အခန်း (၁၄၄၇-၁၄၄၈)

အခန်း (၁၄၄၇) စန္ဒရားပညာရှင်

တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲတွင်...

တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေသော ရွာကလေးထဲ၌ လူဦးရေ များလာသည်။ အစက ဘာမှ မရှိပေမယ့် အခုတော့ လူ ၂၀ ကျော် ရှိနေပြီ။

ယန်ကျန့် စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့ အများစုက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေ ဖြစ်နေကြတယ်။ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မသိကြဘူး။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာမှာ အသံဖမ်းစက် သုံးပြီး သတင်းပို့ကြတာ။

တချို့ကတော့ ထောက်လှမ်းရေး မဟုတ်ဘူး။ လှုပ်ရှားရေး အဖွဲ့ဝင်တွေ… သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဖန်တီးပြီး လူသတ်တဲ့ အလုပ် လုပ်ကြသည်။

ဒီစကား ကြားတော့ ယန်ကျန့် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ဓားမကြီး တစ်ချောင်း ရှာယူလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရေး အဖွဲ့ဝင် တချို့ကို ခုတ်သတ်လိုက်သည်။

"မစ္စတာယန် စိတ်လျော့ပါ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ ဘာမဆို ပေးပါ့မယ်"

တစ်ယောက်က တောင်းပန်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်က ခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

"မစ္စတာယန် နားထောင်ပေးပါဦး ကျွန်တော်က မလုပ်ချင်ဘဲ လုပ်ရတာပါ မိသားစုကို ဓားစာခံ လုပ်ထားလို့ပါ"

ယန်ကျန့် နားမထောင်တော့ဘူး။ နောက်တစ်ယောက်ကို ထပ်ခုတ်သတ်လိုက်သည်။

ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့် မောဟိုက်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒေါသ မပြေဘူး။

"အမှိုက်ကောင်တွေ လူတွေ အများကြီး သေအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ အခုမှ လာတောင်းပန်နေတယ် ဟုတ်လား ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ လွတ်မယ် မထင်နဲ့ အကုန်လုံး အိပ်မက်ထဲမှာ နေခဲ့ရမယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို ရှင်းပြီးမှ မင်းတို့ကို အေးဆေး ရှင်းပစ်မယ်"

"ယန်ကျန့် သူတော်ကောင်း လုပ်မနေနဲ့ မင်းလက်ချက်နဲ့ သေတဲ့လူတွေလည်း နည်းတာ မဟုတ်ဘူး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သွားတာနဲ့ သန့်ရှင်းသွားပြီ ထင်နေလား မင်းအကြောင်း ငါတို့ အကုန် သိတယ်"

တစ်ယောက်က ပြန်အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သူတော်ကောင်းလို့ မပြောဘူး ငါလည်း လူသတ်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ငါသတ်တဲ့ လူတွေက လူယုတ်မာတွေချည်းပဲ ငါ ကယ်ခဲ့တဲ့ လူတွေ ဘယ်လောက် များလဲ မင်း သိလား ရှင်းလင်းခဲ့တဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ဘယ်လောက် များလဲ သိလား မင်းလိုကောင်က ငါ့ကို ဝေဖန်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး"

"မင်း ပါးစပ်က သိပ်ညစ်ပတ်တာပဲ ငါ့ခွေးနဲ့ ကစားလိုက်ဦး မသေစေနဲ့ အသက်ငွေ့ငွေ့လေး ချန်ထားလိုက်"

ယန်ကျန့် ခွေးဆိုးကြီးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခွေးဆိုးကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး ထိုလူကို ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလူကို ကိုက်ခဲနေပေမယ့် မသေစေဘူး။ နာကျင်မှုကို အပြည့်အဝ ခံစားစေလိုက်တာ။

တခြားလူတွေ ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။

ယန်ကျန့်က ရက်စက်တယ် ဆိုတာ သိပေမယ့် ဒီလောက်ထိ ရက်စက်မယ်လို့ မထင်ထားကြဘူး။

ယန်ကျန့် သူတို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထပ်မသတ်တော့ဘူး။ ခဏထားထားလိုက်ဦးမယ်။ ဘယ်မှ ပြေးလို့ မရပါဘူး။

အိပ်မက်ကမ္ဘာက ခန်းမကြီးရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီးပြီ။ နောက် တစ်နာရီလောက် နေရင် ဒီနေရာ တစ်ခုလုံး ယန်ကျန့် ပိုင်နက် ဖြစ်သွားတော့မယ်။

"ဒီလောက် ဖြစ်နေပြီ ဟိုကောင် ပေါ်မလာသေးဘူးလား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒီနေရာကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေဆရာ ရှိရမယ်။ အိပ်မက်ဆိုး ရဲတိုက် လိုပေါ့။ အခု သူ့နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်နေတာတောင် ဘာမှ မလုပ်သေးဘူး။

ယန်ကျန့် ခန်းမထဲ မထွက်ရဲဘူး။ အိပ်မက်ထဲမှာ နေတာက ပိုလုံခြုံတယ်။

"လျိုစန်း ကိုလည်း မတွေ့ဘူး သူ ဒီထဲမှာ ရှိရင် အိပ်မက်ထဲ ပါလာရမှာ"

ခဏအကြာမှာ...

နောက်ထပ် ၅ ယောက် ရောက်လာသည်။ သူတို့လည်း တခြားသူတွေလိုပဲ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ရပ်နေကြရသည်။

ဆုံးရှုံးမှု များလွန်းလို့လား၊ ခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှု ကြမ်းလွန်းလို့လား မသိဘူး။

ရုတ်တရက်...ခန်းမအလယ်မှာ အမည်းရောင် စန္ဒရား တစ်လုံး ပေါ်လာပြီး သူ့အလိုလို တီးခတ်နေသည်။ အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ သီချင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သီချင်းသံက အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲထိ ရောက်လာပြီး ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။ ကယ်တင်ရှင် ရောက်လာပြီလို့ ထင်နေကြသည်။

"ဒီသီချင်းသံက ထူးဆန်းတယ် အသံဖမ်းစက်ထဲက အသံနဲ့ မတူဘူး"

ယန်ကျန့် စန္ဒရားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခလုတ်တွေက လှုပ်ရှားနေပေမယ့် လူမရှိဘူး။

ခွေးဆိုးကြီးက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ဝပ်ဆင်းလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်... မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ် ဒီနေရာကို ထိန်းချုပ်ထားတာက 'ဘုရင်' တစ်ပါးပဲ သူက အရမ်း လျှို့ဝှက်တယ် ဘယ်သူမှ သူ့ရုပ်ကို မမြင်ဖူးဘူး သူ့နာမည်ဝှက်က စန္ဒရားပညာရှင် တဲ့ မင်း သူ့ကို ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့ ဒီကိစ္စက လွယ်လွယ်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ထောက်လှမ်းရေး တစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အသိစိတ် ကမ္ဘာထဲမှာ စန္ဒရားပညာရှင် က အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ မင်း သေချာပေါက် သေမှာ အခု ထွက်သွားရင် အသက်ရှင်ဦးမယ် နောက်ကျရင်တော့ မရတော့ဘူး"

နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

" 'ဘုရင်' တစ်ပါးပဲလေ ငါ မသတ်ဖူးတာမှ မဟုတ်တာ အသိစိတ်ချင်း ယှဉ်ရင်လည်း ငါပဲ နိုင်မှာ"

ယန်ကျန့် ယုံကြည်မှု ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့ခွေးဆိုးကြီးက အိပ်မက်ဆိုး ရဲတိုက်နဲ့ စာသင်ကျောင်း တစ္ဆေကို စားထားတာ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုဘူး။

စန္ဒရားသံက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။

စန္ဒရား ရှေ့မှာ ဝေဝါးနေတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အမည်းရောင် ဝတ်စုံ ပြည့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်လို တီးခတ်နေသည်။

ဒါ စန္ဒရားပညာရှင် ပဲ ဖြစ်လောက်တယ်။

သူ ပေါ်လာတာနဲ့ သီချင်းသံက ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလာသည်။

ယန်ကျန့် အသိစိတ် လွတ်ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စန္ဒရားဆီကို မျောပါသွားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ ခွေးဆိုးကြီး ဟိန်းသံကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

တခြားလူတွေကတော့ ကံမကောင်းကြဘူး။

အိပ်မက်ထဲ ရောက်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေ မှေးမှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ခန်းမကြီးထဲ ပြန်ရောက်သွားချင်နေကြသည်။

ခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှုလည်း နှေးကွေးသွားသည်။

စန္ဒရားပညာရှင် က စကားမပြောဘဲ ဆက်တီးနေသည်။ တီးလုံးတွေ မြန်လာသည်။ သီချင်းသံ မဟုတ်တော့ဘဲ စူးရှတဲ့ အသံဆိုးကြီး ဖြစ်လာသည်။

နားကို ပိတ်ထားချင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ဆိုးရွားလာသည်။

"ဒါ အသိစိတ်ကို တိုက်ခိုက်နေတာပဲ အဲဒီ စန္ဒရားက သာမန် ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန် ပစ္စည်းပဲ"

ယန်ကျန့် နားပိတ်ထားပေမယ့် မရဘူး။ အသံက ခေါင်းထဲထိ ရောက်လာတယ်။

အရင်တုန်းက ကိုင်ဆာ ဟိုတယ်မှာ စန္ဒရားအိုကြီး တစ်လုံး တွေ့ဖူးတယ်။ အဲဒါက သာမန် စန္ဒရား ဆိုပေမယ့် အပေါ်မှာ သီချင်းစာသား ရှိနေလို့ အန္တရာယ် များခဲ့တာ။

အခု သီချင်း ၃ ပုဒ်နဲ့ အမည်းရောင် စန္ဒရား ပေါင်းလိုက်တော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကျိန်စာ ဖြစ်သွားပုံ ရတယ်။

စန္ဒရားပညာရှင်က သီချင်း တစ်ပုဒ်နဲ့ စန္ဒရား တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားတော့ ယန်ကျန့်ဆီက သီချင်း ၂ ပုဒ်ထက် ပိုသာနေတယ်။

"သူ့ကို အိပ်မက်ထဲ ဆွဲခေါပြီး ကိုက်သတ်လိုက်"

ယန်ကျန့် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အသိစိတ် တိုက်ပွဲမှာ သူ ဘာမှ ဝင်မလုပ်နိုင်ဘူး။ ခွေးဆိုးကြီးကိုပဲ အားကိုးရမယ်။

ခွေးဆိုးကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး စန္ဒရားပညာရှင် ဆီ ပြေးဝင်သွားသည်။

အခန်း (၁၄၄၈) စန္ဒရားနှင့် တစ္ဆေ

ခွေးဆိုးကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ပွဲ စတင်သွားပြီ။

ယန်ကျန့် မြင်ကွင်းထဲမှာ ခွေးဆိုးကြီးက စန္ဒရားပညာရှင် ဆီ ပြေးသွားနေတယ်။ ခွေးဆိုးကြီး ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ခန်းမကြီးရဲ့ ကြမ်းပြင်အစား တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့တဲ့ ရွာလမ်းမလေး ပေါ်လာတယ်။

ခွေးဆိုးကြီးက တစ်ဖက်လူရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ကို ဆက်ပြီး ကျူးကျော်နေတာ။

စန္ဒရားသံက ပိုပြီး မြန်ဆန်လာတယ်။ စန္ဒရားပညာရှင် ရဲ့ လက်တွေက ပိုပြီး လှုပ်ရှားလာတယ်။ သီချင်းသံက ပြောင်းလဲသွားတယ်။

သီချင်းသံ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘယ်စကားနဲ့မှ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံကြီး ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီ အသံက နားထဲကနေ ဦးနှောက်ထဲထိ တိုးဝင်သွားပြီး ခေါင်းကို ကွဲထွက်မတတ် နာကျင်စေတယ်။

"မပြည့်စုံတဲ့ ကျိန်စာသီချင်းကို တစ္ဆေစန္ဒရား နဲ့ တီးခတ်လိုက်တော့ ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသွားတာပဲ ဒီအသံကို ဆက်နားထောင်လို့ မဖြစ်ဘူး သေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် နားကို အုပ်ထားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အလကားပဲ။ အသံက ဦးနှောက်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတာ။ ဂီတသေတ္တာ ကျိန်စာ လိုပဲ။

အိပ်မက်ထဲ ရောက်နေပေမယ့် ယန်ကျန့် ဒဏ်ရာ ရနေတုန်းပဲ။

မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်း တွေထဲက သွေးတွေ စီးကျလာတယ်။ ခေါင်းကိုက်လွန်းလို့ အော်ဟစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာတယ်။ ဦးနှောက်က အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် အရူး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ယန်ကျန့်တောင် ဒီလောက် ခံစားနေရရင် သာမန် ထောက်လှမ်းရေးတွေ ဆိုရင် ပြောမနေနဲ့တော့။

သူတို့က စန္ဒရားပညာရှင် လာကယ်မယ် ထင်နေကြတာ။

ဒါပေမဲ့ စန္ဒရားသံက ဘယ်သူ့ကိုမှ မခွဲခြားဘဲ တိုက်ခိုက်နေတာ။

ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ ပေါက်ကွဲကုန်တယ်။ ဦးနှောက် သေဆုံးသွားကြတယ်။ ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားကြတယ်။

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျပြီး သေသွားကြတယ်။

"ကျွန်တော်က ကိုယ့်လူပါ မသတ်ပါနဲ့ဗျာ"

တစ်ယောက်က အော်ဟစ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ စန္ဒရားသံက မရပ်တန့်ဘူး။ အော်ဟစ်သံ ဆုံးတာနဲ့ သူ သေသွားတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်မက်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

အသိစိတ် သေသွားရင် အိပ်မက်မက်လို့ မရတော့ဘူးလေ။

ယန်ကျန့် မသေတာက သူ ထူးခြားလို့ မဟုတ်ဘူး။ အိပ်မက်တစ္ဆေ ရဲ့ စွမ်းအားက သူ့အသိစိတ်ကို ကာကွယ်ပေးထားလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ခွေးဆိုးကြီးက စန္ဒရားပညာရှင် ကို တိုက်ခိုက်နေရတော့ ယန်ကျန့်ကို အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်ဘူး။

ဒါ့ကြောင့် ယန်ကျန့် နာကျင်နေရတာ။

ဒါပေမဲ့ အကြာကြီး မခံစားလိုက်ရပါဘူး။

ခွေးဆိုးကြီးက စန္ဒရားပညာရှင် ရှေ့ ရောက်သွားပြီး ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

စန္ဒရားပညာရှင် က ဝိညာဉ် တစ်ကောင်လို ဝေဝါးနေကာ ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ ခွေးဆိုးကြီးရဲ့ ကိုက်ခဲမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ခဏလေး အတွင်းမှာပဲ စန္ဒရားပညာရှင် ရဲ့ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စန္ဒရားသံ ရပ်တန့်သွားသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား"

ယန်ကျန့် မျက်နှာပေါ်က သွေးတွေကို သုတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းက မူးဝေနေတုန်းပဲ ဖြစ်ကာစန္ဒရားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စန္ဒရားက ငြိမ်သက်သွားပြီ။ စန္ဒရားပညာရှင် လည်း မရှိတော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ ဒီလောက် လွယ်ကူပါ့မလား။

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ နာကျင်မှု သက်သာသွားပေမယ့် စိတ်မချရသေးဘူး။ တစ်ဖက်လူက 'ဘုရင်' တစ်ပါးလေ။ ခွေးဆိုးကြီး ကိုက်လိုက်ရုံနဲ့ သေသွားမယ် မထင်ဘူး။

မကြာမီ...

သူ ထင်တာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။

စန္ဒရား ဘေးမှာ အမည်းရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ခုနက အကိုက်ခံရလို့ ပျောက်သွားပေမယ့် အခု ဘာမှ မဖြစ်သလို ပြန်ပေါ်လာတာ။

စန္ဒရားပညာရှင် က ဆက်မတီးတော့ဘူး။ ခွေးဆိုးကြီးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှေရောင် ခန်းမကြီး နဲ့ မည်းမှောင်နေတဲ့ ရွာကလေး ပေါင်းစပ်နေတာက ကြည့်ရဆိုးနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နယ်မြေချင်း ထိပ်တိုက် တွေ့နေတာပဲ။

"ငါ အကောင်းဆုံး တီးခတ်နေတုန်း မင်း လာနှောင့်ယှက်တာ မကောင်းဘူး ပြီးတော့ ငါ့ဖျော်ဖြေပွဲမှာ ခွေးမရှိစေရဘူး မင်း အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ကို သေချာ ထိန်းထားသင့်တယ်"

စန္ဒရားပညာရှင် က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဖျော်ဖြေပွဲက အန္တရာယ် များလွန်းတယ် မဖျက်ဆီးလို့ မဖြစ်ဘူး မင်း ဆက်ကစားချင်ရင် ငါ့ခွေးကို မင်းနဲ့ အဖော်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

စန္ဒရားပညာရှင် က ခွေးဆိုးကြီးကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"သြော်... ဒီလိုကိုး အန္တရာယ် ရှိတာက မင်း မဟုတ်ဘူး ဒီခွေးပဲ မင်းက ခွေးကို အိပ်မက်ထဲ ခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘဲ ခွေးကမှ အိပ်မက်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေတာကိုး တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ"

"မင်း ငါ့အကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး ထင်တယ်"

"ငါက စန္ဒရားမှာ ကပ်တွယ်နေတဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ကောင်ပါ ဂီတကလွဲရင် ဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်တော့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"

"မင်းက ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ 'ဘုရင်' တစ်ပါးလေ ဘာမှ မသိသလို လာမလုပ်နဲ့ ငါ ဒီကို လာတာ မင်းရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ 'ဘုရင်' တစ်ပါးကိုပါ သတ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းတာပေါ့"

"ပရိသတ် မရှိတဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲက ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတယ် ငါ့ဂီတကို နားထောင်မယ့်သူ လိုအပ်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မင်း ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီ သူတို့ အကုန် သေကုန်ကြပြီ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက် မရှိတော့ဘူး"

"မင်း ရှိနေသရွေ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေက ပြန်ပေါ်လာဦးမှာပဲ ဘယ်နှခါ ဖျက်ဖျက် အလကားပဲ"

ယန်ကျန့် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှ ရမယ်"

"ငါ့ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့က လွယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး မင်း လုပ်နိုင်ရင် လုပ်ကြည့်လေ ဒါပေမဲ့ အပြန်အလှန် အနေနဲ့ ငါ့သီချင်းကို ဆုံးအောင် နားထောင်ပေးရမယ်"

စန္ဒရားပညာရှင် က စန္ဒရား ရှေ့မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

"ကိုက်သတ်လိုက်"

ယန်ကျန့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခွေးဆိုးကြီး ခုန်အုပ်ပြီး စန္ဒရားပညာရှင် ကို ကိုက်သတ်လိုက်သည်။ တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာ...

စန္ဒရားပညာရှင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လက်လျှော့လိုက်ပါ ဂီတ ဆိုတာ သတ်လို့ မသေဘူး"

"သတ်လို့ မသေတဲ့ လူ မရှိပါဘူး နည်းလမ်း မမှန်သေးလို့ပါ မင်းက မင်းကိုယ်မင်း ဝိညာဉ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား ဒါဆို မင်းက တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ် တစ်ခုပဲ မူလ ဇာစ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် မင်း သေမှာပဲ"

ယန်ကျန့် စန္ဒရားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီ စန္ဒရား မဟုတ်လား"

"မင်း စန္ဒရားကို ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး မင်းခွေးလည်း မလုပ်နိုင်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ခွေးက သဘာဝလွန် ပစ္စည်းကို အိပ်မက်ထဲ ဆွဲခေါ်လို့ မရဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီစန္ဒရားက လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ရှိနေမှာပဲ အဲဒါကို ရှာတွေ့ရင် မင်း သေပြီ"

"ဝမ်းနည်းစရာပဲ မင်း ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ဖျော်ဖြေပွဲက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

စန္ဒရားပညာရှင် ဆက်တီးခတ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ကိုက်သတ်လိုက်"

ခွေးဆိုးကြီး ထပ်တိုက်ခိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါ စန္ဒရားပညာရှင် က မရှောင်တော့ဘူး။ အကိုက်ခံရင်း ဆက်တီးနေသည်။ လက်နှစ်ဖက် လှုပ်ရှားလို့ ရနေသရွေ့ ဆက်တီးနေမှာ။

သေသွားရင်လည်း အသစ် ပြန်ပေါ်လာပြီး ဆက်တီးတယ်။

"ဒီကောင်က ခွေးဆိုးကြီး သူ့ကို မသတ်နိုင်မှန်း သိလို့ ငါ့ကို အချိန်ဆွဲပြီး သတ်ချင်နေတာပဲ"

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ငါ့အတွက် အန္တရာယ် များတယ် ဒီကောင့်ကို သတ်ချင်ရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ရှာသတ်မှ ရမယ် အိပ်မက်ထဲမှာ တိုက်နေလို့ အလကားပဲ"

ယန်ကျန့် ခွေးဆိုးကြီးကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

စန္ဒရားပညာရှင် လည်း ရပ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ကို သူ မသတ်နိုင်မှန်း သိလို့ပါ။ ယန်ကျန့် ထွက်သွားချင်ရင် သူ တားလို့ မရဘူး။

"မင်း ငါ့ဖျော်ဖြေပွဲကို ဆက်နားမထောင်ချင်တော့ဘူးလား"

"မင်းကို မသတ်နိုင်ပေမယ့် မင်း ပရိသတ်တွေကိုတော့ သတ်နိုင်တယ် ငါတို့ ပွဲ မပြီးသေးဘူး"

ယန်ကျန့် ခွေးဆိုးကြီးကို ခေါ်ပြီး တခြားဘက် ထွက်သွားလိုက်သည်။

ကျန်နေသေးတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေကို လိုက်သတ်ဖို့ပါ။

စန္ဒရားပညာရှင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ့အားနည်းချက်ကို ယန်ကျန့် သိသွားပြီ။ သူက စန္ဒရားမှာ ကပ်တွယ်နေတဲ့ ဝိညာဉ် ဖြစ်လို့ မသေနိုင်ပေမယ့် စန္ဒရားနားကနေ ဘယ်မှ သွားလို့ မရဘူး။

ဒါ့ကြောင့် သူ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ မပါဝင်နိုင်ဘဲ ထောက်လှမ်းရေး ခေါင်းဆောင်ပဲ လုပ်နေရတာ။