လွှမ်းမိုးခြင်း၊ အေးစက်သော ဧကရီ

ယင်းက ပျော်ပါးသည့် တစ်ညတာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အချစ်တို့ဖန်တီးရာ တစ်ညတာ  ဖြစ်ခဲ့၏။

ကျန်းရီသည် ငယ်ရွယ်ပြီး အရိုင်းဆန်သည့် သူကစည်းကျော်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့က အားဖြည့်ကူညီပေးသည် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ထိန်းချုပ်မနေဘဲ တစ်ညလုံး သူတို့နှင့်အတူ ပျော်ပါးခဲ့၏။ ဖုန်းလန်နှင့် ချင်ယွီသည် ထိုသို့သော အရာများကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သည့်တိုင် သူတို့ကသူ့ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သူတို့သည် မည်သည့် ယောကျာ်းသားမှနှင့်လည်း အတူမရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နှစ်သက်ခြင်း ခံရသည်က အင်မတန် ရင်ဖိုဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ကျန်းရီနှင့် အရိုင်းဆန်သော တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးခဲ့၏။ သုံးယောက်သားက မိုးသောက်ချိန်အထိ အိပ်စက်သွားကြသည်။ နှင်းဖြူရောင် ကော်ဇောကလည်း ယမန်နေ့ည၏ တပ်မက်မှု ချစ်စိတ်ပြင်းပြမှုတို့၏ သက်သေများ ပြည့်နေတော့သည်။ သုံးယောက်သားက လုံးထွေးကာ အိပ်နေလေ၏။ အပြင်ဘက်ရှိ မိုးကြိုးကလည်း အားနည်းလာပြီး မုန်တိုင်းတို့ ရပ်တန့်သွားသည်။ နံနက်ခင်း ပင်လယ်လေပြေကလည်း သိမ်မွေ့စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နံနက်ခင်း ဖြစ်နေ၏။

နံနက်ခင်းတွင် ဖုန်းလန်သည် ဦးစွာနိုးလာသူဖြစ်၏။ သူမက အိပ်နေသော ကျန်းရီကိုကြည့်ပြီး ချိုမြိန်သည့် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာတော့သည်။ သူမက အိပ်ယာထလိုက်ပြီး အဝတ်အစားဝတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကောင်းကင်စိတ်အာရုံ ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။ အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် တဲထဲမှ ကျက်သရေရှိရှိ ထွက်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ သန့်စင်ရန် ပင်လယ်ဆီသို့သွားကာ စားစရာအတွက် အမဲလိုက်တော့သည်။

ဖုန်းလန်ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းရီက မျက်လုံးပွင့်လာတော့သည်။ သူက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းကို ကြောင်လေးတစ်ကောင်သဖွယ် ခိုဝင်နေသော ချင်ယွီကို ကြည့်လိုက်၏။ လက်ကိုညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်ပြီး တင်ပြင်ခွေချိတ်ထိုင်ကာ သူတို့ ဘေးကင်းမကင်း အတည်ပြုနိုင်ရန် ကောင်းကင်သိမြင်နားလည်ခြင်း မှော်အတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကီလိုမီတာ တစ်သန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ပင်လယ်ဆီသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်တော့သည်။

“အမ်”

ဖုန်းလန်က ပင်လယ်ရေဖြင့် သူမကိုယ်သူမ ဆေးကြောနေတာပဲဖြစ်သည်။ သူမဘေးရှိလေက ရုတ်တရက် လှုပ်ခါသွားပြီး ကိုယ်လုံးတီး အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာတော့၏။ သူမသည် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုလိုပင် ရှေ့ပိုင်းကို ကာလျက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။ လက်ထဲ၌ အတွင်းအားက တောက်ပလာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် ကျန်းရီဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရသည့်အချိန်၌ အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ကာ မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်၏။

“သခင်လေး ဖုန်းအာကို လန့်ပြီးသေအောင် လုပ်နေတာလား”

“ဟဲ ဟဲ”

ကျန်းရီက သူမကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူတို့သည် မနေ့ညက တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အတူရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူက ပိုပွင့်လင်းလာတော့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့၏။

“ဖုန်းအာ ဘာကြောင့်များ ပိုမအိပ်တာလဲ။ စိတ်ချထားလိုက်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးပြီးပြီ။ ငါတို့ ဘေးကင်းတယ်”

“ကျွန်မ မအိပ်ချင်ဘူး”

ဖုန်းအာက ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူမက ကျန်းရီ၏ ရင်ဘက်ပေါ်ရှိ မာကြောသော ကြွက်သားများကို ပွတ်သပ်ပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောလိုက်သည်။

“လာ သခင်လေး ဖုန်းအာက ဆေးကြောဖို့ ကူညီပေးမယ်”

“ကောင်းပြီ”

ကျန်းရီသည် ပင်လယ်အောက်ရှိ သဲကိုနင်းပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ကာ ဖုန်းလန်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ပင်လယ်ရေဖြင့် ဆေးကြောခွင့် ပေးထားသည်။ သူမ၏ လက်လေးများက သူ့ကိုအလွန် ဇိမ်ကျစေ၏။

သို့သော် ဖုန်းလန်သည် ရုတ်တရက် ပင်လယ်အောက်သို့ ရေငုပ်သွားသည်။ သူမက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလျက် သူ၏ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ဆေးကြောပေးနေရာ သူအလိုအလျောက် တုန့်ပြန်မိသွားသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လျက် ကြည်လင်နေသော ပင်လယ်အောက်တွင် ဖုန်းလန်၏ မှင်သက်ဖွယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ပျော့ပြောင်းသော လက်တို့က ခြေထောက်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေလျက် သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်ဝန်းများက သူ့ကိုကြည့်နေသည်မှာ အင်မတန် ညို့ငင်နိုင်စွမ်း ရှိနေ၏။

“မင်းဒါကို တောင်းဆိုတာပဲ”

ကျန်းရီက အော်ပြောလိုက်သည်။ သူက ဖုန်းလန်ကို ပင်လယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် အနားရှိ ကမ်းစပ်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းတော့သည်။

ပြင်းပြမှုတို့ ကုန်လွန်သွားပြီး ဖုန်းလန်နှင့် ကျန်းရီက အဝတ်အစား အသီးသီး ဝတ်လိုက်ကြသည်။ ချင်ယွီကလည်း နိုးလာ၏။ သူမအဝတ်ဗလာ ဖြစ်နေတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်၌ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး ကျန်းရီနှင့် ဖုန်းလန်တို့က သူမကို အေးအေးလူလူ ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်ယွီက ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဲထဲမှ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်သွားကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွား၏။

“ဖုန်းအာ”

ကျန်းရီက အရေးကြီးသည့် ကိစ္စကို ပြောလာသည်။

“ငါမင်းကို အရင်ပြန်ပို့သင့်တယ်။ ခေါင်းမမာနဲ့။ တကယ် အန္တရာယ်များတယ်။ ငါနှလုံးသား မမဲ့ဘူး။ ငါဒီတစ်ခေါက် အသက်ရှင်ရင် မင်းဆီလာမယ်လို့ ကတိပေးတယ်”

“ဟဲ ဟဲ”

ဖုန်းလန်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

“သခင်လေး မှားသွားပြီ။ တကယ်တော့ သခင်လေးသာ ကျွန်မတို့ကို ပြန်ပို့ပေးရင် ကျွန်မတို့ ပိုကြီးတဲ့ အန္တရာယ်ပဲ တွေ့ရမှာ။ အရေးကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက အခုလောက်ဆို သခင်လေးအကြောင်း စစစ်ဆေးနေလောက်ပြီ။ ဒီတော့ ကျွန်မတို့ကိစ္စတွေလည်း ပေါ်လောက်ရောပေါ့။ ဖီးနစ်အော်သံ နယ်မြေမှာ သူလျိုတွေ အများကြီး ရှိနေတာ။ ကျွန်မတို့အခု ပြန်သွားမယ်ဆိုရင် မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက စေလွှတ်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံးက ကျွန်မတို့နားမှာ ရှိနေမှာ။ ကျွန်မတို့ အသက်ရှင်မယ်လို့ ထင်လား”

“ဒါက”

ကျန်းရီ၏ မျက်နှာက သုန်မှုန်သွားသည်။ ဖုန်းလန်ပြောတာ မှန်ပေ၏။ မျိုးနွယ်စုများ အားလုံးက သူ၏နောက်ခံကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးနေကြပြီးဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေဆီသို့ လူများပို့မှာ သေချာသည်။

သူက ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေအကြောင်း စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မရှိပေ။ သူနှင့် ရင်းနှီးသည့်လူများက ဧကရီနန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေပြီး ကျန့်ယွင်ဟိုင်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်များတောင် သူ့ကိုရှာမတွေ့လောက်သည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်းတွင် ပုန်းနေတာဖြစ်သည်။ ထိုအစား ဖီးနစ်အော်သံ နယ်မြေအကြောင်း သူပိုစိုးရိမ်နေ၏။ မျိုးနွယ်စုများက ဖုန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် ချင်မျိုးနွယ်စုကို ပြဿနာရှာလျှင် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်မည်နည်း။

“သခင်လေး စိတ်မပူနဲ့”

ဖုန်းလန်က ကျန်းရီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်တော့၏။

“ဧကရာဇ်ကိုးပါး မျိုးနွယ်စုက သူတို့ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားတယ်။ အရှေ့ပိုင်း တော်ဝင်နယ်မြေက လူတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် မျိုးနွယ်သားတွေကို အပြစ်ပေးရမှာကို မုန်းတီးကြတယ်။ ဒါကြောင့် ချင်ယွီနဲ့ကျွန်မ မပြန်သွားသ၍ ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုတွေ လုံခြုံတယ်။ ဒီအဖြစ်အပျက်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေမှာ။ ဘယ်မျိုးနွယ်စုကများ အဆင်အခြင်မဲ့ လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ။ လုပ်လာခဲ့ရင် သူတို့လူတွေက ဝမ်းနည်းကြမှာ သေချာတယ်”

ကျန်းရီက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“အွန်း မင်းငါ့နောက်ကို လိုက်ရုံပေါ့။ မင်းတို့အတွက် ခက်ခဲမှာကို စိုးရိမ်တာ”

“မဖြစ်ဘူး မခက်ခဲဘူး”

ဖုန်းလန်က ကျန်းရီကို ချင်ခင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။

“သခင်လေးနောက် လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ဖုန်းအာက နောက်ဆုံးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အားကိုးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ခံစားမိပြီ။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်မနှလုံးသားကို ပိုင်နေပြီလေ။ ဒီကာလအတွင်း ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ (၂၁)နှစ်တာအတွက် ကျွန်မအခုအချိန်က အပျော်ဆုံးပဲ”

“ဟား ဟား ဟား”

ကျန်းရီက ရယ်မောပြီးနောက် ဖုန်းလန်ကို ဖက်လိုက်တော့သည်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ခံစားချက်များက ပျောက်ကုန်ပြီ။ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အစားထိုးသွား၏။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူ့လက်ထဲရှိ အလှလေးအတွက် ပြန်တိုက်ခိုက်ရပေမည်။ နဂါးညှိုးရော်မြက်က သူ့ကို ထွန်းတောက်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ပေးသည်။ ထိုလူများသည် သူ့ထက် ပိုသာရန် ကံကြမ္မာ ဖန်ပြီးသည်လော။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေအတွင်း အထွတ်အထိပ်၌ ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့အဖို့ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်နိမိတ်၏ ထိပ်၌ ရပ်တည်နိုင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တာမဟုတ်ပေ။

ဖုန်းလန်က ကျန်းရီ၏ မြင့်မားသော စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် မြင့်တက်သွားမှုကို ခံစားမိပြီး စတင်ရယ်မောလိုက်၏။ ဖီးနစ်အော်သံ နယ်မြေ၏ လူအများက သူမ၏လက်ရှိ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းမှု မိန်းမဆန်သည့် ဘက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့လျှင် သူမသည် သူတို့၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အေးစက်သော ဧကရီတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွီက ဆေးကြောပြီးနောက် နေ့လည်စာအတွက် ပင်လယ်သားရဲအချို့ကိုဖမ်းပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။ ကျန်းရီက ကောင်းကင်သိမြင် နားလည်ခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်သည့်သူ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဖုန်းလန်နှင့်အတူ နောင်တွင် မည်သို့ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်။

ယင်းက သိသာနေပေ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့က အရှေ့ပိုင်း တော်ဝင်နယ်မြေကို မသွားနိုင်သလို ကျန်သည့်နယ်မြေများကိုလည်း မသွားနိုင်ပေ။ ကျန်းရီက ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ပုန်းစရာ နေရာတစ်နေရာ ရှာရပေမည်။ သူသည် ရှေးဦးစွာ နဂါးညှိုးရော်မြက်ကို သန့်စင်ပြီး သူ့ခွန်အား တိုးတက်အောင် လုပ်ရမည်။ ထိုနည်းဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ရှောင်တိမ်းခြင်း နတ်ဘုရားသိုင်းကို တန်ပြန်ခံရနိုင်သည့် စွန့်စားမှုမရှိဘဲ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း အာမခံနိုင်သည့် အခြေအနေထိရောက်အောင် ကျင့်ကြံရမည်။ သို့မှသာ လိုက်နေသည့် တပ်ဖွဲ့များကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမှာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤကာလအတွင်း တစ်လောကလုံးရှိ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ကင်းထောက်များက ကျန်းရီကို ရှာနေကြမှာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စများ အဆင်မပြေခင်အထိ သိုသိုသိပ်သိပ် နေရမည်။

“သွေးညအကြောက်တရားပင်လယ်”

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းရီနှင့် ဖုန်းလန် နှစ်ယောက်လုံးသည် သွေးညအကြောက်တရား ပင်လယ်တွင် နေရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဤနေရာက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းကာ သွေးညအကြောက်တရား ပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းရဲသည့် လူမရှိပေ။ ခွန်အားကြီးသော ကောင်းကင်ဧကရာဇ်များကတောင် နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲသို့ စွန့်စားရဲခြင်း မရှိလေရာ ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့် သူတို့ပိုလုံခြုံနေသည်။

ကျန်းရီ၌ ဧကရီ နန်းတော်ရှိပြီး ကောင်းကင်သိမြင် နားလည်ခြင်းရှိကာ ဖုန်းလန်၏ခွန်အား ကျန်းရှောင်နူ၏ခွန်အားကလည်း ကောင်းသည်။ သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အချို့ကို ရင်ဆိုင်တွေ့ရလျှင်တောင် သူတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိသေးသည်။ အကြောက်တရားပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ ဘယ်တော့မှ မသွားသ၍ ကြီးကြီးမားမား အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရမှာမဟုတ်။ ကျန်သည့်သူများလိုက်တာ ခံရနိုင်ချေကနည်း နိမ့်သွားပေမည်။

ကိစ္စများကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းရီက တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူတို့ကို အရသာရှိသည့် စားစရာစားရန် ခေါ်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ရှောင်တိမ်းခြင်း နတ်ဘုရားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားလိုက်၏။

ယခုအခေါက်တွင် တစ်ကြိမ် ရှောင်တိမ်းခြင်းက ကီလိုမီတာ သောင်းငါးထောင်တောင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့၏။ ပြီးခဲ့သည့် အခေါက်နှင့် မတူပေ။ သွေးညအကြောက်တရား ပင်လယ်က ကြီးမားသော်ငြား ရှောင်တိမ်းခြင်းတစ်ခုက သူ့ကို နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲ မပို့နိုင်သေးပေ။ သူဂရုစိုက်ရမည်။

ဘီး

တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကျန်းရီသည် လေထဲရှိ အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ပြုတ်ကျလာ၏။ သူ၏ကောင်းကင် စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ မကြာမီ၌ ရှေ့တစ်ဆယ် ကီလိုမီတာ၌ ကျွန်းကြီးသုံးခုကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ထိုကျွန်းများက သစ်ပင်ကြီးများရှိပြီး ရှုခင်းလှသည်။ ကျွန်းပေါ်၌ တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်များကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံမိသည်။

“အဲ့ဒီနေရာ”

ကျန်းရီသည် အားရကျေနပ်နေပြီး နတ်မြင်းပျံ နယ်မြေနှင့် အတော်ဝေးကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ဦးကတောင် ဤနေရာသို့ ပျံသန်းလာရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရပေမည်။ ပင်လယ်က ကျယ်ဝန်းပြီး အစွမ်းထက်သော ပင်လယ်သားရဲများ ပြည့်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို လိုက်နေသည့် တပ်ဖွဲ့များက မည်ကဲ့သို့ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

“ထွက်သွားစမ်း”

ကျန်းရီက ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်တော့မည့်အချိန်တွင် ပင်လယ်အောက် ကီလိုမီတာ သုံးဆယ်မှ အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာ၏။

“ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ လူသား မသေချင်ရင် ချက်ချင်းထွက်သွား”

“နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လား”

ကျန်းရီ၏ မျက်လုံးထဲ၌ အေးစက်စက် အလင်းတန်း ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါတို့ ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

***