ထမင်းလုံးလေး ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား
Vol. 20 Ch. 228
မော့ကျိုးယွီက နန်ရွေ့အား သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိလှသော နဝမခယ်မ ဟဲကျစ်ယန်ကို ဤအချိန်တွင် အန္တရာယ်ထဲ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း မပြောပြခဲ့ပါ။
နန်ရွေ့၏ စကားများသည် အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူသည် ကျိုးမိသားစုအတွက် ထိခိုက်နစ်နာစေသော လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။
အကယ်၍ နန်ရွေ့သည် ဟဲကျစ်ယန်က ရုပ်သေးကူအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားပါက၊ သူ့တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များ မရှိလိမ့်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပါ။
“ပဉ္စမအစ်ကိုကို အဆိပ်ဖယ်ရှားပေးခဲ့တဲ့သူက ထူးကဲတဲ့ တောထဲနေသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အခု သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်တော် မသိဘူး။” မော့ကျိုးယွီက ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ နန်ရွေ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အဆိပ်ကူဖယ်ရှားနိုင်သူကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ မော့ကျိုးယွီက ထိုသူ၏ တည်နေရာကို မသိခဲ့ပါ။
“ငါ့ကို သဲလွန်စ တစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား။” နန်ရွေ့က မေးလိုက်သည်။
မော့ကျိုးယွီက ဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝ ပိတ်ပင်လိုစိတ် မရှိပါ။ အကယ်၍ နန်ရွေ့၏ မိခင်အား ကျိန်စာဖယ်ရှားပေးခြင်းသည် သူ့အတွက် အကျိုးရှိမည်ဆိုပါက၊ ဟဲကျစ်ယန်ထံမှ အကူအညီတောင်းရန် စဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။
“ပဉ္စမအစ်ကိုကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့သူက အတော်လေး ထူးခြားပြီး၊ သူစိမ်းတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို မကြိုက်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ မူရင်းအထောက်အထားကိုလည်း ဘယ်တော့မှ မဖော်ပြဘူး။ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို အမှတ်တမဲ့ ဖွင့်ပြလိုက်ရင်၊ ကျိုးမိသားစုအတွက် ပြဿနာတွေ ယူဆောင်ပေးလာနိုင်တယ်။” မော့ကျိုးယွီက ပြောသည်။
နန်ရွေ့က ရိုးသားစွာ ကတိပြုလိုက်သည်။ “ငါကတိပေးတယ်၊ မင်း ငါ့ကို အဆိပ်ကူ ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့ အဲဒီဆရာကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင်၊ မင်း ဘာပဲ တောင်းဆိုတောင်းဆို ငါလိုက်လျောပေးမယ်။”
မော့ကျိုးယွီက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချခဲ့ပါ။ အဆိုပါ ကိစ္စသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် တိုင်ပင်ပြီးမှ တုံ့ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းသားရွေ့က လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မပြန်သေးဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော် အဲဒီကျွမ်းကျင်သူကို ဆက်သွယ်ကြည့်မယ်။ သတင်းတစ်ခုခု ရလာရင် မင်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးမယ်။”
မော့ကျိုးယွီက ဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းတွင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိသည်။
သူသည် နန်ရွေ့၏ ဆက်သွယ်မှုမှတဆင့် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူငယ်မျက်နှာပိုင်ရှင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ရှာတွေ့လိုခဲ့သည်။
ထိုသူကို ရှာတွေ့မှသာလျှင် သူ၏ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်ကို၏ တည်နေရာကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
နန်ရွေ့သည် မော့ကျိုးယွီက သူ့အတွက် အဖြေရှာရန် ဆန္ဒရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ မင်းသားရွေ့ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကိုပင် မေ့လျော့သွားသည်။
သူသည် မော့ကျိုးယွီအား နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“မင်းသာ ငါ့အမေရဲ့ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရင်၊ ငါ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ ဆန္ဒရှိတယ်။”
မြို့တော်ရှိ မျိုးရိုးမြင့်သူများစွာက နန်ရွေ့၏ မိခင်အပေါ် သိတတ်စိတ်ကို သိရှိကြသည်။
နန်ရွေ့နှင့် သူ၏ မိခင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက နန်းတွင်းတွင် မျက်နှာသာမရခဲ့ဘဲ၊ သူတို့သည် အချင်းချင်း အားကိုးပြီး ယခုအချိန်ထိ ရှင်သန်လာခဲ့သည်။ နန်ရွေ့၏ မိခင်အပေါ် ခံစားချက်များသည် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားသည်။
မော့ကျိုးယွီက ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ “သုံးရက်အကြာမှာ၊ ဒီနေရာမှာပဲ၊ ကျွန်တော် မင်းသားရွေ့ကို သတင်းပေးပါ့မယ်။”
“ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ သတင်းကောင်းကို ငါ ဒီမှာ စောင့်နေမယ်။” နန်ရွေ့က ပြန်ဖြေသည်။
မော့ကျိုးယွီက နန်ရွေ့ကို ထပ်မံ ကြည့်မနေတော့ဘဲ၊ ဟဲကျစ်ယန်၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။
“ပဉ္စမအစ်ကို၊ ပြန်ကြစို့။”
ရှီလင်ကျေးရွာသို့ ချက်ချင်းပြန်မသွားဘဲ၊ သူတို့သည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ဤအချိန်တွင် မုန့်ဟွေ့နင်သည် ကျောက်ရောဂါဖြစ်ပွားမှု၏ နောက်ဆက်တွဲများကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်၊ သူတို့ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ညစာစားပွဲတစ်ခု စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
နန်ရွေ့အနေဖြင့် သူ့ကို တိုက်ရိုက်လာရှာခြင်း မပြုသဖြင့်၊ မော့ကျိုးယွီက ၎င်း၏ ရှိနေမှုကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
သို့သော် မော့ကျိုးယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုမုန့်ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်၊ အစ်ကိုမုန့်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့လုံး အပြင်မှာ နေခဲ့ရပြီး၊ အမေ စိတ်ပူနေမှာ သေချာတယ်။ ဒီနေ့တော့ ဒီမှာ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။”
မုန့်ဟွေ့နင်က သူတို့ကို ဆက်နေဖို့ အတင်းမတိုက်တွန်းခဲ့ဘူး။ “ဒါဆိုရင်လည်း၊ မင်းတို့ကို ငါလိုက်ပို့ပေးမယ်။”
သူတို့သုံးဦးသည် ရထားလုံးပေါ်တက်လိုက်သည်။
မော့ကျိုးယွီနှင့် မော့ချူဟန်တို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိစွာ စစ်ဆေးပြီးမှ ရထားကို ရှီလင်ကျေးရွာဆီ ဦးတည်မောင်းနှင်လိုက်သည်။
နန်ရွေ့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ ပြောပြသည့် ကိစ္စအများစုကို ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများ အမြဲရှိနေသည်။
သူတို့ သတိထားတာက ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။
ရှီလင်ကျေးရွာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ သူတို့၏ မိသားစုသည် အမှန်တကယ် အလွန်စိတ်ပူနေခဲ့သည်။
သခင်မကြီးမော့သည် သူမ၏ ပဉ္စမသားဖြစ်သူ မော့ကျုံးယွမ်နှင့်အတူ ရွာဝင်ပေါက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။
အကယ်၍ သူတို့ မကြာမီ ပြန်မလာပါက၊ သခင်မကြီးမော့သည် မော့ကျုံးယွမ်ကို ဟိုင်ချန်မြို့သို့ လူရှာရန် စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။
မော့ကျုံးယွမ်သည် ကိုယ်ခံပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့်၊ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် သာမန်လူထက် များစွာ သာလွန်သည်။
နွားလှည်းသည် ရွာဝင်ပေါက်မှ အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် ရှိသေးစဉ်၊ သူသည် ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သခင်မကြီးမော့ကို ကူတွဲပေးရင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။
နွားလှည်းသည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး မကြာမီ သခင်မကြီးမော့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
မော့ကျိုးယွီက အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိခဲ့ပါ။ သူသည် ဟဲကျစ်ယန်နှင့်အတူ သူ့မိခင်ဖြစ်သူကို ရထားပေါ်သို့ ဦးစွာ တင်ပေးလိုက်ပြီး၊ ပဉ္စမအစ်ကိုနှင့် အဋ္ဌမအစ်ကိုတို့သည် အိမ်သို့ ခြေလျင်ပြန်လျှောက်သွားကြသည်။
နွားလှည်းအတွင်းတွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် သခင်မကြီးမော့အား ယနေ့ ထန်မင်လွေ့ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကျောက်ရောဂါအကြောင်း နားလည်မှု လွဲမှားသည့် ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ဤမျှ နောက်ကျမှ ပြန်လာခဲ့ရခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေရပေမည်။
သို့သော် နန်ရွေ့ ဟိုင်ချန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဟဲကျစ်ယန်သည် သခင်မကြီးမော့အား မပြောပြရန် စီစဉ်ထားသည်၊ သခင်မကြီးမော့အား စိတ်ပူပန်မှုများ မတိုးပွားစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူတို့ မြို့တွင် ဝယ်ယူထားသော ပရိဘောဂများကို ပို့ဆောင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို သင့်လျော်စွာ စီစဉ်ထားသည်။
မရီးများက ညစာကို ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သူတို့ ပြန်လာရောက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းကာ ညစာစားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။
ထမင်းလုံးလေးသည် မူလက သခင်မကြီးမော့၏ အခန်းထဲတွင် ယုန်လေးများနှင့် ကစားနေခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ သခင်မ ရှိနေမှုကို အာရုံခံမိသောအခါ၊ လှိမ့်ကာ တွားသွားရင်း အပြင်သို့ အလျင်စလို ပြေးထွက်လာသည်။
သို့သော် ဟဲကျစ်ယန်ကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်း ပုံမှန် လုပ်လေ့ ရှိသည့်အတိုင်း သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလျင်စလို မပြေးဝင်ခဲ့ပါ။
အစားထိုးအနေဖြင့် သူမ၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး သူမကို မကြည့်ဘဲ ရှောင်ထွက်သွားသည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် ရယ်မောရင်း ချစ်စရာကောင်းသော သတ္တဝါလေးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“ထမင်းလုံးလေး၊ ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား။”
ထမင်းလုံးလေးသည် ထပ်မံ၍ ခေါင်းလှည့်ထွက်သွားပြီး သူ့သခင်မကို မကြည့်ခဲ့ပါ။
ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤသတ္တဝါလေး၏ အပြုအမူကြောင့် ရယ်မောမိသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့။ နောက်မှ အရသာရှိတဲ့ တစ်ခုခုကို ငါပေးမယ်နော်။”
အရသာရှိတဲ့ အရာ…
ထမင်းလုံးလေးသည် အစားအသောက်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဝိုင်းစက်သော ကိုယ်လုံးလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ့သခင်မ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ချွဲနွဲ့နေလိုက်သည်။
စိတ်ဆိုးနေသော ချစ်စရာလေးကို အောင်မြင်စွာ ချော့မော့ပြီးနောက်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် ညစာစားပြီး မော့ကျိုးယွီ၊ ထမင်းလုံးလေးတို့နှင့်အတူ သူမ၏ နေရာလပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
သူမသည် ဂိုဒေါင်ထဲမှ မုန်လာဥနီ၊ ပန်းသီးနှင့် ဖရုံသီးများကို ထုတ်ယူပြီး ထမင်းလုံးလေးကို စားရန် ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဝါးတောထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။
သူ၏ ဇနီးမယားတွင် အားလပ်ချိန်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မော့ကျိုးယွီက မေးလိုက်သည်။
“နန်ရွေ့ရဲ့ မိခင်ဆီကနေ အဆိပ်ဖယ်ရှားပေးဖို့ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။”
သူသည် နန်ရွေ့အား ချက်ချင်း သဘောတူညီမှု မပေးခဲ့ရခြင်းမှာ သူ့ဇနီးမယား၏ ထင်မြင်ချက်ကို သီးသန့်တောင်းခံလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ့ဇနီးက သဘောမတူပါက၊ ကျိုးမိသားစုအတွက် မည်မျှ အကျိုးရှိစေကာမူ၊ သူသည် ၎င်းကို အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်လိုပါ။
ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီ၏ အတွေးအချို့ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
“ရှင်က နန်ရွေ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီလူကို ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်နေတာလား။”
မော့ကျိုးယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အတိအကျ ကိုယ် အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားထားတယ်။”
“ရှင် အဲဒီလိုထင်တာက ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ နန်ရွေ့ရဲ့ အမေဆီကနေ တကယ်လို့ အဆိပ်ကူကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရင်၊ သူက အဲဒီလူရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ လုပ်စရာရှိတာတွေကို ပိုအဆင်ပြေလာလိမ့်မယ်။”
ထို့အပြင် နန်ရွေ့က သူ့အမေဆီကနေ အဆိပ်ကူဖယ်ရှားဖို့ ကူညီပေးမယ့် ကိစ္စ အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်ထားမယ်ဆိုရင်၊ သူပြန်သွားတဲ့အခါ ကျိုးမိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဖြန့်ဝေမှာ မဟုတ်ဘူးဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ဒါက သူ့ကို ယာယီအချိန်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။
“ရှင် တကယ်ပဲ နန်ရွေ့ကို အဲဒီလောက် ယုံကြည်နေတာလား။” ဤသည်မှာ ဟဲကျစ်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော တကယ့် မေးခွန်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမနှင့် မူရင်းပိုင်ရှင်သည် နန်ရွေ့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို လုံလောက်စွာ မသိခဲ့ပါ။ သူသည် မိတ်ဆွေလား၊ ရန်သူလားဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရန် မော့ကျိုးယွီကိုယ်တိုင်က အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။
“ကိုယ် နန်ရွေ့ပြောတဲ့အရာတွေကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားကြည့်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ပြောဆိုချက်တွေမှာ မညီညွတ်မှုတွေ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သူပြောတာတွေက မှန်တယ်လို့ ကိုယ် ကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဒါက နန်ရွေ့က ရှေ့တိုးဖို့အတွက် နောက်ဆုတ်ဖို့ နည်းဗျူဟာကို တမင်တကာ အသုံးပြုနေတာဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ငြင်းချက်မထုတ်နိုင်ဘူး။ သူ အနောက်မြောက်ကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အောင်မြင်ချင်ရုံပဲ။
နောက်ပိုင်းမှာ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့ ကိုယ်တို့ အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် တုံ့ပြန်ရမယ်။”
ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီ၏ ပြောကြားချက်ကို လုံးဝ သဘောတူသည်။
နန်ရွေ့၏ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူအကြောင်း ဖော်ပြချက်အပေါ် အခြေခံ၍၊ ထိုသူ၏ လုပ်ရပ်များသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး ၎င်း၏ မူရင်းအထောက်အထားကို ဖော်ပြခြင်းမပြုကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ထိုသူကို ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူပါ။
ထို့ကြောင့် တတိယအစ်ကို၏ ခရီးမှ အကျိုးအမြတ် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူကို ရှာဖွေရန် သဲလွန်စတစ်ခုရှိသည်ဖြစ်ရာ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းကို အေးစက်သွားခွင့်မပြုနိုင်ပါ။
***