အခန်း (၁၆၅-၁၆၆)

အခန်း။ ၁၆၅

အဝါရောင်နဂါးတောင၏ ထူထပ်လှသော တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဟိန်းသံများမှာ တစ်ချက်တစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

တစ်ချိန်က ဤတောင်တန်းပေါ်တွင် အကြောက်အလန့်မရှိ အမဲလိုက်ခဲ့ကြသော သားရဲဆိုးကြီးများသည် ယနေ့တွင်မူ သူတို့၏ ကံကြမ္မာဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မာန်မာနများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး၏ ရန်မှ လွတ်မြောက်ရန် တောနက်ထဲသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အဝါရောင်နဂါးတောင်သည် ယနေ့တွင်မှ လူသူထူထပ်စွာဖြင့် ပြန်လည်သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

စွမ်းဆောင်ရည်စုံလင်ပြီး အားနည်းချက်မရှိသလောက်ဖြစ်သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လုချွမ်းသည် ဤတောတောင်အတွင်း၌ အနှိုင်းမဲ့စစ်သူကြီးတစ်ဦးအလားပင်။

သူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သမျှသော ဆင့်ကဲသားရဲမှန်သမျှမှာ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လဲကျကုန်ကြသည်။ ဤမဖွံ့ဖြိုးသေးသော တောတောင်ကြီးက လုချွမ်းကို ဇီဝမျိုးကွဲစုံလင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို လက်တွေ့ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။

ဝုန်း...

ထိုစဉ် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင်ရှိနေပါက ထိုအသံကြောင့်ပင် အသည်းငယ်ကာ သတိလစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ပခုံးအမြင့် ၄ မီတာခန့်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အရှည် ၆ မီတာရှိသော ဧရာမ ဆင့်ကဲကျားသစ်ကြီး တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံ တုန်ဟည်းသွားလောက်အောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျားကြီးသည် ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲမီကတည်းက တောဘုရင်အဖြစ် အားနည်းချက်မရှိသော မုဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်း၏ အစင်းကြား ကြွက်သားများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

၎င်း၏ ဧရာမခြေဖဝါးဖြင့် တစ်ချက်ယမ်းလိုက်တိုင်း လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ဖက်စာရှိသော သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် တူတူထွန်းသကဲ့သို့ ကျိုးပြတ်သွားစေနိုင်သည်။

ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဧရာမ ဆင့်ကဲကျားကြီး၏ အရှိန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး တောအုပ်အတွင်း ပြေးလွှားနေသည်မှာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလားပင်။

သို့သော် ဤတောတောင်အရှင်သခင်၏ လက်ရှိပုံစံမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရွယ်အစားစုံလင်လှသော ဒဏ်ရာပေါင်း ၂၀ ကျော် ရှိနေပြီး အဝါရောင်နှင့် အမည်းရောင် အစင်းကြား သားရေမှာ သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသည့် အမှတ်အသားများမှလည်း မီးခိုးမည်းများထွက်နေပြီး ဒဏ်ရာများမှာ ကြည့်မကောင်းအောင်ပင် ပျက်စီးနေသည်။

ကျားကြီးသည် အမောတကော အသက်ရှူနေရပြီး တစ်ချိန်က ခန့်ညားထည်ဝါခဲ့သော မျက်ဝန်းများတွင် ယခုအခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လုချွမ်းကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်လေးလံနေမိသည်။ သူ့ရှေ့မှ ဆင့်ကဲကျားကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းသည်။ တူညီသော အဆင့်အတန်းချင်း ယှဉ်လျှင်ပင် ဆင့်ကဲသားရဲများသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုသန်မာကြသည်မှာ ငြင်းမရသော အမှန်

တရားပင်။

ဇွန်ဘီများသည် လူသားများမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီကပင် လူသားတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဤတစ်ခေါက်တွင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို အလုံအလောက် ယူမလာခဲ့ပါက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ဤကျားကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံရနိုင်ပေသည်။

ဤကျားကြီးသည် ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ရှေ့တန်းတိုက်စစ်ကို ခုခံနိုင်ရန် ဒုတိယအဆင့်ရှိ တင့်ကားဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကို အားကုန်အသုံးချခဲ့ရသည်။ တင့်ကားဇွန်ဘီများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ ဤကျားကြီး၏ ရှေ့တန်းတိုက်စစ်ကို မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ကျားကြီး၏ အမြီးဖြင့် တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၃ တို့မှာ အတော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် မီးလျှံ ၁ နှင့် မီးလျှံ ၂ တို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သဖြင့် အဝေးမှနေ၍ မီးလုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်သာ ကျားကြီးကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားသော မြေလျှိုးဇွန်ဘီကိုလည်း လုချွမ်းက တိုက်ပွဲအတွင်း ဆွဲသွင်းခဲ့ရသည်။ မြေအောက်မှနေ၍ ကျားကြီး၏ အာရုံကို အမြဲတစေ နှောင့်ယှက်ပေးနေမှသာ အလွန်လျင်မြန်သောဇွန်ဘီများအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အလမ်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန်လျင်မြန်သော ဇွန်ဘီအချို့သည် ဓားမကြီးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျားကြီးထံမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာအောင် တိုက်ခိုက်နေကြရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေတော့သည်။

ဒဏ်ရာများ အဆက်မပြတ်ရရှိထားခြင်းနှင့် သွေးအမြောက်အမြား ထွက်သွားခြင်းတို့ကြောင့် ဒုတိယအဆင့် ကျားကြီး၏အရှိန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဧရာမဆင့်ကဲကျားကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သံပူခိုက်မှာ နှိပ်ရမယ်။

ထိုခဏ၌ပင် တင့်ကားဇွန်ဘီသုံးကောင်သည် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးထွက်သွားပြီး ကျားကြီး၏ ရှေ့တန်းတိုက်စစ်ကို ထိပ်တိုက်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ကျားကြီး၏ အင်အားမှာ သိသိသာသာ ဆုတ်ယုတ်နေပြီဖြစ်ရာ တင့်ကားဇွန်ဘီ သုံးကောင်၏ အားဖြင့် တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဧရာမဇွန်ဘီနှစ်ကောင်သည် ဘေးဘက်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာကာ ၎င်းတို့၏ သေမင်းတမန် လက်သည်းများဖြင့် ကျားကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အလွန်လျင်မြန်သောဇွန်ဘီအချို့ကလည်း ဓားမကြီးများဖြင့် ထပ်မံဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်မှုကို ခံရပြီးနောက် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဆင့်ကဲကျားကြီးသည် မကျေမနပ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို အချိန်အတော်ကြာ ထိန်းချုပ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ အတော်လေး တင်းကျပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဒုတိယအဆင့် ကျားကြီးမှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအင်များကို များစွာ အသုံးချခဲ့ရသည်။

"ရှေးခေတ်က မှူးမတ်တွေ ဘာလို့ အမဲလိုက်ရတာကို ဝါသနာပါပြီး သတ်ကွင်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ရတာ ကြိုက်လဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ။ ဒီဖြစ်စဉ်က တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာပဲ"

"မှောင်တော့မယ်... ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ယနေ့ အဝါရောင်နဂါးတောင် တိုက်ပွဲတွင် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီစစ်တပ်သည် ပထမအဆင့် ဆင့်ကဲသားရဲ ၆ ကောင်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမသားရဲ ၃ ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသားရဲအလောင်းများကို မြေလျှိုး ၁ က တောင်ခြေသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရာ ယခုအခါ ကုန်တင်ကားကြီး အချို့ပေါ်တွင် သားရဲအလောင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤအောင်နိုင်မှုရလဒ်များကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤမစ်ရှင်မှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုအောင်မြင်ခဲ့သည်။ အဖိုးတန် အသားများကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမျိုးအစားအသီးသီးတို့၏ တိုက်ပွဲဝင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုလည်း လက်တွေ့ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။

ကုန်တင်ကားများပေါ်တွင် အသားနှင့် သွေးများ အပြည့်တင်ဆောင်ထားရာ မြို့ငယ်လေးအတွင်း သွေးညှီနံ့များ လွင့်ပျံ့သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဇွန်ဘီများသည် ကားတန်းကြီးဆီသို့ စုပြုံတိုးဝှေ့ လာကြတော့သည်။

လမ်းမပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် ကားတန်းကြီး၏ ရှေ့တွင် ဇွန်ဘီဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။ သို့သော် သာမန်ဇွန်ဘီများသာ ပါဝင်သည့် ဤလှိုင်းလုံးကြီးမှာ လုချွမ်းအတွက်မူ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

လေးလံလှသော ကုန်တင်ကားကြီးများ၏ မညှာမတာ မောင်းနှင်အားအောက်တွင် ဇွန်ဘီဒီရေလှိုင်းကြီးမှာ သွေးပင်လယ်ဖြစ်ကာ လမ်းပွင့်သွားရသည်။ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အရှိန်ပြင်းပြင်း နင်းခိုင်းထားရာ လမ်းတွင်တွေ့သမျှ ဇွန်ဘီအားလုံးမှာ လွင့်စင်ထွက်ကုန်ကြသည်။

ဂြွတ်... ဂြွတ်...

ကားဘီးအောက်သို့ ရောက်သွားသော ဇွန်ဘီများမှာ လေးလံသော ဘီးများ၏ ဖိခြေမှုကြောင့် အသားစိုင်များအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး အရိုးများပင် အမှုန့်ဖြစ်ကုန်သည်။ ဇွန်ဘီများ၏ အူဟောက်သံ၊ အင်ဂျင်သံများနှင့် အရိုးကြေမွသံများကြောင့် အဝါရောင်နဂါးမြို့နယ်၏ ညမှာ အလွန်ပင် ဆူညံထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော ရှင်သန်သူများမှာမူ ဤကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဆုတောင်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်း၌မူ ချီချီလေးနှင့် ကျောက်လင်းတို့သည် အားတက်သရော စကားပြောနေကြသည်။ ထိုစဉ် ကားအင်ဂျင်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခြံဝင်းတံခါးကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချီချီလေးသည် မျက်ခုံးလေးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။ ကားများ မောင်းဝင်လာသည်နှင့်အမျှ လတ်ဆတ်လှသော သွေးနံ့အမြောက်အမြားကို သူမ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူမ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဧရာမ ဆင့်ကဲသားရဲကြီးများ၏ အလောင်းများကို ဇွန်ဘီများက ကားပေါ်မှ ချနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချီချီလေး မှင်သက်သွားရသည်။ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ယနေ့တွင် ဆင့်ကဲသားရဲများကို သွားရောက်နှိမ်နင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"အသားတွေ အသားတွေ အများကြီးပဲ"

ဤဆင့်ကဲသားရဲများ၏ အသားတွင် စွမ်းအင်အမြောက်အမြား ပါဝင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်အားရှိစေမည့် အာဟာရများဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် သွားရည်ပင် ကျချင်လာတော့သည်။

သူမ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ကျောက်လင်းမှာမူ ကျောက်ရုပ်တစ်ခုအလား မတ်တတ်ရပ်လျက် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဆင့်ကဲသားရဲများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် သူမရှေ့မှ ဧရာမအလောင်းကြီးများကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေရသည်။

"ဒါ... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"

"ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ ရှိနေတာလား ငါတို့ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်ရိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"နေပါဦး... ဒီသားရဲကြီးတွေကို အဲ့ဒီ ဇွန်ဘီဘုရင်ကပဲ သတ်ခဲ့တာလား"

အခန်း။ ၁၆၆

ဇွန်ဘီဘုရင်က ဒီလောက်အထိ တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။

ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သားရဲကြီးတွေကို အုပ်စုလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကုန်တင်ကားတစ်စီးပြီးတစ်စီး တင်ဆောင်လာတဲ့ ဆင့်ကဲသားရဲအလောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ကျောက်လင်းတစ်ယောက် ဆွံ့အလို့နေသည်။

"ချီချီလေး... ဇွန်ဘီဘုရင်က ဘာလို့ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး သတ်နေရတာလဲဆိုတာ သမီးသိလား"

"ဒီလူက တိရစ္ဆာန်တွေကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့ စိတ်ဝေဒနာရှင်များလား မသိဘူး..."

ကျောက်လင်းသည် မေးပြီးသည်နှင့် သူမပါးစပ်ကို သူမပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဇွန်ဘီဆိုတာ သွေးဆာနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေပဲ။ တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်ဖြတ်ညှဉ်းဆဲတာ သူတို့အတွက်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။

ချီချီလေးက ကျောက်လင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ကလေးဆန်သည့် အပြုံးလေးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ သမီး နေ့တိုင်း အသားစားရအောင် ဖေဖေက လုပ်ပေးတာပေါ့"

"အကယ်၍ ဖေဖေက ဒီသားရဲတွေကို အမဲမလိုက်ရင် အန်တီနဲ့သမီး နေ့တိုင်း သောက်နေတဲ့ အသားဆန်ပြုတ်က ဘယ်ကလာမလဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်း၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ဝမ်းနည်းရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမ အသက်စွန့်ပြီး ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ရှင်သန်သူတွေကတော့ အစားတစ်လုပ်အတွက်နဲ့ သူမကို သတ်ဖို့အထိ ကြံစည်ခဲ့ကြပေမဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရမယ့် ဒီဇွန်ဘီဘုရင်ကတော့ သမီးလေး အာဟာရပြည့်ဝဖို့အတွက် ဒီလို ဧရာမသားရဲကြီးတွေကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာပဲ...

သူမပြောသမျှကို တုတ်တုတ်မျှမသင်္ကာဘဲ ယုံကြည်သွားသည့် ကျောက်လင်းကို ကြည့်ပြီး ချီချီလေး စိတ်ထဲတွင်တော့ ရယ်ချင်နေမိသည်။

ဒီမိန်းမကတော့ တကယ်ပဲ ရင်သားပဲရှိပြီး ဦးနှောက်မရှိဘူးဆိုတဲ့အတိုင်း ပြောသမျှ အကုန်ယုံတာပဲ။

ဖေဖေ သတ်ထားတဲ့ ရွှေရောင်မြွေဟောက်ကြီးရဲ့ အသားတွေတောင် ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ပုံနေတာ။ အသားစားဖို့ သက်သက်ဆိုရင် ဒီလောက်အထိ အများကြီး သတ်စရာမှ မလိုတာ။ ဒါတင်မကသေးဘူး။ ဒီသားရဲအလောင်းကြီးတွေက ကားပေါင်းများစွာ ရှိနေတာဆိုတော့ သိုလှောင်ဖို့တောင် နေရာအခက်အခဲ ရှိနိုင်တယ်။

တကယ်တော့ ဖေဖေက ဒီသားရဲတွေရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက အမြုတေတွေကို လိုချင်လို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဖေဖေကိုယ်တိုင် ဒီလောက် အားစိုက်ပြီး အမဲလိုက်နေရတယ်ဆိုတာ ဇွန်ဘီတွေဆီကနေ တတိယအဆင့် အမြုတေတွေ မရနိုင်တော့လို့ပဲ နေမှာ...

ချီချီလေး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ငါ အတိတ်ဘဝက လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက အသားနဲ့သွေးရှိတဲ့ သက်ရှိတွေအတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာ။ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဖေဖေ့လို ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးအတွက် သင့်တော်မယ့် ကျင့်စဉ်မျိုး မရှိနေဘူး။ မဟုတ်ရင် ဖေဖေက အခုလို တတိယအဆင့်မှာ တန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများစွာသည် ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကိုင်ကြရာ ကုန်တင်ကားများပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန်ပင် ချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဤသားရဲအလောင်းများကို အမြန်ဆုံး ခုတ်ထစ်သိုလှောင်ရမည် မဟုတ်ပါက ဤရာသီဥတုနှင့်ဆိုလျှင် ပုပ်သိုးသွားနိုင်ပေသည်။

လုချွမ်းသည် သူ့ကို စူးစမ်းကြည့်နေသော ချီချီလေးနှင့် ကျောက်လင်းကို မြင်သောအခါ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ဇွန်ဘီများကို အမိန့်ပေးကာ သားရဲအလောင်းများကို သစ်သီးခြံအနီးသို့ ရွှေ့ခိုင်းလိုက်သည်။ သစ်သီးခြံရှိ သိပ်သည်းသော သစ်ပင်များက ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် သမီးလေးအနေဖြင့် သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းများကို မြင်ရမည်မဟုတ်ပေ။ ကလေးတစ်ယောက်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကလည်း အလွန်အရေးကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဤသားရဲကြီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး ၃၀ ကျော်ကို ဓားများပေးကာ သစ်သီးခြံအတွင်း၌ အသားပေါ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က သာယာလှပခဲ့သော သစ်သီးခြံသည် ယခုအခါ ဧရာမသားရဲကြီးများကို ခုတ်ထစ်ရာ သတ်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၂ ကို ထိန်းချုပ်ကာ သားရဲများ၏ ဦးနှောက်အတွင်းမှ သွေးစွန်းနေသော အမြုတေများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအမြုတေများကို သန့်စင်ပြီးနောက် လျှပ်စီး ၁ က လုချွမ်းထံသို့ လာရောက် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဆင့်ကဲအမြုတေများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းတစ်ယောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်မိသည်။

တစ်နေ့တည်းနှင့် ဤမျှများပြားသော ရလဒ်ကို ရရှိရန်အတွက် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ မနားမနေ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရခြင်းမှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အဝါရောင်နဂါးတောင်၏ အပြင်ဘက် တောင်ခြေပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ မှောင်မသွားခဲ့ပါက သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ တောင်အတွင်းပိုင်းအထိ ပိုမိုတိုးဝင်နိုင်ခဲ့မည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤမဖွံ့ဖြိုးသေးသော အဝါရောင်နဂါးတောင်ကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဝါရောင်နဂါးတောင်တစ်ခုလုံးကိုသာ အကုန်အစင် ရှင်းလင်းနိုင်မည်ဆိုပါက အမြုတေ မည်မျှအထိ ရရှိနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အဝါရောင်နဂါးတောင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် တတိယအဆင့်ဆင့်ကဲသားရဲများ ရှိနေမလားဟု သူ တွေးတောမိသည်။ လက်ရှိတွင် သူကိုယ်တိုင်မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် တတိယအဆင့် အမြုတေများကိုသာ စားသုံးရန် လိုအပ်တော့သည်။

အကယ်၍ တတိယအဆင့် သားရဲအချို့ကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် လယ်ယာခြံ၏ သစ်သီးခြံအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆင့်ကဲသားရဲအလောင်းများ ပုံနေပြီဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သားရဲများထဲ၌ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော ဧရာမဝံပုလွေ၊ ထွားကျိုင်းသန်မာသော အစင်းကြားကျားကြီးနှင့် မီးခိုးရောင်အမွေးများဖြင့် ဧရာမမျောက်ဝံကြီးတို့ ပါဝင်သည်။

ဤသားရဲမျိုးစိတ်အများစုမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်မီက ရှားပါးမျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို စားသုံးမိပါက ထောင်နန်းစံရမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင်မူ ရှားပါးတိရစ္ဆာန်များကို စားသုံးခြင်းမှာ ဘာမှအရေးမကြီးတော့ပေ။

အမြုတေများကို လျှပ်စီး ၂ က ထုတ်ယူပြီးဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသည်မှာ ခုတ်ထစ်သည့် အလုပ်သာ ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြား၏ ဝိုင်းဝန်းလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဧရာမသားရဲကြီးများမှာ အရွယ်အစား တူညီသော အသားတုံးကြီးများအဖြစ်သို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များမှာ သစ်သီးခြံတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး သားရဲဆိုးကြီးများ၏ သွေးများမှာ ဇွန်ဘီများ၏ ဓားချက်များအောက်တွင် မြေကြီးအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ကာ စိုရွှဲနေတော့သည်။

သစ်သီးခြံ၏ မြေဆီလွှာသည် ခေတ္တအတွင်းမှာပင် ဆင့်ကဲသားရဲကြီးများ၏ လတ်ဆတ်သော သွေးများကြောင့် နီရဲသွားတော့သည်။ ဤသားရဲများ၏ သွေးထဲတွင် ကြွယ်ဝသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် မြေဆီလွှာကို အားဖြည့်ပေးရန်နှင့် သစ်သီးပင်များအတွက် အာဟာရဖြစ်စေရန် အကောင်းဆုံးပင်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အမိန့်ပေးကာ သားရဲမျိုးစုံ၏ အသားစအချို့ကို ဖြတ်တောက်စေပြီး သူ၏ရှေ့တွင် စုပုံစေလိုက်သည်။

အင်း...

ဒီသမင်သားက တော်တော်ကောင်းတာပဲ ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုနူးညံ့သေးတယ်။ မျောက်သားကတော့ ချောမွတ်ပြီး ဝါးရတာ တင်းတင်းရင်းရင်းနဲ့ အရသာရှိလှချည်လား...

သမီးလေးကို အကောင်းဆုံး ကျွေးနိုင်ရန်အတွက် လုချွမ်းသည် အသားများကို ကိုယ်တိုင် အရင်မြည်းစမ်းကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီဧရာမ ဆင့်ကဲကျားကြီး ကတော့ သားရဲတကာတို့ရဲ့ ဘုရင်ပဲ။ သူ့အသားကတော့ တကယ့်ကို အားရှိစေမှာ အသေအချာပဲ"

ယနေ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သမျှထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် ကျားသားမှာ အသားအကျစ်လစ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အသားတစ်တုံးကြီးကို စားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပူနွေးလာသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဒုတိယအဆင့် သားရဲပီပီ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီချီလေးအတွက် အသားပြတ်လပ်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီကျားကြီးရဲ့ အရိုးတွေကလည်း စွပ်ပြုတ်လုပ်ဖို့အတွက် အဆင့်မြင့်ဆုံးပဲ။

ကလေးတွေက ကြီးထွားနှုန်း အားကောင်းနေတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ အကောင်းဆုံး စားသောက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးပြု၍ အသားအနုဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေးချယ်ခုတ်ထစ်စေကာ နောင်တွင် အသုံးပြုနိုင်ရန် ရေခဲသေတ္တာထဲသို့ ထည့်ခိုင်းလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော အသားများကိုမူ ကြိုးဖြင့်သီ၍ အမြင့်တွင် ချိတ်ဆွဲကာ ရေရှည်သိမ်းဆည်းနိုင်မည့် အသားခြောက်များအဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ဝံပုလွေသားနှင့် ဆင့်ကဲသင်းခွေချပ်အသားများမှာမူ အရသာ အလွန်ညံ့ဖျင်းလှသဖြင့် လုချွမ်းသည် သမီးလေးကို မကျွေးတော့ဘဲ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုသာ ကျွေးလိုက်တော့သည်။

ဤသားရဲနှစ်ကောင်၏ အသားမှာ အရသာမရှိသော်လည်း စွမ်းအင်ကမူ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။