အခန်း (၁၆၇-၁၆၈)

အခန်း။ ၁၆၇

ဂြွတ်... ဂြွတ်...

သစ်သီးခြံအတွင်း၌ အသားဝါးသံများမှာ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်စုသည် ဆင့်ကဲဝံပုလွေကြီးနှင့် သင်းခွေချပ်တို့၏ အလောင်းများကို ဝိုင်းဝန်းကိုက်ခဲနေကြရာ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဇွန်ဘီများ အသားစားနေသည့် ပုံစံမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသလို ဝါးစားသံများမှာလည်း နားထဲ၌ စူးရှနေပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ပင်။

ဝံပုလွေသားနှင့် သင်းခွေချပ်သားမှာ အရသာ အလွန်ဆိုးရွားလှသော်လည်း ဤဇွန်ဘီများအတွက်မူ အရသာမှာ အရေးမကြီးပေ။ လတ်ဆတ်သော အသားစိုင်များမှာ ၎င်းတို့အတွက် ဘယ်လိုမှ မငြင်းဆန်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုပင်။

ဧရာမသားရဲကြီးများ၏ အသားများကို အကုန်အစင် ခုတ်ထစ်ပြီးစီးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို အသုံးချ၍ သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်ရှင်းလင်းစေတော့သည်။ မူလက သာယာလှပသော သစ်သီးခြံမှာ ခေတ္တမျှ သတ်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ သွေးညှီနံ့များမှာ တစ်ခြံလုံးကို လွှမ်းခြုံနေတော့သည်။

သားရဲအလောင်းများကို ဖျက်ဆီးခဲ့မှုကြောင့် သစ်သီးခြံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ပင် ကြည့်မကောင်းဖြစ်နေသည်။ သစ်ပင်များပေါ်တွင် သွေးစများ စင်နေပြီး ပြင်းထန်သော အနံ့အသက်များကြောင့် အန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာနိုင်စရာ ရှိသည်။

လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ချွတ်ဆေးသည့် ကိရိယာများနှင့် တဘက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဇွန်ဘီတစ်စုကို စေလွှတ်ကာ သွေးစွန်းနေသော သစ်ပင်များကို ဆေးကြောသန့်စင်စေသည်။ အသားခုတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ဓားများကိုလည်း အကုန်အစင် ပြန်လည်သန့်စင်စေသည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်၍ မည်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင်မဆို ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း အလောင်းပုံကြီးပေါ်တွင် အိပ်ရလျှင်ပင် သူ့အတွက် ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း...

ဤလယ်ယာခြံအတွင်း၌ ချီချီလေးရှိနေသေးသည်။ သမီးလေးမှာ ငယ်ရွယ်သေးသူဖြစ်ရာ ကြီးပြင်းလာရန်အတွက် သန့်ရှင်းပြီး ကျန်းမာသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု လုချွမ်းက ခံယူထားသည်။

သွေးညှီနံ့များကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် လုချွမ်းသည် အနံ့ပျောက်ဆေးများ သို့မဟုတ် သဘာဝအနံ့ထွက်ပင်များကို ထပ်မံစိုက်ပျိုးရန် စဉ်းစားနေသည်။

သားရဲသားများကို စားသုံးလိုက်သော သာမန်ဇွန်ဘီများ၏ မျက်လုံးများတွင် ပိုမိုတောက်ပသော အရောင်များ ပေါ်လာခြင်းရှိမရှိ သူ စောင့်ကြည့်နေရင်း လုချွမ်းသည် ယနေ့ရရှိခဲ့သော အမြုတေများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်အောင် အရှိန်မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သစ်သီးခြံအတွင်းရှိ သွေးညှီနံ့များမှာ အချိန်မီမရှင်းလင်းပါက ချီချီလေး၏ စားချင်စိတ်နှင့် စိတ်လက်ကြည်လင်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ လုချွမ်းသည် သမီးလေးအတွက် ကျန်းမာသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို အစဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းပေးလိုသူ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအရေအတွက်မှာ လုံလောက်စွာရှိနေသဖြင့် မကြာမီမှာပင် သစ်သီးခြံတစ်ခုလုံး မူလအတိုင်း သန့်ရှင်းသွားတော့သည်။ မြေဆီလွှာထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသော သွေးစအချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤအလုပ်များ ပြီးစီးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် ယနေ့ရရှိထားသော အမြုတေအမြောက်အမြားကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ဤတစ်ခေါက်တွင် ဆင့်ကဲသားရဲကြီးများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ တတိယအဆင့်အမြုတေ တစ်ခုမျှ မပါရှိခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ လက်ရှိတွင် အပြောင်းအလဲမရှိနိုင်သေးပေ။ သို့သော် ဤအမြုတေများက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ကို သိသိသာသာ အစွမ်းထက်လာစေမည်မှာ အသေအချာပင်။

လုချွမ်းသည် စိတ်အာရုံဖြင့် ညွှန်ကြားကာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို သူ၏ရှေ့သို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သားရဲများထံမှ ရရှိသော ပထမအဆင့် အမြုတေ သုံးခုကို ထိုဇွန်ဘီအား တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးသည် အမြုတေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တအကြာတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သားရဲအမြုတေများမှ ရရှိသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအင်များကြောင့် ထိုပထမအဆင့် ဇွန်ဘီမှာ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီး ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို ကြည့်ပြီး လုချွမ်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုဆိုလျှင် လုချွမ်း၏ လက်အောက်တွင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီပေါင်း ၂၅ ကောင် အထိ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှအင်အားကြီးမားသော ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားပင်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ကျန်ရှိနေသေးသော အမြုတေများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

သာမန်ဇွန်ဘီအမြုတေများထက် သားရဲအမြုတေများက အဆင့်တက်ရန် ပိုမိုမြန်ဆန်စေကြောင်း လုချွမ်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏ တပ်ဖွဲ့၌ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများ များပြားလာပြီဖြစ်ရာ အစုအဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းဗျူဟာမှာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးလာမည်ပင်။

ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် ဒုတိယအဆင့်ဆင့်ကဲသားရဲ ၃ ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် လုချွမ်း၏ လက်ထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် အမြုတေ ၃ ခု ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအမြုတေများကို အခြားဇွန်ဘီများကို တိုက်ကျွေးပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို တတိယအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ လုချွမ်း၏ လက်အောက်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း တကယ့် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူမှာ တင့်ကားဇွန်ဘီဖြစ်သော အာဖန်းတစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသေးသည်။

လုချွမ်း၏ အတွေ့အကြုံအရ သားရဲအမြုတေ ၃ ခုသည် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အား တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းပေးရန် လုံလောက်သည်။ သို့သော် ဤအဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးကို မည်သည့်ရုပ်သေးအား ပေးရမှာလဲဟူသော အချက်မှာ လုချွမ်းအတွက် ဆုံးဖြတ်ရခက်စေသည်။

တင့်ကားအမျိုးအစားတွင် အာဖန်းရှိနေပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် အခြားတိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစားများကို စမ်းသပ်လိုနေသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် တိုက်စစ်စွမ်းအားပြင်းထန်သော ရုပ်သေးများကို ပိုမိုလိုအပ်နေသည်။

အလွန်လျင်မြန်သောဇွန်ဘီများသည် အရှိန်ကောင်းသော်လည်း တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုချွမ်း၏ အာရုံသည် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ နှင့် မီးလျှံ ၁ တို့အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ သည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက်ဇွန်ဘီဖြစ်ပြီး မီးလျှံ ၁ က အဝေးမှနေ၍ မီးလျှံများကို ပစ်ခတ်နိုင်သော စွမ်းအင်သုံးဇွန်ဘီပင်။

ယနေ့တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်သောအခါ ခွန်အားကြီးမားသော ဧရာမကျားကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဧရာမဇွန်ဘီဇွန်ဘီ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ထင်သလောက် ခရီးမပေါက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မီးလျှံဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ အဝေးပစ်တိုက်ကွက်များကသာ ကျားကြီးကို အဆက်မပြတ် ဒဏ်ရာရစေပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အခွင့်အရေးကို မီးလျှံ ၁ အား ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့် သားရဲအမြုတေ ၃ ခုကို မီးလျှံ ၁ ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် ထိုဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်များ စတင်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မီးလျှံ ၁ ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ ဝတ်ဆင်ထားသော မြွေဟောက်အရေခွံ သံချပ်ကာပေါ်တွင်ပင် မီးလျှံရိပ်များ ဝဲပျံနေတော့သည်။

မီးလျှံ ၁ သာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပါက ယနေ့တိုက်ပွဲတွင် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမကျားကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ယခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လုချွမ်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ မီးလျှံ ၁ ကို ရှေ့သို့ခေါ်ယူကာ ဒုတိယအဆင့် အမြုတေ ၃ ခုကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

ဝုန်း…

ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲသားရဲ ၃ ကောင်၏ အမြုတေများကို ဆက်တိုက်ဝါးမြိုလိုက်သည်နှင့် ထိုဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်သုံးဇွန်ဘီတစ်ကောင်ပီပီ မီးလျှံ ၁ ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသော်လည်း မူလက ကြက်သွေးရောင်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလျှံလွှာတစ်ခု စတင်တောက်လောင်လာသည်။ ထိုတောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားကာ လုချွမ်းထံသို့ အပူလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

လုချွမ်းသည် မီးလျှံ ၁ ၏ အစွမ်းသစ်ကို စမ်းသပ်ရန် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ၎င်းကို ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မီးလျှံ ၁ ၏ မီးလုံးများ ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ယခုအခါ မီးလုံးအမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းပင်။

၎င်းသည် တစ်ဦးချင်းပစ်မှတ်ကို တိုက်ခိုက်သည့်စနစ်မှ ဧရိယာအလိုက် လွှမ်းခြုံတိုက်ခိုက်

နိုင်သည့် အဝေးပစ်လက်နက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် မီးလုံးများ၏ အရွယ်အစားမှာလည်း မူလထက် နှစ်ဆခန့် ကြီးထွားလာပြီး ပြင်းထန်သောအပူရှိန်သာမက ပေါက်ကွဲအားပါ ပါဝင်လာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလောင်ဗုံးတစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အကယ်၍ ဤမီးလုံးများသာ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ပါက တတိယအဆင့်ရှိ သားရဲဆိုးကြီးများပင်လျှင် နေရာ၌တင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း လုချွမ်း ယုံကြည်လိုက်သည်။

မီးလုံးများသာမက မီးလျှံ ၁ သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် မီတာအတော်များများ မြင့်မားပြီး ရှည်လျားသော မီးလျှံတံတိုင်းကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤတံတိုင်းမှာ ခံစစ်အတွက်သာမက ရန်သူများ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ရာတွင်လည်း အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။

မီးလျှံ ၁ ပြသလိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ကြည့်ပြီး လုချွမ်း အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤတတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှုမှာ မီးလျှံ ၁ ကို အစုအဖွဲ့လိုက် တိုက်ပွဲများအတွက် အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဒီလို တတိယအဆင့် မီးလျှံဇွန်ဘီတွေသာ နောက်ထပ် အများကြီးရှိလာရင် လူသားတွေရဲ့ ခေတ်မီစစ်တပ်ကိုတောင် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်နိုင်မှာပဲ။

အခန်း။ ၁၆၈

ညနက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်းရှိ ကစားကွင်းအနီးတွင် တောက်ပသော မီးလျှံများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသည်။ လုချွမ်းသည် မီးလျှံ ၁ ကို ထိန်းချုပ်ကာ ခြံဝင်းအလယ်တွင် မီးပုံကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဧရာမ ဇွန်ဘီရုပ်သေးစစ်တပ်ကြီး၏ စောင့်ရှောက်မှုရှိနေသဖြင့် ဤမီးရောင်ကြောင့် အခြားဇွန်ဘီများနှင့် ဆင့်ကဲသားရဲများ ရောက်ရှိလာမည်ကို လုချွမ်း စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

ထို့နောက် သူသည် လယ်ယာခြံ၏ ဂိုဒေါင်အတွင်းမှ အသားကင်စင်တစ်ခုကို ရှာဖွေထုတ်ယူကာ ကစားကွင်းဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်သည် ယနေ့အမဲလိုက်ရာမှ ရရှိထားသော ဆင့်ကဲသားရဲအသားများကို တုတ်များဖြင့် အသင့်သီထားပြီးဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ယခင်က ရိက္ခာရှာထွက်စဉ်က အသားကင်အမွှေးအကြိုင်နှင့် ဟင်းခတ်မှုန့်များကို အမြောက်အမြား ယူဆောင်လာခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် အသုံးတည့်နေတော့သည်။

အသားပေါ်နေစဉ်အတွင်း ချီချီလေးက အသားကင်စားချင်သည်ဟု ရုတ်တရက် အကြံပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သမီးလေး၏ တောင်းဆိုချက်မှန်သမျှကို လုချွမ်းသည် အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန် ဖြည့်ဆည်းပေးလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် ယနေ့ရရှိသော အောင်ပွဲရလဒ်များကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက်လည်း ဤအသားကင်ပွဲမှာ အကောင်းဆုံးပင်။

မီးလျှံ ၁ ရှိနေသဖြင့် လုချွမ်းမှာ မီးမွှေးနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင် လက်အိတ်များဝတ်ဆင်ကာ အသားကင်တုတ်များကို မီးပုံပေါ်၌ အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်ကင်နေသည်။ အပူရှိန်ကြောင့် အသားများအတွင်းမှ အဆီများ စိမ့်ထွက်လာကာ တရှဲရှဲ မြည်နေတော့သည်။

မီးပုံထဲသို့ အဆီများ ကျသွားသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုတရှဲရှဲအသံမှာ အနားတွင် ရပ်

စောင့်နေသည့် ကျောက်လင်းနှင့် ချီချီလေးတို့အတွက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသာယာဆုံး ဂီတသံပင်။ အသားများ ကျက်လာသည်နှင့်အမျှ ပါးစပ်ထဲ သွားရည်ယိုစေမည့် အနံ့အသက်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတို့၏ စားချင်စိတ်ကို အဆုံးစွန်အထိ နှိုးဆွနေတော့သည်။

ချီချီလေးမှာ သူမရှေ့ရှိ အသားကင်များကို ကြည့်ရင်း သွားရည်များပင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ငရုတ်သီးမှုန့်တွေ အများကြီး ထည့်ပေးနော်။ သမီး အစပ်စားချင်လို့"

ချီချီလေး၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသော်လည်း လုချွမ်းက ခေါင်းခါပြကာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အစပ်တွေ အများကြီး စားလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။

သူ့အတွက်တော့ ငရုတ်ကောင်းမှုန့်နဲ့ ဆားလေး အနည်းငယ် ဖြူးပေးလိုက်တာကတင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တောင်းဆိုချက် အငြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ချီချီလေးသည် နှုတ်ခမ်းလေး စူသွားပြီး လုချွမ်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားပြီး အတင်းကပ်ချွဲတော့သည်။

သနားစဖွယ် မျက်နှာလေးဖြင့် မော့ကြည့်နေသော သမီးလေးကို ကြည့်ပြီး လုချွမ်း၏ စိတ်အစဉ်မှာ ပျော့ပြောင်းသွားရသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးမှာ အသားကင်နေသဖြင့် အားမအားသောကြောင့် အနားရှိ ဧရာမဇွန်ဘီကို ထိန်းချုပ်ကာ စက္ကူနှင့် ခဲတံကို ယူစေပြီး စာရေးပြလိုက်သည်။

"ချီချီလေး... နားထောင်နော်။ သမီးက ငယ်သေးလို့ ငရုတ်သီး အများကြီး စားလို့ မရဘူး။ နည်းနည်းလေးပဲ ထည့်ပေးမယ်"

ထိုစာကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှ ချီချီလေးမှာ ပြန်လည် ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ လက်ရှိ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် အစပ်အရသာ အနည်းငယ် ပါဝင်လျှင်ပင် သူမအတွက် အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း အသားဆန်ပြုတ်ပဲ သောက်နေရသဖြင့် သူမ အတော်လေး ငြီးငွေ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆန်ပြုတ်က အရသာရှိသော်လည်း နေ့စဉ်ရက်ဆက် စားရခြင်းမှာ များလွန်းလှသည်။

ဆီတဝင်းဝင်းဖြင့် အရသာရှိနေသော အသားကင်များကို ကြည့်ရင်း ချီချီလေး၏ စိတ်ထဲတွင် ဘီယာလေးပါ ရှိလျှင် ကောင်းမှာပဲဟု ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။ ညနေခင်း လေအေးလေးထဲတွင် မီးပုံဘေး၌ အသားကင်ကို ဘီယာအေးအေးလေးနှင့် တွဲဖက်စားသုံးခြင်းမှာ လောကစည်းစိမ် တစ်ခုပင်။

သို့သော် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဤကဲ့သို့သော မဖြစ်နိုင်သည့် တောင်းဆိုချက်ကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။ အသက်တစ်နှစ်သားအရွယ် ကလေးက ဘီယာတောင်းသည်ကို ဘယ်သူက ခွင့်ပြုမှာလဲ။ အကယ်၍ ဖေဖေက ခွင့်ပြုလျှင်ပင် ရဲမေဖြစ်သူ ကျောက်လင်းက သူမလက်ထဲမှ ဘီယာကို အတင်းလုယူသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်လေးများကို ပွေ့ပိုက်ထားရင်း အသားကင်နေသော လုချွမ်းကို သေချာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမရှေ့မှ ဇွန်ဘီမှာ အဝေးမှကြည့်လျှင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများမှလွဲ၍ လူသားတစ်ဦးနှင့် မခြားနားလှပေ။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်က အဆောက်အအုံ ၅ ထဲကို သူမ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းက ဒီလူက ဘယ်လောက်တောင် အသည်းအသန် တားဆီးခဲ့သလဲဆိုတာ သူမ မှတ်မိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူမကို အရိပ်ထဲကနေ ကူညီပေးနေတဲ့ ကိုယ်ပျောက်သူသာ မရှိခဲ့ရင် သူမဟာ ဒီလူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးနေတာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်တိုင်း ပိုမိုသန်မာလာသည့် သူမ၏ ထူးခြားသော ပါရမီသာ မရှိခဲ့ပါက ဤလူသည် သူမကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမကို သေကြောင်းကြံရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချဉ်းကပ်လာသည့် သူ၏ ပုံစံကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ကျောက်လင်းတစ်ယောက် အေးစက်တုန်လှုပ်နေရဆဲပင်။

ဒါပေမဲ့ ချီချီလေးက ဒီလူကို ဖေဖေ လို့ ခေါ်နေတာလား။

ဒါဆို သူက ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် ကျောက်လင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူမ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ကိုယ်ပျောက်သူက သူမကို တစ်ခါ ပြောဖူးသည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပါးနပ်ကောက်ကျစ်ပြီး သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် အရိပ်ထဲတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေတတ်သည့် သတ္တဝါများဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် သူမရှေ့မှ လူမှာမူ ထိုဖော်ပြချက်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှာရှိတုန်းက ဤလူသည် ပုန်းအောင်းရမည်ဟူသော အသိစိတ် လုံးဝမရှိဘဲ သူမကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

အဲ့ဒီတုန်းက ဒါတွေအားလုံးက ချီချီလေးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက်ပဲလား။

အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေရမယ့် ဇွန်ဘီဘုရင်က သမီးလေးအတွက်ကြောင့်နဲ့ သူမကို ထိပ်တိုက်

ရင်ဆိုင်ဖို့ ထွက်လာခဲ့တာလား။

ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်က ချီချီလေးကို ကာကွယ်ရန် ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

နေပါဦး... ဒီလူက ကိုယ်ပျောက်သူ နဲ့ ပတ်သက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

အစတုန်းက သူမ လှုပ်ရှားဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ကိုယ်ပျောက်သူက အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးခဲ့သည်။ ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အကယ်၍ ကိုယ်ပျောက်သူသာ အားကိုးရမည်ဆိုပါက သူမသည် အဆောက်အအုံ ၅ ထဲတွင် ဒုက္ခိတဖြစ်ကာ အကျဉ်းကျနေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျောက်လင်း တစ်ခုကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချီချီလေးနှင့် စကားပြောဖြစ်သော်လည်း သူမတွင် မိသားစုရှိသည်ဟု တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးချေ...

ထိုစဉ် လုချွမ်းသည် အသားကင်များပေါ်သို့ ဟင်းခတ်မှုန့်များကို အဆက်မပြတ် ဖြူးပေးနေရာ အနံ့မှာ ပိုမိုမွှေးကြိုင်လာတော့သည်။ ချီချီလေးနှင့် ကျောက်လင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုအသားကင်နံ့ကြောင့် ဗိုက်ထဲမှ အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ဖေဖေ... ဖေဖေ့လက်ရာက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။ အနံ့က မွှေးကြိုင်နေတာပဲ"

အသားကင်စင်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချီချီလေးသည် သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် အသားကင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ ကျလာသော သွားရည်များကိုပင် သုတ်ရန် မေ့လျော့နေရှာသည်။

ဘေးနားရှိ ကျောက်လင်းမှာလည်း မသိမသာ သွားရည်မျိုချနေမိသည်။ ချီချီလေးအတွက် စိတ်ရှည်လက်ရှည် အသားကင်ပေးနေသော လုချွမ်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်နှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

ကျောက်လင်းသည် လူသားကဲ့သို့ အသိစိတ်ရှိနေသော ဤဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စကားပြောဆိုပြီး သူမ၏ ရင်ထဲမှ အမှန်တရားများကို ဝေမျှလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူမ တစ်ခုခုမှားပြောမိပါက ယခုကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး အိမ်ထောင်ရှင်တစ်ယောက်လို ပြုမူနေသော ဤဇွန်ဘီဘုရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရန်လိုလာနိုင်သည်ကို သူမ ရာနှုန်းပြည့် သေချာနေသည်။

ဝန်ခံရန် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း... သူမသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် မလိုလားတော့သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ကောင်းမွန်သော အစားအသောက်များကို စားသုံးနေရခြင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဤဇွန်ဘီဘုရင်၏ ဘေးနားကလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် အသားကင်များ ကျက်သွားပြီဖြစ်၍ လုချွမ်းက သမီးလေးထံသို့ အသားကင်တုတ်အချို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ချီချီလေးသည် ၎င်းတို့ကို လှမ်းယူကာ အအေးခံရန် မှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲသို့ အားရပါးရ ထည့်လိုက်တော့သည်။

အသားထဲမှ စိမ့်ထွက်လာသော အဆီများနှင့် ဟင်းခတ်မှုန့်အရသာတို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုမှာ လောကတွင် အကောင်းဆုံး အရသာပင်။ ချီချီလေးမှာ အသားကင်မစားရသည်မှာ မည်မျှကြာခဲ့ပြီမှန်း မမှတ်မိတော့ပေ။ သူမ စားသောက်နေစဉ် မျက်လုံးလေးများ မှိတ်သွားကာ အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေသော အမူအရာလေး ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ယနေ့တွင် ဆင့်ကဲသားရဲများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် အသားကင်များကို ရက်ရက်ရောရောပင် ကျောက်လင်းကိုပါ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့ကြောင့် ကျောက်လင်းသည်လည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အားရပါးရ ကိုက်စားလိုက်တော့သည်။ ထိုအရသာက သူမ၏ စားချင်စိတ်ကို နိုးကြားစေရုံသာမက ကမ္ဘာမပျက်ခင်က အချိန်များကိုပါ ပြန်လည်သတိရစေသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ရဲတက်လာရသည်။

အေးအေးလူလူ စားသောက်နေသော ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စကားမပြောသော အသားကင် စက်ရုပ်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတော့သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဘေး၌ အသားကင်တုတ်ခွံများမှာ ပုံနေတော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် ဗိုက်ကလေးကို အသာအယာ ပွတ်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဘုရားရေ... ဒါက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးလေ။ ငါ ဘာလို့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဝလာသလို ခံစားနေရတာလဲ။

မဖြစ်သေးဘူး... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ဒီဇွန်ဘီဘုရင်က ငါ့ကို ဘာမှအသုံးမကျတဲ့လူ ဖြစ်အောင် အလိုလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးတော့မှာပဲ...။