အခန်း (၂၆၃)

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့အဖွဲ့သည် ယွီကျင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ယီပိုင်မင်းသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်ကို နန်းတော်သို့ တစ်ဦးတည်း လိုက်ပါပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ကောင်းကင်အမဲလိုက်အဖွဲ့ကို နေရာချထားပေးပြီးနောက် နန်းတော်သို့ သွားသော ယီပိုင်မင်းအတွက် စိတ်ပူနေမိသည်။ ယီပိုင်မင်းက ထုတ်မပြောသော်လည်း အိမ်ရှေ့မင်းသား သေလုမျောပါး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့မှုမှာ ယီပိုင်မင်းအပေါ် အပြစ်ပုံချခံရနိုင်ခြေရှိသည်ကို သူမ ခံစားမိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်း၏ နက္ခတ်ဗေဒဆိုင်ရာ အကြီးအကဲ စီမင်းဖြစ်သူ ကျီယွီသည် ယွီကျင်းမြို့ရှိ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆရာကြီးဝမ်ထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်နေသည်။

ဆေးပညာတွင် ပါရဂူမြောက်သူ ဆရာကြီးဝမ်နှင့် မှော်ဆေးရည်ဖော်စပ်မှုတွင် ထူးချွန်သူ ကျီယွီတို့သည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြသည့် မိတ်ဆွေရင်းချာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဆရာကြီးဝမ်သည် သူ၏အသစ်စက်စက် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ကျီယွီ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

"ကျီယွီ... မင်းကတော့ နှာခေါင်းသိပ်ကောင်းတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ဆေးသစ်လေး ဖိုထဲက ထွက်လာရုံရှိသေးတယ် မင်းက တံခါးဝရောက်နေပြီ"

ဆရာကြီး ဝမ်ချင်းဖုန်းက ကျီယွီကို မြင်သည်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟဟ... ဝမ်ချင်းဖုန်း မင်းက ထိပ်တန်းဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်နိုင်တာပဲ ငါက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာပြီး ဂုဏ်ပြုရမှာပေါ့"

အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျီယွီက ရှာဝမ်ရွှီနှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဝမ်ချင်းဖုန်းနှင့် ကျီယွီတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက်အရွယ်ရနေပြီဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းစွာထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းပင် မရှိဘဲ နုပျိုနေကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ချင်းဖုန်းက ဆံပင်များ နက်မှောင်ကာ အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကျီယွီမှာမူ မျက်နှာနုပျိုသလောက် ဆံပင်များမှာမူ နေဝင်ရီတရောအချိန်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေတော့သည်။

ကျီယွီ၏ ဆံပင်များ ဖြူသွားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်သော စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်း၏ စီမင်းအရာရှိအဖြစ် သူသည် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရှုကာ ကမ္ဘာမြေ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိုးဖောက်

မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကံကြမ္မာကို သိမြင်ခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလွန်အကျွံ ထုတ်ဖော်ခြင်းမှာ တားမြစ်ထားသော ကိစ္စဖြစ်ရာ သူသည် လူငယ်ဘဝကတည်းကပင် ထိုစွမ်းအားကြောင့် ဆံပင်များ ဖြူခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ချင်းဖုန်းက ကျီယွီအား ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ မကြာခဏ သတိပေးလေ့ရှိသော်လည်း ကျီယွီကမူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကံကြမ္မာကို စိန်ခေါ်ရန် ဝန်မလေးဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မြဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဒါက ဝမ်ရွှီပေါ့။ ပြင်ပက ပြောသလိုပဲ တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။ မင်းရဲ့ မှော်

ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ မဟုတ်လား"

ဝမ်ချင်းဖုန်းနှင့် ကျီယွီတို့မှာ မိတ်ဆွေကောင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မိမိတို့နယ်ပယ်အသီးသီးတွင် အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသူများဖြစ်ရာ ပြီးခဲ့သည့် ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်အတွင်း တစ်ကြိမ်သာ ဆုံဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

"ချီးမွမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး"

ရှာဝမ်ရွှီက အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော လူငယ်ပီပီ ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"ပင်မဘုရားကျောင်းရဲ့ အရှင်သခင်နဲ့ နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိတို့ ဒီကိုရောက်လာတာ ငါ့ရဲ့ ဆေးသစ်ကို လာကြည့်ရုံသက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

ဆရာကြီးဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကျီယွီနှင့် ရင်းနှီးသော်လည်း ဆေးပညာရှင်နှင့် မှော်ဆေးရည်ပညာရှင်များအကြား အမြဲရှိနေတတ်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုကိုတော့ သတိပြုမိနေသည်။

"ဟဟ... မင်း ငါ့ကို အသိဆုံးပဲ။ ဒီနေ့ မင်းဆီလာတာက လူနာကြည့်တာအပြင် တော်ဝင်မိသားစုကိစ္စ တချို့လည်း ပါသလို မေးစရာ ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိနေလို့ပါ"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျီယွီက ရှာဝမ်ရွှီအား မှော်ဆေးရည်ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

ဆရာကြီးဝမ်သည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း မှော်ဆေးရည်များအကြောင်းကိုလည်း အတော်အသင့် နားလည်သူဖြစ်သည်။ ရှာဝမ်ရွှီ၏လက်ထဲမှ ဆေးရည်မှာ တောက်ပသော အနီရောင်ရှိပြီး အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည်တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း ပုလင်းထဲတွင် ငါးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

"ငါ ဒီဆေးပုလင်းကြောင့် လာတာ။ ဒီဆေးရဲ့နာမည်က လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းသံတဲ့။ ဒါက မင်းရဲ့ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမက ထွက်တာလားလို့ မေးချင်လို့ပါ"

ဤဆေးပုလင်းကို ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်းက မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ရှမြို့မှ လေလံပွဲအပြီးတွင် ချန်လော့ဟဲသည် ခရမ်းရောင်ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့သော ထိုဆေးရည်ကို ထန်ယွမ်နိုင်ငံသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သားဖြစ်သူကို အောင်မြင်စေချင်သော်လည်း သတိကြီးသူဖြစ်ရာ ဆေးရည်၏ စစ်မှန်မှုကို စစ်ဆေးရန် ဒေသခံမှော်ဘုရားကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုမှော်ဘုရားကျောင်းမှ ပညာရှင်များပင် ဆေး၏ အရင်းအမြစ်ကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အဆိပ်အတောက်မရှိကြောင်းသာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သဖြင့် ချန်လော့ဟဲက သားဖြစ်သူကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်ပင် မှော်စွမ်းအားတစ်စက်မျှ မခံစားနိုင်သော အသုံးမကျသည့် သူ၏သားမှာ ရေနှင့် လေဒြပ်စင်နှစ်မျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မှော်ဆရာတစ်ဦး ချက်ချင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ချန်မိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ခဲ့ရသလို ထန်ယွမ်နိုင်ငံ၏ မှော်ဘုရားကျောင်းမှာလည်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော မှော်ဆေးရည်မျိုးမှာ မှော်ဘုရားကျောင်းရှိ မှော်ဆေးရည်ပညာရှင်များ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်မိသားစုသည် ဆေးရည်အားလုံးကို အကုန်မတိုက်ခဲ့သဖြင့် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ပညာရှင်များသည် ချန်လော့ဟဲထံမှ ကျန်ရှိသော ဆေးရည်အချို့ကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

အဆန်းကြယ်ဆုံးအချက်မှာ မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ပညာရှင်များသည် ထိုဆေးရည်၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး တူညီသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည်ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လနတ်သမီး၏ ချီးမွမ်းသံနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသော ဆေးရည်ကိုပင် ထပ်မံမထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"အို... တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ မှော်ဆေးရည်ပါလား။ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ မှော်

ဆေးရည်ဖော်စပ်မှုမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာပြီထင်တယ်"

ဆရာကြီးဝမ်က ကျီယွီအား စနောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျီယွီကဲ့သို့ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး အဖြေရှာမရဘဲ အကြပ်ရိုက်နေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူ့အတွက် စိတ်ကျေနပ်စရာပင်။

"အဖိုးကြီး... မင်း သိပ်ဝမ်းမသာနေနဲ့ဦး။ ဒီဆေးရည်က သာမန်မှော်ဆေးရည် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးသလောက်တော့ ဒါက သိုင်းပညာရှင်တွေအပေါ်မှာလည်း သိသာတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိတယ် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါက မင်းကိုလာမေးတာ... ဒါ မင်းရဲ့ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမက တစ်ယောက်ယောက် ဖော်စပ်တာလား"

ကျီယွီကိုယ်တိုင်လည်း ဤဆေးရည်ကို စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း မည်သည့်နည်းပညာကို အသုံးပြုထားသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဆက်လက်စုံစမ်းရာတွင် ဤဆေးရည်မှာ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေး၏ လေလံပွဲမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ဝူကျိကုန်သွယ်ရေးသည် ပစ္စည်းအပ်နှံသူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အထူးထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း မှော်ဘုရားကျောင်း၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် စီအန်ဆေးခန်းငယ်

ဟူသော အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

မှော်ဘုရားကျောင်း၏ ထောက်လှမ်းရေးများက ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စီအန်ဆေးခန်းမှာ ယွီကျင်းမြို့ရှိ ဆေးခန်းအသစ်လေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုဆေးခန်းတွင် ကုသပေးနေသူမှာ ဆရာကြီးဝမ်၏ တပည့်ရင်းဟောင်း ဖန်းကျီဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

"မင်းက ဒီဆေးရည်ကို ဖန်းကျီ ဖော်စပ်တယ်လို့ သံသယရှိနေတာလား"

ဖန်းကျီ၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆရာကြီးဝမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။

ဝမ်ချင်းဖုန်းသည် သူ၏တပည့် ဖန်းကျီအပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ရှိသည်။ တစ်ဖက်တွင် ဖန်းကျီမှာ သူသင်ကြားခဲ့သမျှ တပည့်များထဲတွင် အပါရမီအရှိဆုံးဖြစ်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ့ကို အစိတ်ပျက်စေဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။ ဖန်းကျီသည် ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ကို လမ်းတစ်ဝက်တွင် စွန့်လွှတ်ကာ မှော်ပညာရပ်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သူပင်။

"သူမဟုတ်ရင် တခြားဘယ်သူရှိနိုင်ဦးမလဲ။ မင်းရဲ့တပည့်ကလွဲရင် ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ မှော်

ဘုရားကျောင်းကတောင် ပြန်မဖော်နိုင်တဲ့ ဆေးရည်မျိုးကို ဘယ်သူက လုပ်နိုင်မှာလဲ"

ကျီယွီက မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် သူမဟုတ်ဘူး။ ဖန်းကျီက မှော်ပညာကို နောက်မှလေ့လာတာ သူ့ရဲ့ ပါရမီက အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးရည်ကို ဖော်စပ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မရှိဘူး"

ဝမ်ချင်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချီဖန့်ဖေးအခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး "ဆရာကြီးဝမ်... နန်းတော်က သတင်းစကားပါးလိုက်ပါတယ်။ အိမ်ရှေ့မင်းသားက အခြေအနေ အရမ်းစိုးရိမ်ရလို့ ဆရာကြီးကို အခုချက်ချင်း လာခဲ့ပေးဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ သူက ဒီညကိုတောင် ကျော်နိုင်ပါ့မလား မသိတော့ဘူး" ဟု လောလောလောလောဖြင့် ပြောလိုက်သည်။