နဂါးတစ်ကောင်အလား လှံချက်

ဂူအတွင်း၌ ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေပြီး မိစ္ဆာဟိန်းသံများနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများမှာ ရောယှက်နေသဖြင့် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတော့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် လိုဏ်ဂူပေါက်ဝတွင် ပြည့်ကျပ်နေပြီး မျက်တောင်ပင် မခတ်ရဲဘဲ လည်ပင်းဆန့်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"ဘုရားရေ... နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ပွဲပါလား... ဒီခရီးထွက်လာရတာ တန်လိုက်တာ" အသက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အံ့ဩလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ပွဲကို ဘယ်နေရာမှာ သွားကြည့်လို့ ရနိုင်ပါ့မလဲ။

အချို့သော အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့အနေဖြင့် ရတနာတစ်ခုမျှ မရဘဲ ပြန်လှည့်သွားရလျှင်ပင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားနေကြရသည်။

"အဘိုးကြီးယုတ် မင်းရဲ့ တွန့်ကြေနေတဲ့ မျက်နှာကြီးက ခွေးဖင်နဲ့ တူလိုက်တာ... ငါ့လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ မင်းမျက်နှာကို ပြားသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

"မင်းက အရမ်းရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ ဝက်ဝံတာအိုနှလုံးသားတောင် တုန်လှုပ်နေပြီကွ။ မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ အထိုးခံလိုက်စမ်း"

"ငါ မင်းရဲ့ အုတ်ဂူပေါ်က မြက်ပင်တိုင်းကို နုတ်ပစ်မယ် အဘိုးကြီး... ဒီဝက်ဝံကြီးက အမြစ်ပါမကျန် တူးပစ်မှာကွ"

ဟေးစန်းသည် လွီစီကို ရိုက်နှက်နေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာလောကရှိ ဆဲဆိုစကားလုံး အစုံအလင်ကို ရွတ်ဆိုနေတော့သည်။ ထိုအရာများက တိုက်ခိုက်ရေးဗျူဟာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ကြည့်ရှုနေသူများ "..."

အကယ်၍ ထိုဝက်ဝံမည်းကြီးသာ သူ့ပါးစပ်ပုပ်ကြီးကို ပိတ်ထားလိုက်လျှင် ဤအတွေ့အကြုံကြီးက ပြီးပြည့်စုံသွားပေလိမ့်မည်။

"မင်း... မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်တွေ ထွက်ခဲ့စမ်း ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း လာတိုက်စမ်း"

စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကျန်းနှင့် အကြီးအကဲဆန်းတို့သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။

သူတို့ကို မိစ္ဆာသားရဲအုပ်စုက ဝိုင်းဖွဲ့၍ ကန်ကျောက်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများ "..."

လူတိုင်းသည် အလိုအလျောက်ပင် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြပြီး အခြားတစ်ဖက်ရှိ စစ်ချန်နှင့် သခင်လေးဖန်တို့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသော တောက်ပသည့် မြင်ကွင်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပုံမှန်ဖြစ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

"သေစမ်း... ဒါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တဲ့လား ဘယ်သူ ယုံမှာလဲကွ"

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက... အကုန်လုံး ဒီလောက်ထိ ကြမ်းတမ်းကြတာလား"

ထိုရေရွတ်သံများသည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲသို့ ပျံ့လွင့်လာရာ သခင်လေးဖန်၏ မျက်နှာထားကို ပို၍ အရုပ်ဆိုးသွားစေသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွေးချယ်ခံသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော ဖန်ဟန်သည် အရင်းအမြစ်များ၊ ကျင့်စဉ်များနှင့် ကျော်ကြားသော ဆရာသခင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

သူသည်သာ အဆင့်ကျော်၍ အခြားသူများကို စိန်ခေါ်လေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ သူ့ထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး နိမ့်ကျသူတစ်ဦး၏ ဖိအားပေးမှုကို ဤမျှအထိ ခံရဖူးသည်မှာ ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့ဖူးသနည်း။

ဒါက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အရှက်ခွဲခံရခြင်းပင်။

"ငါ ဝန်ခံပါတယ်"

ဖန်ဟန်သည် ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် စစ်ချန်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီး ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ တကယ့် အရည်အချင်းစစ် ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အခိုင်မာဆုံးပဲ"

စစ်ချန်သည် ထုံကျင်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါရမ်းလိုက်သည်။ ထိုလူတွင် အမှန်တကယ် ခွန်အားရှိသဖြင့် သူ ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ခင်ဗျားလည်း မဆိုးပါဘူး"

သခင်လေးဖန်အတွက်မူ ထိုစကားလုံးများသည် ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်မှုပင် ဖြစ်သည် ထိုကောင်လေးသည် သူ့ထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး နိမ့်ကျနေသူ မဟုတ်ပါလား။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံနှင့်အတူ သူ့လက်ထဲရှိ ရေကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အလင်းများ လှိုင်းခတ်နေသော ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာသည်။

"ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်မယ်"

စကားသံ မဆုံးမီမှာပင် ဖန်ဟန်သည် ဓားကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများသည် ဒီရေလှိုင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိမ့်ဝင်လာတော့သည်။

"အဆုံးမဲ့... လှိုင်းထပ်တိုက်ကွက်"

သူ အော်ဟစ်လျက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ပထမလှိုင်းသည် ကြီးမားသော အားအင်ဖြင့် စစ်ချန်ထံသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ကွာခြားမှုတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စစ်ချန်သည် တုန့်ဆိုင်းမနေရဲပေ။ ညာဘက်လက်တွင် လျှပ်စီးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုးလှံဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ပထမလှိုင်းသည် လှံချက်နှင့် ထိတွေ့ပြီး ပျက်စီးသွားကာ စွမ်းအင်ဂယက်များက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

သို့သော် ဒုတိယလှိုင်းသည် ယခင်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာဖြင့် ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ စစ်ချန်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထပ်မံ ခုခံလိုက်သည်။

ဘုန်း

တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ... လှိုင်းတစ်ခုစီတိုင်းသည် ယခင်တစ်ခုထက် ပိုမြန်ပြီး ပိုလေးလံလာသည်။

ဓားအလင်းတန်းများသည် တကယ့် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ထပ်ဆင့်နေပြီး လှိုင်းအသစ်တိုင်းသည် ယခင်လှိုင်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို ယူဆောင်လာသည်။ စွမ်းအားများမှာ ဆက်တိုက် ပေါင်းစည်းနေပြီး အမြန်နှုန်းမှာလည်း အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်လာသည်။

စစ်ချန်၏ လျှပ်စီးလက်ခြင်း လျှပ်တစ်ပြက် ခြေကွက်သည်ပင်လျှင် ရက်စက်ပြီး အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေသော တိုက်စစ်ကြား၌ လွတ်မြောက်စရာ နေရာလပ် ရှာမတွေ့တော့ပေ။

သူသည် နေရာတွင် ရပ်၍ တိုက်ချက်တိုင်းကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဘုန်း

ဘုန်း

ဘုန်း

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ကျောက်တုံးကျောက်စများ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာသည်။

သူ၏ လက်မောင်းများ ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လှိုင်းထပ်တိုက်ကွက်သည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။ အင်အားတစ်ခုပေါ်တွင် နောက်ထပ်အင်အားတစ်ခုကို ထပ်ဆင့်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခုအခါ ဆဋ္ဌမမြောက်လှိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ဟေးစန်း၊ လွီစီနှင့် အခြားသူများကိုပင် တိုက်ခိုက်နေရင်းမှ ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ချက်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖန်ဟန်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော နိုင်သူအပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အဆင့်တူချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် သူ၏ လှိုင်းထပ်တိုက်ကွက် သုံးကြိမ်ထက် ပိုမို ခံနိုင်ရည်ရှိသူ မရှိသလောက်ပင်။

စစ်ချန်သည် ဆဋ္ဌမမြောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်မှာ ချီးကျူးစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်ရပေတော့မည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော ဆဋ္ဌမမြောက် ဓားလှိုင်းလုံးကြီး ဆူနာမီတစ်ခုအလား ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် စစ်ချန်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ ထူးချွန်သော သားကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့် မုဆိုးတစ်ဦး၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ကွက်တစ်ခုက သူ့ကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် မျက်စိကျိန်းစေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ကြိမ်မှာ ကျောက်ချင်းဟယ် ဖြစ်သည်။

စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဓားကို ပြန်သိမ်းသွားခဲ့သူ၊ 'လကိုလိုက်ဖမ်းခြင်း' ဟု အမည်ရသော ဓားအလင်းတန်း... ၎င်းသည် စစ်ချန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော တိုက်ချက်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်ကြိမ်ကမူ သူ့ရှေ့တွင် ရောက်နေသော ဖန်ဟန်ပင် ဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့ လှိုင်းထပ်တိုက်ကွက်

လှိုင်းတစ်ခုက နောက်တစ်ခုထက် ပိုမိုသန်မာပြီး၊ ဓားစွမ်းအားများကို အလွှာလိုက် ထပ်ဆင့်ထားကာ၊ ပြောင်မြောက်သော ကျွမ်းကျင်မှုမှတစ်ဆင့် အကန့်အသတ်ရှိသော အင်အားကို အဆုံးမဲ့သော အထွတ်အထိပ်သို့ တွန်းပို့ထားသည်။

အမြန်နှုန်းနှင့် ထပ်ဆင့်ခြင်း

လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သဘောတရားနှစ်ခု၊ တူညီစွာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော နည်းစနစ်နှစ်ခု။

၎င်းတို့သည် ကြယ်ပျံနှစ်ခုကဲ့သို့ပင် တိုက်မိသွားကြပြီး၊ ရစ်ပတ်သွားကြကာ စစ်ချန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ကြယ်တာရာများကြားတွင် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်

အားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများအတွက်မူ သူသည် နောက်ဆုံးအချိန်လေးတွင် ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့် ရွှေ့လိုက်ပြီး ဓားလည်းမဟုတ် လှံလည်းမဟုတ်သော နားလည်ရခက်သည့် ဟန်ပန်တစ်ခုကို ပြင်လိုက်သည်ဟုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာတွင်မူ သူ ယခုလေးတင် သဘောပေါက်လိုက်သော အဖြေကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လှိုင်းထနေသော ချီစွမ်းအင်များသည် မိုးကြိုးလှံ၏ ထိပ်ဖျားဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားကြသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် ဓားချက်၏ အေးစက်သော အရောင်အဝါက သူ့ကို ဝါးမြိုရန် ခြိမ်းခြောက်လာသည့်အချိန်တွင် သူ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

လှံချက်သည် နဂါးတစ်ကောင်အလား ထိုးထွက်သွားသည် နောက်ကျမှ ရောက်လာသော်လည်း ဦးစွာ ထိမှန်သွားခြင်းပင်။

မြန်ဆန်သည်...

လေးလံသည်...

လှံထိပ်ဖျားနှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် ဖိသိပ်ထားသော လျှပ်စီးများက ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ဆင့်၊ နှစ်ဆင့်၊ သုံးဆင့်။

ဘုန်း.....။

လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး မျက်စိကျိန်းစေသော အလင်းရောင်ဖြူကြောင့် မျက်လုံးတိုင်း အလိုအလျောက် မှိတ်သွားကြရသည်။

အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများသည် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ တစ်ပုံတစ်ပင် လဲကျကုန်ကြသည်။

အလင်းရောင် မှေးမှိန်သွားသောအခါ...

စစ်ချန်နှင့် ဖန်ဟန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး ကျောက်နံရံကို ဝင်တိုက်မိကာ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဖူး"

ဖန်ဟန် သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။

သူ၏ အဆုံးစွန် ဆဋ္ဌမမြောက်လှိုင်းက... ဒီလိုပဲ အပိတ်ဆို့ ခံလိုက်ရတာလား။

ဒီကောင်လေးက ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ။

ဖန်ဟန်ကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ထိုလှံချက်ထဲတွင် သူ၏ 'လှိုင်းထပ်တိုက်ကွက်' အရသာ သဲ့သဲ့ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ဖုန်း၊ အစောင့်အရှောက်၊ လွီစီနှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦး အပါအဝင် ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံးသည် ဆွံ့အလျက်သား ဖြစ်နေကြသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ကန်ကျောက်နေသော မိစ္ဆာသားရဲများသည်လည်း လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဟေးစန်း၏ ပါးစပ်ပုပ်ကြီးပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်သော စစ်ချန်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဖန်ဟန်ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းက ဖန်ဟန်ကို နောက်ထပ် သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်

"သတ္တမမြောက်လှိုင်း ရှိသေးလား"