အခန်း (၂၄၅)

အခန်း။ ၂၄၅

လော့ရှမြို့အတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ ဆူညံနေသော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာမူ လုံးဝသတိမပြုမိသေးပေ။ ၎င်းမှာ ယွင်ရှန်း၏ သတိမမူမှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘဝနှစ်ခုစာ ဖြတ်သန်းဖူးသော်လည်း ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အင်အားစုများကြားမှ ပရိယာယ်များကို ယခုမှ စတင်ထိတွေ့နေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံများကြားမှ အာဏာလုပွဲများ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ အားပြိုင်မှုများကြားတွင် သူမသည် စတင်ကြီးပြင်းလာသူတစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်။

ဝူကျိလေလံရုံး၏ ကြော်ငြာစာစောင်များ ဖြန့်ဝေပြီး မကြာမီမှာပင် မြို့အတွင်းရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုသို့ ထိုစာစောင်များ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသော သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အရက်သောက်နေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ တံဆိပ်မှာ သူသည် မြင့်မြတ်သောမှော်ဆရာအဆင့်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤသူမှာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံငါးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ထန်ယွမ်နိုင်ငံမှ အလယ်အလတ်တန်းစား မိသားစုတစ်ခု၏ ဒုတိယမြောက် ဆက်ခံသူ ချန်လျော့ဟဲပင်။ ထန်ယွမ်နိုင်ငံသည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် မှော်ဆရာ အများဆုံးရှိသော နိုင်ငံဖြစ်ပြီး အခြားနေရာများတွင် ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်အဆင့်မှော်ဆရာကြီးများပင် ထိုနိုင်ငံ၌ ရှိနေတတ်ကြသည်။

သူသည် မိသားစုစီးပွားရေးအတွက် လော့ရှမြို့သို့ ခေတ္တဖြတ်သန်းလာခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်မြို့လုံး ဆူညံနေသည့် ရွက်ခုနစ်လွှာ ဂျင်ဆင်းသတင်းကိုလည်း သူ လုံးဝစိတ်မဝင်စားပေ။ ယခုအချိန်တွင် ချန်လျော့ဟဲကို အကြီးအကျယ် စိတ်ဒုက္ခပေးနေသည်မှာ ကာလရှည်ကြာနေပြီဖြစ်သော မိသားစုပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာ မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မဟာကျိုးနှင့် ဟိုချင်းနိုင်ငံတို့နှင့်မတူဘဲ ထန်ယွမ်နိုင်ငံတွင် လူဦးရေ၏ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ချန်လျော့ဟဲ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားမှာမူ မှော်အသုံးမကျသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ သူ၏သားမှာ အသက် ၁၂ နှစ်ပြည့်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအသက်အရွယ်အထိ မှော်စွမ်းအင်ကို မခံစားနိုင်သေးပါက တစ်သက်လုံး သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှင်သန်သွားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ချန်လျော့ဟဲအနေဖြင့် မိသားစုစည်းမျဉ်းများအတိုင်း သူ၏တစ်ဦးတည်းသောသားကို မြို့ပြင်ဘက်ရှိ မိသားစုစီးပွားရေးကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲရန် ပို့ဆောင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်လာပါက မိသားစုအတွင်း ချန်လျော့ဟဲ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း ထိုးဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ချန်လျော့ဟဲမှာ ဤသားတစ်ယောက်တည်းသာရှိသဖြင့် သားဖြစ်သူကို ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်း မရှိစေလိုပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူသည် သားဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ရန် လရောင်မြက်များကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ မှော်ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် မှော်ဆေးရည်ကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခုထက်ထိ သင့်တော်သော ဆေးရည်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။ သားဖြစ်သူ ၁၂ နှစ်ပြည့်ရန် အချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်လျော့ဟဲမှာ ပို၍ပူပန်လာတော့သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ဘေးစားပွဲမှလူများ ဆွေးနွေးနေကြသော လေလံကြော်ငြာစာစောင်ကို သူ သတိပြုမိသွားသည်။

ဝူကျိလေလံရုံးဆိုတာ တိုက်ကြီးရဲ့ အကြီးဆုံးလေလံရုံးပဲ။ သူတို့ဆီမှာ ရှားပါးပစ္စည်းတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။

သူသည် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် စာစောင်ကို တောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် စာရင်းပါ ပစ္စည်းအများစုမှာ သာမန်မှော်စာအုပ်များ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များနှင့် အကာအကွယ်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ စိတ်ပျက်သွားရသည်။ စာရင်းကို အဆုံးထိ ကြည့်ပြီး လက်လျှော့တော့မည့်အချိန်မှာပင် နံပါတ် ၁၃ မြောက် လေလံပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မှော်ဆေးရည် တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

"လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းခြင်း မှော်ပညာအသုံးမကျသူတစ်ဦးကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာစေရန် တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည်"

ဤစာသားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လျော့ဟဲ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူကိုယ်တိုင် မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဆေးရည်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ပုံထဲရှိ အနီရောင်ဆေးရည်မှာ သူ့အတွက် အားဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မူးနေသမျှလည်း ချက်ချင်း ပြယ်သွားတော့သည်။

ဒါပဲ ငါ့သားရဲ့ မှော်ချို့တဲ့နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ပြီ။

ချန်လျော့ဟဲမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာကြည်နူးသွားရတော့သည်။

ချန်လျော့ဟဲသည် ဆေးရည်၏ အဖွင့်စျေးနှုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းသာ ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထန်ယွမ်နိုင်ငံရှိ အလယ်အလတ်တန်းစား မိသားစုတစ်ခု၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ချန်လျော့ဟဲတွင် ကြွယ်ဝသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်တွင်မူ ဤဆေးရည်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သောင်းမကဘဲ ဝူကျိ ဧကရာဇ်ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါးတစ်သောင်း ပေးရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် လေလံပွဲကျင်းပမည့်ရက်ကို အသေအချာ မေးမြန်းလိုက်ပြီး နောက်ထပ် သုံးရက်ကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လေလံပွဲနေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်မျှ ပျောက်ကွယ်နေသော ယီပိုင်မင်းမှာလည်း ငါးညှီနံ့ရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယွင်ရှန်း

နောက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချီယီကလည်း ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပစ္စည်းစုံလင်လှသော ဤလေလံပွဲကို လေ့လာလိုသည်ဟု အကြောင်းပြကာ အတူလိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဝူကျိလေလံရုံး၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်သောအခါ ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့သည် မတွေ့ချင်သော လူအချို့နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးတော့သည်။

"ယွင်ရှန်း... နင်က ဒီလေလံပွဲကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ဒီနေရာက ဘယ်သူမဆို လာချင်တိုင်း လာလို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူးနော်"

မျက်နှာကို ပိတ်စဖြင့် အုပ်ထားသော ချန်လျန်လျန်က ယွင်ရှန်းနောက်တွင် ယီပိုင်မင်း ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမအမြင်တွင် ယွင်ရှန်းမှာ ကျောင်းလခပင် မပေးနိုင်သော ဆင်းရဲသား ကျောင်းသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ရွှေဒင်္ဂါး ထောင်ချီ အသုံးပြုရမည့် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ယွင်ရှန်းရှိနေခြင်းမှာ နေရာကို အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျစေသည်ဟု သူမ ယူဆနေခြင်းဖြစ်သည်။

"မိန်းကလေးယွင်... ရောက်လာပြီပဲ။ စီမံခန့်ခွဲသူ ကျိုးက မိန်းကလေးကို ဒီမှာ စောင့်နေဖို့ ကျွန်တော့်ကို မှာထားပါတယ်။ အထူးအသင်းဝင်တွေ အားလုံးက သီးသန့်ဝင်ပေါက်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်

ခင်ဗျာ"

ယွင်ရှန်း ပြန်မပြောမီမှာပင် ယခင်က သူမကို ကြိုဆိုခဲ့သော ဝန်ထမ်းလေးက အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။

ယွင်ရှန်းက ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမ၏ အနက်ရောင်သံအဆင့်အသင်းဝင်ကတ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ လေလံပွဲနေ့တွင် လေလံရုံး အဝင်ဝ၌ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သာမန်အသင်းဝင်များနှင့် အထူးအသင်းဝင်များ၏ ဆက်ဆံခံရပုံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

ထိုအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်လျန်လျန်က မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး "ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ကျွန်မဘေးက သခင်လေးက မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးရိုးကဆင်းသက်လာသူပဲ။ သူကသာ အထူးဝင်ပေါက်ကနေ ဝင်သင့်တာ။ ပြီးတော့ သီးသန့်ခန်းကိုလည်း အခုချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေး ကျွန်မတို့က သာမန်လူတွေနဲ့အတူ လေလံပွဲ မတက်နိုင်ဘူး"

ထိုသို့ပြောကာ ယီပိုင်လျန်နှင့်အတူ မနှစ်မြို့သော မျက်နှာထားများ ပြသကြသည်။ ဤဝန်ထမ်းသည် အဘယ်ကြောင့် ယွင်ရှန်းကဲ့သို့သော မှော်ဆရာမလေးကို အထူးဝင်ပေါက်မှ ပေးဝင်ရတာလဲဟု သူတို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုဝန်ထမ်းက မာန်မာနတက်ကြွနေသော ယီပိုင်လျန်နှင့် ချန်လျန်လျန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်

လိုက်ပြီး…

"ဟဲဟဲ... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မေးပါရစေဦး ပြသစရာ တံဆိပ် ဒါမှမဟုတ် သက်သေ တစ်ခုခုရှိပါသလား"

ချန်လျန်လျန်က ဤသို့ပြောလိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူက ကြောက်လန့်တကြား တောင်းပန်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုဝန်ထမ်းမှာ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံပင်။

ယီပိုင်လျန် မေ့နေသည့်အချက်တစ်ခုမှာ သူသည် မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်သော်လည်း ယခုရောက်နေသည်မှာ ဟိုချင်းနိုင်ငံ၏ နယ်မြေဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူသည် ဤနေရာသို့ လူမသိအောင် လျှို့ဝှက်လာခြင်းဖြစ်၍ သူ၏အဆင့်အတန်းကို တိုက်ရိုက်မဖော်ပြနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် မဟာကျိုးမြို့တော်အတွင်း၌ သူတစ်ပါးကို အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျနေကျဖြစ်သော ယီပိုင်လျန်သည် မည်သည့်နေရာသွားသွား ကိုယ်ရံတော်များ ဝိုင်းဝန်းနေသဖြင့် သက်သေခံတံဆိပ်များ ဆောင်ထားလေ့ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ခဏမျှ သူ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ လော့ရှမြို့က ဝူကျိလေလံရုံးဟာ တိုက်ကြီးပေါ်က တခြားလေလံရုံးတွေနဲ့ မတူဘူး။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ ဝူကျိလေလံပွဲတွေမှာ ပိုက်ဆံသုံးဖူးသူတွေမှသာ အသင်းဝင် ဖြစ်ခွင့်ရှိတာပါ။ မဟာကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားနဲ့ မိန်းကလေး... ခင်ဗျားတို့ လေလံပွဲထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဟိုဘက်က တန်းစီတဲ့နေရာမှာ သွားပြီး တန်းစီပေးပါဦး"

ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့်အတိုင်း ဝန်ထမ်းများ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ထိပ်တန်းဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ လူတန်းရှည်ကြီးဆီသို့သာ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်တော့သည်။

ယွင်ရှန်းမှာ စိတ်ထဲမှ ရယ်မောမိသွားပြီး ချန်လျန်လျန်နှင့် ယီပိုင်လျန်တို့၏ ဝမ်းချုပ်နေသကဲ့သို့ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် လေလံပွဲအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ လေလံခန်းမထဲသို့ ရောက်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် အနက်ရောင်သံ ဝယ်ယူသူများအတွက် နံပါတ် ၁၀၁ ပါသော လေလံဆွဲသည့် ဆိုင်းဘုတ်ပြားကို ရရှိခဲ့သည်။

ဝယ်ယူသူအဆင့်အတန်းအလိုက် ထိုင်ခုံနေရာများ သတ်မှတ်ထားရာ ယွင်ရှန်းမှာ အနက်ရောင်သံဇုန်တွင် ထိုင်ခွင့်ရခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ လေလံစင်မြင့်နှင့် သိပ်မဝေးဘဲ မြင်ကွင်းကောင်းမွန်သော နေရာဖြစ်သည်။ လေလံခန်းမကြီးမှာ ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကျယ်ကြီး ရှိကာ လူများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယီပိုင်လျန်နှင့် ချန်လျန်လျန်တို့လည်း လေလံပွဲထဲသို့ ဝင်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သက်သေခံတံဆိပ် မရှိသဖြင့် သူတို့မှာ သာမန်အရပ်သား ထိုင်ခုံများတွင်သာ ထိုင်ရတော့သည်။ ပိတ်စအုပ်ထားသော ဦးထုပ်အောက်ရှိ ချန်လျန်လျန်၏ မျက်နှာမှာ ဘယ်လောက်အထိ ပျက်ယွင်းနေမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။