အခန်း (၂၄၁)

အခန်း။ ၂၄၁

သူ၏ မှော်လှံတံ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အသည်းအသန် ဖြစ်နေသော ချန်လျန်လျန်မှာ ဒေါသကြောင့် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခြေအနေတွင် ဤအသုံးမကျသော မိန်းကလေးက မှော်ပညာသုံးပြီး ရန်သူကို မတိုက်ထုတ်ဘဲ သူမကိုပါ ဆွဲချနေသည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် လှေတစ်စီးတည်း အတူစီးမိသည်ကို ချန်လျန်လျန် နောင်တရနေသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် အရင်စတင်ခဲ့သော ကောက်ကျစ်သည့် အကြံအစည်များကိုမူ မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို ရေထဲကို တွန်းချလိုက်စမ်း"

အလွန်အမင်း စိတ်တိုနေသော ချန်လျန်လျန်က သူမ၏ ဘေးနားရှိ လက်ပါးစေ နှစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အို... ချော်သွားပြီ"

ယွင်ရှန်းက လက်သီးတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်ရာ လက်ဖျားခြေဖျား လှုပ်ရှားမှုလေးအတွင်းမှာပင် သူမဘေးရှိ လူနှစ်ဦးမှာ မြစ်ထဲသို့ ဗုန်းဗုန်း လဲကျသွားတော့သည်။

ငါ့ကို ငါးစာလုပ်ချင်တာလား။ တစ်ယောက်ချင်းစီ အရင်ဆင်းသွားကြစမ်းပါ။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဝါးဖောင်ပေါ်၌ ယွင်ရှန်းနှင့် ချန်လျန်လျန်တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ချန်လျန်လျန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သာမန်မှော်ဆရာမလေး ချန်လျန်လျန်ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အားပြိုင်နေစဉ်မှာပင် ရေမြားတောင်ပံငါး ရာပေါင်းများစွာ စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် ငါးကျောကုန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"သွားကူကြ"

အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သနားစိတ်ဝင်သွားပြီး သူ၏နောက်လိုက်များကို ကယ်ဆယ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ကာ အမဲလိုက်စစ်သည်များကိုလည်း ရေပြင်သို့ တိုက်ခိုက်ရန် ခိုင်းစေလိုက်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လှုပ်ရှားနေသော မြစ်ရေပြင်မှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား... မလုပ်ပါနဲ့ ငါးတွေကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူး။ ဒါက ပိုပြီး အများကြီး ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျိုးချွမ်က သတိပေးလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် စိတ်ကြွလာသော ငါးအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ သောင်းကျန်းလာကြသည်။ ရေမြားတောင်ပံငါးများသည် ရေပြင်ပေါ်မှနေ၍ မြားကဲ့သို့သော ရေစင်များဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ကြတော့သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ဆွဲလားရမ်းလား လုပ်ခြင်းကို ခံနေရသော ချန်လျန်လျန်မှာ ရေစင်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အထိခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိသွားတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယွင်ရှန်းသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေဟန် ပေါ်သော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် အလွန်ပင် လျှင်မြန်ဖျတ်လတ်နေသည်။ သူမသည် ဟိုဘက်ဒီဘက် တိမ်းရှောင်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှမရရုံသာမက ရေစိုခြင်းပင် မရှိပေ။

အခြားဖောင်များပေါ်မှ ဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယီပိုင်မင်းမှာမူ ဝါးဖောင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေသည်။

"မင်း ဘာလို့ သွားမကယ်တာလဲ"

ချီယီနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့မှာ ဖောင်တစ်စီးတည်း အတူတူရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"သူမက တကယ်တော့ ပျော်နေတာလို့ ရှင်မထင်ဘူးလား"

ယီပိုင်မင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းက ဟိုဟိုဒီဒီ တိမ်းရှောင်ရင်း ချန်လျန်လျန်ကို ဒုက္ခပေးနေသည်ကို သူက သဘောတကျ ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ အမှန်ပင် အလွန်တော်သည်ဟု သူ ရိုးသားစွာ ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော မင်းသမီးတစ်ပါးကိုသာ ရရှိမည်ဆိုလျှင် သူ၏ အနာဂတ်နေ့ရက်များက ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

ချီယီမှာ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ဖောင်ပေါ်ရှိ ယွင်ရှန်းကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့ကြားတွင် ပြင်ပလူများ ဘယ်လိုမျှ ဝင်ရောက်ဖျက်ဆီး၍မရသော ထူးခြားသည့် နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ချီယီ၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"အားးးး"

သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ မှော်လှံတံ ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ချန်လျန်လျန်၏ မှော်ဂါထာ ရွတ်ဆိုမှုမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ ရေမြားတောင်ပံငါးတစ်ကောင်က သူမ၏ မျက်နှာကို ထိုးဖောက်သွားသဖြင့် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။ စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့်အတူ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ပုပ်စပ်နေသော အနာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ရေမြားတောင်ပံငါး၏ အဆိပ်ပင်။ မျက်နှာပေါ်တွင် အဆိပ်သင့်သွားသဖြင့် ချန်လျန်လျန်မှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ကယ်ကြပါဦး ဘယ်သူ ကယ်မှာလဲ"

ချန်လျန်လျန်မှာ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ချန်လျန်လျန်... နင်ကိုယ်တိုင် သေတွင်းထဲ မတိုးရင် သေမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို ထပ်ပြီး ရန်စရဲဦးမယ်ဆိုရင်တော့ နင် ပေးဆပ်ရမှာက နင့်မျက်နှာတစ်ခုတည်းတင် ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ချန်လျန်လျန်သည် သူမ၏ နားနောက်ဘက်မှ အေးစိမ့်သော လေညင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်လျန်လျန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည်။

ယွင်ရှန်းက မနေ့ညက ငါလုပ်ခဲ့တာတွေကို သိနေတာပဲ။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူမ၏အောက်ခြေမှ အားပြင်းသော တွန်းကန်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏နောက်ဘက်တွင် လေဓာတ်မှော်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး မြစ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျသွားတော့သည်။

"နှင်းပွင့်တွေ လွင့်စင်... မိုင်ပေါင်းများစွာ ရေခဲပြင်"

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖွဲ့ထဲမှ ရေခဲမှော်ပညာရှင်တစ်ဦးက ဂါထာကို အလျင်အမြန် ရွတ်ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ နှင်းပွင့်များစွာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ခြောက်ထောင့်ပုံစံ နှင်းပွင့်လေးများက ရေပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေမှာ ချက်ချင်းပင် ခဲသွားတော့သည်။ ငါးများအားလုံးမှာလည်း ရေခဲပြင်အောက်တွင် ပိတ်မိသွားကြသည်။

အတန်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် ချန်လျန်လျန်တို့ကို ရေထဲမှ ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သေကံမကောက် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခြင်း၊ မှော်လှံတံ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းနှင့် ငါးများ၏ရန်မှ သီသီလေး လွတ်လာခြင်းတို့ကြောင့် ချန်လျန်လျန်မှာ ကယ်တင်ခံရသည်နှင့် တပြိုင်နက် အားငယ်စွာ ငိုကြွေးတော့သည်။

သူမသည် မိသားစု၏ အလိုလိုက်ခြင်းကို ခံရကာ နေ့စဉ် ဝိုင်းဝန်းပိုးပန်းသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ယူရာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။ ယခုမူ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အအေးဒဏ်ကြောင့် ပြာနှမ်းနေကာ သူမ၏ နဂိုအလှမှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။

အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ဤပုံစံကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မနေနိုင်တော့ပေ။

"သူမပဲ ဒါတွေအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သူရှိနေတာ။ သူမက ကျွန်မရဲ့ မှော်လှံတံကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဖောင်ပေါ်ကနေ တွန်းချခဲ့တာ"

ချန်လျန်လျန်သည် ခဏမျှ ငိုပြီးနောက် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်သည်ကို တွေ့ရသောအခါ တရားခံဖြစ်သူ ယွင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်တော့သည်။

ယွင်ရှန်းမှာမူ ယီပိုင်မင်း၏ အပေါ်ဝတ်စုံကို ခြုံထားဆဲဖြစ်သည်။

"မိန်းကလေးချန်... မင်းဘယ်လိုများ ဒီလိုပြောနိုင်ရတာလဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ရေထဲကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျသွားတာလေ။ ဒါ့အပြင် မင်းရေထဲကျသွားပြီးနောက်မှာ မိန်းကလေးယွင်က မင်းကို ကယ်ဖို့ ကူးသွားတာကိုတောင် ကျွန်တော် တွေ့လိုက်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေအတွက် ဘာသက်သေရှိလို့လဲ"

ယီပိုင်မင်းက အခက်တွေ့နေဟန် ဆောင်ကာ ချန်လျန်လျန်ကို သက်သေတောင်းလိုက်သည်။

ချန်လျန်လျန်မှာ နားထောင်လေလေ ပို၍ ဝမ်းနည်းလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

သက်သေ သူမ ဘယ်မှာ သွားရှာရမှာလဲ။

ထိုဝါးဖောင်ပေါ်ရှိ လူအားလုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။

သူမအနေဖြင့် ရေမြားတောင်ပံငါးများကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းနေရမလား။

ချန်လျန်လျန်သည် ယွင်ရှန်းကို အထင်သေးခဲ့မိသည်ကို နောင်တရရင်း အဆုံးမရှိသော စိတ်ပျက်မှုကို ခံစားနေရသည်။

ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ချန်လျန်လျန်သည် သူမ၏ ပုံပျက်သွားသော မျက်နှာကြောင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် အကြီးအကျယ် စကားများခဲ့ကြသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အမာရွတ် လုံးဝမကျန်စေရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေပြီး ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို တွေ့ရှိပြီး ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ပြီးပါက သူမကို တစ်ဝေစုပေးရန် အိမ်ရှေ့မင်းသားအား အကျပ်ကိုင်တော့သည်။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လှသော အိမ်ရှေ့မင်းသားသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရသည်။

ချန်လျန်လျန်သည် မျက်နှာကို ပိတ်စဖြင့် အုပ်ထားသော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ ဟိုချင်းနိုင်ငံ နယ်စပ်ဘက်သို့ အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ရသည်။

သုံးရက်အကြာတွင် အဖွဲ့သည် ဟိုချင်းနှင့် မဟာကျိုးနိုင်ငံ နယ်စပ်ရှိ လော့ရှမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လော့ရှမြို့၏ အပြင်ဘက် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ကျော်ကြားသော လော့ရှ ရွှံ့နွံတောရှိသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့်က လော့ရှမြို့မှာ သာမန်မြို့ငယ်လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ကိုးဆယ်ခန့်တွင် မုဆိုးအိုတစ်ဦးက ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်

ဆင်းဟု ခေါ်သော မြင့်မြတ်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရာမှ စတင်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

ထိုဂျင်ဆင်းကို ထိုစဉ်က ဧကရာဇ်ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းဟူသော မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကံထူးလိုသော မုဆိုးများနှင့် ကုန်သည်များ စုပြုံရောက်ရှိလာရာ လော့ရှမြို့မှာ အလယ်အလတ်စား မြို့ကြီးတစ်မြို့အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နှစ်စဉ် လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ ဝင်ထွက်သွားလာနေပြီး ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ စည်ကားသော ကုန်သွယ်ရေး အချက်အချာဖြစ်လာသည်။

သို့သော် ထိုမုဆိုးအိုနောက်ပိုင်း မည်သူမျှ ဂျင်ဆင်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။ လွန်ခဲ့သော လဝက်

ခန့်ကမှ ရွက်ခုနစ်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းပေါ်ထွက်လာသည်ဟူသော ကောလာဟလများကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အာရုံစိုက်မှု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့သားများမှာလည်း ဤရွက်ခုနစ်လွှာ ဂျင်ဆင်းကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်းပင်။