မြူများ စတင်ရှင်းလင်းခြင်း
Vol. 1 Ch. 5
ချန်နသည်လည်း ယခင်အကြောင်းအရာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လီဟောင်၏ အတွေးပြောင်းလဲမှုနောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
“ခုနကပဲ ငါပြောသားပဲ နင်မကြားလိုက်လို့ပါ… ငါ့အဘွားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက ဆုံးသွားပြီ”
“စိတ်မကောင်းပါဘူး အစ်မန”
“ရပါတယ်… သူက အသက်ကိုးဆယ်ကျော်မှ ဆုံးတာဆိုတော့ အေးအေးချမ်းချမ်းပါပဲ”
ချန်နက တောင်းပန်နေသည့် လူငယ်လေးကို လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ငါ့အဘွားဘက်က ဆွေမျိုးတွေအများကြီး ဒီအရပ်ကဗျာကို သိကြတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါငယ်ငယ်တုန်းက အဲဒီလိုပဲ မှတ်မိနေတာ။ အခုထိရော ဒါကို မှတ်မိနေကြသေးလား၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ လူကြီးပိုင်းဆွေမျိုးတွေထဲက ဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်သေးလဲဆိုတာတော့ ငါမသေချာဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ရွာကို မပြန်ဖြစ်တာ အတော်ကြာပြီလေ”
လီဟောင်က ဤကိစ္စကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလိုလုပ်မလား... နင် တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားနေတယ်ဆိုရင် ငါတို့ အတူတူသွားပြီး စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒီသီချင်းကို သိတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မတော်တဆ ဆုံခဲ့ရင် ငါတို့ တစ်ခုခု သိရမှာပေါ့”
လီဟောင် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သဘောတူတယ်... သဘက်ခါ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်နားတယ်နော်… အဲဒီနေ့ဆို အဆင်ပြေမလား အစ်မန”
“ကောင်းပြီလေ”
လုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရသွားသဖြင့် လီဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် သက်သာသွားခဲ့သည်။
“အစ်မန…”
သူက စကားကို အရှိန်မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အစ်မနက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ကျွန်တော့်ထက် လူသိပိုများတယ်… ကျွန်တော့်ကို အကူအညီတစ်ခုလောက် ပေးလို့ရမလား”
“ပြောလေ... ဘာများလဲ”
“ကျွန်တော့်အတွက် လူတချို့ကို စုံစမ်းပေးလို့ ရမလား”
ချန်နကို အမှုတွဲများ ပြလိုက်ပြီးနောက်တွင် လီဟောင်သည် သူမအပေါ် ပိုမိုပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။
“ဝမ်ဟောင်မင်ရဲ့ ညီက ငွေရောင်မြို့တော်မှာ မနေဘူး… သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးက ဝမ်ဟောင်မင်ပဲ… အစ်ကိုဖြစ်သူ သေပြီးကတည်းက သူ ဒီကို ပြန်မလာတော့ဘူး”
“ဒုတိယတစ်ယောက်ကတော့ ကျောက်ရှီဟောင်ရဲ့ သမီးပဲ… သူနဲ့ သူ့အမေက ကျောက်ရှီဟောင်သေပြီးကတည်းက မြို့ကနေ ထွက်သွားကြတာ… အခုထိ သတင်းအစအန မရတော့ဘူး”
ငွေရောင်မြို့တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနသည် ငွေရောင်မြို့တော်အတွင်း၌သာ စီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ အခြားဒေသများတွင် အာဏာမရှိသလို၊ အခြားမြို့က နိုင်ငံသားများ၏ ကိုယ်ရေးဖိုင်များကိုလည်း ကြည့်ရှုခွင့်မရှိပေ။ ချန်န၏ လူမှုကွန်ရက်က သူ့ထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောကြောင့် သူမကို အကူအညီတောင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။
လီဟောင်သည် မြို့ပြင်က ဌာနခွဲများရှိ ဝန်ထမ်းများနှင့်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသော်လည်း ချန်နတွင်မူ ထိုနေရာများ၌ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများ၊ အတန်းဖော်ဟောင်းများ သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်းများ ရှိနေတတ်သည်။ တစ်ဆင့်စကားဖြင့် စုံစမ်းကြည့်လျှင် သဲလွန်စတစ်ခုခု ရနိုင်ပေသည်။
ချန်န၏ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝဲသွားသည်။
သူက ဒီလူတွေရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို စုံစမ်းခိုင်းနေတာလား။ လီဟောင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
“ရမလား အစ်မန”
“စုံစမ်းရမယ့် နယ်ပယ်ကို အကြမ်းဖျင်းသိရင်တော့ မခက်ပါဘူး”
ချန်နက အတန်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အဆိုးဆုံးကတော့ သဲလွန်စ လုံးဝမရှိတာပဲ… ငွေရောင်မြို့တော်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ကမ္ဘာကြီးက အကျယ်ကြီးလေ… ငါတို့မှာ တခြားမြို့တွေအထိ သွားပြီး စုံစမ်းပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။ ဒေတာဘေ့စ်တွေကို ဝင်ကြည့်ဖို့လည်း ခွင့်ပြုချက် မရှိဘူးလေ။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီတောင်းမယ်ဆိုရင် တိကျတဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခုခု ရှိနေတာက ပိုကောင်းတယ်”
“နားလည်ပါပြီ… ကျွန်တော့်မှာ အချက်အလက်တချို့ ရှိတယ်… အဲဒါတွေကို အစီရင်ခံစာတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး ပေးပါ့မယ်။ သူတို့ အတိအကျ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမဲ့ ဘယ်မြို့မှာ ရှိနေသလဲဆိုတာတော့ သိပါတယ်”
လီဟောင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုံစမ်းခဲ့သဖြင့် ထိုလူများ၏ မိသားစုများအကြောင်း အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားသည်။ သူတို့က ငွေရောင်မြို့တော်မှာ မရှိကြသဖြင့်သာ သူ ဆက်သွယ်၍ မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ လွယ်တာပေါ့… ငါ့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်”
လီဟောင်၏ အဖန်တလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကားများကြားမှာပင် ချန်နက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်လေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး အတန်ကြာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ချန်နက ရုတ်တရက် အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“လီဟောင်... တချို့အရာတွေကလေ အင်း… နင့်ကိုယ်နင် ဂရုစိုက်ပါဦး ဟုတ်ပြီလား… ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့... ဒီကိစ္စတွေက မြင်ရတာထက် ပိုပြီး နက်နဲနေသလိုပဲ”
သူမသည် လူအူကြောင်မဟုတ်သဖြင့် အခြေအနေအရ အချို့သောအချက်များကို ခန့်မှန်းမိနေသည်။ အကယ်၍ လီဟောင်သည် အရပ်ကဗျာထဲက “လီမျိုးနွယ်ရဲ့ ဓား” နှင့် ပတ်သက်သူသာ မှန်ခဲ့လျှင် သူသည်လည်း အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများမှာ အန္တရာယ်ကို မကြောက်သော်လည်း မသိကိန်းများလှသည့် အန္တရာယ်မျိုးကိုမူ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤအမှုများမှာ မတော်တဆမှုများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရသည် မဟုတ်ပါလား။
လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာနှင့် အတည်ပြုရမည့်အရာတွေ များစွာရှိနေသည်။ ပထမဆုံးအချက်အနေဖြင့် ကျိန်းမျိုးနွယ်ဝင်များ သေဆုံးမှုရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ရန် ဆယ်နှစ်ထက်ကျော်သော ဖိုင်တွဲများကို ရှာဖွေရမည်။ အခြေအနေပေးမည်ဆိုပါက ကျန်းယွမ်၏ အိမ်သို့လည်း သွားကြည့်ချင်သည်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ သေဆုံးပြီးနောက် ထိုအိမ်မှာ လူမရှိဘဲ အလွတ်အတိုင်း ကျန်နေခဲ့ရာ "ကျန်းမျိုးနွယ်၏ ဓားမြှောင်" က အဲဒီမှာ ရှိနေဦးမလား မသိနိုင်ပေ။
ဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပုဆိန်နဲ့ ကျိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ လှံကရော။ အရပ်ကဗျာထဲက လက်နက်တွေအားလုံးက တကယ်ပဲ ရှိနေကြတာလား…။ အခုရော အဲဒါတွေက ဘယ်မှာလဲ။
ကြက်သွေးရောင်အရိပ်က မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို လိုက်သတ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလက်နက်တွေကို လိုချင်နေတာလား။
လက်သီးနဲ့ ခြေကွက်တွေကတော့ ပြောနေစရာမလိုပေ။ လူသေသွားလျှင် ဘာမှကျန်တော့မည် မဟုတ်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုလက်နက်များမှာ လီမျိုးနွယ်ဝင်များကဲ့သို့ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် အမွေအနှစ်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်ဆိုပါက သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကြက်သွေးရောင်အရိပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး ပိုမိုနားလည်လာသည်နှင့်အမျှ အန္တရာယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
……
လီဟောင်သည် ကျန်းယွမ်၏အိမ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ပြန်ခြင်းမျိုး မလုပ်ဘဲ အခြားတစ်နေရာသို့ အလုပ်ရှုပ်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
ငွေရောင်မြို့တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန။
မှတ်တမ်းတိုက်…။
မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းရေး တာဝန်ခံဖြစ်သူ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီး ဒေါ်လေးကျောက်က သိုလှောင်ရုံထဲမှ ဖိုင်တွဲပုံကြီးကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။ သူမသည် ဖိုင်တွဲပေါ်က ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ရာ ဖုန်လုံးကြီး တက်လာပြီးနောက် ဝါကျင့်ကျင့် ဖြစ်နေသော စာရွက်စာတမ်းများကို လီဟောင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဟောင်လေး... ဒါတွေကို ဘာလုပ်မလို့လဲ”
သူမက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
“၁၇၁၅ ကနေ ၁၇၁၉ ခုနှစ်အတွင်း ကျိန်းမျိုးရိုးနဲ့ သေဆုံးမှုမှတ်တမ်း အကုန်လုံး ဒီမှာရှိတယ်… ရာနဲ့ချီရှိတာ သူတို့ သေသွားတာလည်း ကြာလှပြီ”
လီဟောင်က အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“အန်တီကျောက်... လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနမှာ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အမှုတချို့က သူတို့နဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်လို့ပါ။ အသေးစိတ်တော့ ပြောပြလို့ မရပေမဲ့ အခုလို ကူညီပေးတာ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ကျွန်တော် နေ့လယ်စာ ဝယ်ကျွေးပါ့မယ်”
“နေ့လယ်စာက ထားလိုက်ပါဦး… ဟောင်လေးရယ်... မင်းလည်း အခု အသက်နှစ်ဆယ်ရှိနေပြီ ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ့သမီးက အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ဆိုတော့ မင်းထက် နှစ်နှစ်ပဲ ကြီးတာ”
လီဟောင်၏ အပြုံးမှာ အားနာမှုများဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒါကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့ အန်တီရယ်… ကျွန်တော်က ငယ်ပါသေးတယ်”
သူသည် မှတ်တမ်းတိုက်ထဲမှ အတော်လေး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် ကမန်းကတန်း ထွက်လာခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဒေါ်လေးတွေသည် စိတ်ကောင်းရှိပြီး တက်ကြွကြသော်လည်း သူတို့၏ သမီးပျိုများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးချင်ကြသည့် အကျင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။
သမီးမဟုတ်လျှင် တူမ၊ တူမမဟုတ်လျှင်လည်း တစ်ယောက်ယောက်၏ သမီးနှင့် သူနှင့် အောင်သွယ်ပေးချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါကလည်း တစ်ချိန်က သူသည် ဗက်ထရစ်အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသည် ဆိုသော်ငြားလည်း သူ၏ ရေပန်းစားမှုမှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။
လီဟောင်သည် သူရရှိလာသော စာရင်းကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။ လူ ရာဂဏန်းဆိုသည်မှာ သိပ်မများလှသလို အများစုမှာလည်း သေဆုံးရသည့် အကြောင်းအရင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ ရှာဖွေနေသည့် ကျိန်းမျိုးရိုးဝင် ရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ရန်အတွက် အများစုကို ပယ်ထုတ်ပြီး လက်ဝယ်ရှိ အချက်အလက်များနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။
အကောင်းဆုံးမှာ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းအရင်းတွင် "မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့သေဆုံးခြင်း"ဟု ရေးထားသည်ကို တွေ့ရဖို့ပင်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။
ကြက်သွေးရောင်အရိပ် သို့မဟုတ် ၎င်း၏နောက်ကွယ်မှ အဖွဲ့အစည်းသည် မျိုးနွယ်စု ရှစ်ခုမှ အဖွဲ့ဝင်များကို မီးရှို့သတ်ဖြတ်လေ့ရှိကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်။ ထိုအချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ယခင် သေဆုံးသူများကို သူ ခြေရာခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုသေဆုံးမှုပုံစံနောက်ကွယ်တွင် အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်သေးသော်လည်း လီဟောင်အနေဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဘာမှမသိသေးပေ။
“၁၇၂၀ မှာ မီးလောင်သေဆုံးမှု တစ်ခုရှိခဲ့ပြီး ၁၇၂၃ မှာ နောက်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ ငါရှာနေတဲ့သူက အရင်အမှုတွေနဲ့ အချိန်ကာလ အတောအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး စောနိုင်တယ်။ ၁၇၁၇ ခုနှစ် မတိုင်ခင် သေဆုံးခဲ့တဲ့ ကျိန်းမျိုးရိုးဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့က အဖြစ်နိုင်ဆုံးပဲ”
လီဟောင်သည် လမ်းလျှောက်ရင်း နာမည်များကို အမြန်ဖတ်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ သတ်မှတ်ချက်အားလုံးနှင့် ကိုက်ညီသည့် ကျိန်းမျိုးရိုးဝင် သေဆုံးသူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အားလုံး မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ ကျိန်းမျိုးရိုးဝင်တွေက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင်လည်း ဒါက လုံးဝ ကျရှုံးသွားတာတော့ မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှင်နေသူတစ်ယောက်က ပိုပြီး သဲလွန်စပေးနိုင်သလို ကျိန်းမျိုးရိုးဝင်တွေ အသက်ရှင်နေတာက ပိုတောင် ကောင်းနိုင်ပါသေးသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် ကြက်သွေးရောင်အရိပ်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အရပ်ကဗျာထဲမှာ ကျိန်းမျိုးရိုး သခင်လေးက ဒုက္ခပေးတဲ့သူလို့ ဆိုထားတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီမိသားစုမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာလား”
လီဟောင်သည် တွေးတောရင်း နောက်တစ်မျက်နှာသို့ လှန်လိုက်သည်။
ကျိန်းယွန်ချီ၊ ၁၇၁၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ဂတ်စ်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့သည်။
လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှသွားသည်။
ဂတ်စ်ပေါက်ကွဲမှု…
ထိုအရာက ရုပ်အလောင်းကို အကြွင်းအကျန် မရှိစေနိုင်ရာ မီးရှို့သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရလဒ်ချင်း တူညီလှသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် လူအများ၏ အာရုံကိုလည်း သိပ်မဆွဲနိုင်သည့် သေဆုံးမှုပုံစံ ဖြစ်သည်။
“သူများလား”
လီဟောင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဂတ်စ်ပေါက်ကွဲမှုတွင် လူတစ်ယောက်ထက်မက သေဆုံးတတ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုအတိုင်းသာဆိုလျှင် ကျိန်းမျိုးရိုးဝင်အားလုံးမှာ တစ်နေ့တည်းမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နာမည် ရာနဲ့ချီကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် ကျိန်းယွန်ချီသည် အရပ်ကဗျာထဲက ကျိန်းမျိုးရိုးဝင် ဖြစ်ရန် အဖြစ်နိုင်ဆုံးဟု သူ ခံစားရသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက... ငါ သွားကြည့်သင့်တယ်ထင်တယ်”
လီဟောင်သည် လိပ်စာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ၁၅ နှစ်အကြာတွင် ထိုအိမ်ရှိနေဦးမလားဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။ ချန်န၏ အရပ်ကဗျာကြောင့် ယနေ့တွင် သဲလွန်စများစွာကို သူ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မီးလောင်သေဆုံးမှုများ၏ အဓိကအချက်ကို သူ စတင်သိမြင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျိန်းယွန်ချီသည် သူရှာနေသည့်သူသာ မှန်ခဲ့လျှင် မျိုးရိုးနာမည် ရှစ်ခုထဲတွင် လီဟောင် တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကလဲ့စားချေတာလား… ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခုလား… ကြက်သွေးရောင်အရိပ်ဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် ဒါက မျက်လှည့်ပြနေတာလား”
လီဟောင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ရှပ်အင်္ကျီကို ထပ်မံစမ်းကြည့်လိုက်ရာ အောက်တွင် ကျောက်စိမ်းဓားလေး ရှိနေသည်။ ဒါက သာမန် မိသားစုအမွေအနှစ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသလား သူမသိပေ။
“မိသားစု ခုနစ်ခုလုံး သေကုန်ပြီဆိုတော့ ငါက နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ရန်သူက ငါ့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ၊ တခြားသူတွေကိုရော ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ… သေဆုံးသူတွေမှာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိပါဘဲနဲ့ ကြက်သွေးရောင်အရိပ်က ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ပစ်မှတ်ထားနိုင်ရတာလဲ”
အန္တရာယ်က သူ့အနီးသို့ ကပ်လာနေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ လီဟောင်သည် မုန်တိုင်းတစ်ခု စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိနေသည်။ သူသည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို အမြန်ဖွင့်ကြည့်ကာ နောက်ထပ် မိုးအုံ့မည့် သို့မဟုတ် မိုးရွာမည့်ရက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ယခင်ဖြစ်ရပ်များအရ ထိုအချိန်သည် ကြက်သွေးရောင်အရိပ် ပေါ်လာမည့်အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဇူလိုင် ၁၈... မိုးအုံ့မယ်”
လီဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယနေ့သည် ၁၂ ရက်နေ့ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ပတ်ခန့် ရာသီဥတု သာယာနေပေလိမ့်မည်။ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ကောင်းကင်မှာ စတင် တိမ်ဖုံးလာမည်ဖြစ်ပြီး အတန်ကြာအောင် ဆက်လက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင် အစောဆုံးအနေနဲ့ နောက်ထပ် ခြောက်ရက်အကြာမှာ ကြက်သွေးရောင်အရိပ် ပေါ်လာနိုင်တာပေါ့… အကယ်၍ အဲဒီအချိန်မှာ ပေါ်မလာခဲ့ရင်တောင် ဒီမိုးအုံ့ပြီး မိုးရွာနေမယ့် ကာလအတွင်းမှာ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်တယ်ပေါ့”
လီဟောင်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကျင်စွာ ဆို့တက်လာခဲ့သည်။
အရင်ကတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နောက်ကို လိုက်နေတာလား၊ သူက နောက်ထပ်သားကောင်လားဆိုတာ သူ မသေချာခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ကြက်သွေးရောင်အရိပ်သည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီဆိုသည်ကို သူ အသေအချာ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ။
‘ယွမ်လေးက ငါ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ပြောခဲ့တာ။ အဲဒါက ငါဟာ နောက်ထပ် သားကောင်ဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သူလည်း ခန့်မှန်းမိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအရိပ်ဆီကနေ သိခဲ့တာလား၊ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ဘာလို့ ငါ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း မသတ်ခဲ့တာလဲ… ဘာလို့ တစ်နှစ်တောင် စောင့်နေရတာလဲ’
‘ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီအရာမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် မီးရှို့သတ်ဖြတ်တဲ့နည်းလမ်းကို တစ်ခါမှာ တစ်ယောက်တည်းအတွက်ပဲ သုံးလို့ရတာလား… ဒါကြောင့် ငါ့ကို မီးရှို့သတ်ဖို့အတွက် သူ စောင့်နေရတာများ ဖြစ်နိုင်မလား’
လီဟောင်သည် နားထင်ကို ပွတ်ရင်း ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါက ပိုတောင် ကောင်းသွားသေးတယ်”
မသိကိန်းတွေထက်စာရင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် အန္တရာယ်ကို ကြိုသိနေရတာက ပိုကောင်းပါသည်။ အရင်က သူသည် ကြက်သွေးရောင်အရိပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ အရင်းအမြစ်နှင့် ပစ်မှတ်ကို ဘာမှမသိခဲ့သဖြင့် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ပတ်လုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ အခုတော့ သဲလွန်စတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူဟာ နောက်ထပ်သားကောင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားချိန်မှာတော့ သူ မကြောက်တော့ပေ။
သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒေါသနဲ့ အမုန်းတရားတွေပဲ ရှိတော့သည်။
သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပဲ ဆပ်ရမယ်…။
အကယ်၍ တစ်ပတ်အတွင်းမှာ ကြက်သွေးရောင်အရိပ်သာ တကယ်ပေါ်လာခဲ့ရင် သူကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်လိုက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဆီ သူ သွားမည်။ သူသည် ထိုအရိပ်ကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူတို့ကို ပြောပြရပေမည်။ မိမိအသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် ထိုအရိပ်ကို သတ်ပစ်နိုင်ဖို့အတွက် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို သူ ပေးဆပ်ရန် အသင့်ပင်။
“ယွမ်လေး... အမေ... အဖေ... အကယ်၍ အဖေတို့ အမေတို့ သေတာကလည်း ဒီကြက်သွေးရောင်အရိပ်ကြောင့်သာ ဆိုရင်... အားလုံးအတွက် ငါ ကလဲ့စားချေပေးမယ်”
လီဟောင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့နေတတ်သည့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်က မတွေ့ဖူးခဲ့သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။