နိုးထခြင်း

သတ္တမမြောက်လှိုင်း ရှိသေးလား။

ဘာ သတ္တမမြောက်လှိုင်းလဲ။

ဖန်ဟန်သည် ဒေါသကြောင့် နောက်ထပ် သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ပြန်သည်။ ဆဋ္ဌမမြောက်လှိုင်းကို အတင်းအကြပ် ထုတ်သုံးခဲ့ရခြင်းက သူ့အတိုင်းအတာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ နေရာလွဲသွားသကဲ့သို့ နာကျင်ခံစားနေရသည်။

ဒီကောင်လေးက ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ။

ဖန်ဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးသာ ကျန်တော့သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ဉာဏ်ကြီးရှင်ဟု တင်စားခံခဲ့ရပြီး အဆင့်ကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ လွယ်ကူခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင်မူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤမျှအထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ... သူသည် တစ်ဖက်လူအတွက် ‘လေ့ကျင့်ဖော်’ သက်သက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ အဆင့်ကျော်တိုက်ခိုက်၍ အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသူများ မည်သို့ ခံစားခဲ့ရသည်ကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် နားလည်လိုက်တော့သည်။

“သခင်လေး”

မီးခိုးရောင်ဝတ် အကြီးအကဲမိုသည် ဖန်ဟန် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူသည် ဟုန်ဖုန်းကို လှည့်စားတိုက်ခိုက်ပြီး ဖန်ဟန်ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

သူက စစ်ချန်ကို သတိကြီးစွာထား၍ ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ကို ထူးချွန်ပါတယ်၊ ဒီအဘိုးကြီး လေးစားမိပါတယ်။ ဒီနေ့တော့ နားလည်မှုလွဲတာလေးတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်... ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြမလား”

အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ပထမဆုံးတာဝန်မှာ ဖန်ဟန်၏ ဘေးကင်းရေးဖြစ်သည်။ မှော်ရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို နောက်မှ ရှာဖွေ၍ ရနိုင်သည်။ တောင်ရှိနေသမျှ ထင်းခုတ်ရမှာ မပူရဟူသော စကားလည်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

စစ်ချန် သေချာပေါက် ကြားလိုက်သည်။ မနိုင်တော့၍ ထွက်ပြေးချင်နေကြခြင်းပင်။

သို့သော် သူက ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူနိုင်မည်နည်း။

လွီရန်မှသည် လွီစီအထိ၊ ရန်သူဖြစ်လာလျှင် အပြတ်ရှင်းရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ လွှတ်ပေးလိုက်လျှင် နောက်နေ့ကျ ပိုသန်မာသူကို ခေါ်လာလိမ့်မည်။

‘အငယ်ကို နိုင်တော့ အကြီးကို သွားခေါ်’ သည့် သံသရာကို သူ စိတ်မဝင်စားပေ။

“ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ ပြန်မသွားရဘူး”

စစ်ချန် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် အသစ်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးလှံက သူ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အကြီးအကဲမို၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ “လူငယ်... ထွက်ပေါက်လေးတော့ ချန်ထားပါဦး။ ငါတို့ ဖန်မိသားစုနဲ့ သွေးကြွေး မဆပ်နိုင်တဲ့ ရန်ငြိုး ဖွဲ့ချင်နေတာလား”

စစ်ချန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီလူတွေက ဘာလို့ သူတို့နောက်က မိသားစုကိုပဲ အမြဲတမ်း အားကိုးနေကြတာလဲ။

မိသားစုနာမည် အော်လိုက်တာနဲ့ တခြားလူတွေ တုန်လှုပ်သွားမယ် ထင်နေကြတာလား။

“ဖန် (စတုရန်း) မိသားစုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိုင်း (စက်ဝိုင်း) မိသားစုပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး”

စကားမဆုံးခင်မှာပင် မိုးကြိုးလှံသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

အကြီးအကဲမို မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးကာ လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ခုခံလိုက်ရာ လေထဲ၌ပင် မိုးကြိုးလှံ ပျက်စီးသွားပြီး လျှပ်စီးများ လွင့်စင်ကုန်သည်။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ လေးလံနေသည်။ ဒီနေ့ကိစ္စ အလွယ်တကူ မပြီးနိုင်မှန်း သူ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဝိုင်းဝန်းကန်ကျောက်မှုကို ခံနေရပြီး မကြာခင် သေတော့မည်ဖြစ်သည်။

လွီစီသည် ဟေးစန်းနှင့် အားကုန်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ယူကာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲမို၊ ဖန်ဟန်တို့နှင့် သွားပေါင်းလိုက်သည်။

“အဘိုးကြီးယုတ်... ထွက်ပြေးတာလား မင်းအမေ... ဘာလို့ လစ်ပြေးနေတာလဲ... တောက်”

ဟေးစန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ရန်သူများ စုပေါင်းသွားသည်ကို မြင်သဖြင့် ဝင်မတိုးတော့ပေ။

လွီစီ၏ အရှိန်အဝါများ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး ဝတ်ရုံမှာလည်း ခြေရာလက်ရာများဖြင့် စုတ်ပြတ်နေသည်။ သူသည် စစ်ချန်ကို အငြိုးတကြီး ကြည့်နေသော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ဖန်ဟန်သည် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော လွီစီကို ကြည့်လိုက်၊ ခေါင်းမာနေသော စစ်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် အရှက်တရားနှင့် မုန်းတီးမှုများ လှိုင်တက်လာသည်။

ဒီနေ့သာ အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးရလျှင် ဤကိစ္စသည် သူ့အတွက် ‘စိတ်နတ်ဆိုး’ ဖြစ်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် ရပ်တန့်သွားနိုင်သည်။

သူ ဖန်ဟန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအရှက်မျိုးကို ခံနိုင်မည်နည်း။ မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများက သူ့ကို ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်စေသည်။

“မင်း သန်မာတာကို ငါ ဝန်ခံတယ်... ငါထင်ထားတာထက် ပိုသန်မာတယ်”

ဖန်ဟန်သည် စစ်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဒဏ်ရာနှင့် ဒေါသကြောင့် အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ... ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားတစ်ခုတည်းက အရာရာ မဟုတ်ဘူး”

သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ နက်မှောင်သော အလံတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် တွန့်လိမ်ရှုပ်ထွေးနေသော သင်္ကေတများ ထိုးထားပြီး မည်းနက်သော အခိုးအငွေ့များ လှည့်ပတ်နေပုံရသည်။

“ယင်အလောင်းကောင် အလံတံခွန်”

အကြီးအကဲမို မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ဖန်ဟန် ဘာလုပ်မည်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ တားချင်နေမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာပစ္စည်းများသည် ကြီးမားသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ရှိတတ်ပြီး၊ အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများ အဆုံးရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖန်ဟန်၏ ပြတ်သားသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ စကားမြိုချလိုက်သည်။

သခင်လေး၏ တာအိုနှလုံးသား တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။ အကယ်၍ ဒီနည်းလမ်းဖြင့် သိက္ခာမဆယ်နိုင်ပါက သခင်လေး၏ ဘဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

“ဒါကို မြင်လား” ဖန်ဟန်သည် အလံတံခွန်မည်းကို စစ်ချန်ထံ ချိန်ရွယ်ကာ ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မိသားစု၊ မှော်ရတနာ၊ အမွေအနှစ်... ဒါတွေအကုန်လုံးက ခွန်အားရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ။ မင်းမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်တာ ဘာရှိလဲ”

ထိုစကားလုံးများသည် စစ်ချန်အတွက် ရည်ရွယ်သည် ဆိုသော်လည်း သူ၏ ကြေမွသွားသော မာနကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် ပြောဆိုခြင်းက ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။

စကားသံ မဆုံးမီမှာပင် သူသည် လျှာကိုကိုက်ကာ ‘ယင်အလောင်းကောင် အလံတံခွန်’ ပေါ်သို့ သွေးတစ်လုပ် ထွေးထည့်လိုက်သည်။

“ဝီ........”

အလံတံခွန်သည် တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လူတစ်ရပ်စာ ကြီးထွားလာသည်။ သရဲတစ္ဆေ ငိုသံများနှင့်အတူ မည်းနက်သော အခိုးအငွေ့များ လှိုင်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး ပိုမိုအေးစက်သွားသည်။

“အဲ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”

“ဒါက... ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ မှော်ရတနာပါလား”

ကြည့်ရှုနေကြသော လူသားများရော မိစ္ဆာများပါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဒါ ဘယ်လို မိစ္ဆာပစ္စည်းဆိုးကြီးလဲ။

“ဒီကောင်စုတ်လေး ဘာလုပ်မလို့လဲ” ဟေးစန်း ဆဲရေးလိုက်ပြီး ခြေဆောင့်ကာ စစ်ချန်၏ ရှေ့တွင် ဝင်ရပ်ပေးလိုက်သည်။

ဟုန်ဖုန်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်လုံး ခံစစ်အနေအထား ယူလိုက်ကြသည်။

စစ်ချန်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အလံတံခွန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက သူ့ကို ရွံရှာစေသည်။

သို့သော် လှိုင်ထွက်လာသော အခိုးအငွေ့များသည် စစ်ချန် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများဆီသို့ မသွားဘဲ ဂူအလယ်ရှိ ဧရာမ မြေနဂါးအလောင်းကြီးဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

အခိုးအငွေ့များသည် အလောင်းကြီးကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး အကြေးခွံမရှိတော့သော အသားစများကြားမှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်ပေါက်များထဲသို့ပါ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ဟားဟားဟားဟား”

ဖန်ဟန်သည် သွေးထွက်လွန်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း ပါရမီပါနေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီလို ထိပ်တန်းရတနာမျိုးရဲ့ ရှေ့မှာ မင်း သေရမှာပဲ။ ငါ့အတွက် ထစမ်း”

သူ၏ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်စွာ သေဆုံးနေခဲ့သော မြေနဂါးအလောင်းကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် စတင် တုန်ခါလာသည်။

ထို့နောက် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ဧရာမ နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရွေ့လျားလာသည်။

ကြီးမားသော ခေါင်းကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ၊ တောင့်တင်းစွာဖြင့် မော့တက်လာသည်။

ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်ခွံများထဲတွင်မူ ထူးဆန်းအေးစက်သော အနက်ရောင် သရဲမီးတောက်နှစ်ခု တောက်လောင်နေသည်။

မြေနဂါးတစ်ကောင်၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဂူအတွင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အလောင်းကောင် မြေနဂါးကြီး မျက်လုံးပွင့်လာပြီ ဖြစ်သည်။