အခန်း (၂၆၆)
Vol. 26 Ch. 266
ရှာဝမ်ရွှီသည် မွေးရာပါ ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
၎င်းမှာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းပင်။
အစပိုင်းတွင် ဤစွမ်းရည်မှာ သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများအပေါ်တွင်သာ သက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း ရှာဝမ်ရွှီ အသက်ခြောက်နှစ်ပြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုစွမ်းအားမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။
သူအလိုရှိပါက တစ်ဖက်လူနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရုံမျှဖြင့် ထိုသူ၏ ကံကြမ္မာကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သည်။
အခြားသူများအတွက်မူ ဤစွမ်းရည်မှာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ရှာဝမ်ရွှီအတွက်မူ ၎င်းမှာ စိတ်ဆင်းရဲစရာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ငယ်ရွယ်လှသော အသက်အရွယ်နှင့် အခြားသူများ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများ၊ သေဆုံးခြင်းများကို ကြိုတင်သိမြင်နေရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
၎င်းကြောင့်ပင် သူသည် နေ့ရောညပါ အိပ်မက်ဆိုးများ၏ ခြောက်လှန့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏မိသားစုမှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့်
ပင် သူ့ကို ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်းရှိ ကောင်းကင်မြင်ကွင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံသော စီမင်းအရာရှိ ကျီယွီထံတွင် တပည့်အဖြစ် အပ်နှံခဲ့ကြသည်။
ဆရာဖြစ်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရှာဝမ်ရွှီသည် ဤစွမ်းရည်ကို ထိန်းချုပ်တတ်လာခဲ့သည်။ သူအမှန်တကယ် အလိုရှိသည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ အခြားအချိန်များတွင် ကံကြမ္မာကို ကြည့်ရှုခြင်းအား ပိတ်ထားတတ်သည်။
သို့သော် သူ၏ဘဝတွင် ကံကြမ္မာကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော ပထမဆုံးလူသားမှာ ယီပိုင်မင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ဆရာဖြစ်သူ ကျီယွီသည် မဟာကျိုးတော်ဝင်မိသားစု၏ ကံကြမ္မာကို ကောင်းမွန်စေရန်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားပေးရန်အတွက် သူ့ကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားများကို မှော်ပညာသင်ကြားပေးခြင်းအပြင် ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်းတွင် လောကက သိမထားသော အခြားတာဝန်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ ဝူကျိတိုက်ကြီး၏ အင်အားချိန်ခွင်လျှာကို ထိန်းညှိပေးရန်ပင်။
ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် နိုင်ငံကြီးငါးနိုင်ငံနှင့် အရှေ့မြို့တော်တို့ ယှဉ်တွဲတည်ရှိနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မှော်ဘုရားကျောင်းအနေဖြင့် ဤချိန်ခွင်လျှာကို ဖျက်ဆီးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။
ကျယ်ပြောလှသော နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ရှာဝမ်ရွှီ ပျင်းရိနေစဉ်အတွင်း အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းသော ရုပ်သွင်ရှိသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုကောင်လေးမှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူသည် မျက်စိမမြင်ရသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရှာဝမ်ရွှီ၏ ဘဝတွင် ကံကြမ္မာကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော ပထမဆုံးလူသားပင်။
နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသောအခါတွင်မှ ထိုတစ်ယောက်တည်း ရှိနေသော ကောင်လေးမှာ သူ၏ဆရာ ပြောခဲ့သည့် ဘေးဒုက္ခကြယ် ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။
ထိုစဉ်က ရှာဝမ်ရွှီသည် သူ၏ဆရာအား အဘယ်ကြောင့် ဤကလေးကို ဘေးဒုက္ခကြယ်ဟု ခေါ်
ရတာလဲဟု မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။
ကျီယွီကမူ ဤကလေးသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းများကြားမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး သူ့ကြောင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟုသာ ဖြေကြားခဲ့သည်။
ရှာဝမ်ရွှီသည် ထိုစကားကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုကောင်လေး၏ ကံကြမ္မာကို သိမြင်နိုင်ရန် သူ၏လက်ကို ထိလိုက်သောအခါ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ ဟောကိန်းစွမ်းအားများ ပြိုလဲမှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
သူ ဘာမှမမြင်ခဲ့ရပေ။ ၎င်းမှာ ရှာဝမ်ရွှီ၏ ဟောကိန်းထုတ်မှု ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရှုံးခြင်းဖြစ်
ပြီး အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်ရသည်ကို သူနှစ်ပေါင်းများစွာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယွင်ရှန်းနှင့် ဆုံတွေ့ချိန်တွင်မှ သူ၏ကံကြမ္မာကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော ဒုတိယမြောက်လူသား ရှိနေကြောင်း သူသိခဲ့ရသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ပိုင်မင်းမင်းသား၏ ကံကြမ္မာကို ထပ်မံစစ်ဆေးရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ မျက်လုံးချင်းဆုံသွားချိန်တွင် ရှာဝမ်ရွှီ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ယီပိုင်မင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အလွန်မည်းမှောင်ပြီး အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် မှောင်မိုက်နေသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသေသေချာချာ မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် ဘေးနားရှိ မိဖုရားကြီးချီ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် သူ၏အာရုံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရတော့သည်။
"စီမင်း... ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ အသက်ကို စီမင်းရဲ့လက်ထဲကိုပဲ အပ်နှံလိုက်ပါတယ်"
ယီပိုင်မင်းက ရှာဝမ်ရွှီ၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"စီမင်း... ဒီဘက်ကို ကြွပါဦး၊ အိမ်ရှေ့မင်းသား စောင့်နေပါတယ်"
နန်းတွင်းအစေခံမလေးက တိုက်တွန်းသဖြင့် ရှာဝမ်ရွှီလည်း အကြည့်လွှဲကာ လိုက်သွားရတော့သည်။
ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ နူးညံ့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီဖြစ်သော အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်မှာ အလင်းမှော်ပညာ၏ အစွမ်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အသက်ဝင်လာတော့သည်။
ယီပိုင်လျန်၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ ပါးစပ်တို့မှ မည်းနက်သော သွေးပုပ်များ စီးကျလာသည်။
"သူနိုးလာပြီ အိမ်ရှေ့မင်းသား နိုးလာပြီ"
နန်းတော်အတွင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ရော... ခန္ဓာကိုယ်ပါ လုံးဝနီးပါး ပြန်လည်ကျန်းမာသွားပါပြီ။ တစ်လအတွင်းမှာ အရှင်းပျောက်ပါလိမ့်မယ်။ အရက်သေစာ ရှောင်ပြီး အစားအသောက် ဆင်ခြင်ပါ"
ရှာဝမ်ရွှီက မှာကြားကာ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူပြန်ထွက်လာချိန်တွင် ယီပိုင်မင်းကို ထပ်မံမတွေ့ရတော့ပေ။
နန်းတော်အတွင်း၌ မုန်တိုင်းတစ်ခု စတင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာမူ ဘာမှမသိရှိသေးပေ။ အမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် သူမ ဆေးခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
"သခင်မလေး... သခင်မလေး ပြန်လာတာကို စောင့်နေကြတာပါ"
ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျုံးရန်၏ သနားစဖွယ် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ မြင့်မြတ်သော သားရဲဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နှင့် ယခုကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် နေနေရသည်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေသည်။
"ကျုံးရန်... ငါက မင်းကို အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ပဲ ခိုင်းတာလေ။ အခုတော့ မင်းက ကိစ္စတွေကို ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား"
ယွင်ရှန်းက ဟန်ဆောင်ကာ အပြစ်တင်လိုက်တော့သည်။
"ဟေး... သခင်မလေး အဲ့ဒီနိုင်ငံနှစ်ခုလုံးက မင်းသားတွေက ဘာမှအသုံးမကျတဲ့သူတွေပဲ။ တစ်ယောက်လောက် ရှင်းပစ်လိုက်ရတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ မဟာကျိုးတော်ဝင်မိသားစုက လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဘယ်သေပါ့မလဲ။ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမက မကယ်
ရင်တောင် မှော်ဘုရားကျောင်းက တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်မှာပဲလေ"
ကျုံးရန်က အရာရာကို နားလည်သလို ပြောလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ရွက်ခြောက်လွှာခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက်အဆင့်
မြင့်တာမရှိရင် သူတို့ ရွှေတစ်သောင်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါဆို ယီပိုင်လျန်က အသက်ရှည်မှာမဟုတ်ဘူး"
ယွင်ရှန်းက ခရီးတစ်လျှောက် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဝိညာဉ် အပ်စိုက်ပညာသာ မပါလျှင် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် လာကုလျှင်ပင် ယီပိုင်လျန် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး အလွန်နည်းကြောင်း ယွင်ရှန်း သေချာပေါက် သိနေသည်။
သို့သော် ယီပိုင်လျန်ကဲ့သို့ လူယုတ်မာအတွက် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။
"ရှေးဟောင်းဆေးပညာက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုပေမဲ့ မှော်ပညာက အလုပ်မဖြစ်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ။ အဲ့ဒီအသုံးမကျတဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက မှော်ဘုရားကျောင်းက မျက်စိကျနေတဲ့ အရံဆက်ခံသူပဲ။ သူသာသေသွားရင် မင်းသားတွေထဲမှာ ယီပိုင်မင်းက ထီးနန်းဆက်ခံဖို့ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကို မှော်ဘုရားကျောင်းက လုံးဝအဖြစ်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ အလင်းမှော်ပညာနဲ့သာ ကုလိုက်ရင် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေရင်တောင် ပြန်ရှင်လာနိုင်သေးတယ်"
ကျုံးရန်က ဆေးခန်းမထဲတွင် လက်ဖက်ရည်ရှာဖွေကာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာကဲ့သို့ သောက်ရင်း ပြောပြနေသည်။
သူသည် ဝူရွှမ်းဝူကျိခန်းမကို လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် သူ၏သခင်မလေးမှာ အသက်ငယ်ငယ်နှင့်ပင် မဟာကျိုး၏ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာခန်းမတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကို တာဝန်ယူထားနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
"ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်းက နိုင်ငံငါးနိုင်ငံရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေကိုပါ သတ်မှတ်ပေးတာလား"
ယွင်ရှန်းသည် ပင်မမှော်ဘုရားကျောင်းဆိုသည်မှာ အခြေခံမှော်ပညာသင်ကြားပေးခြင်းနှင့် မှော်
ဆေးရည်ဖော်စပ်ခြင်းတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တော်ဝင်မိသားစုများနှင့် ဤမျှ ပတ်သက်မှုရှိမည်ဟု သူမ မသိခဲ့ပေ။
"ဟဲဟဲ... သခင်မလေးက ငယ်သေးတော့ တိုက်ကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို မသိသေးတာပါ။ ကျွန်တော် ရှင်းပြမယ်"
ကျုံးရန်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် တိုက်ကြီး၏ မသိသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိခွင့်ရခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီက ရှစ်မျက်နှာ နတ်ဘုရားလက်နက်ပိုင်ရှင်များ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အစွမ်းထက်သူများက တုန်းဟွမ်မင်းဆက်၊ အမဲလိုက်စစ်သည်များမဟာမိတ်၊ ဆင့်ခေါ်ခန်းမနှင့် မှော်ဘုရားကျောင်းတို့ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအဖွဲ့အစည်းကြီး လေးခုသည် အစောပိုင်းကတည်းက မိတ်ဆွေများဖြစ်ကြပြီး ရှစ်မျက်နှာမဟာမိတ်စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုကာ တိုက်ကြီးအတွင်းသို့ မိစ္ဆာသားရဲများ ပြန်လည်မဝင်ရောက်
နိုင်ရန် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။
သို့သော် တုန်းဟွမ်မင်းဆက် ပြိုလဲသွားသောအခါ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး ပြည်သူများ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့အစည်းကြီး သုံးခုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ နိုင်ငံရေးအခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းညှိခဲ့ပြီး သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားအရ အုပ်ချုပ်သူများကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။
မဟာကျိုးနှင့် ဟောက်ချင်အား အမဲလိုက်စစ်သည်များမဟာမိတ်က ကြီးစိုးပြီး သိုင်းပညာဖြင့် အုပ်ချုပ်သည်။
ဖုန်လိုင်သည် ဆင့်ခေါ်ခန်းမ၏ အမာခံနယ်မြေဖြစ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ပညာရှင်များ ပေါများသည်။ထန်ယွမ်သည် သယံဇာတ ပေါကြွယ်ဝသောကြောင့် မှော်ဘုရားကျောင်းက ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ရှန်းကျူနှင့် တုန်းဟွမ်အနွယ်များက နတ်သူငယ်များနှင့် ရှေးဟောင်းမင်းဆက်များ၏ နောက်ဆုံးခြေကုပ်စခန်း ဖြစ်လာသည်။
"ဒါဆိုရင် မဟာကျိုးနဲ့ ဟောက်ချင်က အမဲလိုက်မဟာမိတ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိရမှာပေါ့။ နန်းတွင်းအပြောင်းအလဲဖြစ်ရင်လည်း သူတို့နဲ့ပဲ ဆိုင်တာလေ။ ဘာလို့ မှော်ဘုရားကျောင်းက ဝင်စွက်ဖက်ရတာလဲ"
ယွင်ရှန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဟဲဟဲ... အဲ့ဒီကိစ္စက လက်ရှိ မဟာကျိုးဧကရာဇ်ဆီကနေ စတာပဲ"
ကျုံးရန်က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ပြောပြရန် အစပျိုးလိုက်တော့သည်။