မသေမျိုးဂိုဏ်း မဟာမိတ်၊ ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်း
Vol. 20 Ch. 198
ရှန်းယီသည် မူလက ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။
သို့သော် အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာလေသည်။
လီမောင်နှမ နှစ်ယောက်သည် ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ပြီးဖြစ်ရာ၊ ကျန်းချိုလန်ကို မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီးနောက်၊လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားကြလေ၏။
သခင်မကျန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံသို့ လဲလှယ်ထားသည်ကိုပင် ၎င်းတို့ သတိမထားမိကြပေ။
မြင့်မြတ်မျိုးနွယ်မိသားစုဝင်များ အနေဖြင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့ချင်မှကြောက်ရွံ့လိမ့်မည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်သူကြီးများသည် သစ်သားတိုင်တစ်တိုင်နှင့် မကြာခဏဆိုသလို ခြားနားမှု မရှိသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ယွီရှန်းစီရင်စုမြို့၏ မြို့ရိုးများပေါ်တွင် စုပုံနေသော ခေါင်းများကမူ ဂိုဏ်းများနှင့် မြင့်မြတ်မျိုးနွယ်မိသားစု အားလုံးအတွက် ထာဝရ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။
"အဘွားချမ်က ရှင့်အတွက် အသက်ရှူသံဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ယူလာပေးခိုင်းလိုက်လို့ပါ"
ကျန်းချိုလန်သည် တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး၊ တုံ့ပြန်သံ ရရှိပြီးမှသာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာလေ၏။
"အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး ယူလာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ရှန်းယီသည် သူမလက်ထဲမှ သိုင်းပညာကျမ်းကို လှမ်းယူလိုက်လေသည်။
"ရှင် စောစောက ပြောခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းနဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ ကျွန်မ လူတွေကို ပြောထားပြီးပါပြီ၊ စာထဲက လိပ်စာအတိုင်း ပို့ပေးထားပြီးပါပြီ"
ကျန်းချိုလန်သည် လူငယ်လေး၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ အသံမှာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အနွေးဓာတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"ကောင်းတယ်"
ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အောင်မြင်မှုများဖြင့် ဆိုလျှင်၊ သူ တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် သူတို့၏အတွင်းပိုင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးမည် ဖြစ်ပြီး၊ အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာများနှင့် ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူကာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံသို့ ပေးပို့ပေးမည်။
သိုင်းပညာ ပေါက်ကြားမှုကို ထားလိုက်ပါ၊သားသတ်သမားကျန်းကသာ အကယ်၍ ထိုသိုင်းပညာဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်ထောင်မည် ဆိုပါက၊ ဒေသဆိုင်ရာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးခွဲသည် ၎င်းကို အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မည်။
သို့သော် ချင်ကျိုးနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခုလုံးကို ပြောင်စင်အောင် ထုတ်ယူလိုက်လျှင်ပင်၊
ရှန်းယီ စိတ်ဝင်စားလောက်သော သိုင်းပညာ တစ်ခုတစ်လေမျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။
"နန်းတော်ကနေ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် သိုင်းပညာ တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်း ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ"
သို့သော် ကျန်းချိုလန်၏ ပြန်ဖြေစကားက ရှန်းယီကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပေသည်။
"မဟာချန်မင်းဆက်က အဓိကအားဖြင့် ယင်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံကြတာဆိုတော့၊ ဟွမ်ယွမ်အဆင့်သိုင်းပညာတွေ မရှိပါဘူး။ သိုင်းဘုံကျောင်း မှာတော့ အချို့ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်များမယ် မထင်ဘူး"
"သိုင်းဘုံကျောင်းက မဟာချန်မင်းဆက်ပိုင် မဟုတ်ဘူးလား"
ရှန်းယီ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် သူ၏ ယခင် ဆုလာဘ်များကိုလည်း သိုင်းဘုံကျောင်းတွင် လဲလှယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းချိုလန်သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်လေ၏။
"မဟာချန်မင်းဆက်က သိုင်းဘုံကျောင်းပိုင်တာပါ။ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက စစ်မှန်တဲ့သိုင်းဘုံကျောင်းပါ။ ရွှမ်ကွမ်းဂူ နဲ့ ဝူထုံတောင်တို့နဲ့ မဟာမိတ် စာချုပ် ချုပ်ဆိုခဲ့တာက မဟာချန်မဟုတ်ပါဘူး၊ သိုင်းဘုံကျောင်းပါ"
ရှန်းယီသည် ဤအမည်နှစ်ခုကို ယခင်က ကြားဖူးခဲ့ပေသည်။
"အဲဒါတွေက မင်း ပြောခဲ့တဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေလား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ရှန်းယီကဲ့သို့ လောကရေးရာများနှင့် ကင်းကွာနေတတ်သူ တစ်ဦးအတွက်၊ စိတ်အာရုံအားလုံးကို သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားခြင်းမှာ လုံးဝ ပုံမှန်ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချိုလန် နားလည်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။
"လက်ရှိမှာ ဝူထုံတောင်က မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် တပည့် ၁၂ ဦး ရှိပါတယ်။ ရွှမ်ကွမ်းဂူမှာတော့ တပည့်ပေါင်း ၇၂ ဦး ရှိပြီး အရေအတွက် များပေမယ့်၊ သူတို့ရဲ့ အင်အားက ဒုတိယနေရာမှာသာ ရှိပါတယ်။ သိုင်းဘုံကျောင်း အတွက်ကတော့... ရှင် သိုင်းဘုံကျောင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ တွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်မှာပါ"
တွေ့ဖူးတယ်လား
ရှန်းယီ တွန့်ဆုတ်သွားလေ၏။ သူမ ရည်ညွှန်းနေသည်မှာ ထိုသူငယ်ပြန်နေသော အဘိုးအိုကြီးနှင့် ကျန်ရှိနေသော အလောင်းကောင် ၁၂ လောင်းကို ဆိုလိုနေခြင်း မဟုတ်တန်ရာပေ။
အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုပါက၊ သူ နေသင့်သလား၊ သွားသင့်သလား ဆိုသည်ကို စဉ်းစားရပေတော့မည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် အားနည်းနေပြီး ဖြစ်ကာ၊သူတို့၏ အထက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပို၍ပင် အားနည်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။
"မသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် စည်းကမ်းချက်တွေက ဘာတွေလဲ"
"..."
ကျန်းချိုလန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ထို့နောက် လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။
"မလုပ်ပါနဲ့... အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် စိတ်မကူးပါနဲ့ဦး"
သူမသည် မည်သူ့ ရွေးချယ်မှုကိုမျှ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လေ့ မရှိခဲ့ပေ။
ရှီထိုက်တောင်ပေါ်၌ ရှိစဉ်ကပင်၊ ရှေ့တွင် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သိလျက်နှင့်၊ အကြောင်းပြချက်များကို ရှင်းပြပြီးသည့်နောက်၊ တစ်ဖက်လူက လိုက်ပါလိုလျှင် သူမ အနေဖြင့် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် ကျန်းချိုလန်၏ဖြူဖွေးသော မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက်နေလေ၏။
"ရှင် သွားရင်တောင်၊ အဲဒီမှာ ရှင် လိုချင်တာ ဘာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟွမ်ယွမ်အဆင့်ကနေ နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေက အားလုံး ကွဲပြားကြတယ်။ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ထိုးဖွင်းသိမြင်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်၊ သင်ကြားပေးလို့ ရတဲ့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ အရှင်သခင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ထူး ရှိနေတာပေါ့"
"ရှင် ကိုယ်တိုင် သေချာပေါက် သဘောပေါက် နားလည်နိုင်မှာပါ"
ယုံကြည်မှုများ မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြည့်နှက်လာလေ၏။
"ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်"
ရှန်းယီ မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်လေ၏။ ဤမျှ ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှုမှာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာပါသနည်း။
သို့သော် အခြားသူများလည်း သူတို့၏ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ကြိုးစားဖြတ်သန်းရမည်ဟု တွေးလိုက်မိသောအခါ၊ သူ များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤလမ်းခရီး တစ်လျှောက်လုံးကို ထိုနည်းတူစွာပင် သည်းခံဖြတ်သန်းလာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်က ဟွမ်ယွမ် နဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာအထက်မှာပါ ရှိတာလား"
"လမ်းကြောင်းအားလုံးက တူညီတဲ့ ပန်းတိုင်ဆီကိုပဲ ဦးတည်နေတာပါ၊ အားလုံးက လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေချည်းပါပဲ၊ ရွေးချယ်မှုတွေ ကွဲပြားတာပဲ ရှိတာပါ"
ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ပြောသည့်အခါ ကျန်းချိုလန်သည် အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံ ပေါ်လေ၏။
"ဒါပေမဲ့ ယင်ဝိညာဉ်မှာတော့ လိုက်နာစရာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ သိုင်းဘုံကျောင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာစုဆောင်းထားတဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်နည်းစနစ် ၂၃ ခု ရှိတယ်။ အဲဒီထဲက တစ်ခုကို ရရှိတာနဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ဆီ သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိုင်နိုင်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ"
အမြုတေစုစည်းခြင်းမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာ ထို့နောက် သိုင်းအင်ဝိဇ္ဇာမှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း
ဟွမ်ယွမ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤသည်မှာ ဖြတ်လမ်းနည်း တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။
ဖြတ်လမ်းလိုက်ခြင်းသည် အမြဲတစေပေးဆပ်ရမှု တစ်ခုခု ရှိတတ်စမြဲ ဖြစ်ကြောင်းကို သိုင်းဘုံကျောင်း၏လက်ရှိ အတိဒုက္ခကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိမြင်နိုင်ပေသည်။
"နားလည်ပါပြီ"
ရှန်းယီ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေ၏။
အမှန်စင်စစ် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံရန် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု အဆင်မပြေလျှင်၊ သူ့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာများ ရှိနေမည်။
မည်သို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ သူသည် ဦးစွာ သူ၏ယင်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းသင့်ပေသည်။
လင်းကျန်း စီရင်စု၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးစံအိမ်
ချန်ချမ်ခွင်း သည် သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ ရက်အနည်းငယ်ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း၊သူ၏ လက်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေဆဲပင်။
"ပြီးသွားပြီလား"
စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူသည် ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခါလိုက်လေ၏။
ဒါ ဘယ်လို မိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းမျိုးလဲ။
အကယ်၍ သူတို့သာ ကျရှုံးခဲ့လျှင်၊ ဤနှစ်ယောက်သည် သူ့ရှေ့တွင် မည်သို့လျှင် ဤမျှအေးအေးလူလူ ရပ်နေနိုင်ပါမည်နည်း။
စစ်သူကြီးအိုသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ အခန်းထဲ၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေကာ၊ လက်သီးကို ဆုပ်လျက် သွားကိုတင်းတင်းစေ့ထားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်လေ၏။
သူ အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားလိုက်ပေသည်။
"ဒီ အဘိုးကြီး အခု တကယ် အနားယူလို့ ရပြီလား"
သူသည် မူလက ရှန်းယီကို အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်စောင့်ရှောက်ပေးရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း၊ လူငယ်လေးက သူ့ရှေ့တွင် ရေနဂါးအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြလိုက်ကတည်းက၊ ချန်ချမ်ခွင်းအနေဖြင့် သူ ဘာကူညီပေးနိုင်ဦးမည်ကို စဉ်းစား၍ မရတော့ပေ။
"တကယ်တော့ ငါ အချိန်နည်းနည်းယူပြီး တခြား စီရင်စုတွေက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို သွားလည်ချင်သေးတယ်..."
နောက်ဆုံးပေးပို့လိုက်သော စာကို ပို့ပြီးသည့်နောက်၊ သူ ပြန်စာ တစ်စောင်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။
ဤအရာဟာ အမှန်တော့ ကျေနပ်စရာကောင်းမနေခဲ့ပေ။
"ကျွန်တော် ဒီမှာ ခဏလောက် နေလိုက်ပါဦးမယ်"
ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေ၏။ သူသည် မူလက သူ၏ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို အရင် ကုန်ဆုံးအောင် သုံးစွဲပြီးမှ၊ အခြား နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် စစ်သူကြီးအိုချန်က မိတ်ဆွေများကို သွားရောက် လည်ပတ်မည် ဖြစ်ရာ၊ လင်းကျန်း စီရင်စု နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အမွှေးတိုင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ငှားရမ်းသုံးစွဲရန်အခွင့်ကောင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ၏။
"အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့"
ချန်ချမ်ခွင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်လိုက်လေ၏။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လင်းကျန်းစီရင်စုနှင့် ချည်နှောင်ခံထားရခြင်းသည် စစ်သူကြီးအိုအပေါ် ဝန်ပိစေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
"..."
ရှန်းယီ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရလေ၏။
ယခုအကြိမ်တွင် သူ၏ယင်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းရန် အကြံအစည် ရှိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင် စစ်သူကြီးချန်ထံမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့ဖူးသဖြင့်၊တစ်ဖက်လူကို လာရောက်လည်ပတ်ရန် ရိုးသားစွာရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်၏။
နတ်ဆိုးများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေရသဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကာ၊ အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးရုံမျှဖြင့်၊ တစ်ဖက်လူက ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။
"မင်း ကြိုက်သလိုသာ လုပ်တော့"
ချန်ချမ်ခွင်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လှမ်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။
သူသည် ယခုအခါ လူငယ်လေးအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီ။ ရှန်းယီ ဤနေရာ၌ ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိမလာပါက၊ မုချ ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ငါ ကြိုက်သလို လုပ်ရမယ်လား
ရှန်းယီသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူကာ၊ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်လေ၏။
စစ်သူကြီး ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာနော်။
"ဟင်"
ကျန်းချိုလန်သည် ချန်ချမ်ခွင်း၏ ကျောပြင်ကို တစ်လှည့်၊ ရှန်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်လေ၏။
ရှန်းယီ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးအား သွားရောက် ရှာဖွေစဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ရှိခဲ့သည်ကို သူမ သတိရလိုက်မိပေသည်။
တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ဒု-စစ်သူကြီးသည် အလွန် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအတွက် ကပ်လျက်ခြံဝင်းများကို စီစဉ်ပေးလိုက်လေ၏။
ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ထားလျက်သူ၏အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။
သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌၊ ကြီးမားလှသော အဖြူရောင်မြူခိုးများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လှိမ့်ဝင်လာပြီး၊ သူ၏ အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေလေသည်။