ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်မိလုနီးပါးဖြစ်ခြင်း၊ မဟာဆရာသခင်အဆင့် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်၏ အခန်းကဏ္ဍ။
Vol. 33 Ch. 378
"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးလား... သူက ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်လိုက်တာလား..."
ထိုအချိန်တွင် လန်ယွဲ့ရှီနှင့် အခြားသူများသည် ရင်ထဲတုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးတိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများ လင်းကနဲ လက်ကနဲ ဖြစ်ပေါ်နေကာ မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းထွက်နေ၏။
သူတို့သည် ယခင်က လင်းယာကျူနှင့် ချူတျဲယီတို့၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကပ်ဘေးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သဘာဝကျကျ နားလည်ထားကြသည်။
၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး ဖြစ်ပေါ်မှုကို ဒုတိယအကြိမ် မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသည် အချိန်မရွေး ကျဆင်းလာပြီး သူတို့အားလုံးကို သေသည်အထိ ခွဲချေပစ်တော့မည့်အလား သူတို့အားလုံး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ဤသည်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် သူတို့အတွက် ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ကပ်ဘေးမိုးကြိုးအောက်တွင် ရှိနေရခြင်းကြောင့် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို ကြောက်လန့်တကြား စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်ချေ။
"မဟုတ်သေးဘူး... အခုက ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရမယ့် အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူး..."
ကျိုးစွေ့သည် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို အလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသာ အမှန်တကယ် ကျဆင်းလာပါက သူ ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးသည် ယခင်က လင်းယာကျူနှင့် ချူတျဲယီတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကပ်ဘေးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေပုံ ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။
အရှိန်အဟုန် သို့မဟုတ် စွမ်းအားအရ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။
'မိုးကြိုးကပ်ဘေးကူ'၏ အကူအညီ ပါဝင်လျှင်တောင်မှ သူသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိနိုင်သေး၏။
ယခုအချိန်သည် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။
နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်…။
တစ်ခဏအတွင်း ကျိုးစွေ့သည် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်လိုက်ကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင်ကို လုံးဝ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။
အနည်းငယ်မျှပင် ယိုစိမ့်ထွက်ခြင်း မရှိချေ။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်အထက်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များသည် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်မည့်သူ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံမခံနိုင်တော့သဖြင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပုံ ရသည်။
၎င်းတို့သည် ဆန္ဒမရှိသကဲ့သို့ အချိန်အကြာကြီး တွန့်ဆုတ်နေပြီး ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်မည့်သူကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
သို့သော် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေပြီးနောက် သူတို့ ရှာမတွေ့နိုင်တော့သဖြင့် လူစုခွဲရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ကောင်းကင်ရှိ မိုးတိမ်မည်းများသည်လည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကြီး ကြည်လင်လာခဲ့သည်။
"ကြည့်ရတာ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်က အသုံးဝင်သေးတဲ့ပုံပဲ..."
ကျိုးစွေ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်ကို မဟာဆရာသခင်အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်းအတွက် သူ နောင်တမရပေ။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ယိုစိမ့်ခြင်း မရှိတော့ချေ။
ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤပညာရပ်သည် မတူညီသော သက်ရှိပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရုံသာမက ကပ်ဘေးကို ရှောင်ရှားရန် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်မည်လောဟု သူ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးမှ အကာအကွယ်ပေးနိုင်မည်လော…။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု မြောက်မြားစွာကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
မှန်ပေသည်၊ ၎င်း၏ အလားအလာ အပြည့်အစုံကို သိရှိရန်အတွက် သူသည် အနာဂတ်တွင် ဆက်လက် စူးစမ်းလေ့လာရန် လိုအပ်ပေသည်။
"သခင်လေး... ခုနက ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တော့မလို့လား..."
လင်းယာကျူ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အနေဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သဘာဝကျကျ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်။
"ဟုတ်တယ်... ငါ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းအလို ရောက်နေခဲ့တာ..."
"ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်လို့ ငါတောင် မထင်ထားခဲ့ဘူး..."
"ဒါပေမဲ့ အခုက ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး… ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဒီကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ယာယီ ရှောင်တိမ်းလိုက်တာပါ..."
"ငါ ယုံကြည်မှု ရှိတဲ့အချိန်ကျမှ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်လည်း နောက်မကျပါဘူး..."
ကျိုးစွေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် အလွန် သန်မာလွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် သူ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။
အကယ်၍ သူ မဆင်မခြင် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့လျှင် သူ သေချာပေါက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်။
၎င်းက သူ့ကို သေဆုံးစေသည်အထိပင် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။
"ရှင် ဒီလောက် မြန်မြန် ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး… ဒီအတိုင်းသာဆို ရှင်က ကျွန်မထက်တောင် စောပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်..."
ရှန်ပိချန်လည်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။
ကျိုးစွေ့ကို သူမ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက သူသည် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခုအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သူမကို ကျော်တက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူမသည် လန်ယွဲ့ရှီ၏ ခံစားချက်များကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမခင်ပွန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်းသည် အလွန် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေ၏။
"အလျင်လိုစရာ မရှိပါဘူး... အလျင်လိုရင် အမှားပါတတ်တယ်..."
"လောလောဆယ် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်တာ ပိုကောင်းတယ်… ပြီးမှ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လည်း နောက်မကျပါဘူး..."
ကျိုးစွေ့ ဝေဝါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အသက်ငယ်သေးသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် သူသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေခြင်း ဖြစ်၏။
သာမန် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်ရန်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူ လုံးဝ အလျင်မလိုချေ။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လျှင်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
မှန်ပေသည်၊ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်အရ သူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံနေစရာ လိုမည် မဟုတ်ပေ။
(၁၀) နှစ်အတွင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်မားသည်။
ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် သူသည် အသက် တစ်ရာတောင် ပြည့်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။
အသက်တစ်ရာတွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖြစ်လာခြင်းသည် ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ချဲ့ကားထားသော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"အရှင်... ကျွန်မ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တယ်..."
ရှန်ပိချန်သည် ကျိုးစွေ့အနားသို့ ရောက်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေကာ၊ သူမ၏ ကောက်ကြောင်းလှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည် ကျိုးစွေ့ အတွင်းရှိ တက်ကြွသော စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤတက်ကြွမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မီးများကို မွှေနှောက်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။
ဤအရာသည် ရှန်ပိချန် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ လန်ယွဲ့ရှီ၊ လင်းယာကျူ၊ ကျိပင်းယွီ၊ ရှားကျင်းယန်၊ မူဇီယန်နှင့် အခြားသော တာအိုလက်တွဲဖော်များသည်လည်း ထိုနည်းတူ ခံစားနေကြရသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ကျိုးစွေ့ကို ရဲရဲတင်းတင်း ခိုးကြည့်နေကြသည်။
တာအိုလက်တွဲဖော်များ ဖြစ်ကြသော ရှားတောက်၊ ချွမ်တောက်၊ ချူးတောက်နှင့် ဒုန်တောက်တို့ပင်လျှင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ... ဒီလိုဆိုရင် ပြန်သွားပြီး စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့..."
"ဒီကျင့်ကြံခြင်း အပိုင်းအခြားက မင်းတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ယူဆောင်လာပေးမှာ သေချာပါတယ်..."
ကျိုးစွေ့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်တွင် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် တိမ်တိုက်တစ်ခုသည် ရှန်ပိချန်နှင့် အခြားသူများကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သူတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သွားကြ၏။
မကြာမီအချိန်အတွင်း နေအိမ်သည် ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ရစ်ပတ်သွားပြီး အဆက်မပြတ် ဆူညံသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။
……
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...။
ကျိုးစွေ့နှင့် သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်များသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သန့်စင်ယန်မီးတောက်ကို လုံးဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
'နဂါးဆင်ကူ'သည် သူ့အား သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပေးစွမ်းသော်လည်း အစစ်အမှန်နဂါးတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ဆန္ဒများကိုလည်း ယူဆောင်လာပေးသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ့အနားတွင် တာအိုလက်တွဲဖော် (၁၀) ဦး ရှိနေသဖြင့် သူ၏ သန့်စင်ယန်မီးတောက်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သန့်စင်ယန်မီးတောက် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လာလျှင် ကောင်းသောကိစ္စ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ဤကျင့်ကြံခြင်း ကာလပြီးနောက် လင်းယာကျူနှင့် အခြားသူများသည် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားကြပြီး မကြာမီ အချိန်အတွင်းတွင် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း အပြည့်အဝ ပြသနေပြီး ပိုမို တက်ကြွလာနေသည်။
"ဟုတ်ပြီ... အချက်အလက်ပြ မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးရမယ့် အချိန်ပဲ..."
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးစွေ့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရန် အချိန်ရလာခဲ့သည်။ သူသည် အချက်အလက်ပြ မျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
[ ပိုင်ရှင် - ကျိုးစွေ့၊ ကျင့်ကြံမှု - ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် (တိုးတက်မှု ၆၀%)၊ သက်တမ်း - ၉၀ (နှစ် ၁၀၀၀၀) ]
[ ပင်ကိုပါရမီ - စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ် (၆၀%) ]
[ ဓားသိုင်းပညာ - တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၄၀%) ]
[ အဆောင်ပညာ - တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၄၀%) ]
[ အစီအရင်ပညာ - စတုတ္ထအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၉၉%) ]
[ ဆေးဖော်စပ်ပညာ - တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် (၉၉%) ]
[ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပညာရပ် - မဟာဆရာသခင်အဆင့် (၄၀%) ]
[ ဓာတ်ငါးပါး ဆေးဖော်စပ်ပညာရပ် - မဟာဆရာသခင်အဆင့် (၉၉%) ]
[ မိစ္ဆာနှလုံးသားဆင့်ခေါ်ခြင်း ပညာရပ် - မိစ္ဆာမျိုးစေ့၊ မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်ခြင်း ]
[ အလင်းမျက်လုံးခုနစ်လုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ် - နှလုံးသားမျက်လုံး အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ နှလုံးသားမျက်လုံး အလိုလိုသိမြင်ခြင်း၊ နှလုံးသားမျက်လုံး ဘာသာစကား ]
[ ဝိညာဉ်ဖြန့်ကျက်အဆိပ်ဆူး - အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့် ၊ မီးလုံးပညာရပ် - မဟာဆရာသခင်အဆင့် ၊ လေဓားသွားပညာ - မဟာဆရာသခင်အဆင့် ၊ ရွှေအလင်းပညာ - မဟာဆရာသခင်အဆင့် ၊ ရေခဲနှင်းပညာ - မဟာဆရာသခင်အဆင့် ၊ နွေလေမိုးပညာ - မဟာဆရာသခင်အဆင့် ၊ လျှပ်စီးဆင့်ခေါ်ခြင်းပညာ - မဟာဆရာသခင်အဆင့် … ]
[ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာကူ’ - အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘ကိုယ်ပွားကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘အရက်ကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘ရွှေစားကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ 'စာအုပ်ကူ' - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘အိပ်မက်ဝိညာဉ်ကူ’ - အဆင့်လေး အောက်ခြေအဆင့်၊ ‘နဂါးဆင်ကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘ရွှေအလင်းအဆိပ်တစ်ထောင်ကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ ‘တည်နေရာပြောင်းကူ’ - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ 'အစီအရင်နှလုံးသားကူ' - အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ 'ပစ္စည်းရှာဖွေကူ' - အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၊ 'မိုးကြိုးကပ်ဘေးကူ’- အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့် ]
ထင်ရှားသည်မှာ (၅) နှစ်ကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ ကျိုးစွေ့သည် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး တိုးတက်မှု (၆၀) ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
ရွှေအမြုတေ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မကြာတော့ပေ။
ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤတိုးတက်မှုနှုန်းသည် အတော်လေး အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ရွှေအမြုတေ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး နှစ် (၅၀) သို့မဟုတ် နှစ် (၈၀) ပင် ကြာတတ်သည်။
ယခုအခါ၊ ကျိုးစွေ့သည် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် (၅) နှစ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး တိုးတက်မှု (၆၀) ရာခိုင်နှုန်း ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော တိုးတက်မှုနှုန်းသည် ရိုးရှင်းစွာပင် အံ့ချီးဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေသည်။