အခန်း (၂၅၈)

အခန်း။ ၂၅၈

"မင်းပဲ"

လန်နှင့်အတူ ပါလာသော မှော်ဆရာနှစ်ဦးသည် ယီပိုင်မင်းကို ချက်ချင်းမှတ်မိသွားကြသည်။

"မင်းတို့လည်း ရွက်ကိုးလွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း အတွက် ရောက်နေတာပဲ"

ယီပိုင်မင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်မှ ရန်သူသုံးဦးမှာ အစွမ်းထက်လှပြီး သူ၏ဘေးတွင် ချန်လျန်လျန် တစ်ယောက်သာ ရှိနေသဖြင့် အင်အားချင်းမှာ များစွာကွာဟနေသည်။

"တကယ်တော့ ငါတို့မှာ ဂျင်ဆင်းကို လုဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခုနက စိုစွတ်မြေအထက်မှာ ခရမ်းရောင် မင်္ဂလာအလင်းတန်းတွေ ဖြာထွက်နေတာကို သတိထားမိလို့ လာကြည့်တာ"

လန်က ပြန်ပြောသည်။ လော့ရှစိုစွတ်မြေထဲတွင် ဂျင်ဆင်းရှိနေသည်ကို သူတို့ ကြိုတင်မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သဘာဝတရားထဲတွင် ခရမ်းရောင် မင်္ဂလာအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ရတနာတစ်ခုခု သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအဆင့်ဆေးပင်တစ်ပင် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို အချက်ပြနေခြင်းပင်။ တိုက်ကြီး၏ အထူးအကျော်အမော်စခန်းသည် ထိပ်တန်းအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ဆေးပင်မျိုးနှင့် ကြုံလာပါက မည်သူမျှ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သော ဆေးပင်မျိုးကို အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာနိုင်ပါက စခန်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ လျှို့ဝှက်မှော်နယ်မြေထဲသို့ တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။ ၎င်းမှာ လန်ကဲ့သို့သော သူများအတွက် ဘယ်သောအခါမှ လက်မလွှတ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"မင်းက ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ အဲ့ဒီမှော်ဆရာမလေးသာ ဒီနေ့ ဒီမှာရှိနေရင် မင်းတို့အတွက် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့... အခုတော့ နှမြောစရာပဲ" လန်က ချန်လျန်လျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အစွမ်းကို ခန့်မှန်းရခက်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသုံးမကျသော အဖော်ကို ခေါ်ထားရသည် မဟုတ်ပါလား။ တစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့သုံးဦးလုံးသည် အထူးအကျော်အမော်စခန်းမှဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်များမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလှသည်။ သူတို့ထက် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်ကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။ ယီပိုင်မင်း၏ အဆင့်မှာ ကောင်းကင်အဆင့် မှော်ဆရာသို့မဟုတ် သိုင်းနယ်စားအဆင့်သို့ ရောက်နေမှသာ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်အရ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်။ ငါက ယွင်ရှန်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ သူမမှာ ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ ငါကလည်း သူမလိုပဲ မဟာမှော်ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်ပဲ"

ချန်လျန်လျန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ငါက ယွင်ရှန်းထက် ဘာများနိမ့်ကျနေလို့လဲ။

ရုပ်ရည်ဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံမှုဖြစ်စေ သူမသည် တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပညာသင်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ယွင်ရှန်းကဲ့သို့ အသစ်အဆန်းတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူမ ယူဆထားသည်။

"မင်းက ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

လန်၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ထက်ရှသွားပြီး သူမ၏ မှော်လှံတံမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်လျန်လျန်မှာ ပြန်လည်မခုခံနိုင်ဘဲ ထိုအလင်းဒဏ်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရသည်။

"သူ့ကို အချိန်ဆွဲထားပေးကြ။ ငါ ဂျင်ဆင်းကို သွားခူးမယ်"

လန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းမှာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်သာမက အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက်လည်း အလွန်အဖိုးတန်လှသည်။

လန်သည် မှော်ဂါထာကို အလျင်အမြန် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ဝေဝါးသွားကာ နောက်တစ်ခဏ၌ ရွှံ့နွံအိုင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသကဲ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သူမ၏ အဖော်မှော်ဆရာ နှစ်ဦးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

"တားဆီးခြင်း"

ချိတ်ပိတ်မှော်အတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော မှော်ဆရာမှာ ယီပိုင်မင်းကို ဦးတည်၍ ဂါထာကို အမြန်ရွတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အဆင့်မြင့် ချိတ်ပိတ်မှော်မှာ ရန်သူ၏ မှော်ရွတ်ဆိုမှုကို ခေတ္တရပ်တန့်စေနိုင်သလို သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း တောင့်တင်းသွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် ယီပိုင်မင်းမှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူ၏အစွမ်းမှာ ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောင်းတို့ထက်ပင် သာလွန်သည်။ ဆန်းကြယ်သော ခြေလှမ်းပညာကို အသုံးပြုကာ ယီပိုင်မင်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်များစွာကို ချန်ထားရစ်ပြီး မှော်တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်သီးနှစ်ချက်ကို ဆင့်ပွားထိုးနှက်လိုက်ရာ မှော်ဆရာနှစ်ဦးမှာ ရင်ဘတ်ကို အားပြင်းသော ထိုးနှက်ချက် ထိမှန်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။

"လေလှိုင်းဂါထာ... လေဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း"

ယီပိုင်မင်းက ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ စိမ်းဖျော့ဖျော့ လေစွမ်းအင်များက လန်ကို ဝန်းရံသွားသည်။

"မင်းက သိုင်းနဲ့မှော် ပူးတွဲကျင့်ကြံသူဖြစ်နေတာကိုး"

လန်သည် ယီပိုင်မင်းမှာ သာမန်သိုင်းသမားမဟုတ်မှန်း ကြိုတင်သိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မှော်စွမ်းအားကိုပါ ထုတ်သုံးနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားရသည်။

သို့သော် လန်သည်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ရာ သူမ၏ မှော်လှံတံဖြင့် မြေပြင်ကို တစ်ချက်တို့လိုက်သည်။ ရေဓာတ်မှော်စွမ်းအင်များ မြေအောက်သို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး မာကျောသော မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရွှံ့နွံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူလက ပျော့ပျောင်းညစ်ပတ်နေသော ရွှံ့နွံများသည် ချက်ချင်းပင် ရေခဲပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အေးခဲသွားတော့သည်။

"ကောင်းတယ်... မင်းက ဒြပ်စင်စုံသုံး မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပဲ"

လန်သည် တိုက်ပွဲ ကြာလာလေလေ ပိုမို စိတ်အားထက်သန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်ရှိမှော်လှံတံမှ မှော်ဝိညာဉ်ကျောက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မည်သူက သာလွန်သည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။

ဒီလူရဲ့ မှော်ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။

လန်သည် သူမကိုယ်သူမ အထူးအကျော်အမော်စခန်းအတွင်း ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးဟု အမြဲယူဆထားသော်လည်း ယခု ယီပိုင်မင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသာစီးမရဘဲ အကြပ်ရိုက်နေရခြင်းမှာ သူမအတွက် အံ့ဩစရာပင်။ ဤလူငယ်၏ မှော်စွမ်းအားသည် မြင့်မြတ်သောမှော်ဆရာအဆင့်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနေပြီလားဟုပင် သူမ တွေးမိလိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ပြန်ရယ်မိသည်။

ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ ဒီလောက်အထိ ပါရမီပါခဲ့ရင် ဘာလို့ အထူးအကျော်အမော်စခန်းထဲ ရောက်မနေရတာလဲ။ အဲ့ဒီနေရာကမှ ပါရမီရှင်အစစ်တွေ စုဝေးတဲ့နေရာ မဟုတ်လား။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွက်ကိုးလွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ဆီမှ မူးယစ်စေသော ရနံ့များ စတင်

ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ယီပိုင်မင်းကို ဝိုင်းထားသော အထူးအကျော်အမော်စခန်းမှ မှော်ဆရာနှစ်ဦးမှာမူ ထိုရနံ့ကြောင့် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်နေသည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို ခုခံရင်း အားကုန်နေကြပြီဖြစ်သည်။

"ဖယ်ကြစမ်း"

ယီပိုင်မင်းသည် ဂျင်ဆင်းနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော နေရာတွင် ရှိနေစဉ် အဆင့် ၆ နှင့် ၇ ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများစွာက သူ့ကို ဝိုင်းအုပ်လာကြသည်။

လန်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ရာ ဂျင်ဆင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်မတင်လေးသာ လိုတော့သည်။

"ရုပ်ဆိုးမကြီး…ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းက ငါတို့သခင်မပိုင်တာကွ"

လန်၏လက်သည် ဂျင်ဆင်းကို ထိရန် လက်မတင်လေးအလိုမှာပင် နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သော တွန်းကန်အားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ဟု ယူဆကာ လန်သည် သူမ၏မှော်လှံတံကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုအရာကို မှော်အတတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဥကြီးတစ်လုံးပါလား။

တိုက်ခိုက်သူကို အထင်အရှား မြင်လိုက်ရသောအခါ လန်မှင်တက်သွားရသည်။

အတောင်ပံပါတဲ့ ဥကြီးတစ်လုံးခါး။

ယီပိုင်မင်းကမူ ထိုအရာကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ ဤထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ယွင်ရှန်း၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲ ဘိုဘိုမှလွဲ၍ အခြားမဖြစ်နိုင်ပေ။

ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုဥကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုပင်။ ၎င်းသည် လေထဲတွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲရှောင်တိမ်းရင်း လန် ဂုဏ်ယူရသော မှော်တိုက်ကွက်ကိုပင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်ရှားသွားခဲ့သည်။ လန် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေးမှာပင် ဘိုဘိုက ပေါင်တစ်ထောင် ဖိအားဖြင့် သူမပေါ်သို့ ဖိချလိုက်တော့သည်။ လန်သည် ပေါင်တစ်ထောင်ခန့် လေးလံသော အားတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကာ ဘိုဘို၏အောက်တွင် ပြားပြားဝပ်သွားရရှာသည်။

"ဘိုဘို... တော်တယ်ဟေ့ မင်းကအကောင်းဆုံးပဲ"

ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ယွင်ရှန်းသည် မြေလျှိုးမှော်ပညာကို အသုံးပြုကာ မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြားမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ယီပိုင်မင်း၏ အကြည့်အောက်မှာပင် ရင့်မှည့်နေသော ဂျင်ဆင်းအနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဂျင်ဆင်းထိပ်ဖျားရှိ မီးခိုးရောင် ပန်းသရဖူမှာ စူးရှသော အနီရောင်အလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ ထိုအလင်းတိုင်ကြီးကို မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးကပင် မြင်တွေ့နိုင်လှသည်။

ယွင်ရှန်း၏လက်က ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အေးမြလှပသော ဂျင်ဆင်းရွက်များကို ထိလိုက်စဉ်မှာပင် ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ယွင်ရှန်းသည်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ ရုတ်ခြည်း မှောင်မည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။