အခန်း (၅၃၇-၅၄၁)
Vol. 40 Ch. 537-541
အပိုင်း(၅၃၇): ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှန်းမော်နှလုံးသား
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှစ်ထျန်းတိ့သည် ဟိုးအဝေးက အဖြူရောင်ရုပ်သွင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလိုနေရာစုတ်လေးထဲမှာ ငါနဲ့ ရင်းနှီးပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ဆုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး ...”
“ မပြောမဖြစ် ပြောရမယ် ၊ ဒီကောင်စုတ်လေးက စူးရွှမ် အဲ့ကောင်နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်ပဲ...”
သူသည် ဤခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များမှတဆင့် စူးချန်ကဲ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို သိနိုင်ခဲ့သည်။
“ ထာဝရ ထျန်းတိ့....?”
“ဟား လေကြီးလိုက်တာ....!”
စူးချန်ကဲ၏ရုပ်သွင်ကိုကြည့်ရင်း၊ ရှစ်တိ့ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ကွေးကောက်သွားသည်။
“မင်းကို အမှောင်ထုထဲ ဆွဲသွင်းနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုဖြစ်လာနိုင်မလဲ “
စူးချန်ကဲကို တချက်ပြန်ကြည့်ပြီးနောက်။
“ကဲ ဒီကမ္ဘာကြီးကို စူးစမ်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ”
“ သေချာပေါက် သတိထားရမယ်၊ ကွေးယွမ်က အဲဒီကောင် ရှာတွေ့သွားခဲ့ရင်...”
တိ့ရှစ်ထျန်းက တစ်ကိုယ်တည်းရေရွတ်လိုက်သည်။
“ ထပ်ပျော်လို့မရတော့မှာကို ကြောက်မိတယ်”
သူသည် တိုက်မြေ သုံးထောင်သို့ ရောက်လာခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်နှစ်ခုရှိသည်။
ပထမဦးစွာ - ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းသည် ဤနေရာတွင် ဒုက္ခခံကာ ၎င်း၏တပ်များကို အဘယ့်ကြောင့် စခန်းချထားသည်ကို ရှာဖွေရန် ။
ဒုတိယ အနေဖြင့် - တိုက်မြေ သုံးထောင်တွင် အမှောင်ထုကို လျှို့ဝှက်ဖြန့်ကျက်ရန် နှင့် သူ၏အကြံအစည်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် သင့်လျော်သော ယုံကြည်သူများကို ရှာဖွေရန်ပင် ။
သူစိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်သည်။
ဝီ!!
ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် ရှစ်ထျန်းတိ့၏ အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော အမှောင်ထု၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အား လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ၊ အနက်ရောင် လေတချက် တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်သွားသည်။
ရှစ်ထျန်းတိ့၏ ရုပ်သွင်သည် အမည်းရောင် အမှုန်အမွှားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးထူးခြားခြား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
…….
တခြားတစ်ဖက်တွင်။
လူအုပ်ထဲရှိနေသည့် စူးချန်ကဲသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့ပုံရကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
သူ၏မသိစိတ်က ရှစ်ထျန်းတိ့ရှိရာ ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်ခဲ့လေသည်။
သူ၏မျက်ဝန်းများက အကန့်အသတ်မရှိသော အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပုံရသည်။
မြေပြင်တွင် ပြည့်နှက်နေသော လူသေအလောင်းများနှင့် လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သေခြင်းအနံ့မှလွဲ၍ မည်သည့်ထူးခြားမှုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ထူးဆန်းတယ်... စောနက စောင့်ကြည့်ခံလိုက်ရသလိုပဲ....”
စူးချန်ကဲသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ ငါပဲ အထင်မှားတာလား”
သူသည် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းရန်ပြင်ဆင်နေတုန်း ၊
စနစ်၏အသံသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
[ဒင်! အရေးကြီးသော ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ရွေးချယ်မှု တာဝန်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်!】
[ရွေးချယ်ခွင့် ၁ - အမတနယ်မြေသို့ မရောက်ရှိမီ ၊ ရှစ်ထျန်းတိ၏ လူ့အသွင်ခံယူထားခြင်းကို ရှာဖွေပါ၊ သင့်ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစဖြင့် သူ၏အကြံအစည်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးကာ သူ၏ ထျန်းကျန့်နတ်ဆိုးနှလုံးသားကို အောင်မြင်စွာ ဝါးမြိုလိုက်ပါ ၊
ဆုလာဘ်- ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှန်းမော်နှလုံးသား]
[ရွေးချယ်ခွင့် ၂ - ဤကိစ္စကို ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေကို တိုက်ရိုက်သတင်းပို့ပြီး ဝင်စွက်ဖက်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် သူ့ကို သတ်ပါ ]
ဆုလာဘ် - ဟေးယွီ့ ဓမ္မကာယ ]
စနစ်၏အသံကြောင့် စူးချန်ကဲသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ စနစ်?”
ဤစနစ်သည် တော်တော်နှင့် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ စူးချန်ကဲပင်လျှင် မေ့လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အချိန်အတော်ကြာ အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် ၊ စနစ်၏အသံကိုကြားမှသာလျှင် သူသည် လှည့်စားသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသည်။
သို့ဆိုတောင် ၊ စူးချန်ကဲသည် ကြောင်အမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤစနစ်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် စူးချန်ကဲကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ရှစ်တိ့ထျန်း ဟူသည် မည်သူနည်း။
စနစ်ကပင် ဤကိစ္စကို ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေကို တိုက်ရိုက်သတင်းပေးပို့ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေ ကိုယ်တိုင် အရေးယူရန် လိုအပ်သော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်မျှ တန်ခိုးကြီးမားလေသနည်း။
ဤသည်မှာ သူအရင်က တခါမှမကြုံဖူးသေးသော စနစ်ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှန်းမော်နှလုံးသား....?”
“ မဟုတ်မှလွဲရော ငါနိုးထလာတဲ့ ဗလာနိတ္ထိမျက်လုံးတော် နဲ့ နောက်ထပ် တားမြစ် နတ်ခန္ဓာကိုယ်တို့လို ဆင်တူနေမလား...?”
စူးချန်ကဲသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမှန်းဆထားသည့်အတိုင်း မှန်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ ၎င်းကို သူ၏ တခြားရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံများဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ဖြင့် ၊ သူသည် ဒီထက်မက တုနှိုင်းမဲ့ပေတော့မည် မဟုတ်လော။
ဟေးယွီ့ ဓမ္မကာယသည်လည်း အလားတူပင်။
သူ့တွင် ချန်ချင်းပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်၏ နတ်ဘုရားအသွင်သဏ္ဍာန် ဓမ္မကိုယ်ထည်ရှိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် သူ့အတွက် သိပ်အကျိုးမရှိပေ။
ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှန်းမော်နှလုံးသားက ပို၍ သွေးဆောင်နေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးများထံ သတင်းမပို့ရန် ရွေးချယ်ရပေမည်။
အကယ်၍ အမတနယ်မြေ ပေါ်ထွက်လာသည့်တိုင် ၊ စူးချန်ကဲသည် ရှစ်တိ့ထျန်းဟုခေါ်သော ထိုအနှီလူကို ရှာမတွေ့သေးပါက ထိုအချိန်မှ ဘိုးဘေးများထံ သတင်းပို့ရန် အချိန်မနှောင်းသေးပေ။
သူတို့ ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေ၏ အင်အားဖြင့်၊ တိုက်မြေ သုံးထောင်တွင် လူရှာရန် အခက်အခဲမရှိပေ။
သေချာတွေးခေါ်ပြီးနောက် ၊ စူးချန်ကဲသည် ထိုသို့သတ်မှတ်လိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာ....”
“ တိုက်မြေပြင်ပ နယ်မြေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဇီဝတားမြစ်နယ်မြေကို နင်းချေတာက... ငါ့မဟာလမ်းစဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပုံရတယ်”
“ အမတနယ်မြေတဲ့လား?”
“ အချိန်ခဏလေးအတွင်း လွတ်မြောက်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှာရမယ့် အချိန်ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ “
စူးချန်ကဲအမြင်တွင် ၊ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ တော်တော်များများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သူ ရပ်လိုက်သည်နှင့် အခွင့်အလမ်းများပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရသည်။
နောင်တကင်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းလိုပါက ၊ အကြွင်းမဲ့ခွန်အားဖြင့် မုန်တိုင်းအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်လိုပေသည်။
……….
တစ်ဖက်တွင်။
ကွေးယွမ် ဘိုးဘွားပိုင်မြေ။
မျဲ့ရှန်း ရှေးဘိုးဘေး၏မျက်လုံးများသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။
နက်ရှိုင်းသော ထိုမျက်ဝန်းတစ်စုံတွင် လွင့်မျောနေသော အလင်းမျှင်များကဲ့သို့ မဟာလမ်းစဉ်၏ သဘောတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ တိုက်မြေသုံးထောင်မှာ... မကောင်းတဲ့အငွေ့အသက်တွေရှိနေတယ် “
“ဒီရင်းနှီးတဲ့ အမှောင်ထုအငွေ့အသက်...”
အမှောင်ထု၏ အငွေ့အသက်သည် အလွန်လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ရှိနေသော်လည်း ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မျဲ့ရှန်း ရှေးဘိုးဘေးသည် ၎င်းကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ၊ သူသည် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။
ယခုမူ အမှောင်မူလရင်းမြစ် ကမ္ဘာသည် ရှည်လျားသော အချိန်မြစ်ထဲတွင် လျို့ဝှက်စွာဖြင့် ရှိနေသည်။ သူသည် ဤအရာကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့တောင် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သို့ဖြစ်ရာ ၊ သူသည် ဤကြွက်များကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကစားခွင့်ပေးပြီး စူးချန်ကဲအတွက် ဓားသွေးကျောက်အသစ်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။
စူးချန်ကဲသည် မကြာမီတွင် အမတနယ်မြေသို့ တက်လှမ်းပေတော့မည် ။ထို့ကြောင့် အမှောင်ထု၏ စွမ်းအားအချို့ကို ဦးစွာနားလည်ထားခြင်းသည် သူ့အတွက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
ဒါမှမဟုတ် သူသည် သဲလွန်စနောက်ကို လိုက်ခြင်းဖြင့် ၊ ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။
“.အခု အမတနယ်မြေက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ၊ အမတလမ်းစဉ် ဆိုင်ရာ နိယာမတရားတွေရဲ့ တန်ပြန်မှုတွေ ရှိနေတယ်...”
“ တစ်ချိန်က စစ်ပွဲမှာ ပျက်စီးခဲ့တဲ့ အမတလျှောက်လှမ်းက ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတော့မယ် ဒါ့ကြောင့် တိုက်မြေသုံးထောင်နဲ့ အမတနယ်မြေကြားက နယ်နိမိတ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာနေပြီ ...”
ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ၊ အမတနယ်မြေမှ အင်အားစုများသည် ကျင့်ကြံဆင့် နိမ့်သော လူအချို့ကို တိုက်မြေ သုံးထောင်သို့ စေလွှတ်နိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှေးဧကရာဇ်မင်း သို့မဟုတ် လွတ်မြောက်သူများပင် ။
၎င်းတို့၏ အမြင့်ဆုံးမှော်စွမ်းအားများဖြင့် နယ်နိမိတ်တံတိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ကာ အောက်သို့ဆင်းသက်လာနိုင်သည်။
လူအမြောက်အများ ဆင်းသက်လို့မရနိုင်သော်လည်း ၊ အမတနယ်မြေ၏ ခေတ်ဟောင်းအင်အားစုများအဖို့ လူနည်းစု စေလွှတ်ရန် မခက်ခဲပေ။
မျဲ့ရှန်း ရှေးဘိုးဘေးသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဝီ!!
သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှေးဟောင်းမှော်အက္ခရာစကားလုံးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၊ ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ဤထူးဆန်းသောပုံစံများသည် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းတဖက်တည်းတွင် စုဝေးနေကာ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားနေသည်။
“ဟာဟား... အမတနယ်မြေက ကောင်တွေ မနေနိုင်တော့ဘူးနဲ့တူတယ်၊ သူလျှိုတွေ လွှတ်ချလိုက်ပြီလား...”
ထိုစဉ် ၊ မျဲ့ရှန်း ရှေးဘိုးဘေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ထိုမှော်စကားလုံးများထဲမှာ သူသည် ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
“ဒါက...”
“ ထျန်းချီနိုင်ငံတော် အမှတ်အသား ... “
အုပ်စိုးရှင်အင်အားစုအနေဖြင့် ၊ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းသည် ထျန်းချီနိုင်ငံတော်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ထျန်းချီနိုင်ငံတော်၏ ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရင်မျိုးဆက်များသည် အလွန်ထက်မြက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
အထူးသဖြင့် ပထမမျိုးဆက်နှင့် ဒုတိယမျိုးဆက်တွင် ၊ ထျန်းချီနိုင်ငံတော်သည် တန်ခိုးကြီးမားသူများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အမတတပ်ဖွဲ့ကြီးကို မည်သူမှ တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။
သူတို့ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။
“ဒါပေမဲ့... ထျန်းချီနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ကောင်တွေက လောကီရေးရာတွေကို လျစ်လျူရှုထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”
မျဲ့ရှန်း ရှေးဘိုးဘေးသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
“ တိုက်မြေသုံးထောင်ကို ဘာလို့ လူတွေ လွှတ်လိုက်တာလဲ “
…….
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏အဆုံး၊ တိုက်မြေ သုံးထောင် ။
ဤနေရာတွင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ပါးလွှာပြီး နိယာမစည်းမျည်းများက မှိန်ဖျော့နေသည်။
စကြဝဠာအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်အပျက်အစီးများမှလွဲ၍ ၊
ဘယ်နေရာကိုပင် ကြည့်ကြည့် ၊ လွင်တီးခေါင်သာဖြစ်သည်။
ဝုန်း !!
သို့သော် ရုတ်တရက် ၊ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အဆုံးမရှိသော မိုးခြိမ်းသံများသည် လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် မိုးကြိုးပင်လယ်ပြင်တွင် တိမ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ၊
မူလက ခြောက်သွေ့သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးသည် ယခုအခါတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမတရားများဖြင့် ရိုက်ခတ်လှုပ်ရှားထကြွနေသည်။
အင်အားတစ်စုသည် အကန့်အသတ်မဲ့စကြဝဠာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤနေရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။
အပိုင်း(၅၃၈): အုပ်စိုးရှင် အင်အားစုတွေထဲက တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၊
ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ရပ်တန့်နေပုံရသည်။
မိုးကြိုးပင်လယ်ပြင်၌သာလျှင် ၊ နိယာမတရားများဖြင့် ဝဲဂယက်တစ်ခုလိုဖြစ်နေသည့် တံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားသည်။
ပြိုးပျက်စွာ တောက်ပနေသော တံခါးပေါက်ထဲမှ အမတဆိုင်ရာ ရောင်စဉ်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖိတ်ဖိတ်တောက်ပနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေခဲ့သည်။
အထဲ၌ ၊ ၎င်းတို့၏ဆွေးနွေးသံများကို ကြားနေရသည်။
“ဒါက တိုက်မြေ သုံးထောင်လား?”
“ဒီနေရာရဲ့ နိယာမ စွမ်းအားက အရမ်းအားနည်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အိုင်း... ဒီလိုမှန်းသိ မလာပါဘူး ၊ နိုင်ငံမှာပဲ နေခဲ့တာ မကောင်းဘူးလား “
“ပါးစပ်ပိတ်စမ်း၊ ဒါက ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးရဲ့ အမိန့်ပဲ!”
နောက်ထပ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဆက်ပြီး ညည်းနေမယ်ဆိုရင် ဒီမှာတင် ပြာချပစ်လိုက်မယ်”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ထိုလူအုပ်စု ဆင်းသက်လာအပြီးတွင် ၊
မူလက မိုးမြေတစ်ခွင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သော မိုးခြိမ်းသံသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရာအားလုံးသည် မူလအတိုင်းပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခုနက အရာအားလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။
မြင်ကွင်းကို ချဲ့ကြည့်မည်ဆိုပါက ၊
မှောင်မိုက်နေသော စကြာဝဠာထဲတွင် အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရပေမည်။
၎င်းတို့သည် ရွှေဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် တိမ်လွှာဖြူ ဘွတ်ဖိနစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ထိုသူတို့၏ အဆင်းအင်္ဂါအလုံးစုံမှာ သာမန်လူသားများထက် သာလွန်ပြီး ၊ သေမျိုးလောကကို ငုံ့ကြည့်တတ်သော အမတသခင်များကဲ့သို့ပင်။
“ မု ဆရာတူအစ်ကို ... ထျန်းရှီဘုရင်မကြီး ရှာနေတဲ့ အစ်ကိုက ဒီမှာလား?”
လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သတိရှိစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် ရှိမနေဘူး...”
သူတို့သုံးယောက်၏ မျက်လုံးများသည် သူတို့ရှေ့က ချောမောသော အမျိုးသားထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၊ ထိုအမျိုးသားသည် ၎င်းတို့သုံးဦး၏ဦးဆောင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
ထိုလူ၏အမည်မှာ မုကျုံကဲ့ ဖြစ်ပြီး ၊ သူသည် ထျန်းချီနိုင်ငံ၏ ပြင်ပဂိုဏ်းဝင် တပည့်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုသည် စစ်မှန်အမတ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူသည် ကောင်းကင်အမတ အဆင့်သို့ တတ်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ ဝေးတော့သည်။
သူ၏ အရည်အချင်းသည် သာမန်ဟုယူဆနိုင်သည်။ သူ့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် သင့်လျော်သည့်အပြင် သူ၏ အရည်အချင်းသည် သိပ်မဆိုးလှပေ။
ထို့ကြောင့် ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တိုက်မြေ သုံးထောင်သို့ ဆင်းသက်ရမည့်ကိစ္စအတွက် သူတွင် တာဝန်အလုံးစုံရှိသည်။
မုကျုံကဲ့ က ဆိုလိုက်သည်။
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီး ပေးလိုက်တဲ့ အချက်အလက်အရ သူ့အစ်ကိုတော်နာမည်က စူးချန်ကဲ “
“သူက ပေမင်တိုက် ၊ ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ပဲ”
“ ကွေးယွမ်သူတော်စင် နယ်မြေ.....?”
အမှန်တရားကို မသိသေးသော အခြားသုံးယောက်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို နည်းနည်းမှ မသိထားပေ။
ဘုရင်မကြီးပေးအပ်သည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရခြင်းသည် သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မေးခွန်းမထုတ်သလို ခိုင်းတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤ” ကွေးယွမ် သူတော်စင် နယ်မြေ “ ဟူသော စကားလုံးလေးလုံးကို သူတို့ အတော်လေး ရင်းနှီးနေသည်။
“အမတနယ်မြေက အဲ့တားမြစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာလို့ အဲ့လောက်ထိ နာမည်တူနေပါလိမ့်...”
လူတိုင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေစဉ် ၊
မင်ကျုံကဲ့ က အကြောင်းအရာကို ထပ်မံ ပြောင်းဆိုလိုက်သည်။
“စကားမစပ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အမူအကျင့်တွေ သေချာထိန်းသိမ်းထား”
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးက ပြောထားတယ် ၊ ကွေးယွမ် သူတော်စင် နယ်မြေဆိုတာက ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းပဲ ၊ တားမြစ်လေးဖွဲ့ထဲက တစ်ဖွဲ့ပဲ”
ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့်။
ကျန်သုံးယောက်လုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။
“ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း...!?”
“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က တခြားတားမြစ် အင်အားစုသုံးဖွဲ့နဲ့ အတူ တားမြစ်ကုန်းပြင်မြင့်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း?”
ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းသည် လက်ရှိ အမတနယ်မြေတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှိနေသည်။
၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဩဇာအာဏာကြောင့် ထိုနာမည်ကိုကြားသည်နှင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်ရသည်။
ထိုစဉ် ၊ အမျိုးသမီးက ဝင်ပြောသည်။
“ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း က တားမြစ်စူး မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိတယ်လို့ ကြားတယ် “
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးရဲ့ အစ်ကိုတော်က ကွေးယွမ် သူတော်စင် နယ်မြေရဲ့ ဆက်ခံသူတဲ့လား?”
“ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း နဲ့ တားမြစ် စူး မိသားစုက ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်... တကယ်လို့များ ငါတို့သာ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးရဲ့အစ်ကိုတော်ကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ရင်...”
အမျိုးသမီးလေးသည် ဉာဏ်မမီနိုင်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုရှာသည်။
“ဒါဆို ထျန်းချီနိုင်ငံတော်က ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း ၊ တားမြစ် စူးမိသားစုနဲ့ လည်း ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိလာမှာပေါ့ ?”
ထိုအတိုင်းသာဆိုလျှင်ဖြင့် ၊ သူတို့၏ ထျန်းချီနိုင်ငံတော်သည် အမတနယ်မြေတစ်ဝှမ်းလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပေတော့မည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးကို အားကိုးရုံဖြင့် ၊ ၎င်းတို့သည် အမတနယ်မြေတွင် တုနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နိုင်သည်။
ကျန်လူနှစ်ယောက်သည်လည်း ထိုအရာကို တွေးမိခဲ့ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလို့နေလေ၏။
ဤနေရာသို့ မဆင်းသက်ခင်က ၊ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီး၏ အစ်ကိုတော်သည် မည်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို မှန်းဆခဲ့ဖူးသည်။
ထိုအနှီပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မတွေ့ဖူးသေးသော်လည်း ၊သို့သော် သူ၏ နောက်ခံကို ကြားရုံနဲ့တင် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
မုကျုံကဲ့က ခေါင်းတယမ်းယမ်းဖြင့် ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။
“ ဆရာတူညီမလေး မုယောင် ပြောသလို ၊ အကျဉ်းချုံးကြည့်လိုက်ရင် ....”
“ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ ထျန်းချီနိုင်ငံတော်က သံသရာစက်ဝန်း အမတမင်းဆက် နဲ့ ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်းနဲ့လည်း ဆက်ဆံရေး မရှိလာနိုင်ဘူးလား”
ထိုစကားကိုကြားတော့ မုယောင်သည် အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း။
“စိတ်ကူးလေးနဲ့တင် ချိုမြိန်လိုက်တာ...”
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲလေ...အဲ့တော့ သူမရဲ့ အစ်ကိုတော်ကလည်း ကျွန်မတို့ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းလောက်တယ်...”
“ကဲပါ ၊ ကိစ္စက အရေးကြီးတယ် “
“ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြောမယ်၊ မင်းတို့ရဲ့အမူအကျင့်တွေကို သေချာထိန်းထားကြနော်”
ညွှန်ကြားချက်များစွာ ပေးပြီးနောက်၊
မုကျုံကဲ့သည် သူ၏အဖွဲ့သားများကို ဦးဆောင်ကာ ပေမင်တိုက်မြေဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူတို့သည် ပေမင်တိုက်မြေဆီသို့ အဘယ့်ကြောင့် တိုက်ရိုက် မဆင်းသက်ခဲ့သနည်း။
အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေကို အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေကာ မလိုအပ်သော နားလည်မှုလွဲမှားမည်ကို ကြောက်ရွံ့မိပေသည်။
……..
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
အမတနယ်မြေ ၊
ကွေးရွှီ နယ်မြေ ၊
ဤနေရာသည် ပျက်စီးနေသော အမတနယ်မြေ ဖြစ်သည်။
မိုးမြေတစ်ခုလုံး ကွဲအက်နေသလို ၊ မဟာလမ်းစဉ်တို့သည် မစုံမလင်ဖြင့် ရှိနေသည်။
သို့သော် ၊ အမတလမ်းစဉ်ဆိုင်ရာ သဘောတရားများသည် ဤမရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလတစ်လျှောက် ဘယ်သောအခါမှ ပျောက်ကွယ်မသွားသည့်အပြင် သူ့ဘာသာသူပင် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာကာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။
အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။
မှတ်တမ်းများအရ ၊ ရင်းမြစ်ချိုးဖျက်တိုက်ပွဲကြီး အပြီးတွင် အမတနယ်မြေ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး စကြဝဠာတစ်ခွင် ဖြစ်စဉ်များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
အမတနယ်မြေ ကိုးခုသည် အမတနယ်မြေ၏ အထက်လောကမှ ဆင်းသက်လာသော အပိုင်းအစ ကိုးခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အပိုင်းအစများသာ ဖြစ်သော်လည်း ၊ ၎င်းတို့တွင်ပါရှိသော စွမ်းအားသည် အလုံးစုံသော မဟာလမ်းစဉ်တို့၏ ပင်မဖြစ်သည်။
အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဗဟိုအမတနယ်မြေသည် အကြီးဆုံးအပိုင်းအစဖြစ်သည်နှင့် အလျောက် သဘာဝအတိုင်း အပြင်းထန်ဆုံးသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ပြိုးပျက်စွာ တောက်ပနေသော ကျိုးပဲ့နေသော ကြယ်အစုအဝေးများကို ဖြတ်၍ မြင်ကွင်းတဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင်ဖြင့် ၊
ကြယ်တာရာတန်းတစ်လျှောက် စိုးမိုးထားသော သုံထျန်းနတ်တံခါးကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ၊
တာအိုစည်းချက်များ ပြန့်နှံ့နေသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော တန်ခိုးကြီးမားသည့် အမတဧကရာဇ်မင်းနှစ်ပါးသည် သုံထျန်းနတ်တံခါးပေါက်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ၊ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အမတသခင်တရားစီရင်ရေးရုံးတော်၏ အရှင်သခင် ၊ ထျန်းယွီ့ အမတဧကရာဇ်မင်း နှင့် အန္တိမတာအိုတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့၏ အရှင်သခင် ၊ တောက်ခွင်း အမတဧကရာဇ်မင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၊ သုံထျန်းနတ်တံခါးကြီး၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ တောက်ပနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနတ်တံခါးကြီးနောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲက တုနှိုင်းမဲ့ အင်အားစုဖြစ်သည့် - နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ ။
၎င်းသည် အုပ်စိုးရှင်အင်အားစု ၁၂ ဖွဲ့ထဲက တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အမတ မွေးဖွားလာရာခေတ်မှစပြီး ယနေ့ထိတိုင် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖော်ပြရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။
အမတဧကရာဇ်နှစ်ပါး၏အမြင်တွင်၊ နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့သည် တားမြစ် စူး မိသားစုနှင့် ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းတို့ထက် မနိမ့်ကျပေ။
ထို့အပြင်၊ သူတို့၏ဘိုးဘေးများပင်လျှင် နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ကို အလွန်ရိုသေကြသည်။
သေချာပေါက် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုမှုဝံ့မည်မဟုတ်။
“ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာက နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ကို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အစီရင်ခံတင်ပြဖို့ပါ “
ထိုစကားသံထွက်လာသည်နှင့်အမျှ။
ဝိီ!!
သုံထျန်း နတ်တံခါးကြီးပေါ်မှ နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားများ ကျဆင်းလာသည်။
နတ်အလင်းတန်းများက သက်ဝင်စီးဆင်းနေပြီး၊ ရှေးကျသော မဟာလမ်းစဉ်၏ ရောင်ဝါများ လူးလိမ့်ရိုက်ခတ်နေသည်။
အဆက်မပြတ် လူးလိမ့်ရိုက်နေသော မဟာလမ်းစဉ်၏ ရောင်ဝါထဲမှ အဖြူ နှင့် အမည်း လုံးဝကွဲပြားသော စွမ်းအားနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
အဖြူရောင်အလင်း၌ နတ်ဘုရား၏ အလင်းရောင်များ လှိုင်လှိုင်ထနေပြီး၊ ထိုအလင်းထဲမှ ဖြာထွက်နေသော နတ်ဘုရား၏ အစွမ်းသတ္တိများသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို သန့်စင်စေနိုင်သကဲ့သို့၊ သံသရာကိုးဆင့်ကိုပင် ကူးဖြတ်စေနိုင်သည်။
အနက်ရောင် အလင်းသည် ရှေးအစဉ်အလာကတည်းက ရှိလာပုံရပြီး ၊၎င်း၌ ပျံ့နှံ့စီးဆင်းနေသော မကောင်းဓာတ်သည် စကြဝဠာရှိ အရာအားလုံးကို မျိုချကာ ၊ အဆုံးမရှိသော အမှောင်တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ဆွဲခေါ်နိုင်ပုံရသည်။
၎င်းတို့နှစ်ခုသည် အဆက်မပြတ် ရောယှက်ပေါင်းစပ်နေသည်မှာ အလင်းနှင့် အမှောင်၏ ဖွင့်ဆိုချက် ၊ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ ကြွရောက်ခြင်းပမာ ဖော်ဆောင်နေသည်။
အပိုင်း(၅၃၉): တိုက်မြေ သုံးထောင် တစ်ခုလုံး ထာဝရထျန်းတိ့၏ နာမည်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်
ကျွီ ——!!
ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ကြီးမားသောတံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ ၊
ဝုန်း !!!
ရုတ်တရက်၊ ကြောက်စရာကောင်းသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။
ထို့အပြင် ၊ ဤနေရာတစ်ခုလုံးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲနေကာ လှည့်ပတ်နေသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖြူနှင့်အမည်း စွမ်းအားနှစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ အမတ ဧကရာဇ်မင်းနှစ်ပါးသည်ပင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကွဲထွက်လုမတတ် ခံစားခဲ့ရသည်။
သူတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာကာ အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပုံရသည်။
ဝီ——!!
အဖြူအမည်းစွမ်းအားနှစ်ခုသည် ပို၍ အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် အထဲ၌ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။
၎င်းတို့၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ၊
သူတို့ရှေ့က ကမ္ဘာကြီးသည် နတ်အလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ စည်းမျဉ်းများ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကာ မြူခိုးများဖြင့် ဝေဆာနေသည်။
မြူခိုးထုအတွင်းမှ ရွှေရောင်များဖြင့် ဖိတ်ဖိတ်တောက်ပနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသော နတ်ဘုရား အဆောက်အဦးမျိုးစုံကို ယောင်ဝါးဝါး မြင်နေရသည်။
လူကို ပို၍ မှော်ဆန်စေသည့်အရာမှာ ၊
အထက်ကောင်းကင်တွင် အလင်းလုံးကြီးနှစ်ခု တွဲလောင်းကျနေခြင်းပင်။
ပြိုးပျက်စွာတောက်ပနေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း နှင့်
မှောင်မိုက်သော လမင်းကြီး တစင်း ရှိနေခဲ့သည်။
ဝီ——!!
ထိုစဉ် ၊ ထိုနေရာရှိ နိယာမစည်းမျဉ်းများသည် ရုတ်ချည်းပင် တဟူးဟူး အုံကြွလာကာ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင် ကြီးမားသော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
ထိုမျက်ဝန်းတစ်စုံတွင် အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရား၏ အစွမ်းသတ္တိများ လှိုင်လှိုင်ထနေပြီး ၊ ထိုမျက်ဝန်းများသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်ပုံရသည်။
ဤမျှကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထျန်းယွီ့ အမတဧကရာဇ်မင်းနှင့် တောက်ခွင်း အမတဧကရာဇ်မင်းတို့သည် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့အရှင်သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်!”
“ ဘာကိစ္စမှမရှိရင် လာမနှောင့်ယှက်နဲ့ဖို့ ငါ အရင်က ပြောဖူးတယ်မလား”
အသံသည် မရေမတွက်နိုင်သော မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
“မင်းတို့ ဒီနေ့ဘာကိစ္စရှိလို့ ရောက်လာတာလဲ”
ထိုစကားကိုကြားသည်နှင့် ၊ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်သည် အလျင်အမြန် လျှောက်တင်ခဲ့သည်။
တားမြစ် စူးမိသားစုသည် တားမြစ်အင်အားစုသုံးဖွဲ့နှင့်ပူးပေါင်း၍ တားမြစ်ကုန်းပြင်မြင့်ကို ဖျက်စီးခဲ့ကြောင်း ၊
အမှောင်ထု၏ နိမိတ်လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်လာကြောင်းကို အသေးစိတ်တင်ပြခဲ့သည်။
……..
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။
ထိုမျက်လုံးများသည် စဉ်းစားနေရင်းက တစ်ဖန် ပြန်ပွင့်လာသည်။
“အမှောင်ထု နိုးထလာပြီပဲ...”
ထိုအနှီရုပ်သွင်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးဆလိုက်သည်။
“ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ချက်အရ ၊ အမှောင်ထုရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုက နှစ်ပေါင်းငါးရာကျော်မှ မဟုတ်လား ?”
“ဘာလို့ ဒီလောက်စောနေတာလဲ...”
“ထားပါလေ... ပျက်စီးသွားတဲ့ အမတနယ်မြေကို အခုအချိန်အထိ ထိန်းထားနိုင်တာကိုက အံဖွယ်ရာဖြစ်နေပြီ “
“ကြည့်ရတာ ဒီခေတ်မှာ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်း ရှိနေပုံရတယ် ၊ ဒါ့ကြောင့် ဘေးဒုက္ခတွေကလည်း ခန့်မှန်းချိန်ထက် ပိုစောလာလိမ့်မယ် “
ထို့နောက်တွင်၊ သူသည် အသံပြုလိုက်သည်။
“ အခု အမတနယ်မြေနဲ့ ဒေဝလောကကြားက လျှောက်လှမ်းက မပွင့်လာသေးသလို ၊ ဗဟိုအမတနယ်မြေကလည်း ပေါ်ထွက်မလာသေးဘူး “
“အများကြီးစဉ်းစားနေလည်း အလကားပဲ ၊ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားမယ် “
“ တားမြစ် စူးမိသားစုနဲ့ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းကို လုံးဝမှ မပြစ်မှားမိစေနဲ့ ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့နဲ့ ရန်သူမလုပ်နဲ့ မှတ်ထား !”
“ မဟုတ်ရင် ငါ နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ကတောင် ကြားဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ် “
ထိုစကားများကြောင့် ၊ အမတ ဧကရာဇ်မင်းနှစ်ယောက်စလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။
ဤအရာများသည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ဟူသည် အမတစိုးစံရာခေတ်ကတည်းက ရှိလာခဲ့သော အုပ်စိုးရှင် ဆယ့်နှစ်ဖွဲ့ထဲက တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် တားမြစ် စူးမိသားစုနှင့် ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အတော်လေး အလေးအနက် ထားပုံရသည်။
နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ယောက်လုံး၏ အမူအရာများမှာ ကြည့်ရဆိုးနေသည်။။ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့် တားမြစ် စူး မိသားစုသည်
သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုနက်ရှိုင်းပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ၊
ထိုအသံက ထပ်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အရမ်းကြီး စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး”
“ ဒေဝလောကကြီးတစ်ခုလုံးက သူတို့ပိုင်တာမဟုတ်ဘူး၊ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဖုံးအုပ်ချင်လို့ မရဘူး”
“ ပြီးတော့၊ မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တားမြစ်အင်အားစု နှစ်ဖွဲ့ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား ၊ သူတို့နှစ်ဖွဲ့ ကြီးစိုးနေမှာကို သူတို့ကလည်း စောင့်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး “
“အချိန်တန်ရင် ဟန်ချက်ညီစေဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိလာလိမ့်မယ် “
“ တကယ်လို့ ဒီကောင်တွေက ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရင် ၊ ငါတို့ဘက်ကလည်း ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး၊ တိုက်ရုံပဲ “
နှစ်ဖွဲ့စလုံးသည် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော အင်အားစုများဖြစ်သည်နှင့် အလျောက် အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် တားမြစ် စူးမိသားစု နှင့် ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းတို့ထက် မနိမ့်ပေ။
ထို့အပြင် ။
မကောင်းဆိုးဝါး မျိုးနွယ်ဝင် နှင့် ရှေးမျိုးနွယ်စုဝင် အင်အားစုတို့သည် ကံအကျိုးဆက်၏ တုံ့ပြန်မှုဒဏ်ကိုခံခဲ့ရသော်လည်း ၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယနေ့ထိတိုင် ၎င်းတို့၏ခွန်အားကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
အချိန်တန်သည်နှင့် ၊ သူတို့သည် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရပေမည်။
အဲ့အချိန်ကြရင် ဒီကောင်တွေ ဆက်ပြီးမောက်မာနိုင်ဦးမှာတဲ့လား !?
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ အရှင်သခင််၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ၊ အမတ ဧကရာဇ်မင်းနှစ်ဦးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
နတ်ဘုရားတရားစီရင်ရေးအဖွဲ့၏ အရှင်သခင်သည် သူ၏ သဘောထားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ထိုတားမြစ် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့၏ လုပ်ရပ်များသည် လွန်ကျူးလာပါက ၊ သူတို့သည် အရေးယူဆောင်ရွက်ပေတော့မည်။
သို့သော် သူတို့မသိခဲ့သည်မှာ ၊
ဤဆန္ဒသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဆမတန် အမြစ်တွယ်လာလိမ့်မည်။
နှစ်ရာချီကြာမြင့်ပြီးနောက် ၊
ကပ်ဆိုးကြီး ကျရောက်လာချိန်တွင် ၊ သူတို့သည် နောင်တရကြလိမ့်မည်။
ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် မည်မျှမိုက်မဲလေသနည်း။
သို့သော် ဤအရာသည် နောင်နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီကြာမြင့်ပြီးနောက်မှသာလျှင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
…….
လောကကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်မြေ သုံးထောင်သည် အလွန်အသက်ဝင်နေသည်။
လူတိုင်း စူးချန်ကဲ၏ စွမ်းဆောင်မှုကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
စူးချန်ကဲ၏ ခွန်အားကို လူတိုင်းမြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် တားမြစ်သခင်များကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို တိုက်မြေ သုံးထောင်မှ လူတိုင်း တွေ့မြင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
စူးချန်ကဲအပေါ် ထားရှိသည့် ၎င်းတို့၏ ရိုသေလေးစားသော ခံစားချက်သည် လွန်စွာ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံလောကတွင်သာမက သေမျိူးကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ထာဝရထျန်းတိ့နှင့်ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီလာပုံပြင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
စားသောက်ဆိုင်များနှင့် တည်းခိုခန်းများတွင် စူးချန်ကဲ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အောင်မြင်မှုများကို သီဆိုနေကြသည့်အပြင် ပုံပြင်ပြောသူများကလည်း အားရပါးရပြောဆိုနေကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ တိုက်မြေ သုံးထောင်တစ်ခုလုံး စူးချန်ကဲအပေါ်တွင် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။
အချို့သောသူများသည် စူးချန်ကဲ၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိရန်မျှော်လင့်ပြီး ထာဝရထျန်းတိ့ အမည်နာမဖြင့် ရုပ်ထုများ တည်ဆောက်ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။
အထူးသဖြင့် ပေမင်တိုက်မြေတွင် ၊
ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေ၌ ပွဲကြီးတစ်ခု ကျင်းပနေသည်။
ယခုအကြိမ်သည် ယခင်အကြိမ်များထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး ၊ မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုဝင်များသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော အရပ်မှပင် ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဖိတ်စာမရရှိထားသော်လည်း ၊ သူတို့သည် စူးချန်ကဲကို ဖူးမျှော်လိုသည်။
ကွေးယွမ် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် “ ထာဝရ ထျန်းတိ့”ဟူသော စကားလုံးများကို ကြွေးကြော်နေကြသည်။
သူတို့သည် ဝေးလံခေါင်သီသော အရပ်ဒေသတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း ၊ စူးချန်ကဲ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အောင်မြင်မှုများကို ကြားသိခဲ့ရသည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ ထာဝရထျန်းတိ့ !
ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တွေ့ခွင့်ရလျှင်ဖြင့် ၊ သူတို့သည် နောင်တမရှိဘဲ သေနိုင်သည်။
လူအုပ်ထဲတွင် ၊
မုကျုံကဲ့ နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများသည် တိုးကြိတ်စွာဖြင့် ရှ်ိနေသည်။
အကယ်၍ ဤနေရာသည် ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေ မဟုတ်ပါက ၊ ၎င်းတို့၏ မှော်စွမ်းအားဖြင့် ဤလူအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လောက်ပြီး ဖြစ်သည်။
ရူးသွပ်လွန်းတယ် !
ဒီလောက်ရူးသွပ်တဲ့ လူတွေကို တခါမှတောင် မတွေ့ဖူးဘူး!
မုယောင်ခမျာ လူအုပ်ကြီးထဲကနေ ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ၊ သူမရင်ဘက်ကို သက်သာစွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ထာဝရထျန်းတိ့၏အမည်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ရင်း မုယောင်မှာ ထိတ်လန့်နေသည်။
“ ငါတို့ ထျန်းချီနိုင်ငံတော်က ဘုရင်မင်းမြတ် ရောက်လာရင်တောင် ...ဒီလောက်ထိ ရူးသွပ်မယ်မထင်ဘူး “
မုကျုံကဲ့ နှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် လူအုပ်ကြီးထဲကနေ ထွက်လာနိုင်ရန် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရသည်။
သူတို့၏ ကြည့်ကောင်းသောသွင်ပြင်သည်ပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ယခုလို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုး ရှိနေသေးသဖြင့် အတော်ပင် အံအားသင့်ခဲ့ရသည်။
“ရူးသွပ်လွန်းတယ်”
“ တချို့ဆို စိတ်လှုပ်ရှားမှုလွန်ကဲပြီး မူးလဲသွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်!”
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးရဲ့ အစ်ကိုတော်က ဘယ်လိုလူလဲ “
“မသိရင် ၊ အမတ ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး ကြွမြန်းလာတယ်လို့တောင် ထင်လောက်တယ်”
အပိုင်း(၅၄၀): သူရဲကောင်းတို့၏ အသွေးများကို သောက်သုံး၍ တိုင်းပြည်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအတွက် အုတ်မြစ်ချခဲ့လေသည်
သူတို့ သက်ပြင်းချလို့ကောင်းနေတုန်း၊
ဝီ!!
ရုတ်တရက်၊ ကွေးယွမ် သူတော်စင် နယ်မြေမှ နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဆံပင်ကို ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုံးဖွဲ့ချည်နှောင်ထားပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖြူစင်သန့်ပြန့်သော ရုပ်သွင် ၊ နက်မှောင်စိုပြေသော ဆံနွယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၊ ၎င်း၏မျက်ဝန်းတစ်စုံသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့နက်ရှိုင်းသည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် နတ်အလင်းများဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေပြီး ၊ မည်သည့် မှော်စွမ်းအားမှမသုံးဘဲ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ဤလောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူ့ကိုဗဟိုပြုနေသကဲ့သို့ပင်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး၏ နိယာမတရားများပင်လျှင် ၎င်း၏ ရောက်ရှိလာမှုကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ တလိပ်လိပ် ရိုက်ခတ်နေသည်။
ခဏလောက်အကြာတွင် ၊
လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။
“ထာဝရ ထျန်းတိ့ ၊ ဒါ ထာဝရ ထျန်းတိ့ပဲ!”
အော်သံနှင့်အတူ ၊ လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ဖန် ပွက်ပွက်ဆူသွားသည်။
တိုးဝှေ့နေသော အောက်က လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ၊ စူးချန်ကဲသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
အဆုံးမရှိသော နိယာမတရားများ တဟူးဟူး အုံကြွလာပြီး ၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကျင့်ရှင်း အစီအရင် ၊ ဖွဲ့!”
တီးတိုးရေရွတ်ပြီနောက် ၊
အဆုံးမရှိသော အလင်းမိုးများ ရွာသွန်းကျလာပြီး အောက်က ကျင့်ကြံသူအပေါင်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
အလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားကာ တိုးဝှေ့နေကြသော လူအုပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ကဲက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။
“ မင်းတို့အားလုံး ဒီပွဲကို တတ်ရောက်လာကြတဲ့အတွက် ချန်ကဲ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ပွဲလာတတ်ရင်းက ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ရင် ၊ ချန်ကဲ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရလိမ့်မယ်”
“ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ရှည်ပေးကြပါ”
ထို့နောက် စူးချန်ကဲသည် သူ့လက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဝီ!!
အဆုံးမဲ့ တာအိုစည်းချည်များ ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ ယင်း၌ အာကာသစွမ်းအားများ အကန့်အသတ်မရှိ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
လူအုပ်ထဲက မုကျုံကဲ့၏ အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၊ သူ့မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်လို့နေသည်။
“ဒါက... အာကာသ မဟာလမ်းစဉ်!?’
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် အာကာသမဟာလမ်းစဉ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ထားသည်။
အာကာသ မဟာလမ်းစဉ်သည် မဟာလမ်းစဉ်သုံးထောင်အနက် အထွပ်အထိတ်မဟာလမ်းစဉ် ဖြစ်သည်။
အချို့သော အမတများပင်လျှင် ဤအရာကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသည်။ စူးချန်ကဲသည် အမတသခင်တစ်ပါး မဖြစ်သေးဘဲ သူသည် အာကာသ မဟာလမ်းစဉ်ကို မည်သို့ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။
ဤကဲ့သို့ဖြစ်လာရန် မည်မျှအရည်အချင်းရှိရန် လိုအပ်လေသနည်း။
မုကျုံကဲ့ သံသယဖြစ်နေတုန်း ၊
ဝူး!!
အဆုံးမရှိသော ရောင်ခြည်တော်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ နက်နဲရာအရပ်မှ ကျဆင်းလာသည်။
မူလက လူအုပ်ကြီးရှိရာ ထိုနေရာတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ရိုက်ခတ်စပြုလာသည်။
စူးချန်ကဲသည် သူ၏လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် နေရာပေါင်းစုံ ပြန့်ကျဲသွားသည်။
စူးချန်ကဲ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် သူ့အလိုလို ပြန့်ကားလာပြီး ၊ မူလအရွယ်အစားထက် ဆယ်ဆကျော် ကြီးမားသွားပုံရသည်။
ဤမှော်ဆန်သောပြောင်းလဲမှုကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကံကြမ္မာ ရှေးဧကရာဇ်မင်းများစွာတို့သည် တအံ့တဩဖြစ်နေကြသည်။
“ ချန်ကဲထျန်းတိ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားက ပ်ိုပိုပြီး အားကောင်းလာတာပဲ...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ ၎င်းတို့သည် မျှော်လင့်ထားကြသည်။
ယခု စူးချန်ကဲသည် အမတအဖြစ် မအောင်မြင်ခင်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ထားသည်။ အမတ နယ်ပယ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် သူသည် လူတိုင်းထက် ပို၍ ထူးကဲလာပေလိမ့်မည်။
……..
ထို့နောက်၊ စူးချန်ကဲ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရိုက်ခတ်လှုပ်ရှားနေသော မှော်သင်္ကေတတို့သည် လက်တွေ့ဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင်များဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေသော စားပွဲဝိုင်းများ ၊ ကုလားထိုင်များအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
မရေမတွက်နိုင်သော လှပသော အစေခံမိန်းကလေးများသည် လတ်ဆတ်သော သစ်သီးများနှင့် ဝိုင်ကောင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ စားပွဲတည်ခင်းရန် ထွက်လာကြသည်။
စူးချန်ကဲသည် သူ့လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၊ သူ့လက်ထဲတွင် ဝိုင်ပုလင်းတစ်ခွက် ရောက်ရှ်ိလာသည်။
“လူကြီးမင်းတို့ ၊ ဒီနေ့ပွဲဟာ တိုက်မြေ သုံးထောင်ရဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုရုံသာမက “
“ ငါတို့ တိုက်မြေ သုံးထောင်ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို ဂုဏ်ပြုဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်”
စူးချန်ကဲသည် သူ့လက်ထဲက ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်မြှောက်လိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒီခွက်က ကျဆုံးသွားတဲ့ သူရဲကောင်းစစ်သည်တွေ အတွက်ပဲ!”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အောက်က လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ ဝိုင်ခွက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်မြှောက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ ကျဆုံးသွားတဲ့ သူရဲကောင်းစစ်သည်တွေအတွက် !”
ယခင်က စစ်ပွဲတွင် ၊ သူတို့၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
ယခုစစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၊ စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသော သူရဲကောင်းများကိုဂုဏ်ပြုခြင်းသည် သဘာဝကျပေသည်။
ဝိုင်တစ်ခွက်မော့ပြီးနောက် ၊
စူးချန်ကဲသည် သူ့လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၊ ဝိုင်ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်များပြန်ပြည့်သွားသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၊ သူသည် ဝိုင်များကို မိုးကောင်းကင်ကနေ သွန်းလောင်းချခဲ့သည်။
“တောင်တန်းမြစ်တို့သည် ငိုကြွေးကြကုန်၏၊ ယစ်ပူဇော်ရာ သေရည်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားလေသည် “
“ ထင်းရှုးပင်ပေါ်တွင် အဖြူထည်များကို ချိတ်ဆွဲကာ သေဆုံးခြင်းအတွက် ပူဇော်သည် ၊ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးများက သူရဲကောင်းတို့၏ ရဲရင့်မှုကို အမှတ်ရစေသည် “
“သူရဲကောင်းတို့၏ အသွေးများကို သောက်သုံး၍ တိုင်းပြည်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအတွက် အုတ်မြစ်ချခဲ့လေသည် “
“လူကြီးမင်းတို့၊ ဒီခွက်က အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုဖို့ဖြစ်ပြီး ၊ အနာဂတ်မှာ လူကြီးမင်းတို့ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းလိုက်ပါတယ်”
ဤတိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့ ကွေးယွမ်သူတော်စင်နယ်မြေမှ လူအများအပြားလည်း သေဆုံးခဲ့ရသည်။
မဟာဧကရာဇ်မင်းများပင်လျှင် အရေအတွက်များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
ကွေးယွမ် သူတော်စင်နယ်မြေ၏ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ သူသည် သဘာဝအတိုင်း ကွေးယွမ်၏သူရဲကောင်းဝိညာဉ်များအား ဝိုင်ဖြင့် ပူဇော်ရပေမည်။
လူအုပ်ထဲကနေ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသော မုကျု့ကဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများမှာလည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
“ဒါက ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးပြောတဲ့ အစ်ကိုတော်ဆိုတာလား.... ဒီလို ရဲရင့်ပြီး သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိတာ ၊ ခေတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး သူ့ကို ဘယ်သူမှမယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုရင်တောင် ဒါဟာ ချဲ့ကားပြောဆိုတာ မဟုတ်နိုင်ဘူး”
“ ဟုတ်တယ် ၊ ဒီလို အရည်အချင်းနဲ့ ၊ မာနမရှိရုံတင်မကဘူး လူကို ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူစေပြီး နွေဦးလေညင်းလို ခံစားလာရစေတယ် “
“ဒီလိုလူမျိုးက အနာဂတ်မှာ အနှိုင်းမဲ့ အောင်မြင်မှုတွေရလာမှာ သေချာတယ်... မဟုတ်ဘူး... မဟာလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ထိ ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်!”
“……”
စူးချန်ကဲ၏ အမူအကျင့်သည် သူတို့ကို လေးလေးနက်နက် စွဲလမ်းသွားစေခဲ့သည်။
လူများပြည့်သိပ်ကာ တိုးဝှေ့ခြင်းကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိစေရန် သူသည် နေရာလွတ်များကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။
ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူအနေဖြင့် ၊ ကွယ်လွန်သူများအား ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုပေးခဲ့သည်။
ဤကျင့်ကြံလောကတွင် ထိုသို့သောအမူအကျင့်မျိုး ရှိရန် ခဲယဉ်းသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူယောင်၏မျက်လုံးများသည် ဘလင်းဘလင်း တောက်ပနေသည်။
“ ထျန်းရှီဘုရင်မကြီးရဲ့ အစ်ကိုတော်က လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကြီးဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ...”...
“ဒီလောက်ချောမောပြီး ထူးခြားတဲ့ အစ်ကိုတော်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး...”
“ဒီလိုသွင်ပြင်နဲ့ အမတနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်မလား!?”
“ငါတော့ ပစ်ကြွေသွားပြီ!”
မုယောင်တစ်ယောက် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။
ဤမျှချစ်စရာကောင်းသော ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် မျက်စိရှေ့တွင်ရှိနေပါလျက်နဲ့ ၊ သူ့ကိုချစ်ခွင့်မရသည်မှာ အတော်လေး ရင်နာရပေသည်။
ဤအသွင်အပြင်သည် သူမ လုံးဝကို နစ်မျောသွားစေခဲ့သည်။
ဒါလည်း သူမအပြစ်တော့ မဟုတ်ဘူးလေနော် !
စူးချန်ကဲသည် ရှေးဧကရာဇ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အသွေးအသားတို့သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သူ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အသွင်အပြင်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၊ ယခင်ကနှင့် မတူတော့ချေ။
ကျင့်ကြံသူအမျိုးသမီးလေးများတင်မက ယောကျာ်းသားများပင်လျှင် ဟက်ထိရသည်။
တုနှိုင်းမရသော ပါရမီရှင် ၊ အမတသခင်ကဲ့သို့အသွင်အပြင်၊ ဖော်ရွေသော အမူအရာ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မည်သူကများ မကြိုက်လေသနည်း။
ထို့ကြောင့် ဤအရာများကို ကြိုသိနေခဲ့သော ဝူကျီအောက်ထျန်းသည် အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံဖြင့် ပွဲဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
လော့ဟယ် ဓားဂိုဏ်း ။
လော့ဟယ် ဓားတောင်ပေါ်တွင် ၊
ဝူကျီအောက်ထျန်းသည် ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
လူအုပ်ကြီး၏ အသံသည် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာအထိပင် ရောက်ရှိလာကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ သူ၏ နားစည်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း၊
ဝူကျီအောက်ထျန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။
“အိုင်း...တော်သေးတယ် ၊ ငါ ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ဆောင်မင်းသားရဲ့ရောင်ခြည်စက်ကွင်းကနေ အရင်ဆုံး ရှောင်နိုင်ခဲ့လို့သာပေါ့!”
သူသည် ဖြတ်လျှောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုအချိန်အထိတိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် စူးချန်ကဲ နှင့် ခပ်ဝေးဝေးနေရန် ၊ သူ၏ ကုံကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ခဲ့သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ၊ စူးချန်ကဲ၏ ရောင်ခြည်စက်ကွင်းဒဏ်သည် သူ့အပေါ်သို့ အကြိမ်ရေမည်မျှသက်ရောက်ခံရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။
အဲ့လိုဆိုတောင် စူးချန်ကဲနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး သူ့ပေါင်ကို တွယ်ကပ်နေမယ်လို့ ထင်လား?
ဒါဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ?
သူ့အိပ်မက်က ကုံလမ်းစဉ်ရဲ့ဧကရာဇ်မင်း ၊ ဒါမှမဟုတ် ကုံလမ်းစဉ်ရဲ့ အမတဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ပဲ!!
စူးချန်ကဲ ကဲ့သို့သော တောက်ပြောင်သော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးနှင့် နီးကပ်မှုရှိလေလေ၊ သူ၏ ကုံလမ်းစဉ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ဆိုးရွားလေလေပင် ဖြစ်သည်။
“ သတိပေးချက်တစ်ခုအနေနဲ့ ၊ ငါ ဒီနေ့ ကုံကျင့်စဉ်ကို အကြိမ် တစ်သောင်း ကူးရေးမယ်ကွ!”
အပိုင်း(၅၄၁): မူးယစ်နေကြသော ဧကရီများ!
ဧည့်သည်များစွာကို ဧည့်ခံဖြေရှင်းပြီးနောက် ၊
စူးချန်ကဲသည် ကွေးယွမ်၏ ပင်မခန်းမဆီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
ခန်းမကြီးထဲတွင် အခြားပြင်ပလူများ မရှိဘဲ၊ ကွေးယွမ်၏ မဟာဧကရာဇ်များနှင့် သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော လူအချို့သာ ရှိသည်။
စူးချန်ကဲ ပင်လျှင် သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
တစ်ချို့ဘိုးဘေးများက အရက်မူးပြီး မျက်နှာများပင်နီရဲတွတ်နေသည်။
အချို့ဘိုးဘေးများဆိုလျှင်ဖြင့် ၊ အရက်အမူးလွန်ကာ မဟာဧကရာဇ်မင်းများရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုကြသည်။
“ အဲ့တုန်းက ပါ့ချန်ဘိုးဘေး ငါက မဟာဧကရာဇ် တာအိုသစ်သီးကို ရဖို့ အနှစ်သုံးဆယ်ပဲ အချိန်ယူခဲ့ရတယ် ၊ ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့နေရာကိုသာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ငါလေးက အမတနယ်မြေမှာ အေးဆေးပဲ..”
“ဟမ်! အနှစ် ၃၀ ? ငါဆို ၁၅ နှစ်နဲ့တင် မဟာဧကရာဇ် နယ်ပယ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာ၊ မင်းကိုယ်မင်း သိပ်သန်မာတယ်လို့ ထင်နေလား!”
“ ငြင်းခုံမနေကြနဲ့၊ အရည်အချင်းအရဆို မင်းတို့ ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်လို့လား?
“ ငါဆို မဟာဧကရာဇ် နယ်ပယ်အဆင့်ကို အချိန် ၁၂ နှစ်နဲ့တင် ဖြတ်ကျော်လာနိုင်ခဲ့တာ ! “
“ အဲ့နှစ်တုန်းက အမတနယ်မြေမှာ မကောင်းဆိုးဝါး မျိုးနွယ်ဝင် မင်းသမီးတွေနဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်မတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ငါ့ကို ချစ်ခဲ့ကြလဲ!?”
“…….”
ဘိုးဘေးတစ်စုသည် ၎င်းတို့၏အတိတ်က အောင်မြင်မှုများကို ကြွားလုံးထုတ်နေကြပြီး ၊ ၎င်းတို့၏ စကားများကြောင့် စူးချန်ကဲမှာ ပဟေဠိဖြစ်နေသည်။
မည်သည့်အကြောင်းရင်းကြောင့်မှန်း မသိနိုင်သော်လည်း ၊ ဤဘိုးဘေးများသည် အမတနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားပါလျက်ဖြင့် ၎င်းတို့သည် အမတ နယ်ပယ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှ်ိသေးပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့သည် အထူးလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ယာယီတံဆိပ်ခတ်ထားကာ ၊ အမတနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမှသာလျှင် နဂိုမူလအတိုင်း ပြန်လည်ရရှိမည့်ပုံရသည်။
တစ်ဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ၊
စူးချန်ကဲအား အရက်မူးအောင်တိုက်မည်ဟု ကြွေးကြော်ထားသော ထန်ဝူအာ နှင့် ကူလင်အာတို့သည် အခြေအနေမဟန်ပုံရသည်။
မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လုံး အသိစိတ်လုံးဝမရှိတော့ဘဲ မေ့မြောသွားကြသည်။ ထန်ဝူအာမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပန်းကန်လုံးထဲငုပ်နေပြီး ၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညစ်ပတ်နေသည်။
ကူလင်အာသည် စားပွဲအောက်တွင် အပုံလိုက်လဲကျနေပြီး ၊ သွားရည်များပင် ယိုစီးကျနေသည်။
လှပသောမိန်းမပျိုလေးများနှင့်မတူတော့ချေ။ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အသက်ရှုသံကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ၊ သူမတို့သည် လူသေနှင့်မခြားပေ။
“ဟားဟား ၊ မင်းတို့ ကောင်တွေ တကယ်ကို အရူးပဲ ၊ လုပ်နိုင်လားသာ ပြော?!”
ရုတ်တရက် ၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံလားရာကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ရွှမ်ယွီဧကရီသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဆံနွယ်များသည် ရှုပ်ပွနေပြီး အဝတ်အစားများပင် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။
အထိန်းအကွပ်မဲ့ အရက်သောက်လွန်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူမ၏ ဝတ်ရုံရင်ဘတ်ပေါ်က ချည်ထိုးထားသော ဖီးနစ်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲလုမတတ်ပင်။
ပြည့်ဖြိုးမို့မောက်သော နှင်းဖြူတောင်လုံးကြီး နှစ်လုံးသည် အတားအဆီးမရှိ ပွင့်ထွက်နေသည့်အပြင် သေစေလောက်သော သွေးဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူကို မူးယစ်သွားစေနိိုင်သည်။
စားပွဲဝိုင်းတွင် မှောက်နေသော မဟာဧကရာဇ်မင်းများလည်း ရှိနေပြီး ၊ ၎င်းတို့မှာ ပိုင်ကျန့် မဟာဧကရာဇ်မင်း ၊ ဟွမ်ထျန်း မဟာဧကရာဇ်မင်း ၊ ယွီ့ထျန်း မဟာဧကရာဇ်မင်းနှင့် ထျန်းတု မဟာဧကရာဇ်မင်း တို့ဖြစ်ကြသည်။
“ဟမ်...? ရွှမ်ယွီမမ ၊ မင်း ခြေထောက်နဲ့ နင်းထားတဲ့သူက...”
စူးချန်ကဲခမျာ မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားသည်။
ဒါ အမူးလွန်ပြီးမှောက်နေတဲ့ တိ့ကျန့် မဟာဧကရာဇ်မင်းမလား!?
သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွမ်ယွီဧကရီရဲ့ ခြေအောက်မှာရောက်နေတာလဲ!?
ပုံစံကြည့်ရသည်မှာ အမူးလွန်ကာ အသိစိတ်ပျောက်ရာမှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပုံရသည်။
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် မူးမူးရူးရူး ရယ်မောနေကာ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ ငါပြောမယ် မောင်လေးတိ့ကျန့် ...နင် ရသေးလား?”
“ အမတရစ်မူးအရက်ကို ဆယ်ပုလင်းကျော်လောက်ပဲ သောက်ရသေးတယ် မူးပြီး လဲကျသွားပြီလား “
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ၊ သူမသည် အရက်တစ်ပုလင်းကို ကောက်ယူကာ မော့လိုက်ပြန်သည်။
အမတမူးရစ်သေရည်သည် အမတများကိုပင် မူးရစ်စေနိုင်သော သေရည်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
၎င်းတွင် အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိသော နတ်ဆေးများ၊ နတ်သားရဲများ၏ အနှစ်သာရများနှင့် မဟာလမ်းစဉ်ဂျင်ဆင်းတို့ပါရှိသည်။
အာဟာရပြည့်ဝကာ ၊ လူကို မူးရစ်စေနိုင်သည်။
တိ့ကျန့်မဟာဧကရာဇ်မင်းသည် တိုက်ပွဲတွင် ထူးချွန်သော်လည်း ၊ အရက်သောက်ရာတွင် အခြေအနေမဟန်ချေ။
ယခုအခါတွင် သူသည် လုံးဝသတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ၊ ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူ့အပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့ခြေနင်းထားသည့်အပေါ် အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။
“သောက်ပြီးတာနဲ့ လဲကျသွားပြီပေါ့!”
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အရက်စက်များကို လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ရင်း၊ ရှုတ်ချသောမျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ ရှက်စရာပဲ!”
ထို့နောက် သူမသည် နောက်ထပ် အမတရစ်မူး အရက်တစ်ပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြန်သည်။
သူမ၏ အနီရောင်နှုတ်ခမ်းသားများမှ ချော်ထွက်သွားသော အရက်များသည် တိ့ကျန့် မဟာဧကရာဇ်မင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိတ်ကျသွားပြီး ၊ သူ၏ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို အရက်ဖြင့် ရေဆေးချနေသလိုပင်။
ဤမြင်ကွင်းသည် စူးချန်ကဲကိုတောင် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားစေသည်။
တိ့ကျန့် မဟာဧကရာဇ်မင်းသာ နိုးလာပြီး ၊ ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူ့အပေါ်တွင် ယခုလို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့မှန်း သိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ ဒေါသတကြီး မဖြစ်ပေဘူးလား!?
ရွှမ်ယွီဧကရီ ဒါသူ့သေလမ်းသူ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား!?
ထိုအချိန်တွင် ၊ ရွှမ်ယွီဧကရီသည် စူးချန်ကဲကို သတိထားမိသွားသည်။
သူမသည် စူးချန်ကဲ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ၊ စူးချန်ကဲအား သူမ၏တောင်နှစ်လုံးကြားထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ပွေ့ဖက်လေတော့သည်။
“ဟီးဟီး... တို့ချန်ကဲလေး ရောက်လာပြီပဲ”
“မြန်မြန် လာ၊ မမနဲ့ တူတူ သောက်ကြမယ်!”
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူမ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစိတ်အပိုင်းများသည် စူးချန်ကဲ၏မျက်နှာနှင့် ထိကပ်နေသည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပုံရသည်။
“ဒီကောင်တွေက ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ လာ မောင်လေး မမနဲ့ တူတူသောက်ကြစို့!”
“ ရွှမ်ယွီမမ၊ မင်း သောက်တာများနေပြီ...”
စူးချန်ကဲသည် ကူကယ်ရာမဲ့ ပြုံးလိုက်ရင်း။
“မင်းဆက်သောက်နေရင် ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ပြဿနာဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်”
ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ၊ ရွှမ်ယွီဧကရီသည် ဆူပုတ်သွားသည်။
“မင်းငါ့ကို အထင်သေးတာပဲ!”
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူ့ကိုယ်သူ ရင်ဘတ် ပုတ်ပြရင်း ။
“ အရက်သောက်တာနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး၊ မင်းမမက ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် လုံးဝယုံကြည်မှု ရှိတယ် ! “
ထို့နောက် ရွမ်ယွီဧကရီသည် စူးချန်ကဲထံသို့ ထပ်မံချဉ်းကပ်သွားပြီး ၊ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ အနီရောင်တောက်တောက် နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့် လေကိုမှုတ်ထုတ်ရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။
“ တကယ်လို့ မမသာ မူးသွားရင်...”
“ မောင်လေး ချန်ကဲ ၊ မမကိုတစ်ခုခုလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရတာပေါ့....”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ ရွှမ်ယွီ ဧကရီသည် တမင်လုပ်သလား မသိသော်လည်း သူမ၏ ဖွေးဖွေးဖြူဖြူ တောင်နှစ်လုံးသည် စူးချန်ကဲ၏ရင်ဘက်နှင့် နီးကပ်လာလေသည်။
စူးချန်ကဲခမျာ ခေါင်းမီးတောက်သွားသည်။
တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီ!
အခြေအနေမဟန်ဘူး!
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် စတင်မူးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လေထုသည် အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ၊ အဖြူရောင်ဂါဝန်ဖြင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးသည် စူးချန်ကဲ၏ ရှေ့သို့ရောက်ရှိလာပြီး ရွမ်ယွီဧကရီကို တားဆီးလိုက်သည်။
ရွမ်ယွီဧကရီထက် အားနည်းခြင်းမရှိသော သူမ၏ နှင်းတောင်ကြီးသည် ရွမ်ယွီဧကရီ၏ နှင်းတောင်ကြီးများကို ကျော်တတ်သွားရုံသာမက ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော အရှိန်အဟုန်မျိူး ရှိနေခဲ့သည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်း ၊ လော့ရန်ယွီကိုယ်တိုင် ဝင်စွက်ဖက်ခဲ့ချေပြီ။
“ ချန်ကဲက အရက်မသောက်တတ်ဘူး၊ ရွှမ်ယွီမမ ကျေနပ်တဲ့အထိ မသောက်နိုင်မှာကိုစိုးရတယ် “
လော့ရန်ယွီသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း။
“ ဒါမှမဟုတ် ရန်ယွီ ၊ မမကိုအဖော်ပြုပြီး သောက်ပေးမယ်လေ”
ထိုစကားကိုကြားတော့ ရွမ်ယွီဧကရီမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ယခုအခါ လော့ရန်ယွီသည် မဟာဧကရာဇ် နယ်ပယ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်နှင့် အလျောက် ဧကရီတစ်ပါး၏ အရှိန်အဟုန်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်။
အထူးသဖြင့် ၊ သူမ၏ နှင်းဖြူရောင်ဝတ်ရုံပေါ်က ပျံတတ်ရန်အသင့်ဖြစ်နေသော ဖောင်းကြွနေသော ဖီးနစ်ဌက်သည် သူမထက်တောင် ပိုကြီးနေသေးသည်။
သေစေနိုင်လောက်သော သွေးဆောင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ အိမ်မက်ထဲက နတ်မိမယ်အလှတရား၏ညို့ယူဖမ်းစားမှုအောက်တွင်
ယောက်ျားများပင် မဆိုနှင့် ၊ ရွှမ်ယွီ ဧကရီပင်လျှင် ခဏတာ သတ်ိလွတ်သွားရသည်။
သတိပြန်ကပ်လာပြီးနောက်၊ ဤအရာသည် ရွမ်ယွီဧကရီ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။
ဒါသူမ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား!?
အဲ့လိုဆိုမှတော့ အရက်သောက်ရင်း ဂုဏ်သိက္ခာပြန်ဆယ်ရုံပေါ့ !
“ကောင်းပြီလေ ၊ ညီမလေးရန်ယွီက ဆန္ဒရှိမှတော့ ဒီနေ့ မမူးမချင်း သောက်ကြမယ်!”
ရွှမ်ယွီဧကရီသည် သူမဘေးနားရှိ အမတမူးရစ် သေရည်ပုလင်းကို ကောက်ယူကာ မော့လိုက်သည်။
လော့ရန်ယွီသည်လည်း အားမနည်းပေ။ အရက်ယှဉ်ပြိုင်သောက်ရန် သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် မည်မျှသောက်နိုင်သည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အထိန်းအကွပ်မဲ့ သောက်သုံးနေကြပြီး ၊ သူမတို့၏ အဝတ်အစားများပေါ်တွင် သေရည်များယိုဖိတ်စီးကျလျက် ရှိသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် စူးချန်ကဲမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။
သူ့တွင် ကိစ္စအချို့ရှိသေးသည်ဟု လိမ်ညာပြောဆိုပြီး လှည့်ထွက်ရန်ပြင်ဆင်နေတုန်း ၊ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်၏ တားဆီးခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။
“မင်းထွက်သွားလို့မရဘူး ၊ ငါတို့ ဘယ်သူအနိုင်ရမလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေရမယ်”
ထို့နောက် ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့သည်။
စူးချန်ကဲခမျာ ကူကယ်ရာမဲ့ ပြုံးရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။
အိုင်းယား!
ဒီမိန်းမနှစ်ယောက် တကယ်ကြီးကို စစ်ခင်းနေကြတာပဲ!