ဆရာနှင့် တပည့်ဟူသော ပတ်သက်မှု မရှိ

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ရုံးတော်အတွင်းရှိ အထပ်မြင့်အဆောင်၏ တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာလေ၏။

ယိုလုံထောင် သည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ ဘေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားလေသည်။

စစ်သူကြီးရှန်း သည် အဘယ်ကြောင့် ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အစွဲအလမ်း ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

အဘွားချမ် သွားနိုင်သည်၊ စီနီယာဝူလည်း သွားနိုင်သည်၊ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်လေပြီ။

"အခုဆိုရင် ဒီကျန်း က သိခွင့်ရှိပြီ မဟုတ်လား"

ကျန်းယွမ်ဟွာ သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ပြန်လည်ညှိယူလိုက်ပြီး၊ တံခါးအတွင်းရှိ အာချမ် ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"နင့်ရဲ့ ချင်ကျိုး ကိုပဲ ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်နေလိုက်စမ်းပါ"

အာချမ်သည် မျက်လုံးကိုတစ်ချက်လှန်လိုက်ပြီး လူအုပ်ထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာလေ၏။

ယိုလုံထောင်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည့် စာလွှာများကို အခြားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

စာလွှာများအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းပါသည်။

ဤကာလအတွင်း မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ စီရင်စုများကို ယခင်ကထက် ပိုမို၍ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ကျားကို တောင်ပေါ်မှ မျှားထုတ်ခြင်း ဟူသော ပရိယာယ်ထဲသို့ မကျရောက်စေရန် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့နောက်တွင်မှ သူသည် သူ၏ ဆရာဖြစ်သူထံသို့ လျှောက်သွားပြီး စကားအနည်းငယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောကြားလိုက်လေသည်။

ကိစ္စရပ်များကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ဆရာကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

အာချမ်ကသာလျှင် သူ့ကို စကားပြောရန် စိတ်မပါခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွမ်ဟွာသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။

၎င်းတို့သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် တားဆီး‌ထားရသနည်းဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ် သိရှိပေသည်။

၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ၊ အကယ်၍ သူသာ ဤသတင်းကို သိရှိသွားပါက နတ်ဆိုးဘုရင်လေးကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ချိုလန်ကို ချင်ကျိုးမှ ထွက်ခွာသွားရန် အတင်းအကျပ် အမိန့်ပေးလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်သူကြီးချုပ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်လေသည်။

သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်ပြီး တံခါးအတွင်းရှိ မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် အရောင်မှိန်သွားလေ၏။

ဤကဲ့သို့ ကြည့်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာအား ပိုမို၍ ကိုယ့်ကို စိတ်ပျက်ရွံရှာစေသည်မှာ သူ သေချာစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ၊ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို အမှန်တကယ်ပင် ချမှတ်မိလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"..."

သူသည် ဂရုစိုက်ပါ ဟူသော စကားမျိုးကိုပင် မပြောခဲ့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်လူသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားရလျှင် မည်သည့် နွေးထွေးမှုကိုမျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ဘဲ၊ အလားတူပင် စိတ်ပျက်ရွံရှာမှုကိုသာ ခံစားရလိမ့်မည်။

သူသည် ကျန်းချိုလန် ကို ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

ဤလူများမှာ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း ဆောင်ရွက်စရာ ရှိသည်များကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် မဟာလနတ်ဆိုးကို အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကယ်၍ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ပါက နတ်ဆိုးများ၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ရုံးတော်အတွင်းမှ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ထွက်လာလေသည်။

သူသည် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လူအနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

အစောပိုင်းက ၎င်းတို့သည် အထပ်မြင့်ဆောင်အတွင်း၌ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပေသည်။

အာချမ်သည် ချင်ကျိုးရှိ ဝါရင့်အရှိဆုံး ရွှေခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် စစ်သူကြီးအိုချန် ထက်ပင် ပိုမို၍ အသက်ကြီးလိမ့်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ် မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုစဉ်က အာချမ်၏ အစ်ကိုကြီးဟူသော ခေါ်သံကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သောအခါ ရှန်းယီသည် မသိစိတ်ဖြင့် လက်ဝါးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိလေ၏။

အခြားတစ်ဖက်လူမှာ အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေကို သွေးအဆီအနှစ်များဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်နေခြင်းမှာ သာမန်လမ်းစဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်အတန်ကြာကပင် ဒုတိယမြောက် အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ၊ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေအတွင်းရှိ တာအိုသန္ဓေလောင်းမှာ အတော်အတန် ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ စစ်မှန်သော တာအိုသန္ဓေသား တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းရန်မှာမူ အလှမ်းဝေးနေသေးပေသည်။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝူးဖုန်းမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျလေသည်၊ သူသည်လည်း တာအိုသန္ဓေလောင်း တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ရှန်းယီသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင်၊ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် သက်သက်ဖြင့်ကြည့်ပါက သူသည် ဤစီနီယာကြီးများကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားလေ၏။

သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။

ဤနှစ်ဦးအပြင် ကျန်ရှိနေသော ကျန်းချိုလန်မှာမူ စစ်မှန်သော အကူအညီ ဖြစ်ပေသည်။

သူမတွင် ချို့ယွင်းချက်များစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့် ဆိုပါက သူမအား ချင်ကျိုး၌ စစ်သူကြီးချုပ်အောက်တွင် နံပါတ်တစ်ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"မြင်းတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုသလား"

အာချမ်က ကျန်းချိုလန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများသည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် သိပ်မတော်ကြသော်လည်း၊ အသက်ရှူနှုန်း ဖုံးကွယ်ခြင်း၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ဖော့ပညာများတွင်မူ ထိပ်တန်း အဆင့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်း၏ နီရဲသော မြင်းမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အဝင်ဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှ ခမ်းနားလှသော သတ္တဝါမှာ ဒုန်းစိုင်းပြေးလွှားသည့်အခါ ကြီးမားလှသော ဆူညံသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေပေသည်။

၎င်းမှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် သွားနေခြင်းနှင့် မတူဘဲ၊ နတ်ဆိုးများကို ကြိုတင်သတိပေးနေသည်နှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

"မလိုဘူး"

ကျန်းချိုလန်က ရှန်းယီကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

အခြားတစ်ဖက်လူသည် အစောပိုင်းက သူမကို သဘောတူခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ဝူဖုန်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်သပ်လိုက်လေသည်။ ထိုစကားက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

၎င်းတို့သည် စစ်သူကြီးရှန်းကို စီးနင်းပြီး သွားကြရန် ကြံစည်နေကြခြင်းလော။

ရှန်းယီ ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းချိုလန်၏ ဝတ်ရုံကော်လာ နောက်ဘက်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လှမ်းဆွဲလိုက်လေ၏။ (ဟ ဒီကောက်ဘာကောင်လဲ )

"..."

ကျန်းချိုလန်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ လက်ဝါးကို ပုတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အကြည့်မှာ သူမ၏ ခါးဆီသို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ရှန်းယီသည် တွန့်ဆုတ်နေတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိန်းကလေး၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေပြင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အချန် ညွှန်ပြခဲ့သော ဦးတည်ရာသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

"ဝါး"

အာချမ် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်မိလေ၏။ ဤကောင်လေးမှာ စွမ်းဆောင်ရည် အချို့ ရှိပေသည်။

သူ၏ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင်၊ သူသည် ချင်ကျိုး၏ အလှပဆုံး မိန်းကလေးကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

သူမသည် သူမ၏ ဘေးရှိ ဝူဖုန်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အဘွားကြီး"

ဝူဖုန်း မျက်လုံးကို တစ်ချက်ဝေ့လိုက်လေ၏။ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အတတ်များကို အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ထူးကဲလှသော ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ လျှပ်စီးလက်သည့်အလား လျင်မြန်လှရာ ရှန်းယီထက် များစွာ နှေးကွေးခြင်း မရှိပေ။

"ဟွန့်"

အာချမ်က မကျေမနပ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေ၏။

ချင်ကျိုး၏ အပြင်ဘက်၊ ဤနေရာမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ စီရင်ပိုင်ခွင့် ပြင်ပဖြစ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေရာ၌ ခမ်းနားလှသော မြို့ကြီးများ မရှိသလို၊ ဟင်းချက်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များလည်း မရှိပေ။ မြင်ကွင်းရှိသမျှမှာ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများနှင့် ကြည်လင်သော ရေပြင်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားကြရာ၊ ထိုနေရာများ၏ အမည်ကိုပင် ၎င်းတို့ မသိရှိကြတော့ပေ။

"တကယ်တော့ ဒါက မဟာချန်မင်းဆက်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီလို့ ယူဆလို့ ရတယ်"

ကျန်းချိုလန်သည် ရှန်းယီကို မှီထားပြီး၊ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲ၌ ရှားရှားပါးပါး တောင့်တမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

"မင်း နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ"

ရှန်းယီက ဘေးသို့ ငဲ့ကြည့်လိုက်လေ၏။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အေးစက်သောအမူအကျင့်များ ရှိကြပြီး လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသောချပ်ဝတ်က သူတို့ကို ခြားနားထားသောကြောင့်၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ မည်သည့် ရိုမန်တစ်ဆန်သော လေထုမျိုးမျှ မရှိပေ။

"ငါသာ သူ့ကို သတ်နိုင်ရင်၊ ငါ ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

ကျန်းချိုလန်၏ မျက်တောင်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ခဏမျှ မမှန်မကန် ဖြစ်သွားလေသည်။

ချင်ကျိုးတွင် မျိုးရိုးအမည် တူညီသော ဆရာနှင့် တပည့် နှစ်ဦး မရှိပေ။

ထိုနေရာ၌ အသိပညာကို သင်ကြားပေးသူနှင့် သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးသူသာ ရှိပြီး၊ အမိန့်များကို နာခံရန် တာဝန်ပေးထားသော အခြားတစ်ဦးသာ ရှိပေသည်။

ချင်ကျိုး၏ အထက်ရှဆုံးသော ဓား ဟူသော တင်စားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် သင့်လျော်လှပေသည်။

သူမသည် ကျန်းယွမ်ဟွာ ကောက်ယူခဲ့သော ထက်ရှလှသော ဓားတစ်လက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ အစမှ အဆုံးတိုင် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မှသာ သူမသည် ဓားတစ်လက်အဖြစ်မှ လူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲနိုင်မည်။

ထို့နောက် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို စတင်နိုင်မည်။

လူတိုင်းက သူမသည် သူမ၏ ဆရာအပေါ် မုန်းတီးလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကြပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ ထိုသို့ မခံစားရပေ။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် မည်သည့် ဆရာကိုမျှ အသိအမှတ် မပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း ထွက်ခွာသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှ စ၍...

ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမသည် မည်ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်ကို ကျန်းချိုလန် နက်နဲစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့လေ၏။

သူမ တန်ဖိုးအထားရဆုံးသော သံယောဇဉ်မှာ စစ်သူကြီးချုပ်အတွက်မူ သူမ၏ စရိုက်ကို လေ့ကျင့်ပေးရန်နှင့် သင်ခန်းစာ ပေးရန်အတွက် ကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် အခြားတစ်ဖက်လူသည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပေ၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်မည့်အစား ၎င်းအား သိုင်းပညာနှင့် လက်နက်များကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကလဲ့စားချေရန် သွားခြင်းကို တားဆီးခြင်း မရှိခဲ့ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူမကို သူ့အပေါ် မုန်းတီးရန် အကြောင်းပြချက်ပင် မရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

နတ်ဆိုးများ လွှမ်းမိုးထားသော ဤရှုပ်ထွေးလှသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန်...

ကျန်းချိုလန်သည် ကျင့်စဉ်များနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ စစ်သူကြီးချုပ်ကမူ ဆရာနှင့် တပည့်ကြားရှိ သံယောဇဉ်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူ လိုအပ်သည်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးကို သုတ်သင်နိုင်မည့် ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိမ့်မည်... ဤအရာကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် သူမ၏ အသက်ကို စတေးရမည် ဆိုလျှင်ပင် ထိုထက်မပိုပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းလှပေ၏။

အထက်ရှဆုံးသော ဓားပင်လျှင် အနားယူရန်နှင့် အေးချမ်းမှု အခိုက်အတန့်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဓားအိမ်တစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

ကျန်းချိုလန်သည် သူမ၏ ခါးပေါ်ရှိ လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို အခြားသူများထံ ဖွင့်ဟပြရန် ဤမျှအထိ စိတ်အေးလက်အေး မရှိခဲ့ဖူးပေ၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဆန်းသစ်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ရောက်ပြီ"

ရှန်းယီ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ကျန်းချိုလန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေ၏။

ဤနေရာမှာ အာချမ် ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့သည် မဟာချန်မင်းဆက်နှင့် ဝေးကွာနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ တွေးထင်ထားသကဲ့သို့ နတ်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စုစည်းလာပြီး၊ သူ၏ ချီစစ်ဆေးခြင်းနည်းစနစ်ကို ရွှေလင်းတနတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လေသည်။

ရှေ့ဘက်ရှိ ဝေးလံသော တောင်တန်းတစ်ခု၏ နောက်ဘက်မှ ထူထပ်လှသော အနီရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သူ အစောပိုင်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရေနဂါးအိုကြီးပင်လျှင် သိသာစွာ နိမ့်ကျနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်။

ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မည့်သူများက မည်သည့်နေရာမှာနည်း။

ရှန်းယီ မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်လေ၏။

ချီစစ်ဆေးခြင်းနည်းစနစ် သည် မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်အပေါ် သက်ရောက်ခြင်း မရှိသည်လော။