ကျုပ်ပြဿနာစရှာတော့မယ်

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရွှေယွင်ကျေးရွာတွင် ရေနဂါးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်စဉ်ကလည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အရေအတွက်မှာ ယခုလက်ရှိထက် များစွာ လျော့နည်းနေပေသည်။

ကျယ်ပြန့်ပြီးသိပ်သည်းလှသော အဖြူရောင် မြူခိုးများသည် ရှန်းယီအား တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။

သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် မြင့်မြတ်မျိုးနွယ်မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး တောင်နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးဘုရားကျောင်းများကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ရုံးတော်ဖြစ်စေ၊ စစ်သူကြီး၏စံအိမ်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့သည် မြို့တော်၏ အထင်ရှားဆုံးသော နေရာများတွင် အမြဲတမ်း တည်ဆောက်ထားလေ့ ရှိပေသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းကို မည်သူက ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို သာမန်ပြည်သူများ အမြဲ သိရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ ပြောရမည်နည်း... ကာကွယ်မှုမှာ အလွန်အမင်း အတင်းအကျပ်ဆန်နေပြီး နတ်ဆိုးများက လူများကို ဝါးမြိုသည့် ဖြစ်ရပ်များမှာ ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ရှန်းယီ၏ အမြင်တွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် ခွန်အား နည်းပါးနေခြင်းသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ သဘောထားမှာ အမှန်တကယ် ပြဿနာမရှိလှပေ။

သာမန်ပြည်သူများသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးအား ထောက်ပံ့ရန် အမွှေးတိုင်များနှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို ပူဇော်ကြပြီး၊ ဤအမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပြုနေကြခြင်းဖြစ်၏။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးဟူသော ကိန်းရှင်သာ မရှိခဲ့ပါက ချင်ပြည်နယ် တည်ငြိမ်ရေးကို အာမခံချက် ပေးခြင်းသည် လေထဲ တိုက်အိမ်ဆောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"..."

စစ်သူကြီးချန်သည် မထွက်ခွာမီ ညွှန်ကြားချက်များ ထားရစ်ခဲ့လေ၏။

ရှန်းယီသည် သဘာဝကျစွာပင် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို ကောင်းကင်ဝါးမြိုးစွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ် အတွင်းသို့ စီးဆင်းစေလိုက်ရာ ကောင်းကင်အပြည့် လွှမ်းခြုံနေသော အဖြူရောင်မြူခိုးများသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်တွင်းအမြုတေ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

တာအိုသန္ဓေသား နှင့် ယင်ဝိညာဉ်တို့သည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများကို လျှောက်လှမ်းကြသော်လည်း တူညီသော ပန်းတိုင်သို့ ဦးတည်နေကြပေသည်။

၎င်းတို့သည် အနှစ်သာရအားဖြင့် မတူညီသော အရာနှစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖွဲ့စည်းပုံ နည်းလမ်းမှာမူ များစွာ တူညီမှု ရှိနေ၏။

အောင်မြင်သော အတွေ့အကြုံ တစ်ခု ရှိပြီးဖြစ်သည့်အတွက်...

နှစ်ပေါင်း သုံးရာ အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သည် သန္ဓေသားလောင်း ပုံသဏ္ဍာန်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။

ရှန်းယီသည် ၎င်းကို ခေတ္တမျှ လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူသည် ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် အမိန့်ပေးရန် မိမိ၏နတ်အာရုံ ကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

အချိန်ပိုမို နည်းပါးသော်လည်း ထိုအရာလေး၏ အသိစိတ်မှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းနေပြီး နားလည်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အလွန် နှေးကွေးနေပေသည်။

သို့သော် ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင်မြူခိုးများသည် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရကြောင်း ရှန်းယီ ခံစားနေရဆဲပင်။

ဝီ... ဝီ...

ချန်းယွမ်ဆေဘာဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဓားအိမ်ထဲမှ ရွှပ်ခနဲ ထွက်ကာ ရှန်းယီ၏ ရှေ့တွင် တွဲလောင်း ကျရောက်လာလေသည်။

"ဒါက စစ်သူကြီးချန် ပြောတဲ့ ယင်ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းတယ်ဆိုတာပဲ..."

အဘိုးအိုချန်သည် ချင်းဖုန်းတောင်တန်းတွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားစဉ်က သူ၏ယင်ဝိညာဉ်ကို စေလွှတ်နေသည်ဟု ရှန်းယီ ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းအဖြစ်သို့ နှစ်မြှုပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့မိပေ။

တာအိုသန္ဓေသားနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးနောက်...

သူ့တွင် ယင်ဝိညာဉ်အတွက် ခွဲဝေပေးရန် ပိုလျှံနေသော နတ်အာရုံ မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် အခြားသူများသည် နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျင့်ကြံရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်၍ မဟုတ်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်အာရုံ တစ်ခုတည်းက ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို မလိုအပ်သလို ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိပေ။

ထိုအစား အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယင်ဝိညာဉ်၏ အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ခုခံရန် သင်ယူလာလိမ့်မည်။

အမွှေးတိုင်များနှင့် ယုံကြည်မှုများဖြင့် စုစည်းထားသော သတ္တဝါသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားသော ကောင်းကင်ဝါးမြို တာအိုသန္ဓေသား ထက် ပိုမို နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း... ၎င်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရသာ ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဟု မဆိုလိုပေ။

၎င်း အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ပင်၊ ၎င်းက သူ့ကို ပြန်လည် ဒုက္ခမပေးလျှင်တောင်မှ အမိန့်များကို ဘယ်တော့မှ နာခံတော့မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ချုပ်နှောင်မှုများမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ရမည်၊ ချီပင်လယ်မှ မည်သို့ ထွက်ပြေးပြီး လွတ်လပ်သော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ၏ အကြံအစည်မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် တစ်ခုကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် စနစ်ဘောင်ကွက်ကို အသုံးပြုပြီး ဤနတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ယင်ဝိညာဉ်အား ထိန်းချုပ်ခိုင်းရန် ဖြစ်လေ၏။

ဤအကြံအစည် စိတ်ချရမှု ရှိမရှိ သူ အပြည့်အဝ မသေချာပေ။

သို့သော် နေမင်းလောင်ကျွမ်းခြင်း ရတနာမီးပြင်းဖို ရှိနေခြင်းနှင့် သူ၏ အစွမ်းထက်သော နတ်အာရုံတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ယင်ဝိညာဉ်အနေဖြင့် ပြန်လည် ဒုက္ခပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် အားစိုက်ထုတ်မှုနှင့် အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအား အများအပြား အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဆက်လုပ်မယ်။"

ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်အပြည့် လွှမ်းခြုံနေသော အဖြူရောင်မြူခိုးများကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို နှမြောခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် အခြားသူများကို ရင်ဖွင့်တိုင်ပင်ရန် ပျင်းရိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ထိုမျှ မလွယ်ကူလှပေ။ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိစေသော်လည်း ဘာမှန်းမသိရသော ရန်သူတစ်ဦးကိုလည်း စော်ကားမိလျက်သား ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

မူလက သူ အထူးတလည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင်တော့ သူသည် သိုင်းဘုံကျောင်း၏ မှတ်တမ်းပေးထားသော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သိုင်းဘုံကျောင်း၌ ခေတ္တ ခိုလှုံနိုင်မည်။

သို့သော် ကျန်းချိုလန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် အခြေအနေသည် သူ ထင်မြင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေကြောင်း ရှန်းယီ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေ၏။

ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေကိုယ်ထည်များ စောင့်ကြပ်နေသည့် သိုင်းဘုံကျောင်းသည်ပင်လျှင် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချိုလန် သတိပေးခဲ့သော မရင်းနှီးသည့် မသေမျိုးဂိုဏ်းနှစ်ခုသည်လည်း သဘောထားကြီးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန်အတွက် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက် အခက်ခဲဆုံး အရာမှာ သူ လျှောက်လှမ်းနေသောလမ်းမှာ ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းခြင်းကိုးသွင် ၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်မှာ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမြိုစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်သည်လည်း ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကိုယ်တွင်းအမြုတေအား ခွဲခြမ်းခြင်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်လေသည်။ ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ့အား စစ်သူကြီးချုပ်တစ်ဦး သို့မဟုတ် မဟာလနတ်ဆိုးထက် မနိမ့်ကျသော၊ ပို၍ပင် သာလွန်သော ခွန်အားကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်မည်။

သို့သော် သိုင်းဘုံကျောင်းရှိ ရွှေကိုယ်ထည်ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

"..."

ဤအခြေအနေသည် ဘိုင်ယွင်ခရိုင်တွင် ရှိစဉ်ကနှင့် အတိအကျ တူညီနေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ထိုအချိန်ကလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိခဲ့လေ၏။

ကျင့်စဉ်များ ရရှိရန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ယခုမူကား သူ့တွင် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ... ရှုပ်ထွေးနေသော နတ်ဆိုးသိုင်းပညာအမျိုးမျိုးကို ပြန်လည် ပုံဖော်ရန်အတွက် ထိုအကြွင်းအကျန်များကိုသာ သူ အားကိုးရတော့မည့်ပုံ ပေါ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် သူ့ကိုယ်သူ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ချန်ထားရမည်။

အကယ်၍ သူသည် နောက်ဆက်တွဲ သိုင်းပညာများကို အောင်မြင်စွာ မပုံဖော်နိုင်ခဲ့ပါက သိုင်းဘုံကျောင်းမှ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရွှေကိုယ်ထည် နည်းစနစ်သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လငကျန်းစီရင်စု တစ်ခုလုံး၏အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများ အားလုံးသည် ဤနေရာသို့ စုစည်းလာခဲ့ကြလေသည်။

ကောင်းကင်အပြည့် လွှမ်းခြုံနေသော အဖြူရောင် မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမျှပင် မကျန်ရစ်တော့သည်အထိပင်။

ကောင်းကင်ဝါးမြို ကိုယ်တွင်းအမြုတေ အတွင်း၌ ကြက်သွေးရောင် တာအိုသန္ဓေသား၏ ဘေးတွင် မှုန်ဝါးပြီး နူးညံ့သော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်နေလေ၏။

【ကိုးရာ့နှစ်ဆယ်မြောက် နှစ်တွင် သင်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ယင်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ပါသည်】

【ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၅၄၀၃ နှစ်】

နှစ်ပေါင်း ကိုးရာ၊ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အဆင့်မှ ယင်ဝိညာဉ် အဆင့်အထိ၊ ဤတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ စစ်သူကြီးချန်ချမ်ခွင်းထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် သူ့ရှေ့ရှိ တုန်ခါနေပြီး ဓားဖျားဖြင့် သူ့ကို ချိန်ရွယ်ထားသော ချန်းယွမ်ဆေဘာဓားရှည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"..."

သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ချီပင်လယ် (Qi Sea) အတွင်းရှိ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားများသည် မမြင်နိုင်သော လက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယင်ဝိညာဉ်၏ လည်ပင်းကို အေးစက်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည်။

၎င်းသည် ဆုံးမသည့် ပါးရိုက်ချက်မျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေ၏။

"နှစ်ပေါင်း ကိုးရာပဲရှိသေးတာ။ ငါ နောက်တစ်ခါ ပြန်စုစည်းရလည်း ကိစ္စမရှိဘူး။"

ရှန်းယီ၏ ခြိမ်းခြောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ယင်ဝိညာဉ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ချန်းယွမ်ဓားကို လူငယ်လေး၏ ခါးရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ လိမ္မာစွာ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

ဤအစွမ်းထက်သော နတ်အာရုံသည် ၎င်းထက် များစွာ သာလွန်သော တာအိုသန္ဓေသား၏ အသိစိတ်ကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

၎င်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော သိမ်မွေ့သည့် ရက်စက်မှုအရိပ်အယောင်ကြောင့် လူငယ်လေး နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယင်ဝိညာဉ် သံသယ မဝင်ရဲတော့ပေ။

"..."

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြာပြီးနောက် ရှန်းယီသည် ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ် တစ်ခုကို ပြန်လည် ပုံဖော်ရန်အတွက် သူ့တွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ကျော် လိုအပ်နေသေးပေသည်။

ပစ်မှတ်နှင့် ပတ်သက်၍ အကယ်၍ သူသာ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သဘာဝကျစွာပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မရပါက နတ်ဆိုးဘုရင်လေးကို အသုံးပြု၍ အရေအတွက် ဖြည့်ရမည်။

ယခုအချိန်အတွက်မူ...

လင်းကျန်းစီရင်စု၏ အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများမှာ လုံးဝ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး စစ်သူကြီးချန်၏ ခွန်အားမှာလည်း များစွာ လျော့ကျသွားပေသည်။

သူ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပြန်လည် မသက်သာမချင်း ရှန်းယီသည် လင်းကျန်းစီရင်စုတွင် အချိန်ကာလ တစ်ခုအထိ နေထိုင်ရန် စီစဉ်ထားလေ၏။

ထို့အတူ ဤယင်ဝိညာဉ်ကိစ္စကိုလည်း ဖြေရှင်းရဦးမည်။

၎င်းမှာ အလုပ်မလုပ်ဘဲ စားနေရသည်၊ လောကကြီးတွင် ဤမျှကောင်းသော အရာမျိုးမည်သည့်နေရာတွင် ရှိမည်နည်း။

ရှန်းယီ အပြင်ထွက်လာပြီး ဒု-စစ်သူကြီး တစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်လေ၏။

"စိတ်မရှိပါနဲ့၊ လင်းကျန်းစီရင်စုမှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အားလုံး ငါ့ဆီ ယူလာပေးပါ။"

"ကောင်းပါပြီ၊ စစ်သူကြီးရှန်း"

ဒု-စစ်သူကြီးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေ ပြုလိုက်၏။

မျက်လုံးရှိသူ မည်သူမဆို လင်းကျန်းစီရင်စု ပြောင်းလဲတော့မည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤလူငယ် စစ်သူကြီးရှန်းသည် စစ်သူကြီးချန်ထံမှ တာဝန်လွှဲပြောင်းယူရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့နောက် သူက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"စစ်သူကြီးရှန်း၊ တွဲဖက်အရာရှိတွေကို တာဝန်ပြန်ဝင်ဖို့ အကြောင်းကြားပေးရမလား ခင်ဗျာ။"

"မလိုပါဘူး။"

ရှန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်၏။ မဟာလနတ်ဆိုးလက်အောက်ရှိ အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဖားပြုတ်သခင်ကြီးကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ အသိုက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး စောင့်ကြည့်ခံနေရသူများမှာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခြေ မရှိလှပေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အားနေသည်ဖြစ်ရာ တတ်နိုင်သမျှ ရှာဖွေ စုဆောင်းလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။