အခန်း (၂၃၉)

အခန်း။ ၂၃၉

ချန်လျန်လျန်သည် ယွင်ရှန်းကို ဒုက္ခပေးရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေသော်လည်း နောက်ရက်များတွင် ဖြစ်ပျက်လာသော အခြေအနေများကြောင့် သူမမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အံကြိတ်နေရတော့သည်။

ယီပိုင်မင်းမှာမူ သူ့ကိုယ်သူ အစေခံဟု ခေါ်ဆိုထားသည့်အတိုင်း တစ်နေ့ပတ်လုံး ယွင်ရှန်း၏ ဘေးနားမှ လက်တစ်လုံးမျှ မခွာဘဲ ကပ်လိုက်နေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်လျန်လျန်မှာ အကြံအစည် အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဂရုစိုက်မှုကို လူတိုင်းက သဘောကျသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ယွင်ရှန်းမှာ ဤအခြေအနေကို အလွန်အမင်း ခုခံတွန်းလှန်နေမိသည်။

"ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မရဲ့ မြင်းလှည်းထဲကို လိုက်စီးနေရတာလဲ ယောကျ်ားတွေဆိုတာ များသောအားဖြင့် မြင်းစီးပြီး လိုက်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ယွင်ရှန်းက မြင်းလှည်းအတွင်း၌ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အေးအေးလူလူ ဖတ်နေသော အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။

ယခု ကောင်းကင်ခရီးစဉ်အဖွဲ့၏ ခရီးစဉ်တွင် မြင်းများထက် မြင်းလှည်းများက ပို၍ များပြားနေသည်။ အမျိုးသမီးအချို့၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် ဝူရှုံတို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများမှာ မြင်းစီး၍ လိုက်ပါကြသည်။ အဆိပ်အတောက် ကျွမ်းကျင်သူ ချီယဲ့ပင်လျှင် မြင်းစီး၍ လိုက်ပါနေရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းအတွက် သီးသန့်ပေးထားသော မြင်းလှည်းထဲသို့ သူမ တက်လိုက်သည်နှင့် ယီပိုင်မင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ကြိုတင်နေရာယူထားပြီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယီပိုင်မင်းသည် ဤခရီးအတွက် အဘက်ဘက်မှ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပုံရသည်။ မြင်းလှည်းအတွင်း၌ စားပွဲငယ်တစ်ခု၊ လက်ဖက်ရည်၊ သစ်သီးဝလံများ၊ မုန့်များနှင့် ဖတ်စရာ စာအုပ်အချို့ပင် ပါဝင်နေသည်။

လက်ရှိတွင် ယီပိုင်မင်းသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ဖတ်ရှုနေသည်။ မြင်းလှည်းမှာ အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ခြောက်ပေကျော် အရပ်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထပ်တိုးလာသောအခါ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ထိုင်နေရုံနှင့်ပင် ယီပိုင်မင်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထင်းရှူးနံ့နှင့် ပူစီနံနံ့ ရောယှက်နေသည့် သင်းပျံ့သော ရနံ့ကို ယွင်ရှန်း ရရှိနေသည်။ ယီပိုင်မင်းနှင့် အတူရှိနေရသည်မှာ သူမ၏ဘေးတွင် အမြဲတမ်း အနံ့မွှေးစက်တစ်ခု ပါလာသကဲ့သို့ပင်။

"ငါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်လေ။ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်က အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ပဲ။ မင်း ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အမြဲတမ်း အနားမှာ ရှိနေဖို့ ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်"

ယီပိုင်မင်းက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှိဆုံး အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အနီးကပ်စောင့်ရှောက်မှု ဟုတ်လား အဲ့ဒါက ကျွန်မ စားသောက်တာ၊ အိပ်တာကအစ အိမ်သာတက်တာအထိ လိုက်ကြည့်နေမယ်လို့ ပြောတာလား"

ယွင်ရှန်းက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ လူအယောက်ပေါင်းများစွာရှိနေသည့် ဤအဖွဲ့ထဲတွင် သူမအတွက် ဘာမှအန္တရာယ်ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူမယုံကြည်ထားသည်။ ထို့အပြင် မဟာကျိုးရဲ့ ငတုံးအိမ်ရှေ့မင်းသားလည်း ပါလာသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ တစ်ခုခုဆိုလျှင် သူ့ဆီသို့သာ အန္တရာယ်က အရင်ရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းသာ လိုအပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါက အားသွန်ခွန်စိုက် အနီးကပ်စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ"

ယီပိုင်မင်းက ပြောကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးညွတ်လျက် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ယွင်ရှန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြင်းလှည်းက ရုတ်တရက် ဆောင့်သွားရာ ယွင်ရှန်းမှာ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ယီပိုင်မင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှောက်လျက်သား ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ယွင်ရှန်း၏ ရင်ခုန်သံများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းမှာ ဒေါသနှင့် ရှက်စိတ်ကြောင့် သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရသည်။

ဒီမြေခွေးကတော့ ငါ့ကို နှိပ်စက်ဖို့အတွက်ပဲ မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်ရမယ်။

"ရှင် အထင်မလွဲနဲ့ဦး။ ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ အစေခံအဖြစ် တကယ် သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်ကို ခေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှင် အရင်ကပြောဖူးတဲ့ မှော်ပညာ နှစ်မျိုးတွဲကျင့်စဉ်အကြောင်းကြောင့်ပဲ။ ကျွန်မတို့ အတူတူကျင့်ရင် မှော်စွမ်းအားက တကယ်ပဲ နှစ်ဆတိုးလာမလားဆိုတာ သိချင်လို့ပဲ"

ယွင်ရှန်းက ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်၍ တရားထိုင်တော့သည်။

တိမ်တိုက်အိပ်မက် ရေခဲပြင်အိပ်စက်ခြင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ နီမြန်းမှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လစန္ဒာအလင်းရောင်ကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်းက ဂါထာကို အသာအယာ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး မြင်းလှည်းပတ်ပတ်လည်တွင် မှော်

အတားအဆီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ဤအတားအဆီးကြောင့် မြင်းလှည်းအတွင်း၌ သူတို့ဘာပဲလုပ်လုပ် အပြင်လူများ ကြားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက်တွင် ယီပိုင်မင်းသည်လည်း ခြေတင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ တရားထိုင်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

မြင်းလှည်းအတွင်းရှိ နေရာလပ်မှာ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့၏ မှော်ဝိညာဉ်များထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လွှမ်းခြုံယှက်နွယ်နေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ယခင်က မခံစားဖူးသော မှော်ဓာတ်ပစ္စည်းများ အလျှံပယ် ဖြစ်ထွန်းနေမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ယွင်ရှန်းအတွက် ယီပိုင်မင်း၏ မှော်အဆင့်မှာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီမှန်း မသိသော်လည်း သူမ၏ မှော်ဝိညာဉ်ဖြင့် အာရုံခံကြည့်သောအခါ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့သော အပူရှိန်ကို ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ သူမ၏ မှော်ဝိညာဉ်မှာ လမင်းကြီးဆိုလျှင် ယီပိုင်မင်း၏ မှော်ဝိညာဉ်မှာ နေမင်းကြီးပင်။ သူ၏ မှော်ဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ယွင်ရှန်း၏ မှော်ဝိညာဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြည့်ဝစုံလင်လာခဲ့သည်။ ယီပိုင်မင်းသည်လည်း ထူးခြားနက်နဲသော ခံစားမှုကို ရရှိနေသည်။ မူလက သူသည် ယွင်ရှန်းနှင့် အနီးကပ် အချိန်ပိုရရန်အတွက်သာ နှစ်မျိုးတွဲကျင့်စဉ်ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း...

ယနေ့ အတူတူ တရားထိုင်ခြင်းပြုလုပ်ရာတွင် ယီပိုင်မင်းသည်လည်း ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း သူသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် သွေးတိမ်သားရဲများ၏ သွေးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစပ်ရန်အတွက် နေရာအနှံ့တွင် သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ လောကြီးပြီး ကျင့်ကြံခဲ့ရသောကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရန်လိုသော အငွေ့အသက်များနှင့် မှောင်မိုက်မှော်ဓာတ်များစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ထိုမှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များကို နှိပ်ကွပ်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အခါအားလျော်စွာ ထကြွသောင်းကျန်းတတ်သည်။ ကျန့်လီက တစ်ချိန်က သတိပေးဖူးသည်မှာ... အကယ်၍ ထိုအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ရန် နည်းလမ်းမရှာနိုင်ပါက တစ်နေ့တွင် ရှန်ကွမ်းထော့ကဲ့သို့ပင် စိတ်လွတ်သွားနိုင်သည်ဟု ပြောသည်။

သို့သော် ယနေ့ ယွင်ရှန်းနှင့်အတူ ကျင့်ကြံသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထိုမှောင်မိုက်သော ဓာတ်များနှင့် ရန်လိုမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ လရောင်အောက်တွင် ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ စိတ်လက်ပေါ့ပါးပြီး အေးချမ်းလှသည့် ဤခံစားချက်မျိုးမှာ ယွင်ရှန်းနှင့် အတူရှိနေချိန်မှသာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှော်စွမ်းအင်ချင်း လွှမ်းမိုးရင်း အချိန်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ကုန်

လွန်သွားပြီးနောက် မြင်းလှည်းအဖွဲ့မှာ တောရိုင်းမြေတစ်ခု၌ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား... ပိုင်မင်းမင်းသား... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ ခရီးထွက်တာ နောက်ကျသွားလို့ နောက်မြို့ကို အချိန်မီ မရောက်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဒီညတော့ ဒီတောထဲမှာပဲ စခန်းချရပါလိမ့်မယ်။ အားလုံးပဲ တစ်ညလောက်တော့ သည်းခံပြီး အိပ်ပေးကြပါ"

ကျိုးချွမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့လည်း တရားထိုင်နေရာမှ နိုးထလာကြသည်။ ကျိုးချွမ်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီ မှောင်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ညဘက် ခရီးသွားရခြင်းမှာ ခက်ခဲလှသည်။ ဤဒေသမှာ တောအုပ်များနှင့် ချုံနွယ်များ ထူထပ်လှရာ သူခိုးဓားပြထက် ပို၍စိုးရိမ်ရသည်မှာ ပျံသန်းနိုင်သော မှော်သားရဲအုပ်စုများနှင့် တိုးမိမှာပင်။

ခရီးတစ်ဝက်နှင်လာခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင်မူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အားအင်များ ပြည့်ဝနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယွင်ရှန်း၏ ပါးပြင်များမှာ နီမြန်းစိုပြည်နေပြီး သူမ၏ အသားအရေမှာ လရောင်ခြည်ဖြင့် ခြုံလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ကြည်လင်ဝင်းပနေတော့သည်။

သို့သော် တဲများခွဲဝေရာတွင် အဆင်မပြေမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့ အငြင်းပွားခဲ့ကြပြန်သည်။

"တစ်ဖွဲ့လုံးမှာမှ တဲက အလုံးအစိတ်လောက်ပဲ ရှိတာ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားကလည်း လူတွေအများကြီး ခေါ်လာတော့ တဲတွေက မလောက်တော့ဘူးလေ။ မင်းရဲ့ အစေခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက မင်းနဲ့ တဲတစ်လုံးတည်းမှာပဲ အတူအိပ်သင့်တာပေါ့"

ယီပိုင်မင်းက သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးစပ်လျက် ကောက်ကျစ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အလွန်အမင်း နီးကပ်စွာနေခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာ အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး ယီပိုင်မင်းမှာလည်း ၁၁ နှစ်၊ ၁၂ နှစ်သာ ရှိသေးရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ကလေးသူငယ်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြသဖြင့် အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုစရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် တောထဲတွင် စခန်းချရချိန်၌ နေထိုင်ရေးကို ထွေထွေထူးထူး ဂရုစိုက်နေလေ့ မရှိကြချေ။

"မိန်းကလေးယွင်... လျန်လျန်က မီးပုံဘေးမှာ မင်းအတွက် တဲကောင်းကောင်းလေးတစ်လုံး ပြင်ခိုင်းထားပါတယ်။ ကျွန်မတို့အဖွဲ့ထဲမှာ အမျိုးသမီးက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတာဆိုတော့ အတူတူနေတာက ပိုအဆင်ပြေမယ် ထင်တယ်"

ထိုသို့ပြောကာ ချန်လျန်လျန်က ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာဖြင့် ကမ်းလှမ်းလာခဲ့သည်။

ချန်လျန်လျန်၏ ယီပိုင်မင်းအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်မှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားလောင်း ဖြစ်လာရန် မိသားစု၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဝတ်အစား၊ အစားအသောက်မှအစ အပြောအဆို အမူအရာအထိ အရာရာတိုင်းမှာ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်သော ယီပိုင်မင်းကို ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယီပိုင်မင်း ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရခြင်းမှာ မထင်မှတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဘဝလမ်းကြောင်းကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် မိသားစုနောက်ခံကြောင့် ယီပိုင်လျန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့ပြီး မဟာကျိုး၏ အိမ်ရှေ့မိဖုရား ဖြစ်လာရန် လမ်းစပြန်ပွင့်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယီပိုင်မင်းနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မဆုံခဲ့ပါက သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယီပိုင်မင်းသည် ယခင်ပုံစံနှင့်မတူဘဲ ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤအမျိုးသားမှာ လူတို့ကို မသိမသာ နစ်မွန်းသွားစေသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဘိန်းပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ပင်။

"ကောင်းပါပြီ... အခုလို စီစဉ်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှင်နဲ့ ချီယီတို့ တဲတစ်လုံးတည်း အတူတူနေကြတာပေါ့"

ယွင်ရှန်းသည် ချန်လျန်လျန်ကို ယနေ့လောက် သဘောကျခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

ချန်လျန်လျန်က ယွင်ရှန်းကို တဲအတွင်းသို့ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အိပ်ရန်နေရာကို ညွှန်ပြပေးသည်။ ယွင်ရှန်းမှာလည်း အားမနာတမ်းပင် ရိုးရှင်းသော ညစာကို စားသုံးပြီးနောက် နေဝင်ချိန်တွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူလိုက်သည်။

သူမ၏ ဘေးနားမှ တရှပ်ရှပ်အသံများနှင့်အတူ ကိုယ်လိမ်းပေါင်ဒါနံ့ကဲ့သို့သော အနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။ ထိုအနံ့ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ယွင်ရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် နိုးကြားသွားခဲ့သည်။

ဒီအနံ့က တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။