အခန်း (၂၅၇)

အခန်း။ ၂၅၇

လော့ရှမြို့စား၏ စံအိမ်အတွင်းတွင်...

ဟောက်ချင်နိုင်ငံ၏ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် လော့ရှမြို့စားတို့သည် ကျုံးရန်ထံမှ သတင်းကောင်းကို စောင့်ရင်း အေးအေးလူလူ အရက်သောက်နေကြသည်။

"အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား မင်း ငါ့ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးလိုက်တာပဲ"

ကျုံးရန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံမှာ လော့ရှမြို့တစ်မြို့လုံး ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှရာ မြို့အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မှော်ဆရာများအားလုံး ကြားလိုက်ကြရသည်။ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကျိုးချင်းချွမ်းပင်လျှင် ထိုအသံကြောင့် အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်မိသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

မြေပြင်အထက် ပေ ၃၀၀ ခန့်အကွာတွင် ကျုံးရန်သည် ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်ကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲမထားသည်။ ဆူညံသံများကြောင့် အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် မျက်နှာပျက်သွားကာ မြို့ရိုးပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်လာခဲ့သည်။

ကျုံးရန်... ဒီအဘိုးကြီး ဘာတွေကစားနေတာလဲ။ ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်ဖို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီလူကို ဒီအထိ ခေါ်လာရတာလဲ။

ယခုဖြစ်ရပ်မှာ တစ်မြို့လုံး သိသွားပြီဖြစ်သည်။

"စီနီယာကြီးကျုံးရန်... ဒါက ဘာသဘောလဲ"

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ကို ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်ခိုင်းပြီးမှ လူကို မြို့ထဲအထိ ဘာလို့ ပေါ်တင်ခေါ်လာရတာလဲ။

ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို လုပ်ကြံမည့် အစီအစဉ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သင့်သော်လည်း ယခုအခါ ကျုံးရန်ကြောင့် လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ သတ်ရခက် လွှတ်ရခက် အကျပ်ရိုက်သွားကာ သူ၏အစီအစဉ်များအားလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

"ငါက ဘာသဘောလဲ ဟုတ်လား မင်းကိုပဲ ငါက ပြန်မေးရမှာ။ ဒါကျိုးတော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေဟာ အသုံးမကျတဲ့လူတွေ အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ ကောင်တွေလို့ မင်းငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်ရတာဟာ မုန်လာဥတစ်ဥ နုတ်ရသလို လွယ်ပါတယ်ဆို။ မင်းရဲ့ မုန်လာဥနုတ်တဲ့စကားကို ငရဲယူသွားလိုက်တော့။ မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ ငါတော့ အကြီးအကျယ် မိတော့မလို့"

ကျုံးရန်နှင့် အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့၏ စကားများရန်ဖြစ်မှုမှာ ယွင်ရှန်း သေသေချာချာ ဇာတ်ညွှန်းရေးပေးထားခြင်းပင်။ သို့သော် ကျုံးရန်သည် ပြောရင်းပြောရင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်လာတော့သည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေလာခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ဤအောက်တန်းစား အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ လှည့်ဖြားမှုကြောင့် သခင်အသစ်တစ်ယောက်၏ လက်အောက်တွင် အစေခံနေရပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အနာဂတ် လွတ်လပ်ခွင့်များ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

"စီနီယာကြီးကျုံးရန်... တစ်ခုခု အထင်လွဲနေတာများလား"

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ကျုံးရန်၏ ဘရမ်းဗတာ ပြောဆိုနေသော ပါးစပ်ကြီးကို အပ်ဖြင့် ချုပ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေမိသည်။ သို့သော် ကျုံးရန်၏ စရိုက်နှင့် အစွမ်းအစကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ ဤအဘိုးကြီး ဒေါသထွက်လာလျှင် နတ်မင်းကြီး လာတားလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

"အထင်လွဲတာ မင်းဘိုးအေကို အထင်လွဲလိုက်လေ ဟမ့်... ဒါကျိုးမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူ မရှိဘူး ဟုတ်လား။ အဲ့ဒီမင်းသားဘေးမှာ ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ မှော်

ဆရာမလေး တစ်ယောက် ပါလာတာကို မင်းသိလား။ ငါ့နှယ်... သေခါနီးမှ ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ် တစ်ယောက်နဲ့ ရန်သွားဖြစ်မိတာ ငါ့လည်ပင်း ငါပြန်ညှစ်ပြီး သေကြောင်းကြံနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါကိုတောင် မင်းက အထင်လွဲတာလို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့"

ကျုံးရန်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ တံတွေးတစ်ချက် ထွေးချလိုက်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် လူများမှာ အလန့်တကြား ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသော်လည်း တံတွေးစက်များ စင်ခြင်းမှမူ မလွတ်ကင်းခဲ့ကြပေ။

ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ်ရဲ့ တပည့် ဟုတ်လား။

ဘယ်တုန်းက ဒါကျိုးမှာ ဒီလိုလူ ရှိသွားတာလဲ။

လောကကြီးမှာ ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ်ရဲ့ တပည့်တွေက ဒီလောက်တောင် ပေါနေတာလား။

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေစဉ်အတွင်း လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ သူ၏အာရုံထဲသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"သူပဲ... အဲ့ဒီမိန်းကလေးပဲ"

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် အံကြိတ်ရင်း မကျေမချမ်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဒါကျိုးနိုင်ငံ၏ တောက်ယဲ့တောင်တန်း မြို့စောင့်တပ်တွင် သူရှုံးနိမ့်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ထိုယန်ယွင်ဆိုသည့် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ သူ၏အိပ်မက်ထဲအထိ ခြောက်လှန့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောက်ကျစ်တဲ့ မိစ္ဆာမလေး။

အကယ်၍ သူမနှင့်သာ ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့လျှင် သူ၏အစွမ်းကို မြည်းစမ်းစေမည်ဟု အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား ကျိန်ဆိုထားခဲ့သည်။ တောက်ယဲ့တောင်တန်း၏ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့စဉ်က ဆင့်ခေါ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ တပည့်မှာ ယန်ယွင်ဖြစ်ကြောင်း တစ်လောကလုံး သတင်းကြီးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ လူတစ်ယောက်တည်း၏ လက်ထဲမှာပင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အရှုံးပေးလိုက်ရသော အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ခံစားချက်မှာ ပြောပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

"ဘယ်လိုလဲ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရလို့ စကားတောင် မပြောနိုင်တော့ဘူးလား။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာကို မင်းဝန်မခံချင်ဘူးပေါ့လေ"

ကျုံးရန်က နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် မထင်မှတ်ထားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ယီပိုင်လျန်ကို အမြင့်ပေ ရာချီပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒါကျိုးနိုင်ငံ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်မှာ အမှိုက်ထုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲမှ ဝဲကျလာသည်။

"ဂျွတ်... ဂျွတ်..."

မြည်သံများနှင့်အတူ အားနည်းသော မှော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် ယီပိုင်လျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အရိုးအဆစ်များ နာကျင်သွားရပြီး မျက်လုံးများ လန်တက်ကာ မေ့လဲသွားတော့သည်။ ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ယီပိုင်လျန်သည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေခဲ့သည့်အပြင် ယခုကဲ့သို့ အမြင့်မှ ပစ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် လူအများရှေ့မှာပင် ဆီးထွက်ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသား၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော လော့ရှမြို့သူမြို့သားများမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် လက်ညှိုးထိုးကာ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

"ကဲ... မင်းကတော့ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက စိတ်ထားကြီးတဲ့လူမို့လို့ မင်းလို လူယုတ်မာမျိုးနဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း မပြိုင်တော့ပါဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်ခိုင်းတယ်။ အခု ငါက သူ့ကို မင်းဆီ ခေါ်လာပေးပြီ။ ငါက ကတိတည်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းဘက်ကလည်း ကတိအတိုင်း ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးတော့"

ကျုံးရန်က မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ အော်ဟစ်တောင်းပြောလိုက်သည်။

ဘာ လူအရှက်မရှိတာ မြင်ဖူးပေမဲ့ ဒီလောက်အရှက်မရှိတာမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား တူကူးရှုသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒေါသအဟုန်များ ဆောင့်တက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အိုးဖင်ကဲ့သို့ပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

လော့ရှစိုစွတ်မြေမှာ ဂျင်ဆင်းရှိကြောင်းနှင့် နေရာအတိအကျကို သူကပင် ကျုံးရန်ကို ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအဘိုးကြီးက ဂျင်ဆင်းကို ခူးပြီးပြီလား မခူးရသေးဘူးလားဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံကသာ သိပေလိမ့်မည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား... စကားတွေ အများကြီး မပြောတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ အခြေအနေက မဟန်ဘူး။ မြို့ထဲကလူတွေအားလုံးရှေ့မှာ ကျုံးရန်က သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ဆီ အပ်သွားတာ။ မြို့ထဲမှာ ဒါကျိုးက သူလျှိုတွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ အကယ်၍ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်မကယ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ကပဲ သူ့ကို လုပ်ကြံတယ်လို့ တစ်ဖက်က အထင်လွဲသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျရင် ဒါကျိုးက လာမေးမြန်းရင် ကျွန်တော်တို့ပဲ အမှားဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်"

လော့ရှမြို့စားက ခန့်မှန်းပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ လက်ငှားပြီး လူသတ်ခြင်းအစီအစဉ်မှာ ကျုံးရန်၏ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် လုံးဝလွဲချော်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လော့ရှမြို့စားစံအိမ်တွင် ယခင်က ရရှိထားသော အခြား ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းတစ်ပင် ရှိနေခဲ့ရာ ကျုံးရန်၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ရန်နှင့် ပြဿနာများ ထပ်မကြီးထွားစေရန် မြို့စားကြီးမှာ ထိုဂျင်ဆင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်ရပြီး ကျုံးရန်ကို ဖျောင်းဖျကာ လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသား တူကူးရှုသည် ယီပိုင်လျန်ကို စံအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဆေးစစ်ချက်များအရ ယီပိုင်လျန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အရိုးများကျိုးကြေနေပြီး သူ၏မှော်ဝိညာဉ်မှာလည်း ကွဲအက်လုနီးပါးဖြစ်နေကာ ဒုက္ခိတတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တူကူးရှုမှာ ယီပိုင်လျန်၏ အသက်ကို ဆေးဝါးများဖြင့်သာ ဆက်လက်ထိန်းထားပေးပြီး သူ၏လက်အောက်ခံများကို လိုက်လံရှာဖွေခိုင်းလိုက်ရသည်။

အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးနောက်တွင် တူကူးရှုသည် သူအလွန်မုန်းတီးပြီး အမှတ်ရနေမိသော ထိုမိန်းကလေးကို တွေးမိလိုက်သည်။

ကောင်းပြီလေ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ဟောက်ချင်မြေထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်လာပြီဆိုတော့ ပြန်ထွက်သွားဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။

"ဒါကျိုးအိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ မှော်ဆရာမလေး တစ်ယောက်ပါလာရင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ငါ့ဆီခေါ်လာခဲ့ကြ"

တူကူးရှုက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ စစ်သည်များ ထွက်ခွာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူက နောက်မှ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သေးသည်။

"မှတ်ထား... သူမကို ဒဏ်ရာမရစေနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်မယ်"

ယွင်ရှန်း... မင်းက ငါ့နယ်မြေထဲ ရောက်လာမှတော့ မင်းကို ငါက သေချာပေါက် နှုတ်ဆက်ရမှာပေါ့။

ထိုအချိန်တွင် လော့ရှစိုစွတ်မြေ၌မူ ယီပိုင်မင်း၊ ချန်လျန်လျန်နှင့် အထူးအကျော်အမော်စခန်းမှ မှော်ဆရာများသည် တင်းမာစွာ ရင်ဆိုင်နေကြဆဲပင်။