အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲ

"တိရစ္ဆာန်ကောင်လေး... မင်း သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

လွီစီသည် ဒေါသကြောင့် ဆံပင်မွေးညှင်းများ ထောင်ထလာပြီး ထိုကောင်လေးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

သို့သော် သူ ဒေါသ မပေါက်ကွဲနိုင်ခင်မှာပင် တစ်ဖက်လူက သူ့ထက် ပို၍ ဒေါသထွက်နေလေသည်။

"မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ၁၈ ဆက်လုံးကို...%^&*... မင်းက ပြန်ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ"

ဟေးစန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမှ အပိုမပြောဘဲ ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူ့ပါးစပ်ကလည်း တစ်စက္ကန့်မျှ မနားပေ။ လွီစီ၏ မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများကို ဖော်ကာ ဆဲဆိုနေပြီး ဝေါဟာရကြွယ်ဝလွန်းသဖြင့် စကားလုံးပင် ထပ်မသွားပေ။

ဒီအဘိုးကြီးယုတ်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင်...

သူ၏ ညီဖြစ်သူ စစ်ချန်တွင် စွမ်းရည်များနှင့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိမနေပါက၊ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် သွေးကန်ထဲ၌ အားကုန်ခန်းပြီး သေသည့်အထိ ရူးသွပ်နေကြရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

ဟုန်ဖုန်းကလည်း အလားတူ ဒေါသထွက်နေပြီး ကောင်းကင်တုန်ဟည်းသွားစေမည့် ကျားဟိန်းသံကြီး ပြုကာ လေဓားများကို ဝန်းရံလျက် အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြေးဝင်သွားသည်။

သူတို့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက်လုံး ဒီအဘိုးကြီးယုတ်၏ လက်ချက်ကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒီဒေါသကို ဘယ်လို မျိုသိပ်ထားနိုင်မည်နည်း။

စစ်ချန်၏ ဘေးနားရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များသည်လည်း ကျေးဇူးဆပ်ရန် အားခဲထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုသည့် ကွာခြားချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူတို့အားလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ လွီစီထံသို့ ရက်ရက်စက်စက် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝက်ဝံအော်သံ၊ ကျားဟိန်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး တောဝက်များ၊ ဝံပုလွေများလည်း ပြေးလွှားတိုက်ခိုက်ကြရာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ကောင်းကင်သို့တိုင် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

"သခင်လေးစစ်ချန်အတွက် ကလဲ့စားချေကြ"

"တိုက်... ဒီအဘိုးကြီးယုတ်ကို သတ်ပစ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် "အဘိုးကြီးယုတ်" ဟူသော အော်ဟစ်သံများမှာ ဂူအတွင်း၌ မဆုံးနိုင်အောင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဤအခြေအနေနှင့် အရှိန်အဝါကြောင့် ဒေါသထွက်နေသော လွီစီပင်လျှင် မျက်ခွံများ မထိန်းနိုင်အောင် လှုပ်ခတ်သွားရသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်တူ မိစ္ဆာသားရဲခေါင်းဆောင်နှစ်ကောင်နှင့် သေမထူးနေမထူး မိစ္ဆာအုပ်စု၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရသောအခါ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ် အကြီးအကဲက အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သခင်လေးဖန်ကို ဆွဲကာ လိုဏ်ဂူအစွန်းသို့ ကပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤရှုပ်ထွေးသော တိုက်ပွဲထဲသို့ မပါဝင်လိုပေ။

မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားနှင့် အစွမ်းထက်သော တတိယအဆင့် ခေါင်းဆောင်နှစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အကြီးအကဲအနေဖြင့် သတိထားရပေမည်။

သခင်လေးဖန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာမည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့နားက ထွက်သွားစမ်း"

လွီစီသည် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ဟုန်ဖုန်းကို တွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း ဟေးစန်း၏ လေးလံသော ဝက်ဝံလက်ဝါးကြီးက သူ့ထံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ သူသည် ဓားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ ကာကွယ်လိုက်ရသဖြင့် တုန်ခါမှုကြောင့် လက်မောင်းများ ထုံကျင်သွားသည်။

သူ ရုန်းကန်လေလေ ဟေးစန်းက ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဆဲဆိုလေလေ ဖြစ်သည်။ " မင်းရဲ့ခေါင်းကို မင်း@@ထဲ ပြန်ထိုးထည့်ပစ်မယ် ကြည့်နေလိုက်"

တစ်ဖက်တွင်လည်း လွီစီနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာလည်း ဒုက္ခရောက်နေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... သတိထားပါ"

"ဘုန်း"

အကြီးအကဲကျန်းက အော်ဟစ်လိုက်စဉ်မှာပင် ကြံ့မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ခေါင်းဖြင့် တိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး လွင့်စင်သွားသည်။

အကြီးအကဲဆန်း၏ အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးသည်။ ဝံပုလွေမိစ္ဆာ သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရပြီး လက်မောင်းတွင် သွေးများ ထွက်နေသည်။ "မဖြစ်ဘူး... သူတို့က အရမ်းများလွန်းတယ်"

သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်မှာ ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အရေခွံထူပြီး ဓားစွမ်းအင်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ အသေအလဲ ဝင်ရောက် ကိုက်ခဲကြသည်။

အဆင့်တူချင်း ယှဉ်လျှင်ပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက ရုပ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက်ရှိရာ ယခုကဲ့သို့ အရေအတွက်ပါ သာလွန်နေသဖြင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ မရှုမလှ ခံစားနေရသည်။ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရာများ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လွီစီမှာလည်း အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့မှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်ကောင်က လေးလံပြင်းထန်ပြီး၊ တစ်ကောင်က လေကဲ့သို့ လျင်မြန်ရာ တိုက်ကွက်တိုင်းက အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

သူသည် စစ်ချန်ကို ပို၍ ရက်စက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်ချန်သည် အစမှအဆုံး ဝင်မပါဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်ချန်၏ အာရုံမှာ စစ်မြေပြင်တွင် မရှိပေ။

သူ၏ အကြည့်သည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသော မြေနဂါးအလောင်းကြီးနှင့် ထိုအလောင်းအောက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ကိုးသွယ်မိုးကြိုးရုပ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဗီဇဆန္ဒတစ်ခုက သူ့ကို ထိုနဂါးအလောင်းဆီသို့ မသိမသာ လျှောက်သွားစေသည်။

အနီးကပ်လေလေ ထိုခံစားချက်က ပို၍ ရှင်းလင်းလာလေဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်တွင် ဘာပဲရှိနေပါစေ၊ ၎င်းသည် "ယန်မိုးကြိုး" နှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေသည်။

စစ်ချန်သည် မြေနဂါးအလောင်းဆီသို့ တိုးကပ်သွားသည်ကို သခင်လေးဖန် မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မှောင်မည်းသွားသည်။

သူက ဘေးရှိ အကြီးအကဲကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် "အဘိုးမို... ခင်ဗျား လွီစီကို ကယ်နိုင်မယ်လို့ သေချာလား"

မီးခိုးရောင်ဝတ် အကြီးအကဲသည် သခင်လေး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သည်။ အကယ်၍ လွီစီသာ ဒီမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းဖြင့် ဒီလူငယ်နှင့် မိစ္ဆာအုပ်စုလက်ထဲမှ ရတနာကို လုယူရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဘိုးမိုက စဉ်းစားပြီး ပြောသည် "ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သာ ဝင်ပါလိုက်ရင်..."

"ကိစ္စမရှိဘူး" သခင်လေးဖန်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူလည်း မြေနဂါးအလောင်းအောက်မှ ပစ္စည်းကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးမိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားထပ်မဆိုတော့ပေ။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ကျယ်ပြန့်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဟုန်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်က ထွက်လာတာလဲ သေချင်နေတာလား" ဟေးစန်းက သူ့အဆဲတစ်ဝက်ကို အဘိုးမိုဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

အဘိုးမိုက မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဟုန်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ခုခံလိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

မီးခိုးရောင်ဝတ် အကြီးအကဲ ဝင်ပါလာသဖြင့် လွီစီမှာ သက်သာသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးဖန်"

"ဂိုဏ်းချုပ်လွီက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ကျုပ်တို့က မိတ်ဆွေတွေပဲလေ၊ ကူညီတာ သဘာဝကျပါတယ်" သခင်လေးဖန်က တိုက်ပွဲအပြင်ဘက်မှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စစ်ချန်သည် မြေနဂါးအလောင်းမှ အကြည့်ခွာပြီး သခင်လေးဖန်ဆိုသူကို ကြည့်လိုက်သည် "ခင်ဗျားက ဝင်ပါချင်တာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သခင်လေးဖန်က အချိုးကျသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည် "မိတ်ဆွေစစ်ချန်... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသကြီးနေရတာလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်လွီက ဘာပဲပြောပြော ကျုပ်မိတ်ဆွေလေ၊ သူသေမှာကို ဒီတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

သူက ရတနာကို လိုချင်နေရက်နှင့် သူတော်ကောင်း စကား ပြောနေသည်။

စစ်ချန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဝမ်ဂျီတောင်တန်းတွင် နှစ်နှစ်ကျော် နေထိုင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့သော သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်သူများကို သူ အလွန်ရွံရှာမိသည်။

သူသည် ညာဘက်လက်ကို လေထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မျက်စိကျိန်းစေသော လျှပ်စီးများ စုစည်းလာပြီး မိုးကြိုးလှံတစ်စင်း ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒါဆိုလည်း... ခင်ဗျားပါ သွားသေလိုက်တော့"

စကားသံ မဆုံးမီမှာပင် မိုးကြိုးလှံသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ သခင်လေးဖန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

စစ်ချန်က စကားပြောပြောချင်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သခင်လေးဖန် ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘေးသို့ အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးလှံသည် သူ့နောက်ရှိ ကျောက်နံရံကို ထိမှန်သွားပြီး ကျောက်စများ လွင့်စင်သွားသည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ"

သခင်လေးဖန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဟန်ဆောင်အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရက်စက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သူသည် အေးစက်သော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ရေကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး စစ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိကာ ဓားရှည်ဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။

ခုတ်စမ်း

စစ်ချန်က မရှောင်တိမ်းပေ။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ နောက်ထပ် မိုးကြိုးလှံတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး တုတ်တိုတစ်ချောင်းကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ပင့်ခံလိုက်သည်။

"ခွပ်"

လျှပ်စီးနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။

သခင်လေးဖန် မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ လွင့်စင်သွားခြင်း မရှိပေ။

ဓားမှ ပြန်ကန်လာသော အရှိန်ကြောင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပင် အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

သူသည် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သလို၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိသားစု လျှို့ဝှက်ဆေးဝါးများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သိုလှောင်ပြုပြင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် အဆင့်တူများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

လက်ထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါလျက် သာမန် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်ကိုပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်အောင်ပင် မလုပ်နိုင်ဘူးလား။

ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် သူက အနည်းငယ်ပင် နိမ့်ကျနေသေးသည်။

တိုက်ပွဲကို ဘေးက ကြည့်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

အရင်က လွီစီ အထိနာခဲ့သည်မှာ ပျံသန်းခြင်း တားမြစ်ချက်နှင့် မြေပြင်အနေအထားကြောင့်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။

ယခု ကိုယ်တိုင် ယှဉ်ပြိုင်လိုက်ရမှသာ ထိုပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်လေးထဲတွင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနှင့် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤအစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည်... တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲမည့်သူပင်။