အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း။ ၁၅၃

လက်ကမ်းစာစောင်ပါ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုချွမ်း၏ မျက်မှောင်များမှာ သိသိသာသာ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ စာစောင်တွင် ဖော်ပြထားသည့် အကြောင်းအရာများမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အဓိပ္ပာယ် အလွန်လေးနက်လှသည်။

မှတ်တမ်းများအရ ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ အစိုးရတရားဝင် ရှင်သန်သူများ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ယခုအခါ အခြေအနေကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပြင်ပတွင် ကွဲကွာနေသော ရှင်သန်သူများကို ကယ်ဆယ်ရန် အင်အားများကို စတင်စေလွှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြေစိုက်စခန်းသည် အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်းကာ မြို့ပတ်ဝန်းကျင်သို့ စေလွှတ်ထားကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဤလက်ကမ်းစာစောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နေရာအနှံ့ရှိ ရှင်သန်သူများအနေဖြင့် အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုများပြုလုပ်ထားရန်နှင့် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့များ လာရောက်သည်

အထိ စောင့်ဆိုင်းနေကြရန် သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းသည် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"လူသားတွေဟာ တကယ့်ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး မျိုးနွယ်စုပဲ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် အသားကျအောင် စတင်ပြင်ဆင်နေကြပြီ"

လုချွမ်း တွေးတောနေမိသည်။

"စခန်းတွင်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ တခြားသူတွေကိုပါ ကယ်ဆယ်ဖို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတွေကို လွှတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အင်အားက တော်တော်လေးကို တိုးတက်လာပုံပဲ"

ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ဖြစ်ပွားစဉ်က ကမ္ဘာကြီး မည်မျှအထိ ဖရိုဖရဲဖြစ်ခဲ့သည်ကို လုချွမ်း ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသေးသည်။

ထိုစဉ်က လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ရန်ရှာခံနေရသဖြင့် အခြားသူကို ကယ်တင်ဖို့ဝေးစွ အသက်ရှင်ဖို့ပင် ခက်ခဲခဲ့ကြသည်။

သူသည်လည်း ထိုအခြေစိုက်စခန်းမှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူအချို့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုသူများက နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို ဘာကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခဲ့မှန်း မသိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ယခင်က ထိုအဖွဲ့များ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိက္ခာရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့များအထိ ဖွဲ့စည်းလာနိုင်ခြင်းမှာ လူသားများသည် ဤကမ္ဘာသစ်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း အသားကျလာခြင်း၏ သက်သေပင်။

သို့သော် ဤအဖွဲ့များ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားများကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် သူတို့နှင့် အသေအလဲ ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် မလိုအပ်ဘူးဟု ယူဆသည်။

သူသည် ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း လူသားအသိစိတ် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ အခြားသော အသိဉာဏ်မဲ့ ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ လူသားများနှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ဘူးဟု သူထင်သည်။ နှစ်ဖက်ကြားတွင် အခြေခံကျသော အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခမရှိသရွေ့ သူတို့က သူနှင့် ချီချီလေး၏ ငြိမ်းချမ်းသောဘဝကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့ လုချွမ်းအနေဖြင့် သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်မှာ အကောင်းဆုံးပင်။

ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည့် လေထီးသမားများကို သတိရလိုက်သည်နှင့် လုချွမ်းသည် ကျန်းနန်မြို့ပြခရိုင်အတွင်းရှိ သူ၏ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးအားလုံးကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

မြို့ထဲတွင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ ထားရှိခြင်းက လူသားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများနှင့် မကြာမီ ပဋိပက္ခဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့မှာလည်း ဤကာလအတွင်း အင်အားတောင့်တင်းနေပြီဖြစ်ရာ ရက်အနည်းငယ် အနားပေးထားခြင်းက ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

အခြားသော ရိက္ခာများနှင့် ပစ္စည်းများမှာမူ လုချွမ်း၏ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံရှိ ဂိုဒေါင်ထဲတွင် အပြည့်နီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အနားပေးထားလိုက်ခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ကျန်းနန်မြို့ပြခရိုင်အတွင်း၌...

အနက်ရောင် အထူးစစ်ဆင်ရေးဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားငါးဦးသည် လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်။

"လင်းယန် ဒီနားကို စုရုံးလာနေတဲ့ ဇွန်ဘီအုပ်တွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ မင်းတာဝန်ယူ"

"လျိုယန်နဲ့ ယန်ရှို့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို ခုတ်ပိုင်းပြီး လင်းယန်ကို ကာကွယ်ပေး"

"ကျန်းဟောက် မင်း ငါ့ဘေးမှာ ပုန်းနေပြီး အားလုံးရဲ့ ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာအောင် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ကူညီပေး"

"အားလုံး သတိထားကြ မြို့ထဲက တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘူး။ ဘယ်အချိန်မှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး"

အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို အမိန့်ပေးနေသည်။

ဤငါးဦးပါဝင်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူအဖွဲ့မှာ ရှင်သန်သူများကို ကယ်ဆယ်ရန် အခြေစိုက်စခန်းမှ စေလွှတ်လိုက်သော အဖွဲ့များထဲမှ တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ အမည်မှာ ဝမ်လေ့ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမပျက်မီက စစ်တပ်မှ ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ပြတ်သားသော စစ်သားစိတ်ဓာတ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ချိန်တွင် ဝမ်လေ့၏ တပ်ခွဲမှာလည်း ကူးစက်မှုဒဏ်ကို ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ ရဲဘော်များစွာ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့် သူသည် တပ်ရင်းအတွင်းမှ ခက်ခဲစွာ ထွက်ပြေးခဲ့ရဖူးသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် ရှင်သန်သူများ အခြေစိုက်စခန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလဖြစ်စဉ်အပြီးတွင် သူသည် သံမဏိခန္ဓာဟုခေါ်သော အစွမ်းထက်သည့် ပါရမီစွမ်းရည်တစ်ခုကို နိုးထခွင့်ရခဲ့သည်။ ၎င်းစွမ်းရည်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသွားစေနိုင်ပြီး အဆင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာမှုမှာလည်း တိုးတက်နေဆဲပင်။

ဝမ်လေ့သည် သူ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကြောင့် သူ၏ ပါရမီမှာ ခံစစ်အမျိုးအစား ဖြစ်သော်လည်း တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ အားကောင်းသည့် အစွမ်းထက် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်း၏ ဤကယ်ဆယ်ရေး စစ်ဆင်ရေးတွင် သူသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူထားသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

လမ်းမပေါ်တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟီးနေပြီး မီးလုံးများမှာ ခေါင်းပေါ်မှ ဝဲပျံကာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို ပျံ့နှံ့စေသည်။

လင်းယန်အမည်ရှိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ၏ လက်ထဲတွင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ လုချွမ်း၏ မီးလျှံ ၁ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဆင်တူကာ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း မီးလုံးများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

မီးတောက်များအတွင်း လောင်ကျွမ်းနေသော ဇွန်ဘီများကို ကြည့်ရင်း လင်းယန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ တည်ငြိမ်လှသော ဝမ်လေ့နှင့် မတူဘဲ လင်းယန်မှာ အသက် ၂၀ ခန့်သာရှိသေးပြီး လူငယ်ပီပီ မာန်တက်နေသူဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမပျက်မီက သူသည် တက္ကသိုလ် တတိယနှစ် ကျောင်းသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလအပြီးတွင် သူသည် မီးလျှံပါရမီကို နိုးထခွင့်ရခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီများကို တရစပ် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စွမ်းအားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်လေ့၏ ဘေးတွင်ရှိသော ကျန်းဟောက်မှာ လင်းယန်၏ တက္ကသိုလ်ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အဖွဲ့ဝင်များ၏ အရှိန်နှင့် ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်မှု ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အဖွဲ့ဝင်များကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားစေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အားနည်းသဖြင့် ဝမ်လေ့၏ အကာအကွယ်အောက်တွင်သာ အမြဲနေလေ့ရှိသည်။

အဖွဲ့၏ အရှေ့ဆုံးတွင်မူ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦးရှိသည်။ ယန်ရှို့မှာ အသက် ၃၀ ခန့်ရှိပြီး သုံးပေရှည်သော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူသည် သိုင်းပညာမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး လျင်မြန်မှုပါရမီကို ရရှိထားသဖြင့် သူ၏ ဓားချက်များမှာ မြင်သူမသက်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။ သူ၏ဓားမှာ ဆောင်းဦးပေါက် သစ်ရွက်များကို ခြွေချသကဲ့သို့ ဇွန်ဘီများကို ခုတ်ပိုင်းနေသည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လျိုယန်ဖြစ်ပြီး သူသည် သားသတ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဧရာမခွန်အားပါရမီကို ရရှိထားကာ ဓားမကြီးနှစ်လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသမျှ ဇွန်ဘီများကို အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

ခေတ္တအတွင်းမှာပင် လမ်းမပေါ်၌ ဇွန်ဘီအလောင်းများ တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ဆီသို့ စုရုံးလာသော ဇွန်ဘီအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများမှာ ဝမ်လေ့ထံသို့ လျှောက်လာကြသည်။

သူတို့ငါးဦးလုံးမှာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း ယခုအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

"ဗိုလ်ကြီး... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဗျ"

"ကျွန်တော်တို့ ဒီထဲမှာ လှည့်နေတာ တော်တော်ကြာပြီ ဒါပေမဲ့ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ တစ်ကောင်တောင် အခုထိ မတွေ့ရသေးဘူး"

အခန်း။ ၁၅၄

အဖွဲ့ဝင်များ၏ အစီရင်ခံမှုကို ကြားရသောအခါ ဝမ်လေ့လည်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

ကမ္ဘာမပျက်မီက မြို့ပြဒေသများသည် လူဦးရေ အလွန်ထူထပ်သောကြောင့် မြို့တွင်းရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ မြို့ပြင်ထက် များစွာ ပိုများလေ့ရှိသည်။

ယခု သူတို့တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဆူညံသံမှာ သေးငယ်လှသည်မဟုတ်ဘဲ အနီးနားရှိ လမ်းအနည်းငယ်မှ သာမန်ဇွန်ဘီများကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှများပြားသော ဇွန်ဘီများကြားတွင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ တစ်ကောင်တစ်လေမျှ မပါဝင်ခြင်းမှာ အခြေခံ ယုတ္တိဗေဒနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ရောက်နေတဲ့ ဒီနေရာက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေ မရှိတဲ့နေရာ ဖြစ်နေလို့နေမှာပါ။ အားလုံး သတိထားကြဦး မြို့ထဲမှာက အန္တရာယ်အရမ်းများတယ်။ ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်လိုဆင့်ကဲဇွန်ဘီမျိုးက လာတိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး"

စစ်ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်လေ့သည် ဤဇွန်ဘီများ၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ဤလမ်းမပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီများကို အမြောက်အမြား သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်မံသတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းယန်ကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးကျွမ်းနေသော ဇွန်ဘီအလောင်းများကို ကြည့်ရင်း သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီး... ခင်ဗျားကတော့ သတိလွန်နေပြန်ပြီ။ ဒီလောက်ကြာတဲ့အထိ တစ်ကောင်မှ ပေါ်မလာတာ ကြည့်ရရင် သူတို့က ငါတို့ကို ကြောက်နေကြတာနေမှာပါ"

"ဦးနှောက်မရှိတဲ့ သွေးဆာနေတဲ့မိစ္ဆာအုပ်စုပဲလေ။ သူတို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတယ်ဆိုတာလည်း ထူးခြားတာမှမဟုတ်တာ။ ငါတို့လည်း ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေနဲ့ မတွေ့ဖူးတာမှ မဟုတ်ဘဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်လေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူ၏ လက်အောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြပြီး အစွမ်းထက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် လင်းယန်သည် မီးလျှံဒြပ်စင် ထိန်းချုပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို နိုးထထားသူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မီးလျှံအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ထူးကဲလှပြီး အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲများတွင် ဧရာမ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

သူ၏ မီးလျှံစွမ်းရည်ကြောင့်လော သို့မဟုတ် အသက်ငယ်လွန်းသောကြောင့်လော မသိရသော်လည်း လင်းယန်၏ အပြုအမူများမှာ အမြဲတမ်း မာန်တက်လွန်းနေသဖြင့် ဝမ်လေ့မှာ သူ့ကို သဘောမကျလှပေ။

"အားလုံးပဲ ဆက်ပြီး သတိထားကြ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ငါတို့ ခွဲပြီးတော့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ရှင်သန်သူတွေကို လိုက်ရှာကြမယ်"

ဝမ်လေ့သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပီပီ စီမံကိန်းအသစ်ကို ချက်ချင်း စတင်ချလိုက်သည်။ "ရှင်သန်သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများကယ်ကြမယ်။ ညနေရောက်ရင် အားလုံး ဒီကို ပြန်လာစုကြ။ အန္တရာယ်တွေ့ရင် အချက်ပြဖို့ မမေ့နဲ့"

သူတို့ငါးဦးသည် ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရှင်သန်သူများကို ရှာဖွေရန် လမ်းကြောင်းအသီးသီးသို့ ခွဲထွက်သွားကြသည်။

ယခုအခါ မြို့တောင်ဘက်ပိုင်းမှာ လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ သူ၏ အမိန့်အရ ပုန်းအောင်းကုန်ကြပြီဖြစ်သည်။

လမ်းမပေါ်ရှိ သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် မှောင်ရိပ်ခိုနေသော ရှင်သန်သူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ညရောက်၍ ပြန်လည်စုစည်းမိချိန်တွင် ငါးဦးလုံးမှာ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိကြဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြစ်နေကြသည်။

အားဖြည့်စွမ်းရည်ရှိသော ကျန်းဟောက်ပင်လျှင် သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်

ခွန်အားဖြင့် သာမန်ဇွန်ဘီများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကယ်တင်လာသော ရှင်သန်သူများကို ရေတွက်ကြည့်ရာ ဤမြို့ဧရိယာကြီးတစ်ခုလုံးမှ လူ ၂၀၊ ၃၀ ခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ဤသည်မှာ ရှင်သန်သူ အစိတ်အပိုင်းအချို့သာ ဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက် လူသားများ မည်မျှအထိ သေကြေပျက်စီးခဲ့ရကြောင်း ပြသနေသည်။

ဝမ်လေ့သည် ရှင်သန်သူများကို ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဆိုင်မှာ ရိက္ခာများ ပြောင်သလင်းခါနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စင်များကို ဘေးသို့ရွှေ့ကာ အလယ်တွင် နေရာလွတ်လုပ်ပြီး ရှင်သန်သူများကို ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်စေခဲ့သည်။

ရှင်သန်သူများသည် မှောင်ရိပ်ခိုကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသူများဖြစ်သဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီမှာ အငတ်ဘေးဒဏ်ကြောင့် ပိန်ချောင်နေကြသည်။ ဝမ်လေ့တို့အဖွဲ့သည် သူတို့၏ စစ်အသုံးအဆောင်များအပြင် အခြေစိုက်စခန်းမှ ယူဆောင်လာသော ကယ်ဆယ်ရေး ရိက္ခာများကိုလည်း အမြောက်အမြား သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

"အားလုံး လူဦးရေစာရင်းအတိုင်း တန်းစီကြပါ။ ရေသန့်ဗူးနဲ့ ဖိသိပ်ထားတဲ့ ဘီစကစ်မုန့်တွေ ဝေပေးမယ်။ အသက်အရွယ်၊ ကျားမ မရွေး တန်းတူရမှာဖြစ်လို့ စနစ်တကျ တန်းစီပြီး လာယူကြပါ"

ဝမ်လေ့က စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ငတ်မွတ်နေသော ရှင်သန်သူများအတွက် ထိုဘီစကစ်မုန့်မှာ အသက်ကယ်ဆေးကဲ့သို့ အဖိုးတန်လှသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ကျေးဇူးတင်နေကြသော်လည်း လူတိုင်းကတော့ စိတ်သဘောထား မတူကြပေ။

ခန္ဓာကိုယ် ထွားကြိုင်းသော လူတစ်ယောက်မှာ ရရှိလာသော ရိက္ခာများကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချကာ မကျေမနပ် ပြောဆိုတော့သည်။

"ကမ္ဘာပျက်တာ ၃ လရှိပြီ။ အခုမှ လာကယ်ဖို့ သတိရတာလား။ အရင်က ဘာလုပ်နေကြလဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့ကို ကျွေးတာက ဒီဘီစကစ်တွေလား ဒါတွေက လူစားဖို့လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုလူ့ရှေ့သို့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်သွားကာ ပါးရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုလူမှာ သွားများကျွတ်ထွက်ကာ မြေပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"မင်းလို အမှိုက်ကောင်က ငါတို့ မြို့ထဲအထိ လာကယ်တာကို ကျေးဇူးတင်ရမယ့်အစား စောဒက တက်နေသေးတယ်ပေါ့လေ နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောကြည့်... မင်းကို ဇွန်ဘီတွေစာအဖြစ် အပြင်ကို ခုချက်ချင်း ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်"

လင်းယန်၏ ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် ရှင်သန်သူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဝမ်လေ့တို့အဖွဲ့မှာလည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ရိုးအီနေပြီဖြစ်သဖြင့် တားဆီးခြင်း မပြုပေ။

ရိက္ခာဝေငှပြီးနောက် ဝမ်လေ့သည် အဖွဲ့ဝင်များကို စုရုံးကာ ယနေ့တွေ့ကြုံမှုများကို ဆွေးနွေးကြသည်။

အားလုံး၏ တူညီသောအချက်မှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရခြင်းပင်။

ဝမ်လေ့သည် ရှင်သန်သူများထဲမှ လျင်မြန်ပုံရသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးကို ခေါ်ယူမေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းလည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူပဲမလား။ ငါမေးတာကို မှန်မှန်ဖြေစမ်း... ဒီကျန်းနန်ခရိုင်ထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိလား။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေ အကုန်လုံး ဘယ်ပျောက်ကုန်တာလဲ"

ထိုလူက ဝမ်လေ့တို့၏ အရှိန်အဝါကို ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် အမှန်အတိုင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဒီထဲမှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ယုံမှာမဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တာက... ဇွန်ဘီတွေ ကားမောင်းနေကြတာဗျ ဒီမြို့ထဲက ရိက္ခာတွေ အကုန်လုံးကိုလည်း အဲ့ဒီဇွန်ဘီတွေကပဲ ယူသွားကြတာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်လေ့နှင့် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး မှင်သက်အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။