အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးဆင့် နှင့် ချင်ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ပြန်သွားခြင်း

နတ်ဆိုးများအကြား တိုက်ပွဲများသည် အရက်စက်ဆုံး ဖြစ်ကြပေ၏။ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှလွဲ၍ အများစုမှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကြမ်းကြုတ်သော ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုကြလေသည်။

သန်မာသူက သန်မာသည်၊ အားနည်းသူက အားနည်းသည်၊ ဤအရာကို ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပေ။

ယခု ဤလူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းတွင်...

ရှန်းယီသည် မဟာလနတ်ဆိုးကို နင်းချေပြီး လက်သီးဖြင့် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထိုးနှက်နေ၏။ သေမင်းနှင့် စစ်ခင်းရခြင်းသည် မည်သို့ ခံစားရကြောင်းကို အမှန်တကယ်ချပြနေခြင်းပင်။

"အူး..."

မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာလေ၏။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ရှန်းယီ၏ အသားကို ဆွဲဖြတ်နိုင်သေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ လက်မောင်းများကို အားမပါဘဲ ယမ်းခါနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုဝံပုလွေနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်း ကြေမွသွားသည်အထိပင်။

ကျော်ကြားလှသော နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီး တစ်ပါးသည် နာမည်ပင်မရှိသော ဤခေါင်ဖျားသည့် နေရာတွင် မကျေမနပ်ဖြင့်ခြေမွနင်းချေခံရကာ လက်သီးဖြင့် ရိုက်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

၎င်း၏ တွက်ချက်မှုများ အားလုံး ကျရှုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူသည် အစမှအဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ရှန်းယီသည် ၎င်း၏ လည်ပင်းမှ အမွှေးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲမလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်သည်နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှုံ့တွသွားလေသည်။

နတ်ဆိုးသွေး ၄၆ စက်တိတိသည် အလုံးလိုက် စုစည်းသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေ၏။

ရှန်းယီသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကိုဖွဖွသုတ်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးအမြုတေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ဒေါင်းနီအလင်းတန်းကို အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူ၏ နတ်အာရုံသည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ပြန်ရောက်သွား၏။

အမြုတေအခွံမှခွဲထွက်ပြီးနောက် တာအိုသန္ဓေသားသည် တာအိုဝိညာဉ်ဖြစ်လေပြီ ၎င်းမှာလျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး ယခင်ပုံစံအတိုင်းပြန်လည် ပြောင်းလဲကာ ချီပင်လယ်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပေ၏။

၎င်း၏ အသိစိတ်မှာ ရှန်းယီနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် အခွံလွတ် သက်သက်သာ ဖြစ်နေ၏။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် လျှံကျလာခဲ့သော နတ်ဆိုးစွမ်းအား အားလုံးကိုလည်း သုံးစွဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟူး..."

ရှန်းယီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ နီရဲသော မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။

ဤအချက်သည် ဟွမ်ယွမ် နှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့် တို့ ကွာခြားချက်ပင်။

နှစ်မျိုးစလုံးသည် နတ်အာရုံအား နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။ ယင်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်စေခြင်း၊ သို့မဟုတ် တာအိုဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ရုပ်ခန္ဓာကို စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။

၎င်းမှာ မည်သည့်အရာက သာလွန်သည်၊နိမ့်ကျသည်ဟူ၍ မဟုတ်ဘဲ လမ်းကြောင်းမတူညီကြခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

【ဟွမ်ယွမ်အဆင့် မဟာလဝံပုလွေနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း နတ်ဆိုးသက်တမ်း ၁၄၇၀၀ နှစ်၊ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း ၈၄၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်းဆုံး】

【လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၁၉၈၂၀ နှစ်】

ယခင် နတ်ဆိုးသုံးကောင်မှ စုစုပေါင်း နတ်ဆိုးသက်တမ်း ၇၈၀၀ နှစ်ခန့် ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဤဝံပုလွေအိုကြီးနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် နတ်ဆိုးသက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀၀ နီးပါးရှိတော့မည်။

ရှန်းယီသည် မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ကိုယ်တွင်းအမြုတေကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။

သူသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် အတွင်းသို့ လောင်းထည့်ရန် လှုံ့ဆော်လိုက်လေသည်။

ဤ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သူသည် ယခုအခါ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် အထိ အတင်းအဓမ္မကျင့်ကြံတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဟွမ်ယွမ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသည် ထိုအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော သန့်စင်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်...

...

ရှန်းယီသည် ချင်ပြည်နယ်မြို့တော် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

အမှန်စင်စစ် အင်အားစုတစ်ခု၏ အကာအကွယ် ရှိနေသည် ဆိုဦးတော့၊ ထိုအရာက လုံးဝ ဘေးကင်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

လောကကြီးတွင် မတော်တဆမှုများ လွန်စွာ များပြားလှပေသည်။

သံကို ထုလုပ်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်တိုင် သန်မာရမည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်လာလေ၏။

ရှန်းယီသည် စနစ်ဘောင်ကွက်မှ အချက်ပေးစာများကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ပထမအသွင်ပြောင်းခြင်း ရှစ်ဆင့်၏ မြှင့်တင်ပေးမှုဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးကို အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် စိတ်ကူးသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။

သူ၏အရေပြားသည် ဆက်တိုက် ကွဲအက်သွားပြီးနောက် အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်သွားလေသည်။

အလားတူ အခြေအနေမျိုးသည် သမင်ဖြူကို ပေါင်းစည်းစဉ်ကသာ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်းက သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မသန်မာသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအကြိမ်တွင်မူ အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် နည်းစနစ်၏နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

【နှစ်ပေါင်း ၆၇၀၀ မြောက်တွင် သင် လေ့ကျင့်ထားသောကျင့်စဉ်သည် ဤတစ်ကြိမ်၌ အာနိသင်မဲ့နေပုံ ပေါ်သည်။ သင်၏ အသက်စွမ်းအားသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် နည်းပါးလွန်းနေသည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော အငြိုးအတေးများ အလွန်အမင်းပါဝင်နေပြီး သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက် တိုက်ခိုက်နေပါသည်...】

ရှန်းယီသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချီပင်လယ်အတွင်းသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်၏။

တာအိုဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ဂရုမစိုက်သလို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ထွက်လာရင်ရော ဘယ်ကို သွားမှာလဲ။"

ချီပင်လယ်၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ယင်ဝိညာဉ်သည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်လေသည်။

ဘယ်သူအစားခံရမလဲ ဆိုတာပဲရှိတော့တာ၊ ရုန်းကန်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ...

【နှစ်ပေါင်း ၉၆၀၀ မြောက်တွင် သင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအားသည် ဖိနှိပ်ခံရပြီးနောက် များစွာ ယဉ်ပါးလာခဲ့သည်။ ၎င်းအတွင်းရှိ ကြမ်းတမ်းသော အငြိုးအတေးများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သင်သည် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ယဉ်ပါးစေခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးကို သင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပါသည်။】

【သင့်ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းသည် လုံးဝ လတ်ဆတ်သော နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။】

【အင်မော်တယ်နှင့်နတ်ဆိုးများ စုစည်းကြပြီး၊ ပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင် ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့လေပြီ။】

ထိုစာတန်းနှစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အင်မော်တယ်နှင့် နတ်ဆိုး ပုံရိပ်များ အားလုံး အလှည့်ကျ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။ ရေနဂါး၊ တောသခင်၊ ရေခဲဖားပြုတ်... နောက်ဆုံး မဟာလဝံပုလွေကြီးအထိ ဖြစ်ပေ၏။

ကွဲအက်နေသော အရေပြားသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် နတ်ဆိုးစွမ်းအား၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် ပိုမို ခိုင်မာကာ ကြံ့ခိုင်လာလေသည်။

သူ၏ အရေပြားတွင် မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိတော့ဘဲ လုံးဝသဘာဝကျနေပေသည်။

သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဟွမ်ယွမ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ။

သူသည် တာအိုဝိညာဉ်ကို မလှုံ့ဆော်ရသေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ခံစားရင်း ရှန်းယီသည် ယခင်က သူ့ထက် ပိုမို အားနည်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူ၏ရုပ်ခန္ဓာရော ကျင့်ကြံခြင်းပါ နယ်ပယ်အဆင့်များကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ။

အနီရောင်တိမ်တိုက်များသည် ရှန်းယီ၏ခြေအောက်တွင် စုဝေးလာပြီး သူ့အား ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ဖန် သယ်ဆောင်သွားပြန်လေ၏။

ချင်ပြည်နယ်မြို့တော်၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးတော်

ထိုအမျိုးသမီးသည် တည့်တည့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့၏။ ထိုအနက်ရောင် ဝတ်ရုံ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် မည်သူမျှ သူမ၏ အော်ရာကို အာရုံမခံနိုင်ကြပေ။

သူမ၏ ခြေလှမ်းများသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သူမ၏ ပုံရိပ်သည် ပေပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရွေ့လျားသွားလေသည်။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အရာရှိအချို့သည် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကြည့်ကြသော်လည်း ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါအရိပ်အယောင်မျှပင် မမြင်ရတော့ပေ။

...

သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှအာရုံခံလိုက်လေ၏။

သူမ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာပြီး လူနှစ်ဦး၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဤမျှအကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ကျစ်မင်သည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသေးပေ။

အမျိုးသမီး၏ အကြည့်သည် ကျောက်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ဝတ်ရုံအတွင်းမှ ဖြူဖွေးသော လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် ထိုပုံရိပ်၏ ပခုံးထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

သူမ လက်လှမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ဝုန်း

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အိမ်ထဲမှဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းနဂါးတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မြှောက်လိုက်ပြီး ဆန်းကြယ်ရေခဲ ဓားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အားဖြင့် ချေမွပစ်လိုက်ရာ ထူထပ်သော ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ချက်ချင်း ကြေမွသွားလေ၏။

၎င်းသည် ပိုင်ဇီမင်နှင့် ကျန်းယွမ်ဟွာကို လွင့်စင်သွားစေရန် နဂါးအမြီးကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ရှာသည်။

ခေါင်းဆောင်းကျွတ်ကျသွားရာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မွန်မြတ်ပြီး အေးစက်သော မျက်နှာ ပေါ်လာခဲ့၏။ သူမသည် လေထဲရှိ ကျန်းယွမ်ဟွာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းနီများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စစ်သူကြီးချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ရှုံ့တွသွားခဲ့လေ၏။

၎င်းသည် သွေးစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

...

ကျန်းချိုလန် သည် တံခါးပေါက်တွင် ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သူမသည် လက်များကို ဘေးတွင်ချလျက် ရပ်နေပြီး လက်သီးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်လိုက်လေသည်။

ပိုင်ကျစ်မင်သည် ဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းနဂါး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။ သူ ကုန်းရုန်းထလိုက်စဉ် ကြောက်ရွံ့မှုများပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ စီနီယာအစ်မ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

"အရင်သွားတော့။"

"သွားရမယ်"

ပိုင်ကျစ်မင်သည် အသက်ရှူမဝ ဖြစ်နေပြီး လှည့်ကာ အဝေးသို့ ပြေးသွားလိုက်၏။ အကူအညီ တောင်းချင်သော်လည်း မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေရှာသည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်မနှင့် ဆရာသည် ချင်ပြည်နယ်တွင် အသန်မာဆုံးများ ဖြစ်ကြလေ၏။ အခြား မည်သူက သူတို့ကို ကူညီနိုင်ဦးမည်နည်း။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက မဆိုးဘူးပဲ။ ငါ့သား သေဆုံးမှုမှာ မင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိမှာပဲ။"

ချင်းဟွာသခင်မ သည် ထိုအမျိုးသမီးငယ်ဘက်သို့ အကြည့် လှည့်လိုက်လေ၏။

ကျန်းချိုလန်သည် တည်ငြိမ်စွာ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော်လည်း သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည်။

ဂျွတ် ဂျွတ်

တစ်စုံတစ်ခုက အခြားတစ်စုံတစ်ခုကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေသည့်အလား အသံများ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

ချင်းဟွာသခင်မသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာကာ သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ အသားမှာ လွယ်ကူစွာ စုတ်ပြဲသွားသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသလို ခေါင်းပြတ်မသွားခဲ့ပေ။

ကျန်းချိုလန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ နက်မှောင်ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မင်း အဆင့်ချိုးဖျက်ထားတာ မကြာသေးဘူး မဟုတ်လား"

ချင်းဟွာသခင်မက လျစ်လျူရှုထားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ခဏတော့ ကြာပါပြီ။"

အေးစက်သော အလင်းတန်းသည် ကျန်းချိုလန်၏ အရေပြားပေါ်တွင် ရွေ့လျားသွား၏။

ရှန်းယီနှင့် ကျန်းယွမ်ဟွာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမသည် အတင်းအဓမ္မ အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးနေခဲ့သေးပေသည်။

"မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။"

ချင်းဟွာသခင်မသည် သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီ။

"ကြိုးစားကြည့်တာပေါ့။"

ကျန်းချိုလန်သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းဓားများကဲ့သို့သော သူမ၏ သွယ်လျသည့် လက်ချောင်းထိပ်များမှ အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။