မူလငါးသွယ်ကျမ်း (၁)
Vol. 1 Ch. 9
ရေထဲတွင် စိမ်လိုက်ခြင်းက အဓိကသော့ချက် ဖြစ်နေနိုင်မလား။
လီဟောင် ကိုယ်တိုင်လည်း သေချာမသိပေ။ သူသည် စတဲလာရစ်ကို ဆွဲထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ ဓားက ရေနှင့် မထိတွေ့ဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ရေချိုးသည့်အခါတွင်ပင် ချွတ်လေ့မရှိသော်လည်း ထူးခြားမှုဟူ၍ ဘာမှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးပေ။
ငယ်စဉ်ကလည်း ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ထည့်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဘာမှ ထူးမခြားနားခဲ့ပါ။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုသော သက်ရောက်မှု ရှိနေပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ပန်သာအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။
မီးဖိုချောင်အတွင်း၌…။
လီဟောင်သည် ဟင်းရည်သောက်သည့် ပန်းကန်လုံးကြီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စတဲလာရစ်ကို ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သောက်ရေဘူးထဲမှ ရေများကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သောက်ရေ ဖြစ်နေခြင်းက လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေမလား။
သူသည် သောက်ရေဖြင့် ရေချိုးလေ့မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။ ကျောက်စိမ်းဓား၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂုဏ်သတ္တိများ ယခင်က အသက်မဝင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရေ၏ အပူချိန်ကြောင့်လားဟုလည်း သူ တွေးနေမိသည်။
ပန်သာသည် ဓားကို စတင်လျက်ခဲ့စဉ်ကလည်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။ ခွေးလေးသည် ဓားကို ပိုးသတ်ထားသည့် ရေကို သောက်လိုက်ပြီးမှသာ ၎င်း၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ချောမွေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သောက်ရေနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် မီးဖိုပေါ်မှာ ပြန်နွှေးကြည့်ရမယ်။ အဲဒါမှ မရသေးရင်တော့... ငါလည်း တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။ ခွေးတွေပဲ ဒီလျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်တာမျိုးလား”
လီဟောင်၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောပြွမ်းနေသည်။ စိုးရိမ်စိတ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်မှုများနှင့်အတူ အရာအားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ သူသည် သာမန်ထက်ထူးကဲသော နယ်ပယ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လိုလှပြီ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကြက်သွေးရောင်အရိပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူ့အတွက် ဤအင်အားကို အပူတပြင်း လိုအပ်နေသည်။ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသလို၊ ကြက်သွေးရောင်အရိပ်ကလည်း အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သည်။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကလည်း ထိုအရိပ်ကို မြင်နိုင်သူမှန်သမျှကို လိုက်လံရှာဖွေနေနိုင်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနအတွင်းမှာလည်း သစ္စာဖောက် ရှိနေနိုင်ခြေ ရှိသည်။
အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် လီဟောင်၏ အကြည့်များက ခိုင်မာပြတ်သားလာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျရှုံးခဲ့လျှင်တောင် သူ အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ပေ။
စတဲလာရစ်ကို စိမ်ထားသည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွားသော်လည်း ပန်းကန်လုံးထဲက ရေများမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။ မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေသော ပန်သာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသည်။ ၎င်းက ခေါင်းမော့ကာ ပန်းကန်လုံးကို ကြည့်နေသော်လည်း ဗိုက်ပြည့်နေသဖြင့် ထပ်သောက်ချင်ပုံ မရတော့ပေ။ စောစောကကဲ့သို့လည်း အငမ်းမရ ဖြစ်မနေတော့ပါ။
“ဟူး...”
လီဟောင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးကို ဂရုတစိုက် မယူကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ရှေ့တံခါး ဂျက်ထိုးထားသည်ကို ထပ်မံစစ်ဆေးပြီးနောက် လိုက်ကာများကိုလည်း လုံအောင် ပိတ်လိုက်သည်။ အပြင်ကလူများ သူ့ကို မမြင်နိုင်စေရန်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါကလည်း ကြိုတင်သိရှိနိုင်ရန် သူ ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
အားလုံး အသင့်ဖြစ်ပြီဆိုမှ သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ပန်းကန်လုံးထဲက ကျောက်စိမ်းဓားလေးမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုကြည်လင် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ဒါဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်အထင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
“လီမိသားစုရဲ့ ဓားက ကဗျာတစ်ပုဒ်နဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာတယ်ဆိုရင်... အဲဒါမှာ ထူးခြားချက်တစ်ခုခုတော့ ရှိရမှာပဲ မဟုတ်လား”
လီဟောင်သည် ပန်းကန်လုံးကို မျက်လုံးနှင့် တစ်တန်းတည်း မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မေးကြောကို တင်းထားရင်း အလွယ်တကူ ထုတ်သုံးနိုင်ရန် သေနတ်ကိုလည်း ဘေးနားတွင် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရေကို အနည်းငယ်မျှ စမ်းသောက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရေက အနည်းငယ် ပူနေသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ။
မျိုချလိုက်သည့် ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ရေပူပူ၏ ခံစားချက်မှအပ ဘာမှမထူးခြားသေးပေ။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို စတင်ခံစားလာရသည်။ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လီဟောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စူးရှသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။ ခုနက တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုပဲလား။
ဒါဟာ ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားချက်တစ်ခုလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ လျှောက်တွေးနေတာလား။ ထိုနွေးထွေးသော စီးကြောင်းက တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။
“ဒါကို သောက်လို့ မသေဘူးဆိုရင် သိပြီ”
လီဟောင်သည် သတ္တိကို မွေးမြူကာ ရေကို တစ်ငုံကြီးကြီး ထပ်သောက်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခံစားချက်က ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ့ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် စီးဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ့ဝမ်းဗိုက်ပတ်လည်တွင် ကြယ်ရောင်ကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။
သူသည် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ့ဝမ်းဗိုက်ပတ်လည်တွင် ကြယ်ရောင်ကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။
“ဒါက လျှို့ဝှက်စွမ်းအားလား”
သူ့ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဒါဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အနားသတ်တွေမှာ ဝဲပျံနေတတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားဆိုတာမျိုးလား။ ရေကို သောက်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကြယ်ရောင်တွေလို တောက်ပနေတဲ့ အလင်းတန်းတွေကို သူ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများ စတင်ငြိမ်းသတ်သွားချိန်တွင် လီဟောင်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲမှာလည်း ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အလင်းတန်းများသည် လီဟောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်စင်ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
မှေးစက်နေသော ပန်သာသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး လီဟောင်ရှိရာသို့ တိုးကပ်လာသည်။ ၎င်းသည် လျှာကို ထုတ်ကာ လေထဲသို့ လျက်နေသော်လည်း ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ဟင်…”
လီဟောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အမြန်ဆုံး တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်သည်။
“ဒီကြယ်ရောင်တွေက လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတွေလား,,, အဲဒါက ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အရင်ပေါ်လာပြီးမှ အပြင်ကို လျှံထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ။ ဒါဟာ ငါက ဒီစွမ်းအားကို ထိန်းမထားနိုင်လို့လား”
သူသည် ဤကဲ့သို့သော ထူးကဲစွမ်းအားများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိသော်လည်း၊ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်စဉ်ကဲ့သို့ပင် အရာအားလုံးတွင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိရမည်ကိုတော့ နားလည်ထားသည်။ စနစ်တကျ မဟုတ်ဘဲ လျှောက်လုပ်ခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် မလုပ်နိုင်ရုံသာမက မိမိကိုယ်ကိုပါ ဒုက္ခပေးမိတတ်သည်။ သူ့ဆရာက ထိုအကြောင်းကို တစ်ခါက ပြောပြဖူးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို လုံးဝ မသိနားမလည် ဖြစ်နေရသည်။
ဤကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများသည် သူ အလွန်တောင့်တနေသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ပျံ့လွင့်သွားသည်ကိုသာ အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။
“ဒီစွမ်းအားကို သုံးနိုင်ဖို့အတွက် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု လိုအပ်နေတာလား”
လီဟောင်သည် သူ့ခြေရင်းက ခွေးနက်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ပန်သာသည် မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကိုမျှ မသိသလို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများသည် ထိုတိရစ္ဆာန်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဝင်သွားပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ၎င်းကို ပိုမိုသန်မာလာစေခဲ့သည်။
လီဟောင်သည် ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ရေကို ကြည့်ရင်း ကောက်ချက်အချို့ကို လျင်မြန်စွာ ချလိုက်သည်။
ပထမအချက်မှာ စတဲလာရစ် ကျောက်စိမ်းဓားတွင် ကြယ်ရောင်နှင့်တူသော စွမ်းအင်တစ်မျိုး အမှန်တကယ် ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်များ ပျော်ဝင်သွားစေရန်အတွက် ရေကို ကြားခံနယ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပေသည်။
ဒုတိယအချက်မှာ ထိုစွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေသော်လည်း ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထား၍ မရခြင်း ဖြစ်သည်။
တတိယအချက်မှာ ဤလျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို မိမိပိုင်ဆိုင်အောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များ သို့မဟုတ် အခြားသော ကျင့်စဉ်စနစ်များကို ကိုးကားရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်ရုံ၊ စားသုံးလိုက်ရုံဖြင့် ရရှိနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။
စတုတ္ထအချက်မှာ... သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မကိုက်ညီသော ပါရမီမရှိသောလူ ဖြစ်နေခြင်းများလား။
ဤစတုတ္ထအချက်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော တွေးတောမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ လီဟောင်သည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ရန် မည်သည့်အရာများ လိုအပ်သနည်း။ ထိုအရည်အချင်းများက သူ့တွင် ရှိနေသလားဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေမိခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ထိုနွေးထွေးသော စီးကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး၊ သူတစ်ယောက်တည်းသာ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းများ ဖြစ်နေမလား။ ဒါဟာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အရာတစ်ခုပင်။
အကယ်၍ ငွေရောင်မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းသာ ဤစွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဆိုပါက လျှို့ဝှက်စွမ်းအားဟု ခေါ်ဆိုနေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် လူသားထက်သာလွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိကြသည်ဟူသော ဝေဝေဝါးဝါး ကောလာဟလများမှာ လူအများ သိထားသမျှထဲတွင် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့အစည်းသည်လည်း အလွန်အမင်း ကြီးမားပုံ မရပေ။
ဤအချက်များကို ခေါင်းထဲထည့်ထားရင်း လီဟောင်သည် မိမိ၏ အခြေအနေကို စိတ်ထဲမှ ဆန်းစစ်ကြည့်မိသည်။ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားခြင်းမျိုးတော့ မရှိပေ။ သူသည် ရုတ်တရက် အင်အားများ ပြည့်လျှံလာခြင်း မရှိသလို၊ ပန်သာကဲ့သို့ အမွေးအမျှင်များ တောက်ပလာခြင်း သို့မဟုတ် အသားအရေ နုနယ်ချောမွေ့လာခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပါ။
“ရေပူစမ်းထဲမှာ ထိုင်နေရသလိုပဲ… ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ပူနွေးနေပေမဲ့ တခြားဘာမှတော့ မခံစားရဘူး”
လီဟောင်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပြောင်းလဲမှုက ဘာကြောင့် ခွေးတစ်ကောင်ထက်တောင် နည်းနေရသနည်း။
ပန်သာသည် ထိုရေကို သောက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အမွေးအမျှင်များမှာ သိသိသာသာ လင်းလက်လာခဲ့သော်လည်း သူကတော့ ဘာမှ ထူးမခြားနားဘဲ ရှိနေသည်။
“ငါက ပန်သာ့လောက်တောင် မစွမ်းတာလား”
လူငယ်လေးသည် ဝမ်းနည်းသလိုလိုဖြင့် ရယ်မောမိသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဓားကို ပထမဆုံးအကြိမ် စိမ်ထားသည့် ရေက ပိုပြီး အာနိသင် ထက်မြက်ခဲ့ခြင်းလား။ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း၊ သူသည် ထိုခွေးနက်လေးလောက်ပင် ပါရမီမပါခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ထိုသို့သာဆိုလျှင်တော့ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပင်။
“ဒီအတိုင်းတော့ မဖြစ်သေးဘူး… ဒီကြယ်ရောင်စွမ်းအင်တွေကို ငါ ဖြုန်းတီးနေသလိုပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပြန်ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ”
လီဟောင်သည် ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ကျန်နေသော ရေကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ထပ်မသောက်ရဲတော့ပေ။ သူသည် စွမ်းအင်တွေကို ဖြုန်းတီးနေမိပြီ မဟုတ်ပါလား။
ရေသည် စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားပြီး သောက်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်စိမ့်ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“စတဲလာရစ်ကို ရေထဲမှာ အမြဲတမ်း စိမ်ထားလို့ ရနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီလို အသုံးပြုမှုက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမလား”
မသေချာသော အချက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် လီဟောင်သည် နောက်ထပ်တစ်ငုံကို အလွယ်တကူ မသောက်ရဲပေ။
“ငါ့မှာ ဒီကြယ်ရောင်တွေကို ထိန်းထားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းမရှိဘူး။ အကယ်၍ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အကုန်လုံးကို စုပ်ယူထားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”
“နေဦး…”
သူ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။
“အဓိကအချက်က ငါ့မှာ ဘာအခြေခံမှ မရှိတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် စွမ်းအင်တွေက စုပ်ယူခြင်းမခံရဘဲ မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားတာ ဖြစ်မယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတွေ အမြစ်တွယ်နိုင်ဖို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိလို့များလား”
ဒါတွေကတော့ သူ သိပ်မသိသေးသဖြင့် ခန့်မှန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ ဒါတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ဘူး… ဒီရေက စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်လောက်အထိ ထိန်းထားနိုင်မလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး”
သူသည် အတွေးသစ်တစ်ခု ရလာပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် "မူလငါးသွယ်ကျမ်း" ကို စမ်းကြည့်လျှင် ကောင်းနိုင်ပေသည်။
၎င်းမှာ ကျန်းမာကြံ့ခိုင်စေရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော သိုင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူ့ဆရာက ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအချို့ကို ကိုးကား၍ တီထွင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ထိရောက်ကြောင်းကို ယွမ်ရွှော့ က သက်သေပြနေသည်။ ယွမ်ရွှော့ သည် အသက် (၇၀) ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လျင်မြန်ဖျတ်လတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လီဟောင်ကိုပင် အလဲထိုးနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် တိကျသော ကကွက်များ သို့မဟုတ် နည်းစနစ်များထက် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်များကို အမြင့်မားဆုံးအထိ ကြံ့ခိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပေးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူလငါးသွယ်ကျမ်းသည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားနှင့်လည်း ဘာမှ မပတ်သက်ပေ။
လီဟောင်သည် ဤအချိန်တွင် ထိုနည်းလမ်းကို သတိရသွားခြင်းမှာ ကိုယ်ကာယ လေ့ကျင့်ခန်းအချို့ ပြုလုပ်ခြင်းက ကြယ်ရောင်များကို ပိုမိုစုပ်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ထိရောက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကတော့ ကံတရားအပေါ်မှာသာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။
( စာကြွင်းမှတ်ချက် -
မူလငါးသွယ်ကျမ်း (New Book of Five Styles) ၏ နောက်ကွယ်မှ အယူအဆမှာ တရုတ်ရိုးရာသိုင်းပညာရှိ "တိရစ္ဆာန်ငါးမျိုး အမူအရာကျင့်စဉ်" (Wu Qin Xi - 五禽戲) ကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကျင့်စဉ်ကို ဟန်မင်းဆက်ခေတ်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး တိရစ္ဆာန်ငါးမျိုးဖြစ်သော ကျား၊ သမင်၊ ဝက်ဝံ၊ မျောက် နှင့် ကြိုးကြာ တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အတုယူကာ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
အဆိုပါ ဟန်ငါးပါးကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို အောက်ပါအတိုင်း အကျိုးပြုစေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည် -
ကျားဟန် (Tiger) - အသည်းနှင့် သည်းခြေကို အကျိုးပြုသည် (သစ်သားဓာတ်)။
သမင်ဟန် (Deer) - ကျောက်ကပ်နှင့် ဆီးအိမ်ကို အကျိုးပြုသည် (ရေဓာတ်)။
ဝက်ဝံဟန် (Bear) - သရက်ရွက်နှင့် အစာအိမ်ကို အကျိုးပြုသည် (မြေဓာတ်)။
မျောက်ဟန် (Monkey) - နှလုံးနှင့် အူသိမ်ကို အကျိုးပြုသည် (မီးဓာတ်)။
ကြိုးကြာဟန် (Crane) - အဆုတ်နှင့် အူမကြီးကို အကျိုးပြုသည် (သတ္တုဓာတ်)။
ဤကျင့်စဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာကြံ့ခိုင်စေရုံသာမက အတွင်းစွမ်းအားများကို ညီညွတ်မျှတစေရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။)