အခန်း (၆၅)

ကျရှုံးသွားပြီး နဂါးပုလဲသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိသော်လည်း ဤဖွဲ့စည်းလုနီးပါး ပုလဲသည် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်လောက်အောင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဖန်ဟန်နှင့် အကြီးအကဲမိုတို့လည်း အလားတူ ထိတ်လန့်နေကြသည်။

သူတို့သည် မြေနဂါးအလောင်းအောက်တွင် ကောင်းကင်အာဏာစက်ကို တွန်းလှန်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုခု ရှိမည်ဟုသာ ခန့်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း နဂါးပုလဲ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

"ဟားဟားဟား... နဂါးပုလဲ... တကယ်ကြီး နဂါးပုလဲကွ"

ဖန်ဟန်သည် ပုလဲကို တွေ့လိုက်သောအခါ ဖြူဖပ်ဖြူရော် မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင်များ လွှမ်းသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ မျက်လုံးများ တောက်လောင်နေသည်။

"ငါ့ဟာ... ဒီအရာက ငါ့ဟာ ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတာပဲ။ ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်ကိုတောင် လှမ်းမြင်နိုင်ပြီ"

ဤကောင်းကင်ပေးသော အခွင့်အရေးသည် မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ဒဏ်ရာများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

စစ်ချန်သည် သူ့အော်သံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း အလင်းစများ လက်နေသည်။

မမှားနိုင်ဘူး။

ပုလဲထဲတွင် သန့်စင်သော 'ယန်မိုးကြိုး' စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်။ 'ကိုးသွယ်မိုးကြိုးရုပ်ခန္ဓာ' ၏ ဒုတိယအလွှာကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ရုပ်ခန္ဓာပြုပြင်ဆေးပင်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ လေထဲတွင် ဆုံသွားကြပြီး တစ်ဖက်လူ၏ မယိမ်းယိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်" ဖန်ဟန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး 'ယင်အလောင်းကောင် အလံတံခွန်' ကို ရူးသွပ်စွာ မောင်းနှင်လိုက်သည်။

သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဧရာမ အလောင်းကောင်မြေနဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ကာ စစ်ချန်နှင့် မိစ္ဆာအုပ်စုဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

"သတိထား ညီလေး"

"ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကြမယ်"

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ထုတ်ဖော်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အခြားမိစ္ဆာများသည်လည်း အစွယ်များ ထုတ်ဖော်ကာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီးသည် တောင်ကြီးပြိုကျသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခါနီးတွင်...

ရပ်တန့်သွားသည်။

ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်များထဲရှိ အနက်ရောင် သရဲမီးတောက်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းစွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြစဉ် စစ်ချန်သည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ အလောင်းကောင်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်

"ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်"

ထိုစကားလုံး သုံးလုံးသာ။

'ယင်အလောင်းကောင် အလံတံခွန်' ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး အသိစိတ်ကင်းမဲ့နေသည်ဟု ယူဆရသော မြေနဂါးအလောင်းကြီးသည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ သရဲမီးတောက်များ ကခုန်နေပြီး ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီး မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ခါနေသည်။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် စစ်ချန် ချေမှုန်းခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကမူ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော သတ္တဝါအပေါ် ထားရှိသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆွေးမြေ့ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အလောင်းကောင်မြေနဂါးကြီးသည် အလံတံခွန်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း ရုန်းကန်နေတော့သည်။

ဖန်ဟန်၏ ရူးသွပ်နေသော အပြုံး ခဲသွားသည်။ သူ့အလိုအတိုင်း လိုက်နာခဲ့သော အလောင်းကောင်က သူ့ကို တွန်းလှန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ လှုပ်ရှားစမ်း... သူ့ကို သတ်စမ်း" သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလံတံခွန်ပေါ်သို့ နောက်ထပ် သွေးတစ်လုပ် ထွေးထည့်လိုက်သည်။

အလံတံခွန်မည်းကြီး တောက်လောင်လာသော်လည်း အလောင်းကောင်ကြီးမှာ ပို၍သာ တုန်ခါလာသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သားရဲကြီးသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဖန်ဟန်နှင့် အကြီးအကဲမိုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် နောက်ကွယ်ရှိ ပုံရိပ်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းထက် အလံတံခွန်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ယူဆပုံရသည်။

"သခင်လေး သတိထား"

အကြီးအကဲမို မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထွက်ပေါက်ကို စွန့်ခွာပြီး ဖန်ဟန်ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထူထဲသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဒိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဘုန်း

အလောင်းကောင်မြေနဂါးကြီး၏ ခေါင်းသည် ဒိုင်းနှင့် ရိုက်မိသွားပြီး လိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

အကြီးအကဲမို ညည်းညူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ပိတ်မိနေသော လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများသည် အော်ဟစ်ရင်း ထွက်ပေါက်မှ တိုးထွက်သွားကြသည်။ ဆက်ကြည့်ရန် စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။

လွီစီ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အခြေအနေက ထိန်းချုပ်မရတော့ပေ။

စစ်ချန်သည် ရုန်းကန်နေသော အလောင်းကောင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၊ ၎င်း၏ နောက်ဘက်ရှိ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသော နဂါးပုလဲကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

"ညီလေး... အန္တရာယ်များတယ်" ဟေးစန်း လှမ်းအော်သည်။

စစ်ချန်က မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပုလဲရှိရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ လျှောက်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေသော အလောင်းကောင်ကြီးသည် ထောင့်ကပ်ခံထားရသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နောက်သို့ ဆုတ်ပေးကာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြစဉ် သူသည် ပုလဲနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကုန်းကာ ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ နွေးထွေးမှုတစ်ခု စီးဝင်သွားသည်။ ပုလဲထဲတွင် လျှပ်စီးကမ္ဘာတစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တောက်လောင်နေသော ယန်အရှိန်အဝါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ကိုးသွယ်မိုးကြိုးရုပ်ခန္ဓာ' ကျင့်စဉ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။

ဒါပါပဲ။

ဒုက္ခများစွာ ကြုံတွေ့ပြီးနောက်... နောက်ဆုံးတော့ သူ့လက်ထဲ ရောက်လာခဲ့ပြီ။

သူသည် ပုလဲကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အလောင်းကောင်ကြီးနှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြသော ဖန်ဟန်တို့ လူစုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကဲ... စာရင်းရှင်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။