အခန်း (၂၄၃)

အခန်း။ ၁၄၃

လော့ရှရွှံ့နွံတောအတွင်း၌ ယွင်ရှန်းသည်လည်း မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ သူမသည် ဘိုဘိုညွှန်ပြရာ အရပ်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့တွင် ကွင်းပြင်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အပြင်ဘက်ဇုန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် သားရဲအရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ဘိုဘိုတို့သည် တစ်မိုင်ခန့်အကွာအထိ ဂရုတစိုက် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ထိုအခါမှ ဤနေရာ၌ အဘယ်ကြောင့် သားရဲနည်းပါးနေရတာလဲဆိုသည်ကို ယွင်ရှန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ရှေ့တွင် အဆင့် (၉) မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် တွားသွားနေသည်။ ၎င်းမှာ လင်းယုန်လက်သည်း လင်းနို့ဘုရင်ပင်။ ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းနို့ဘုရင်သည် အော်ဟစ်သံများ ထုတ်

လွှတ်ကာ ဝဲပျံနေပြီး ထိုအသံကို ကြားရသော အခြားသားရဲများမှာ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် ဝေးဝေးမှ ရှောင်နေကြရသည်။

ယခင်က ပုရွက်ဆိတ်ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်နှင့် ကြုံခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံအရ ဤလင်းနို့ဘုရင်မှာ စစ်မှန်သော အဆင့် (၉) သားရဲဖြစ်ကြောင်း ယွင်ရှန်း အတတ်သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲအစစ်အမှန် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ရွှံ့နွံတောထဲသို့ မဝင်မီကပင် အနီးနားရှိ သားရဲအများစုတွင် ဒဏ်ရာများ ရနေသည်ကို ယွင်ရှန်း သတိထားမိခဲ့သည်။ ထိုသားရဲများသည် ဤဧရိယာထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း လင်းနို့ဘုရင်ကြောင့် အနားမကပ်ရဲကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ အစွန်အဖျား၌ အနားယူရင်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိုးစစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

"ချစ်လှစွာသော သခင်... အဲ့ဒီအမွှေးနံ့က ဟိုဘက်ကနေ လာတာ"

ဘိုဘိုသည် ရွှံ့နွံအိုင်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များ လွင့်ပျံနေသည့် အပင်တစ်ပင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ ထိုရနံ့ကို တစ်ချက်ရှူရုံမျှဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ လန်းဆန်းသွားပြီး အဆိပ်ငွေ့များကြောင့် ဝေဝါးနေသော ဦးနှောက်မှာလည်း ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားတော့သည်။

အရွက် ခုနစ်ရွက် ဟုတ်လား။

ယွင်ရှန်းသည် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအပင်၏ သွယ်လျသော ပင်စည်ပေါ်တွင် ကိုးရွက် ပါရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက အရွက် ခြောက်ရွက် ဒါမှမဟုတ် ခုနစ်ရွက် ဂျင်ဆင်း မဟုတ်ဘဲ ရွက်ကိုးလွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းလား"

အိမ်တော်ထိန်းဝမ်က ခြောက်ရွက်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကိုးရွက် ဖြစ်

နေသည်။

လော့ရှမြို့သားတွေက သတင်းကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာလား။

အမှန်စင်စစ်တွင် ယွင်ရှန်းက မြို့စားကို အထင်မှားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကင်းထောက်များက ဂျင်ဆင်း၏ အမှတ်အသားကိုသာ တွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့်ကို အတည်ပြုရန် ကြိုးစားချိန်တွင် ဆေးနံ့ကြောင့် သားရဲများ ရောက်ရှိလာသဖြင့် အနည်းဆုံး ခုနစ်ရွက်ဟုသာ အစီရင်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ ဆေးပညာစနစ်တွင် ကိုးဆိုသော ကိန်းဂဏန်းမှာ အလွန်ထူးခြားသည်။ မြင့်မြတ်သောဆေးပင်များသည် ကိုးရွက်၊ ကိုးပွင့် သို့မဟုတ် ကိုးသီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အရည်အသွေးပိုင်းအရ ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

အကယ်၍ ဤရွက်ကိုးလွှာ ဂျင်ဆင်းသည် အနှောင့်အယှက်မရှိ ရင့်မှည့်သွားပါက ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ဆေးပင်ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ဆေးပင်၏ အာနိသင်မှာ သေသူကို ပြန်ရှင်စေရုံမကဘဲ ထိုထက်မက အစွမ်းထက်လှသည်။

လက်ရှိတွင် ခရမ်းရောင်ကျောက်သံပတ္တမြားနှင့် တူသော ဂျင်ဆင်း၏ အရွက်ကိုးရွက်ပေါ်တွင် ပုတီးစေ့လေးများနှင့် တူသော အပွင့်လေးမှာ စတင်ပွင့်အာနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းပန်းပင်။ လက်ရှိတွင် ၎င်း၏အရောင်မှာ အဝါနုရောင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဂျင်ဆင်းသည် မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လုံလောက်စွာ စုပ်ယူပြီး၍ ပန်းဦးပေါ်ရှိ ပုတီးစေ့လေးများမှာ ကြက်သွေးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ရွက်ကိုးလွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ရင့်မှည့်တော့မည်ကို အချက်ပြနေခြင်းပင်။

တိုက်ပွဲများကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသော ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည်လည်း အလွန်ပင် ပါးနပ်ကြသည်။ ဂျင်ဆင်းမှာ အပြည့်အဝ မရင့်မှည့်သေးသော်လည်း ၎င်းမှထွက်ပေါ်နေသော ရနံ့မှာပင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ ထိုစွမ်းအင်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သားရဲများ၏ ဒဏ်ရာများကို သက်သာစေရုံမက ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုလည်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

"ဘိုဘို... အခြေအနေကို သေသေချာချာ မှတ်ထား။ အခုတော့ ငါတို့ ပြန်ဆုတ်ကြရအောင်"

ယွင်ရှန်းသည် အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူမနှင့် ဘိုဘို၏ ပေါင်းစပ်မှုအချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှရာ နယ်ပယ်အဆင့်သို့ နီးကပ်နေသော ထိုသားရဲကြီး၏ လက်သည်းဖြင့် ရိုက်ချမခံရမီ ဤနေရာမှ အမြန်ခွာရန် လိုအပ်သည်။

ရွှံ့နွံတောမှ ထွက်လာပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ တည်းခိုရာသို့ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူမ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။ ပေါင်းစပ်မှုအခြေအနေတွင် မရှိပါက ဂျင်ဆင်းရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲရုံသာမက အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေသော အလယ်အလတ်တန်းစား သားရဲများ၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာလည်း စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုဂျင်ဆင်းကို လုယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ရှိနေဆဲပင်။ သူမ၏ လက်ဝယ်တွင် ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်နှင့် မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်လက်ရှိနေသဖြင့် အကယ်၍ တိုက်ပွဲအပြင်းအထန် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ယခု သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကျိုးချွမ်ထံမှ မြို့အတွင်း၌ အကြီးစား လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်းသည် ထိုလေလံပွဲသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမတွင် အသစ်ဖော်စပ်ထားသော လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းခြင်ဆေးရည်အချို့ ရှိနေပြီး ၎င်းကို အသုံးပြု၍ စီအန်းခန်းမငယ်၏ ဂုဏ်သတင်းကို စတင်တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် လော့ရှမြို့ လေလံရုံး၏ တည်နေရာကို အသေးစိတ် စုံစမ်းလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ မနေ့ညကတည်းက ယီပိုင်မင်းမှာ ပျောက်ကွယ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ရရှိလာသော ဤတိတ်ဆိတ်မှုမှာ သူမအတွက် အေးချမ်းလှသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို ခံစားနေရတော့သည်။

ထိုလူမှာ နောက်ပိုင်းတွင် သူမနောက်သို့ နေ့စဉ်တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့ရာမှ ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက သူမအတွက် တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူမသည် အတွေးများကို ရှင်းထုတ်ရန် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများကို လေလံရုံးသို့ သွားရာလမ်းကို မေးမြန်းခဲ့ရာ ဝူကျိလေလံရုံးကို အလွယ်တကူပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ လော့ရှမြို့ရှိ ဤလေလံရုံးသည် ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းစုကြီးဖြစ်သော ဝူကျိကုန်သွယ်ရေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လေလံရုံး၏ အဝင်တွင် ရောင်းသူနှင့် ဝယ်သူဟူ၍ အဝင်ပေါက် နှစ်ခုရှိသည်။ ဝယ်သူများ အဝင်ပေါက်ကိုမူ လေလံပွဲရှိသည့် နေ့ရက်များတွင်သာ ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိသည်။ လစဉ်လဆန်း ၁ ရက်နှင့် လပြည့် ၁၅ ရက်နေ့များမှာ လေလံပွဲကျင်းပသည့် နေ့များဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း ဝင်သွားသည်နှင့် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ယဉ်ကျေးစွာ ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်လာသည်။

"ဝူကျိလေလံရုံးက ကြိုဆိုပါတယ်။ မှော်ဆရာမလေးအနေနဲ့ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့လား ဒါမှမဟုတ် ရောင်းဖို့အတွက် ကြွလာတာပါလားခင်ဗျာ"

"ကျွန်မ မှော်ဆေးရည်အချို့ကို လေလံတင်ချင်လို့ပါ"

ယွင်ရှန်းက လေလံပွဲလာရောက်သူများ၏ လက်ထဲတွင် အသင်းဝင်ကတ်ပြား အသီးသီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အို... လေးစားအပ်တဲ့ မှော်ဆေးဝါးပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဆေးရည်တွေက ဘယ်အဆင့်ရှိပြီး ဘယ်လိုအာနိသင်တွေ ရှိပါသလဲ"

ဝန်ထမ်းက ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းသော်လည်း ဟိုချင်းနိုင်ငံမှာ စစ်ပညာထွန်းကားပြီး မှော်ပညာကို အလေးပေးခြင်း မရှိသဖြင့် မှော်ဆေးရည်များအတွက် ဈေးကွက်ကျဉ်းလှသည်ကို သိထားသောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိသည်။

"ဒါတွေက အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည်တွေပါ။ အာနိသင်ကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ မှော်

ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်ပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါက ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်ဓာတ်တွေကို ကြွယ်ဝစေတာလား ဒါမှမဟုတ် မှော်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးတာလား"

ဝန်ထမ်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။

"ဒီဆေးရည်ရဲ့ အာနိသင်က မှော်ခန္ဓာကိုယ် မရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကိုတောင်မှ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာပါ"

ယွင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ် မူလက မှော်အစွမ်းမရှိတဲ့သူကို မှော်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

ပေါ့ပေါ့ဆဆ ရှိနေသော ဝန်ထမ်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူသည် ဤမယုံကြည်နိုင်လောက်သော သတင်းကို အကြောင်းကြားရန် လေလံရုံး၏ အကြီးတန်းလေလံဆော်သူနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခေါ်ယူတော့သည်။