အခန်း (၂၄၂)

အခန်း။ ၁၄၂

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သာမန်၊ ရတနာနှင့် မြင့်မြတ်သောအဆင့်ဟူ၍ အဆင့်ခွဲခြားထားသည်။ ပထမအဆင့်နှစ်မျိုးကို သဘာဝအတိုင်း ရှာဖွေနိုင်သလို လူလုပ်

စိုက်ပျိုး၍ ရသော်လည်း မြင့်မြတ်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ဆေးပင်များမှာမူ ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။

၎င်းတို့သည် ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး လူသူမနီးသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင်သာ ပေါက်ရောက်

တတ်ပြီး လူလုပ်စိုက်ပျိုးရန် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။ ထို့ပြင် မြင့်မြတ်သောအဆင့် ဆေးပင်များ ရင့်မှည့်လာချိန်တွင် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်တတ်ကြသည်။

ဤရနံ့သည် အဆင့်မြင့်မှော်သားရဲများနှင့် နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ လော့ရှရွှံ့နွံတောတွင် ရွက်ခုနစ်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို တွေ့ရှိခြင်းမှာ အလွန်တရာ ကံထူးခြင်းဖြစ်သော်လည်း လော့ရှမြို့စားမှာမူ ဤသတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဂျင်ဆင်းရင့်မှည့်လာချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့ကြောင့် မှော်သားရဲအုပ်ကြီးများမှာ အလုံးအရင်းနှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

သားရဲဘယ်လောက်များလဲဆိုလျှင် ကင်းထောက်စစ်သည်များ၏ အဆိုအရ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် မှော်သားရဲများ ပျံသန်းနေကြသည်မှာ နေမင်းကြီးကိုပင် ကွယ်သွားစေလောက်အောင် မည်းမှောင်နေသည်ဟု ပြောကြသည်။

အနီးနားရှိ ရေပြင်တွင်လည်း လှေတစ်စင်းပင် ဖြတ်သန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် သားရဲများက ပြည့်နှက်နေသည်။ ကုန်းပေါ်ရှိ သားရဲများကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။ အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ကြည့်ရာတွင် အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ နှင့် အထက်ရှိသော မှော်သားရဲပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေသည်။

ဤပမာဏမှာ သားရဲတစ်သောင်း ဒီရေလှိုင်းဟုခေါ်သော သားရဲအန္တရာယ် အသေးစားတစ်ခုနှင့် တူညီနေသည်။ လော့ရှမြို့ကဲ့သို့ အလယ်အလတ်စား မြို့တစ်မြို့အဖို့ ဤမျှများပြားသော သားရဲများကို တစ်ပြိုင်နက် နှိမ်နင်းရန် ဘယ်လိုမျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ဟိုချင်းနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်ကြီးကို အကူအညီတောင်းကာ နှိမ်နင်းခိုင်းမည်ဆိုလျှင်

လည်း ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ရှိနိုင်သလို စစ်တပ်ကြီး ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဂျင်ဆင်းမှာ ရင့်မှည့်သွားပြီး သားရဲများ၏ အစာဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိနေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လော့ရှမြို့စားသည် တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် မိစ္ဆာသားရဲများကို နှိမ်နင်းရန် အမဲလိုက်မစ်ရှင်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။

မြို့ပြင်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများစွာ ရှိနေကြောင်းနှင့် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ မုဆိုးစစ်သည်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လာရောက်နှိမ်နင်းနိုင်ကြောင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် သားရဲတစ်ကောင်စီအတွက် ရွှေဒင်္ဂါးအချို့ကို မြို့တော်စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးတွင် လာရောက်ထုတ်ယူနိုင်ကြောင်း အသိပေးချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် မုဆိုးများ လော့ရှရွှံ့နွံတောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပြန်ထွက်လာကြသောအခါ သားရဲအရေအတွက်မှာ ပုံမှန်ထက် များပြားလွန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသည်ကပင် ထိုနေရာ၌ ရွက်ခုနစ်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းပေါ်ထွက်နေပြီဟူသော ကောလာဟလများကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့ပြီး သားရဲအုပ်ကြီးကို ဆွဲဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူအများက ယုံကြည်သွားကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့သားများ လော့ရှမြို့သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မြို့အတွင်း၌ မုဆိုးစစ်သည်များနှင့် စွန့်စားရှာဖွေရေးအဖွဲ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးချွမ်က ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို တင်ပြပြီး စစ်ဆေးမှုများ ခံယူပြီးနောက်တွင်မှ သူတို့အဖွဲ့ မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့ မြင်းပေါ်မှဆင်း၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာကြစဉ် ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားသော မြို့ရိုးထက်တွင်...

ခန့်ညားထည်ဝါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အသစ်ရောက်ရှိလာသူများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသော လော့ရှမြို့စား ရဲ့ချင်းချန်းပင်။ မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ဖော်ရွေပျူငှာပုံ ရသည်။

သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များသည် မဟာကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သော်လည်း သူ၏ အာရုံမှာ ယီပိုင်မင်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း ပိုင်မင်းဘုရင်သည် သွေးတိမ်သားရဲများကို နှိမ်နင်းနေသည့် သတင်းများသည် အခြားနိုင်ငံများသို့ ရံဖန်ရံခါ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ပုံတူပန်းချီများကိုလည်း နိုင်ငံအသီးသီးမှ နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် မြို့စားများကြားတွင် ဖြန့်ဝေထားကြသည်။

ရဲ့ချင်းချန်းသည် ယီပိုင်မင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသွားသည်။ မဟာကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ အသုံးမကျသူဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း ယီပိုင်မင်းမှာသာ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟူသော ကောလာဟလမှာ ယနေ့တွေ့လိုက်ရသည့်အတိုင်း မှန်ကန်လှပေသည်။

မဟာကျိုးဧကရာဇ်ကတော့ ဒီလိုသားမျိုးကို စွန့်ပယ်ပြီး ဟိတ်ဟန်ကြီးတဲ့ ယီပိုင်လျန်ကိုမှ အိမ်ရှေ့မင်းသား မြှောက်ခဲ့တာကိုး။ ဒီလို လုပ်ရပ်တွေကြောင့် မဟာကျိုးနိုင်ငံ ပျက်စီးဖို့က မဝေးတော့ဘူး။

မဟာကျိုးဘက်က သတင်းတွေက တကယ်မှန်တာပဲ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ဂျင်ဆင်းကောလာဟလနောက်ကို လိုက်ပြီး ဟိုချင်းနိုင်ငံအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ဖို့ မှောင်မိုက်အိမ်ရှေ့မင်းသားကို အကြောင်းကြားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပဲ။

မြို့စားရဲ့က တွေးတောနေတော့သည်။

မြို့ရိုးအောက်တွင်...

"အိမ်ရှေ့မင်းသား စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် တည်းခိုဖို့နေရာတွေ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ဒီညတော့ အားလုံး အနားယူကြတာပေါ့။ မနက်ဖြန်မနက်စောစောကျမှ မြို့ထဲမှာ သတင်းစုံစမ်းကြတာပေါ့"

တစ်လမ်းလုံး ခရီးနှင်လာခဲ့ရသော ကျိုးချွမ်က လော့ရှမြို့သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက လူတိုင်းကို နေရာချထားပေးပြီးနောက် ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်အနားယူရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ခရီးမထွက်မီကပင် ယွင်ရှန်းသည် အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့၏ ကိစ္စအဝဝကို ကျိုးချွမ်ထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သောက်စားပျော်ပါးခြင်းကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် နေမကောင်းဘူးဟု အကြောင်းပြကာ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်လာခဲ့သည်။

ညမှောင်စပြုလာချိန်တွင် ယွင်ရှန်းသည် မှောင်ရိပ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များကို ရှောင်ကွင်း၍ တစ်ကိုယ်တည်း တက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော လော့ရှ ရွှံ့နွံတောဆီသို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ညအမှောင်ထုက ထူထပ်နေသော်လည်း ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ရှန်းနုန်မျက်စိအစွမ်းဖြင့် ရှေ့မှ ရွှံ့နွံတောကို သေသေချာချာ မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤဟိုချင်းခရီးစဉ်သည် မြင်တွေ့နေရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သူမ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။

ရွှံ့နွံတောဆိုသည်မှာ ဗွက်အိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာမျိုးဖြစ်သည်။ အပူပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိသောကြောင့် လော့ရှမြို့တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိုးများစွာ ရွာသွန်းလေ့ရှိရာမှ ဤကဲ့သို့သော ရွှံ့နွံတောကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

မြို့ရိုး၏ အမြင့်ဆုံးနေရာမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှံ့နွံတောအထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မည်းမှောင်လေးလံသော တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရသည်။ အနီးကပ် သေချာကြည့်လိုက်မှသာ ထိုအရာများသည် တိမ်တိုက်များ မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မနီးမဝေးမှ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အရှိန်အဝါများက လွင့်ပျံလာနေသည်။

"ကျိုးချွမ် အရင်က စုံစမ်းထားတဲ့ သတင်းတွေက မပြည့်စုံသေးတာ သိသာနေတာပဲ။ ဒီသားရဲအငွေ့အသက်တွေအရ ဆိုရင်တော့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သတ္တဝါတွေဟာ သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်တာတော့ အသေအချာပဲ"

ယွင်ရှန်းက သူမ၏ သားရဲဆင့်ခေါ်သူ အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲ အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှပင် သူမသည် ထိုသားရဲအုပ်ကြီးကြားရှိ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ပုရွက်ဆိတ်ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ထံမှ ရရှိခဲ့သည့် ဖိအားမျိုးနှင့်ပင် ဆင်တူနေသည်။

ဒီ ဂျင်ဆင်းက နယ်ပယ်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကိုပါ ဆွဲဆောင်လိုက်တာလား။

ယွင်ရှန်းသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲတော့ပေ။ မနက်ဖြန်မနက်တွင် သူမသည် အဓိကတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ လော့ရှရွှံ့နွံတောထဲသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည်။ အကယ်၍ သတင်းအချက်အလက်များ မှားယွင်းနေပါက ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး အကုန်အစင် ချေမှုန်းခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။ မလိုအပ်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးမှုများ မဖြစ်စေချင်သဖြင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဘိုဘိုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ပျံသန်းခြင်း အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ဘိုဘိုနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူမသည် လူသားပုံစံသို့ မပြောင်းလဲဘဲ ဘိုဘို၏ ကြက်ဥပုံစံအတိုင်းသာ နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ အခြေအနေကို စူးစမ်းရန်အတွက် သူမ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နယ်ပယ်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိထားသဖြင့် ဤရွှံ့နွံတောအနက်ပိုင်းတွင် သာမန် ရွက်ခုနစ်လွှာ ဂျင်ဆင်းထက် ပိုမိုထူးခြားသောအရာ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။ မကြာမီမှာပင် ဘိုဘိုသည် ၎င်း၏ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ လော့ရှရွှံ့နွံတောဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရွှံ့နွံတောသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယွင်ရှန်းသည် ခေါင်းမူးစေသော အဆိပ်ငွေ့များနှင့်အတူ သွေးညှီနံ့ အနည်းငယ်ကိုပါ ရရှိလိုက်သည်။ သားရဲများစွာ စုဝေးနေခြင်းကြောင့် နယ်မြေလုပွဲငယ်လေးများ ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

ပျံသန်းလာသော ကြက်ဥတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှံ့နွံတောအစပ်တွင် ရှိနေသော နွားရိုင်းမိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က ပထမဆုံး စတင်ဟောက်လိုက်သည်။

"ဒီကြက်ဥကို ဘယ်လိုတောင် ဟောက်ရဲတာလဲ"

ဘိုဘိုသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ပေါင်တစ်ထောင် အလေးချိန်ဖြင့် ဖိချခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ တရှပ်ရှပ်မြည်သံနှင့်အတူ နွားရိုင်းတစ်ကောင်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော ထိုမိစ္ဆာသားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် အသားပြားလေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ရက်စက်လိုက်တာ"

ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကမ္ဘာမှာ ရိုးရှင်းကာ လက်သီးအကြီးဆုံးသူကသာ ဆရာဖြစ်သည်။ ဘိုဘိုသည် ကိုယ်လုံးသေးသော်လည်း ၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကိုမူ မည်သူမျှ မတားဆီးရဲကြတော့ပေ။

ကြောက်လန့်သွားသော သားရဲများသည် ဘိုဘိုကို ထပ်မံမတားဆီးရဲကြတော့ဘဲ ယွင်ရှန်းနှင့် ဘိုဘိုတို့သည် ရွှံ့နွံတောအနက်ပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

"ချစ်လှစွာသော သခင်... ရှေ့နားမှာ အဆင့် ၉ အထွက်အထိပ် ရှိတဲ့ မှော်သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေသလိုပဲ။ ပြီးတော့ ဘိုဘိုက အရမ်းမွှေးပြီး စားချင်စရာကောင်းတဲ့ အနံ့တစ်ခုကို ရနေတယ်" သားရဲများ ထူထပ်လှသော ဇုန်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဘိုဘိုသည် နေရာတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။