အခန်း (၂၅၅)

ဓာတ်ကြီးလေးပါးလက်ဖဝါးသိုင်း ၁၀ မျိုးနှင့် သန့်စင်ထားသော ကျင့်စဉ် ၃ ခုကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို စတင်လိုက်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် ထင်ထားသလောက် ဆူညံထူးခြားခြင်းမရှိဘဲ ပေါင်းစပ်ခြင်းအောင်မြင်ကြောင်း အသိပေးချက်တစ်ခုသာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှန်းယွီ၏ အကြည့်များသည် ဤပေါင်းစပ်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းရည်အသစ်ဆီသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားသည်။

[နတ်ဘုရားစွမ်းရည် - ဓာတ်ကြီးလေးပါးကိုယ်ပွား]

ထိုစာလုံးများကို ဖတ်လိုက်ရသည့်ခဏမှာပင် နားလည်မှုအသစ်များ သူ၏စိတ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်လာသည်။ ဤနည်းစနစ်သစ်ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်၊ ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်များနှင့် ကန့်သတ်ချက်များမှာ ဘာလဲဆိုသည်မှာ ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

ဤအချက်အလက်များကို လေ့လာရင်း ရှန်းယွီသည် အခြေခံသဘောတရားမှာ သူအရင်က ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှသည်ကို သတိပြုမိသည်။

သို့သော် ဤစွမ်းရည်သစ်သည် ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အဆင့်တိုင်းကို ရိုးရှင်းသွားအောင် စနစ်တကျ ပြောင်းလဲပေးလိုက်သဖြင့် အသုံးပြုရသည်မှာ များစွာပိုမိုထိရောက်ပြီး လက်တွေ့ကျသွားခဲ့သည်။

သူဖန်တီးထားသော စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်လိုစိတ်ဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်မှာ စတင်ကြီးထွားလာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်လာသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဆန့်ထွက်လာသော လက်မောင်းမှာ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတိအကျတူသော ကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ဖွားလာတော့သည်။

ကိုယ်ပွားအပြည့်အဝဖြစ်တည်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှန်းယွီ၏ မူလလက်မှာ ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အသစ်ဖန်တီးလိုက်သော ကိုယ်ပွားမှ သန့်ရှင်းစွာ ကွာထွက်သွားခဲ့သည်။

ကိုယ်ပွားသည် ရှန်းယွီနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံး ထပ်တူကျလျက် သူ၏ရှေ့၌ ရပ်နေသည်။ တုံ့ပြန်မှုကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ကိုယ်ပွားသည် ၎င်း၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားပြသည်။

ရှန်းယွီသည် ဤစွမ်းရည်၏ ထူးခြားမှုကို တွေးတောရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

ဤနည်းစနစ်သည် ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ခြင်း၊ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် အသိစိတ်ကို ခွဲထုတ်ခြင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံ၏ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကိုယ်ပွား၏ အမြုတေအဖြစ် ခွဲထုတ်ခြင်းနှင့် ထိုအပိုင်းအစကို ကိုယ်ပွားအတွင်း ထည့်သွင်း၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေခြင်း စသည်တို့ကို အလိုအလျောက် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။

ဤရှုပ်ထွေးလှသော ဖြစ်စဉ်အားလုံးကို ယခုအခါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှတစ်ဆင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြီးမြောက်စေနိုင်သည်။

ဖန်တီးထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် ယခင်က သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ထက် အများကြီးပိုမိုပြီးပြည့်စုံစွာ တည်ဆောက်ထားသည်ကို ရှန်းယွီ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

ကိုယ်ပွား၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိနိုင်ရန် ရှန်းယွီသည် အမြန်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ပွားက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မီးတောက်များ ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံမဟုတ်ဘဲ ချီစွမ်းအင်မှ ဖန်တီးထားသော သာမန်မီးတောက်များသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်းယွီသည် အားရပါးရ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ စမ်းသပ်ချက်မှာ မူလက မျှော်လင့်ထားသလို အတိအကျမဟုတ်သော်လည်း အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မူလက သူသည် ဓာတ်ကြီးလေးပါးလက်ဖဝါးသိုင်းများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်ပွားများတွင် ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အမြစ်များ ရရှိလာပြီး သီးခြားကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုရလဒ်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့ဖြစ်ရန်မှာ အလွန်အမင်း တောင်းဆိုလွန်းရာ ရောက်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မူလရည်မှန်းချက် မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းနှင့် ထပ်တူနီးပါး အထင်ကြီးစရာကောင်းသော အရာတစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့သည်။

ဓာတ်ကြီးလေးပါးကိုယ်ပွါးစွမ်းရည်၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ထိုကိုယ်ပွားသည် မည်သည့် ဓာတ်ကို အထူးပြုရမှာလဲဆိုသည်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်အရ သူသည် ပေါင်းစပ်ထားသော ဓာတ်ကြီးလေးပါးသိုင်း ၁၀ မျိုးနှင့်အညီ သီးခြားစီဖြစ်သော ကိုယ်ပွား ၁၀ ခုအထိ ဖန်တီးနိုင်သည်။

၎င်းတို့မှာ မီး၊ ရေ၊ မြေ၊ လေ၊ သစ်သား၊ သတ္တု၊ လျှပ်စီး၊ ရေခဲ၊ အလင်းနှင့် အမှောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကိုယ်ပွားအသစ်အတွက် ဓာတ်တစ်ခုခုကို သူက ရွေးချယ်လိုက်သည့်အခါ ကိုယ်ပွားသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တည်ဆောက်ခံရပြီး သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံ အပိုင်းအစတစ်ခုအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော အသိစိတ်ခွဲတစ်ခုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထို့အပြင် သူ၏ ချီစွမ်းအင်သည်လည်း သူရွေးချယ်လိုက်သော ဓာတ်အမျိုးအစားအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဓာတ်စွမ်းအင် ချီကို ကိုယ်ပွားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းပေးပြီး ကိုယ်ပွား၏ စွမ်းအင်သိုလှောင်ကန်အဖြစ် အသုံးပြုမည့် အမြုတေအဖြစ် သိမ်းဆည်းပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီသည် ၎င်းအား သတ်မှတ်ပေးထားသော ဓာတ်နှင့် သက်ဆိုင်

သည့် သိုင်းပညာနှင့် စွမ်းရည်များကို တက်ကြွစွာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မီးကိုယ်ပွားသည် မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ရေကိုယ်ပွားသည် ရေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ မြေကိုယ်ပွားသည် ကျောက်တုံးနှင့် မြေကြီးကို ပုံဖော်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော ဓာတ် ၁၀ မျိုးစလုံးမှာလည်း အလားတူပင်။

ဤစနစ်၏ အဓိကအားနည်းချက်မှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီသည် ဘက်ထရီဖြင့် မောင်းနှင်နေသော စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နေခြင်းပင်။ ကိုယ်ပွား၏ အမြုတေအတွင်း သိုလှောင်ထားသော ဓာတ်စွမ်းအင် ချီများသည် ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိသေးသည့်အတွက် တရားထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သဘာဝအလျောက် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ အကယ်၍ ကိုယ်ပွားသည် ဓာတ်ကြီးလေးပါးသိုင်းများကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် ချီစွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပါက ရှန်းယွီကိုယ်တိုင်က သက်ဆိုင်ရာဓာတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ကိုယ်တိုင် လွှဲပြောင်းဖြည့်တင်းပေးရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤကန့်သတ်ချက် ရှိနေသော်လည်း ချီစွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားရုံဖြင့် ကိုယ်ပွားမှာ လုံးဝအသုံးမဝင်ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ စွမ်းအင်များ ပြန်လည်မဖြည့်တင်းမချင်း ချီအခြေပြု သိုင်းပညာရပ်များကိုသာ အသုံးမပြုနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူရည်ရွယ်ထားသော အသုံးချမှုများအတွက် ဤအချက်ကို ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခုဟု မယူဆပေ။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကိုယ်ပွားစစ်တပ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ အဓိကပန်းတိုင်မှာ သူ၏အချိန်များကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေသော အတတ်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများနှင့် အထွေထွေကိစ္စရပ်များကို ကိုယ်ပွားများအား ကိုင်တွယ်စေခြင်းဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပန်းပဲလုပ်ငန်းကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် ကိုယ်ပွားများသည် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်အမြုတေတွင် ပါရှိသော ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံအပိုင်းအစကို အလွယ်တကူ အသုံးချနိုင်သည်။

ထိုမီးလျှံအပိုင်းအစသည် ချီစွမ်းအင် လုံးဝမလိုအပ်ဘဲ အဆိုပါ အတတ်ပညာရပ်များအတွက် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လိုအပ်သော အခြားသော အတတ်ပညာရပ်များ ဖြစ်သည့် အင်းကွက်ဖန်တီးခြင်း သို့မဟုတ် အစီအရင်များ တည်ဆောက်ခြင်း တို့အတွက်လည်း ကိုယ်ပွားသည် ဟင်းလင်းပြင်မီးလျှံ အပိုင်းအစကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအပိုင်းအစသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်နှင့် စုဆောင်းထားသော စွမ်းအင်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဆက်သွယ်အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်ကေဝင်ပေါက်သို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“ညီမလေးလား”

မီးဓာတ်ကိုယ်ပွားက ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်ရင်း အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်…