အခန်း (၁၆၁-၁၆၂)

အခန်း။ ၁၆၁

ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့သည် ကျန်းနန်မြို့ပြခရိုင်အတွင်းရှိ ရှင်သန်သူအမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် နောက်ဆုံး၌ စိတ်အေးလက်အေး ရှိသွားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ နေ့စဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေရသည့် အလုပ်မှ နားခွင့်ရသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝသည်လည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အစောင့်အရှောက်ထူထပ်လှသော ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် ထားရှိကာ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို နေ့စဉ်မပြတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ဤကာလအတောအတွင်း ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုများကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သိုင်းကျမ်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ယခင်ကထက်စာလျှင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းနန်ခရိုင်အတွင်း၌ လျှပ်စီး ၁ ကို ထိန်းချုပ်ကာ သွေးဆိုးဓားသိုင်း၏ အစွမ်းကို အသုံးချပြီး အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူနှစ်ဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤလေ့ကျင့်မှုများကြောင့်ပင်။

လုချွမ်းသည် ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံသွားမည်ဆိုပါက သိုင်းကျမ်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ဤသို့ ကျင့်ကြံနေချိန်များမှလွဲ၍ လုချွမ်း၏ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဝီရိယကောင်းလှသော လယ်ယာခြံပိုင်ရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

သူသည် နေ့စဉ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းများကို စစ်ဆေးခြင်း၊ သစ်သီးခြံအတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်းများဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်းသည် ချီချီလေးနှင့် စကားပြောဖော် ဖြစ်ပေးနိုင်သော်လည်း လုချွမ်းအနေဖြင့် ဤအမျိုးသမီးနှင့် သမီးလေးကို အချိန်အကြာကြီး အတူထားရန် စိတ်မချသေးပေ။

ထို့ကြောင့် နေ့စဉ် သမီးလေးအတွက် အချိန်သီးသန့်ပေးကာ ကိုယ်တိုင် အဖော်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အဆက်မပြတ် ရှင်းလင်းမှုများကြောင့် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအနီးရှိ တောတောင်များမှာ အန္တရာယ်ကင်းစင်သလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် သမီးလေးကို လယ်ယာခြံအတွင်း လမ်းလျှောက်လိုက်ပို့ပြီးနောက် ခြံအပြင်ဘက် မြို့စွန်တစ်ဝိုက်သို့လည်း နှစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ်ပို့ဆောင်ပေးလေ့ရှိသည်။

အားလပ်ချိန်များတွင်မူ လယ်ယာခြံအတွင်းရှိ အပင်များ၏ ကြီးထွားမှုကို ဂရုစိုက်ကြည့်ရှုပေးရပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုအပင်များသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အတိုင်းပင် ပုံမှန်ကြီးထွားနေကြသည်။

ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် ရှင်သန်သူများ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကျန်းနန်ခရိုင်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ထိန်းချုပ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သူသည် အမျိုးမျိုးသော ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို အလုံးအရင်းဖြင့် စတင်

သယ်ယူစေသလို ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကိုလည်း မြို့ထဲသို့ စေလွှတ်ကာ ကျန်ရှိနေသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို လိုက်လံရှာဖွေစေသည်။

လူသားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ နှောင့်ယှက်မှုမရှိတော့ဘဲ လုချွမ်း၏ နေ့စဉ်ဘဝသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ ခုနစ်ရက်တာကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်...

လယ်ယာခြံ၏ ကွင်းပြင်ကျယ်ပေါ်တွင် လုချွမ်းနှင့်အတူ လျှပ်စီး ၂၊ လျှပ်စီး ၃ တို့၏ ရုပ်အလောင်းလှုပ်ရှားမှုများမှာ အဆက်မပြတ် လူးလာတုံ့ပြန်နေကြသည်။ သံမဏိဓားရှည်များ အချင်းချင်း ထိတွေ့မိသည့်အခါတိုင်း မီးပွားများ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။

အပြန်အလှန် တိုက်ကွက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၂ နှင့် လျှပ်စီး ၃ တို့၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်များကို လွင့်စင်သွားအောင် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... ဒီ သွေးဆိုးဓားသိုင်း က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ"

လတ်တလော လေ့ကျင့်မှုများ၏ ရလဒ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လုချွမ်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤလေ့ကျင့်မှုများကြောင့် လုချွမ်း၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့်ရှိ အလွန်လျင်မြန်သောဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ တိုက်စစ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်၍ပင် ပြန်လည်နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟင်..."

သူ၏ သံမဏိဓားကို ပြန်သိမ်းမည်အပြုတွင် လုချွမ်းသည် သူထိန်းချုပ်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ထံမှ ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်

သည်။

သူသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းဆီသို့ အပြေးသွားကာ မြေဆွနေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ထိုဇွန်ဘီကို အချိန်အတော်ကြာ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း လုချွမ်းအနေဖြင့် ဘာဖြစ်နေသည်ကို အဖြေရှာမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ သာမန်ဇွန်ဘီတွေက တကယ်ပဲ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်တာလား"

လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏက သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများနှင့် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေစဉ် သူ၏လက်အောက်၌ ပထမအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအသစ်တစ်ကောင် ထပ်မံတိုးပွားလာကြောင်း အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအံ့အားသင့်စရာဖြစ်ရပ်ကြောင့် လုချွမ်းသည် အလျင်အမြန်ပင် လာရောက်စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီဇွန်ဘီတွေက သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလရှိတဲ့ညမှာပဲ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလ ကုန်ဆုံးသွားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ဘာလို့ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအသစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာရတာလဲ"

သူ့ရှေ့မှောက်၌ ဖြစ်ပျက်နေသော မမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေကြောင့် လုချွမ်း မှင်သက်သွားရသည်။ ဇွန်ဘီများ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းမှာ ထိုညက သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလ၏ အလင်းရောင်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။

ထိုညက ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သော ဇွန်ဘီများသည် ထာဝရ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။

ငါ့ရဲ့ ယူဆချက် မှားနေတာလား။

လုချွမ်းသည် ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း သူကိုယ်တိုင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့စဉ်က အမှတ်ရစရာများကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည်။ ထိုစဉ်က ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်အချို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် သတိလစ်သွားကာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလသည် ထူးဆန်းသော လရောင်ကိုသာမက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည့် အထူးစွမ်းအင်များကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် ဧရာမ သားရဲကြီးများ၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အမြုတေများမှာလည်း ထိုစွမ်းအင်များ စုစည်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရလဒ်များပင်။

"ဒီတော့... ဇွန်ဘီတွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတာဟာ တကယ်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအင်တွေ စုဆောင်းမိလာပြီး အကန့်အသတ်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားလို့ ဖြစ်ရတာပဲ"

"သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည ကုန်ဆုံးသွားပေမဲ့ လေထုထဲမှာ အထူးစွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကျန်ရှိနေခဲ့တာပဲ။ အဲ့ဒီစွမ်းအင်တွေက သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဆက်ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ရဲတင်းသော ယူဆချက်ကြောင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ တွေးဆချက်သာ အမှန်ဖြစ်ပါက သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သာမန်ဇွန်ဘီများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆက်လက်၍ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မည်ပင်။

"ဟားဟား... တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ အခုဆိုရင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက် လျော့နည်းသွားမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ကျန်းနန်မြို့ပြခရိုင်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသဖြင့် လုချွမ်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အမြုတေများအပေါ်တွင် အဓိက မှီခိုနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ လျော့နည်းသွားမည့်အစား ပိုမိုတိုးပွားလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဖေဖေ... သမီး ဗိုက်ဆာပြီ"

လုချွမ်းသည် သူ၏ရှေ့မှ ပထမအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီသစ်ကလေးကို စစ်ဆေးနေစဉ် ချီချီလေးမှာ အဝေးမှ ပြေးလွှား၍ ရောက်ရှိလာသည်။

လုချွမ်း၏ ဒူးဆစ်ခန့်အထိ အရပ်ရှည်လာပြီဖြစ်သော သမီးကလေးမှာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် နေ့စဉ် အသားဆန်ပြုတ်နှင့် သစ်သီးဝလံလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်များကို စားသောက်နေရသဖြင့် ပါးပြင်လေးများမှာ ဖောင်းကားဝိုင်းစက်လာခဲ့သည်။

ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် လွန်ခဲ့သောရက်ပိုင်းက ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည့် ရှင်သန်

သူများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အစာငတ်မွတ်လွန်းသဖြင့် အရိုးပေါ် အရေတင်နေကြပြီး အခြေစိုက်စခန်း၏ အကူအညီသာမရှိပါက ဇွန်ဘီများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို မခံရမီ ငတ်သေကြမည့်သူများ ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် သမီးလေးကို ပြုံးပြရင်း မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ အမြန်လျှောက်သွားကာ အစားအစာ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လယ်ကွင်းပြင်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားနေသော မင်းသမီးလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း တွေးတောနေမိသည်။

သမီးလေးသည် အရင်ကကဲ့သို့ အိပ်ရာထဲတွင်သာ လဲလျောင်းနေရသည့် ကလေးငယ် မဟုတ်တော့ဘဲ ကျေးလက်ဒေသရှိ လေကောင်းလေသန့်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သာမန်ဇွန်ဘီတွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဆိုရင် ချီချီလေးလည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"

သူ တွေးဆထားသကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် အထူးစွမ်းအင်များ အမှန်တကယ် ပြည့်နှက်နေပါက ဇွန်ဘီများသာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး လူသားများ မပြောင်းလဲနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

လုချွမ်းသည် သမီးလေး၏ လုံခြုံရေးအတွက် အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်နေတတ်သည်။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့၌ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုးကြီးထဲတွင် သမီးလေး တစ်ကိုယ်တည်း ကျန်းကျန်းမာမာ ရှင်သန်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သမီးလေးအတွက် တည်ငြိမ်ပြီး ကျန်းမာသော ကြီးထွားမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ လုချွမ်း အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားနေရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အင်အားရှိမှသာလျှင် ဤဖရိုဖရဲကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်နိုင်

မည်ပင်။

ငါးပေးတာထက် ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးတာက ပိုကောင်းတယ်ဆိုသည့် စကားအတိုင်းပင် သူသည် သမီးလေးကို တတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ပေးနေမည် ဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည့် ဘေးအန္တရာယ်များမှာ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ချီချီလေးကိုယ်တိုင်ကသာ အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် လုချွမ်း အနားမှာ မရှိခဲ့လျှင်ပင် သမီးလေးသည် မိမိကိုယ်

ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်ပင်။

အခန်း။ ၁၆၂

မီးဖိုချောင်အတွင်းမှ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့များမှာ လွင့်ပျံ့လာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းသည် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ချီချီလေး၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် လုချွမ်းသည် လူနှစ်ဦးစာ အစားအစာကို ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သမီးလေး၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူက လိုလိုလားလားပင် သဘောတူခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ချီချီလေးသည် ကျောက်လင်းနှင့် အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းရသည်ကို နှစ်သက်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သမီးလေးသည် သူမ၏ အသားဆန်ပြုတ်မှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကျောက်လင်းအား အမြဲတမ်း မျှဝေပေးလေ့ရှိသည်။

ထိုသို့ မျှဝေပေးနေခြင်းကြောင့် ချီချီလေး ဗိုက်မဝမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် လုချွမ်းသည် လူနှစ်ဦးစာကိုသာ တခါတည်း ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တော့သည်။

အမှန်စစ်စစ် လုချွမ်း၏ လက်အောက်တွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးစစ်တပ်ကြီး ရှိနေသဖြင့် ရိက္ခာနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။ ကျန်းဟိုင်မြို့ပြခရိုင်အတွင်းရှိ ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်များအားလုံးကို ဇွန်ဘီရုပ်သေးများက လယ်ယာခြံသို့ မပြတ်မကွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးနေကြသည်။

မူလက ရှိထားသော ဂိုဒေါင်များမှာလည်း ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးပြု၍ ဂိုဒေါင်အသစ် အချို့ကိုပင် ယာယီ တည်ဆောက်စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မီတာ ၂၀ ရှည်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ရွှေရောင်မြွေဟောက်ကြီး၏ အသားများမှာလည်း အမြောက်အမြား ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံ၌ ရိက္ခာပြတ်လပ်မှု ပြဿနာ လုံးဝမရှိတော့ချေ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းများမှာလည်း အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနေပြီး မကြာမီတွင် လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် ကျောက်လင်းကို ကျွေးမွေးထားရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

ချီချီလေးသည် မီးဖိုချောင်အတွင်းသို့ ခုန်ပေါက်ဝင်ရောက်လာပြီး လုချွမ်းထံမှ အစားအစာများကို ယူဆောင်ကာ ကျောက်လင်း၏ ဝေစုကို သွားရောက် ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ကလေးတစ်ယောက်တို့သည် အတူတကွ စားသောက်ကြရာ ကစားကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အသားနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အသားဆန်ပြုတ်ကို အငမ်းမရ စားသောက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပီတိများ ဝေဖြာနေတော့သည်။

ဤပျက်စီးယိုယွင်းပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း ပူနွေးသောအသားဆန်ပြုတ်တစ်ခွက်ကို စားသုံးရခြင်းမှာ နတ်ပြည်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတွင် အချိန်အတော်ကြာ အနားယူပြီးနောက် ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာပင် သွေးရောင်လွှမ်းကာ ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ဝတ်စုံကိုလည်း သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဝတ်အစားများဖြင့် လဲလှယ်ထားပြီး ရှည်လျားနက်မှောင်သော ဆံကေသာများကို ကျောဘက်တွင် သေသပ်စွာ ချထားရာ ယခင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သော ပုံရိပ်များ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချီချီလေးမှာ ကျောက်လင်းနှင့် အတူရှိနေရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် သူမ၏ ညစ်ပတ်ပေရေမှုများကြောင့် သမီးလေး၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်မည်စိုး၍ လုချွမ်းက စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ကျောက်လင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝဝလင်လင် ရေချိုးခွင့်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗိုက်ဝ၍ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိသွားသောအခါ ကျောက်လင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ဤကဲ့သို့သော ဘဝရှင်သန်မှုကို အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားနေမိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စနစ်တကျ ရှိလှသော အခြေအနေများကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအပေါ် မှီခိုမိနေပြီလားဟု တွေးတောကာ အားငယ်သလို ဖြစ်မိသည်။

ချီချီလေးမှာလည်း သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ငြင်းဆိုထားသဖြင့် ဤလယ်ယာခြံတွင် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်နေရန်မှာ ဆိုးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာတွင် ဘေးအန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်စရာမလို ရဲဘော်များ၏ သစ္စာဖောက်မှုကိုလည်း ကြောက်စရာမလိုသလိုပေ။ ရိက္ခာပြတ်လပ်မည်ကိုလည်း ပူပန်စရာမလိုဘဲ နေ့စဉ် ဝဝလင်လင် စားသောက်နိုင်သည်။

"မဖြစ်ဘူး"

"ကျောက်လင်း... နင် ဒီလောက်အထိ စိတ်ဓာတ်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး"

သူမသည် ထိုအတွေးများကို မောင်းထုတ်ရန် ခေါင်းကို အမြန်ပင် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ငါ ဒီမှာ ဆက်နေတာက ချီချီလေးက ငယ်သေးလို့ပါ။ အစားအသောက်ကောင်းလို့နဲ့ နေရတာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး...

ချီချီလေး အနည်းငယ် ပိုကြီးလာပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးအကြောင်း ပိုသိလာရင် သူမက ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ဖို့ သဘောတူမှာပါ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဒီဇွန်ဘီတွေနဲ့ ဝေးရာကို ငါတို့ သွားကြတာပေါ့။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုတ္တိရှိရှိ ဆင်ခြေပေးနိုင်သွားသဖြင့် ကျောက်လင်းသည် ပြုံးလိုက်မိပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် နားချလိုက်သည်။

သင်္ချာပုစ္ဆာများကို ကြိုးစားဖြေဆိုနေသော ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းသည် ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းနေမိတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း ဤကလေးငယ်လေး ပညာသင်ကြားနေရခြင်းမှာ ဘယ်အကျိုးရှိမှာလဲဟု ကျောက်လင်း အမှန်တကယ်ပင် သိချင်နေမိသည်။ ပုစ္ဆာအားလုံးကို မှန်ကန်အောင် ဖြေဆိုနိုင်လျှင်ပင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲများ ဖြေဆိုရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုခေတ်တွင် ကျောင်းဟူ၍ မရှိတော့သလို လူသားမျိုးနွယ်မှာလည်း အများစု သေကြေပျက်စီးကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရှင်သန်သူများ အခြေစိုက်စခန်းမှ အရည်အချင်းရှိသူများကို ခေါ်ယူမည်ဆိုပါကလည်း ပညာအရည်အချင်းထက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုသာ ကြည့်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။

"ချီချီလေး... အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကို သင်ယူပြီး အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့။ အဲ့ဒီအစား အန်တီက သိုင်းပညာ သင်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ"

ကျောက်လင်းသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်ကာ ချီချီလေးကို အကြံပြုလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီချီလေးသည် ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည် လုပ်နေမိသည်။

စိတ်ထဲတွင်တော့ သူမ အလွန်ပင် ရယ်ချင်နေမိတော့သည်။

ငါ့လို အနှိုင်းမဲ့ဧကရီက ဒီလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ အမျိုးသမီးဆီကနေ သိုင်းသင်ယူစရာ လိုလို့လား။

"သမီးက ဘာလို့ သိုင်းသင်ရမှာလဲဟင်"

ချီချီလေး၏ ဟန်ဆောင်ထားသော ကလေးဆန်သည့် မေးခွန်းကို ကျောက်လင်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် "ချီချီလေး... အခုကမ္ဘာကြီးက သမီးထင်သလို မလုံခြုံတော့ဘူး။ ကိုယ့်မှာ အင်အားအလုံအလောက်ရှိမှပဲ ဒီကမ္ဘာမှာ ရှင်သန်နိုင်မှာ..." ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ချီချီလေး၏ ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်ရေး ကွက်စိပ်အချို့ကို သရုပ်ပြလေသည်။

ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည့်အတွက် ကျောက်လင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်အချို့ကို သင်ယူခဲ့ဖူးပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဇွန်ဘီများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ အရည်အချင်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အတိတ်ဘဝက ဧကရီတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည့် ချီချီလေး၏ ရှေ့တွင်မူ ဤတိုက်ကွက်များမှာ အလွန်ပင် အခြေခံကျကာ ကြမ်းတမ်းလွန်းလှသည်။

ဒီအခြေခံ အရည်အချင်းတွေက ငါ့ဖေဖေရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကိုတောင် မမီဘူးပဲ...

သို့သော်ငြားလည်း ချီချီလေးသည် ဟန်မပျက်ဘဲ လက်ခုပ်တီးကာ "ဝိုး အန်တီကျောက်လင်းက တကယ့်ကို တော်တာပဲ။ ဒီတိုက်ကွက်တွေက အရမ်းမိုက်တာပဲနော်" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

အနီးအနားတွင်ရှိနေသော ဧရာမဇွန်ဘီ ၂ မှတစ်ဆင့် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားနေရသော လုချွမ်းသည်လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်စိုက်ခင်းကို စစ်ဆေးရင်း တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် တုံးအအ ရှိသော်လည်း သူမပြောသည့် စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုမိုအန္တရာယ်များလာသော ဤကမ္ဘာကြီးတွင် အင်အားရှိခြင်းသည်သာ အရာအားလုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းပညာတစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်ပေ။ သမီးလေးကိုယ်တိုင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုချွမ်းသည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။

သာမန်လူသားများ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဖြစ်လာရန်အတွက် အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေမလား။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ လူသားရှင်သန်သူများ အခြေစိုက်

စခန်းတွင် သူ့ထက် ပိုမိုပြည့်စုံသော သတင်းအချက်အလက်များ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

တောက်….

ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ဝင်တွေကို မလွှတ်ပေးဘဲ ဖမ်းဆီးပြီး အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရအောင် စစ်မေးထားခဲ့သင့်တာ။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ချီချီလေး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မလာနိုင်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။ သို့သော် သမီးလေး အနည်းငယ် ပိုကြီးလာသောအခါ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို သင်ကြားပေးမည်ဟု လုချွမ်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်မလာခဲ့လျှင်ပင် ဤဓားသိုင်းကို နှစ်ရှည်လများ ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်ထားမည်ဆိုပါက ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တအကြာတွင် စက်အင်ဂျင်သံနှင့်အတူ လျှပ်စီး ၁ သည် ကုန်တင်ကားတစ်စီးဖြင့် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လျှပ်စီး ၁ သည် ပထမအဆင့် အမြုတေသုံးခုကိုသာ သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။ အမြုတေများကို လက်ခံယူရင်း လုချွမ်းသည် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

"ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့က မြို့ထဲမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့တာတောင် ဒါလေးပဲ ရတာလား..."

ကျန်းနန်ခရိုင်အတွင်းရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပုံရပြီး သူ၏ အလုံးအရင်းဖြင့် ရှာဖွေချေမှုန်းမှုများကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီများကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းနန်ခရိုင်အတွင်းမှ ရင်းမြစ်များ လျော့နည်းလာသော်လည်း လုချွမ်းက ဗျူဟာအသစ်တစ်ခုကို ကြံဆပြီးသား ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် မြေပုံကိုဖြန့်၍ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ ကျန်းဟိုင်မြို့၏ မြို့စွန်တွင် တည်ရှိပြီး မြို့ပြနှင့် ကျေးလက်ဒေသ၏ ကြားဗဟိုတွင် ရှိသည်။ အနီးဆုံးမြို့ပြရှိ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီဆိုလျှင် သူ၏ပစ်မှတ်ကို မြို့နယ်ငယ်များဘက်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံနှင့် အနီးဆုံးမြို့နယ်မှာ အဝါရောင်နဂါးမြို့နယ်ပင်။ မြေပုံအရ ထိုဒေသတွင် ထင်ရှားလှသော အဝါရောင်နဂါးတောင် ရှိသည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအရေအတွက် နည်းပါးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ပစ်မှတ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုဘက်တွင် မည်ကဲ့သို့သော ဆင့်ကဲသားရဲများ ရှိနေမည်ကို သွားရောက် စူးစမ်းရပေမည်။ ထို့အပြင် သမီးလေးအတွက်လည်း အစားအစာမီနူးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်။

နေ့စဉ် အသားတစ်မျိုးတည်းကိုသာ စားနေရသဖြင့် ချီချီလေးလည်း ငြီးငွေ့နေလောက်သည်။