရင်ကြီးက သူ့ပလ္လင်ကို သူ့ညီငယ်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းပေလော။ သူက သူ၏ထီးနန်းပလ္လင်ကို မင်းသားတစ်ယောက်ဆီသို့ ပေးရန် စဉ်းစားထားခြင်း မရှိခြင်းပေလော။

သို့သော် ဘုရင်ကြီးက အားကြိုးမာန်တက် လုပ်ဆောင်နေခြင်းမရှိသလို အရာအားလုံးကို နီးကပ်စွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းလည်း မရှိချေ။ သူကတော့ အရာရှိများနှင့် အရေးပါသော တာဝန်များကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့၏။ သူက ပျင်းရိနေသော ဘုရင်တစ်ပါးတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရဲမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက အရူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ တာ့လီအင်ပါယာ၏ နန်းတွင်း နန်းတွင်းထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးအစား လူတစ်ယောက်မျှ ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။

နှစ်သစ်ကူး ပထမလ၏ (၁၅)ရက်မြောက်နေ့ကို ရောက်လာခဲ့၏။ ထိုနေ့က မီးအိမ်ပွဲတော် ကျင်းပမည့်နေ့ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက နှစ်သစ်ကူးတွင် အလွန်ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ပွဲတော်ကျင်းပရန် ထွက်လာကြပြီး လူပေါင်းများစွာက မီးရှူးမီးပန်းပွဲတော်နှင့် ပွဲတော်အခြေအနေများကို ကြည့်ရှုခံစားနေကြသည်။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် တာ့လီအင်ပါယာကတော့ ရုတ်တရက် မထင်မှတ်ထားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ကြုံလိုက်ရသည်။ တာ့လီအင်ပါယာမှ လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့များ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ မြို့တော်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ နန်းတော်၊ နန်းမြို့တော် ၊ အတွင်းမြို့တော်၊ အပြင်မြို့တော်၊ သူဌေးသူကြွယ်များ၏ ရဲတိုက်များ၊ သာမန်မြို့သူမြို့သားများ၏ မထင်မရှား နေအိမ်များ၊ ကုန်သည်များ၏ နေရာများ၊ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ဈေးဆိုင်များ၊ တာအိုကျောင်းဆောင် နေရာအနှံ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဲမက်များအပြင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာ၌ အလွန်အမင်းကို ကျွမ်းကျင်သော အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင် ကိုယ်ရံတော်များ၊ အထွေထွေရေးရာဌာနမှ မြှောက်စားထားသော စစ်သည်တော်များလည်း ပါဝင်နေကြသည်။ထို့ပြင် နက္ခတ်ရေးရာဌာနမှ ချီကျင့်ကြံသူများနှင့် တခြားနေရာမှ ပညာရှင်များလည်း ပါဝင်ကြ၏။

ထိုလူများအားလုံးက မတူညီသော ရဲမက်အဖွဲ့ အသီးသီးထဲတွင် နေရာခွဲယူထားကြပြီး သူတို့အားလုံးက သတ်မှတ်ထားသော နေရာများထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်၍ ခုခံသည့်လူတိုင်းကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို မည်သူကမျှလာရောက်ကြိုဆိုခြင်းမရှိလျှင် နက္ခတ်ရေးရာဌာနမှ အရာရှိများက ရဲမက်များနှင့် တခြားသူများကို ဦးဆောင်ပြီး ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်း ၊ အမိုးခုံးများ ၊ မက်မွန်သစ်သားအဆောင် ချိတ်ထားသည့် တံခါးပေါက်များ၊ တံခါးပေါက်ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျောက်ခြင်္သေ့များ ၊ ဘိုးဘေးခန်းမ၏အပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဆိုင်းဘုတ်များ၊ အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသော ကမ္ဗည်းကျောက်ပြားများ စသည့်အရာများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က ပစ္စည်းအားလုံးကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး မည်သည့်အရာမျှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ထိုညတွင် စုန့်ချန်ကျင့်ကိုယ်တိုင် အပြင်ဘက်မြို့တော်၏ ပင်မလမ်းမကြီးကို စောင့်ကြပ်နေပြီး အရုဏ်တက်ချိန်ထိ ရှိနေခဲ့သည်။ သူက အေးအေးဆေးဆေး အမူအရာနှင့် ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေခဲ့၏။

စုန့်ချန်ကျင့်၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည်မှာ မိုအတွေးအခေါ်လမ်းစဉ်မှ ဦးဆောင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ပညာရှင် လွမ်ချန်းယဲ့ ဖြစ်သည်။ စုန့်ချန်ကျင့်က ထိုနေ့ညတွင် တစ်ကြိမ်တည်းသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို တားဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တာ့လီအင်ပါယာ၏ အရှင်သခင်က ထိုအလင်းတန်းကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် တားဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် စုန့်ချန်ကျင့်က အပြင်ဘက်မြို့ရိုး၏ အနောက်မြောက်နယ်မြေထဲတွင် ထိုလူနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။

သူ၏လက်သီးချက်များက အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး သူတို့က လေထဲတွင် အလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည့်အတွက် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် လင်းထိန်နေခဲ့သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ထိုအလင်းတန်းများက မီးရှူးမီးပန်း တစ်သောင်းကျော် ဖောက်လိုက်သည်ထက်ပင် ပို၍ လင်းထိန်နေခဲ့၏။

သူတို့၏တိုက်ပွဲက အဆောက်အဦး(၁)ထောင်ခန့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး လူ(၁)သောင်းနီးပါးခန့်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်မြို့၏ လမ်းမပေါ်တွင်လည်း အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ ဆူညံနေခဲ့၏။

ဘုရင်ကြီးကတော့ ပိယွင်တောင်သို့သွားရန် မြို့တော်မှ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မထင်မှတ်ထားသော တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မြို့တော်ထဲတွင် ရှိနေသော အခြေအနေက အလွန်အမင်းကို နူးညံ့ပြီး ထူးခြားနေခဲ့၏။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အကယ်၍ စုန့်ချန်ကျင့်က မြို့တော်၏ပတ်ပတ်လည်တွင် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို စေလွှတ်ပြီး ယခုမှစ၍ သူက တာ့လီအင်ပါယာ၏ ဘုရင်အသစ်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာမည်ဆိုလျှင်ပင် ပင်မအရာရှိများက အံ့ဩနေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ မြို့တော်ထဲတွင် ရှိနေသော လူတိုင်းက သူတို့၏လုံခြုံမှုအတွက် ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။

တာ့လီအင်ပါယာ၏ မြို့တော်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ထာဝရနွေဦးနန်းတော်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော ချီကျင့်ကြံသူများက မြို့တော်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံးဆီတွင် သွေးထွက်သံယို အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေကြသေး၏။ ထာဝရနွေဦးနန်းတော်ကလည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး အနှောင့်အယှက်မရှိခဲ့ပေ။

တောင်တစ်ဝက်တွင် ရှိနေသော တဲအိမ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် ထူးခြားသော နန်းတွင်းဝတ်စုံ မရှိတော့သည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ထာဝရနွေဦးနန်းတော် နေရာအနှံ့မှ ပြန်လာသော ပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမက အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပြီး ဒေါသထွက်နေသလို ခံစားနေရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ကျားစေ့လေးတစ်စေ့အဖြစ်မှနေ၍ ပွဲကြည့်သူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမက ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခဲ့ရသည့်အတွက် အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။ ထိုအရာက သူမကို သမိုင်းကြောင်းစာအုပ်ထဲတွင် နာမည်ရေးထိုးခွင့် ပေးနိုင်သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့၏။

အမျိုးသမီးက အံကြိတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် အလွန်ခန့်ညားသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အပြုံးနှင့် လျှောက်လာခဲ့၏။ သူက သူမ၏လက်ကိုကိုင်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

“အမေ…

အပြင်ဘက်မှာ လေအရမ်းတိုက်တယ်။ အိမ်ထဲမှာတော့ ပိုပြီးတော့ နွေးတယ်။ လေတိုက်တာ ငြိမ်သွားတဲ့အချိန်ကျမှ အပြင်ကို ထွက်ကြည့်ရင်လည်း သိပ်ပြီး နောက်မကျသေးပါဘူး…”

အမျိုးသမီးက သူ့သား၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အလွန်လှပသော မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူမက အသံတိုးတိုးနှင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ဟယ်အာ…

အမေက သား ပိုင်ဆိုင်ရမယ့်အရာတွေကို သေချာပေါက်ပေးမှာပါ။ သားက အရာအားလုံးကို ပြန်ရလိမ့်မယ်…”

လူငယ်လေးဆီတွင် ကလေးဆန်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာမျိုး ရှိသည်။ သူက ကြည်လင်နေသော အသံနှင့် ပြောလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ အမေ …

ကိစ္စတွေက ဘယ်လောက်ကြီးကြီး သေးသေး သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်လို့ ဘုရင်ကြီးက သားတို့ကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သားတို့က ကြိုက်ကြိုက်မကြိုက်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား…”

အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူမက အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အတွက် အော်ဟစ်ငိုယိုချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားနေပြီး သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ကူးယဉ်နေသေးသလို ဖြစ်နေသေး၏။

Translated by Hein Htet.