ငွေမြို့တော်၏ အထူးဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ (၂)
Vol. 2 Ch. 16
ထိုအတောအတွင်း လီဟောင်၏ အတွေးများက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေ၏။
သူတို့ ဘာကို ဆိုလိုကြတာနည်း။
သဘာဝလွန် စွမ်းအားရှင်များအကြောင်းကို ပြောနေကြခြင်းလော။
ငွေမြို့တော်၏ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့များသည် ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်စွမ်းအားရှင်များကို အရင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်ဟူသည်မှာ အမှန်ပင်လော။
လီဟောင်တစ်ယောက် သူကြားလိုက်ရသည့် အချက်အလက်များကြောင့် ကြောင်အမ်းနေစဉ်မှာပင် လျူလုံက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာ၏။
“လူငယ်လေး... မင်းအနေနဲ့ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ကို ယုံကြည်ဖို့ လိုအပ်တယ်”
“မင်းရဲ့ ဆရာ့ဆီမှာ အကူအညီသွားတောင်းတုန်းက မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိမယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ မင်းက ငတုံးမှ မဟုတ်တာ… အမှုတွဲပေါင်းများစွာထဲကနေ ဒီလိုမျိုး မီးရှို့သတ်သေတဲ့အမှု ၆ ခုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်းဟာ စိတ်ရှည်ပြီး ထက်မြက်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက မင်းလိုလူမျိုးကို လိုအပ်တယ်”
လျူလုံက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။
“မင်း ငါတို့ဆီကို အကူအညီမတောင်းရဲတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလည်း ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှတ်ထားရမှာက နဂါးတစ်ကောင်ဟာ မြေခွေးရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အာဏာမပြနိုင်ဘူးဆိုတာပဲ။ ဒီအမှု ၆ ခုစလုံးဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းရိပ်မိနေလောက်ပြီ။ အဲဒီတရားခံဟာ ငါတို့ရဲ့ အဆင့် (၁) ထက်တောင် ကျော်လွန်နေနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာဖြစ်လဲ”
ထိုလူကြီး၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်ချည်းပင် ခက်ထန်သွား၏။
အေးစက်လှသော စိတ်ဆန္ဒများနှင့်အတူ သူ၏ အပေါ်အင်္ကျီရှည်ကြီးသည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေလေသည်။
“နဂါးတွေတောင်မှ ငွေမြို့တော်ထဲ ရောက်ရင်တော့ ငြိမ်ငြိမ်လေး ခွေနေရမှာပဲ။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ မရှိရင်လည်း ငါတို့က အစွမ်းမရှိတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငါဆိုရင် အဲဒီအဖွဲ့ထဲက အသုံးမကျတဲ့သူအချို့ကိုတောင် ထိုးကြိတ်ဆုံးမဖူးသေးတယ်”
လျူလုံက မကျေမနပ်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ လီဟောင်မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။
သူ တကယ်ကြီး ပြောနေတာလား…
ညစောင့်တပ်ဖွဲ့အကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းမှာ လီဟောင်၏ အတွေးများကို ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ထင်ဟပ်နေစေသည်။
ဒုတိယအဖွဲ့မှူးသည် လီဟောင် သံသယဝင်နေသည့်အချက်ကို သိရှိနေသည်မှာ သိသာလှ၏။
လျူလုံသည်လည်း ဤအမှုမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိနေသော်လည်း ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို အကူအညီမတောင်းဘဲ မိမိအဖွဲ့နှင့်သာ ကိုင်တွယ်လိုပုံရပေသည်။
သူက ဘယ်ကနေ ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှုတွေ ရနေတာပါလိမ့်။
လီဟောင်သည် ထိုအချက်ကို ခဏအတွင်း တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပုံစံဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။
“အဖွဲ့မှူး ပြောတာကို ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်လို့ပါခင်ဗျာ...”
“တုံးအယောင်ဆောင်မနေနဲ့”
လျူလုံက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုလိုက်၏။
“မင်း ဘာကို နားမလည်တာလဲ… အမှုတွဲပေါင်း ထောင်သောင်းချီထဲကနေ ဒီအမှု ၆ ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့သူက နားမလည်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူက နားလည်ဦးမှာလဲ။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့အကြောင်း မသိဘူးလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့။ အဲဒါက စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတဲ့ အရာပဲ။ တခြားသူတွေက အဲဒီအကြောင်းကို ပြောဖို့ ကြောက်နေကြပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကတော့ မကြောက်ဘူး။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ သူတို့မှာလည်း အထက်လူကြီး ရှိတာပဲ”
“မှတ်ထားပါ လီဟောင်… ညစောင့်တပ်ဖွဲ့နဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနဆိုတာ အလင်းနဲ့ အရိပ်လိုပဲ။ ငါတို့အားလုံးကို အထက်လူကြီး တစ်ယောက်တည်းကပဲ အုပ်ချုပ်နေတာ။ ပြောရရင် ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲ။ သူတို့အကြောင်း ပြောမိလို့ ဘာဖြစ်မှာလဲ… သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက်က မိမိရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးတာပဲ။ သူတို့ မလုပ်ရဲသလို၊ ဘယ်တော့မှလည်း လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဖြောင့်မတ်နေသရွေ့ သူတို့ကို ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး။ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ဘာလို့ ကြောက်နေတာလဲ… မင်း သူတို့ကို ပေါ်တင်တောင် ဆဲလို့ရတယ်”
လီဟောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။
သူသည် လျူလုံကို ယခုမှပင် ပထမဆုံးအကြိမ် သေသေချာချာ သိခွင့်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
တကယ်ကြီးလား။
လူတိုင်းက သတိထားနေရတဲ့၊ အမည်ကိုတောင် ထုတ်ဖော်ပြောဖို့ ကြောက်နေရတဲ့ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ဟာ ဒီလူကြီးရှေ့မှာတော့ အသုံးမကျတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေပါကလား။
လျူလုံ၏ နောက်တွင်ရှိနေသော အမျိုးသမီးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးက ရယ်မောရင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။
“မောင်လေး... အဖွဲ့မှူးက စကားကို နည်းနည်းတော့ ချဲ့ပြောနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူပြောသလိုပဲ၊ စိုးရိမ်နေစရာတော့ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ သူတို့အကြောင်းကို မပြောတာက သူတို့ရောက်လာရင် နိမိတ်မကောင်းလို့ပါ။ သူတို့ပေါ်လာပြီဆိုရင် အမြဲတမ်း အမှုကြီးတွေ ဖြစ်တတ်လို့လေ”
“မင်းကကော ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ”
လျူလုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
မိမိ၏ အဖွဲ့ဝင်က မိမိကို စကားချဲ့ပြောသည်ဟု ဆိုသဖြင့် သူက ဒေါသထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအမျိုးသမီးကမူ သူမ၏ အထက်လူကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လီဟောင်ကိုသာ ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်၏။
“အဖွဲ့မှူးနဲ့ ငါတို့က မင်းကို အချိန်ပေးပြီး စကားပြောနေတာက လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနဆိုတာ အရမ်း ပျင်းစရာကောင်းတယ်ဆိုတာ ပြောပြချင်လို့ပါ။ ငါတို့ရဲ့ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ထဲကို ဘာလို့ ဝင်မလာတာလဲ လီဟောင်လေးရယ်”
လီဟောင်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တကယ်ပင် မှင်တက်သွားရ၏။
ဘာပါလိမ့်။
လျူလုံသည်လည်း တည်ကြည်သော ပုံစံဖြင့် လေသံကို အနည်းငယ် လျှော့ကာ ပြောလိုက်၏။
“မင်းက အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသုံးသပ်နိုင်တယ်၊ စိတ်ရှည်ပြီး သစ္စာရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ စံနှုန်းကို မှီပါတယ်… ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခဲ့ပါ။ ငါ မင်းကို ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ရာထူးပေးမယ်၊ ပြီးတော့ အမှုတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့ အပိုင်းမှာပဲ အာရုံစိုက်ခိုင်းမယ်”
ထိုအမျိုးသမီးက တစ်ဖန် ကြားဖြတ်ပြောပြန်၏။
“ရိုးရိုးလေး ပြောရရင်တော့ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တွေ လိုအပ်နေတာပဲ။ မင်းလိုမျိုး အမှုပေါင်းများစွာထဲကနေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်မှုကို ရှာတွေ့နိုင်တဲ့သူမျိုးက ငါတို့အတွက် တကယ့်ကို အံကိုက်ပဲ။ ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာက ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ အတွေ့အကြုံကိုပဲ အားကိုးတဲ့ လူမိုက်ကြီးတွေပဲ များတာ။ သူတို့က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့အပိုင်းမှာ အားနည်းကြတော့ သဲလွန်စတွေကနေ အဖြေထုတ်ဖို့ ခက်ခဲနေကြတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ အမှုအတော်များများ လက်လျှော့ခဲ့ရတာ။ ကျန်းယွမ်ရဲ့ အမှုကလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ခုပဲ”
“ငါတို့လည်း တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ရိပ်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလေးအနက် မတွေးခဲ့မိဘူး။ ကျန်တဲ့ အမှု ၅ ခုကိုလည်း သတိမထားမိခဲ့တော့ အမှုအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တာပေါ့။ အကယ်၍ ငါတို့သာ စောစောကတည်းက ဒါကို အမှုပေါင်းအနေနဲ့ ကိုင်တွယ်ခဲ့ရင် ဒါဟာ သာမန်အမှုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေလောက်ပြီ”
သူတို့က ငါ့ကို လာပြီး စည်းရုံးနေကြတာလား။
လီဟောင်မှာ အံ့သြသလို ဘာပြောရမှန်းလည်း မသိတော့ပေ။
ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့က သူ့ကို လိုချင်နေကြသည်တဲ့လား။
အဖွဲ့မှူးက အစပိုင်းတွင် အေးစက်စက် ဆက်ဆံခဲ့သဖြင့် မိမိကို အလွန်အမင်း မကျေနပ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
“မင်း ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဒီမီးရှို့သတ်သေတဲ့ အမှုကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်”
လျူလုံက သူ၏ မူလလေသံအတိုင်း အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်၏။
“ငါတို့ ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့အခါကျရင် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်လို့ရတာပဲ… အဲဒါက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာ့ကို အကူအညီတောင်းခိုင်းမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ဆရာဟာ သူတစ်ပါးကို ကျေးဇူးကြွေးတွေ အများကြီး တင်သွားလိမ့်မယ်”
ထိုစကားသည် လီဟောင်၏ အသည်းကို ထိမှန်သွားစေ၏။
ဤအဖွဲ့မှူးကို အထင်သေး၍ မရပေ။
သူ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် လီဟောင်ကို ပါမောက္ခယွမ်ရွှော့ထံမှ အကူအညီမတောင်းရန် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
လျူလုံ ပြောသကဲ့သို့ပင် ဆရာ့ကို အားကိုးမိပါက ဆရာသည် သူတစ်ပါးကို ကျေးဇူးကြွေးများ အများကြီး ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။
“ကဲ... တော်ပြီ… အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားလိုက်ဦး”
လျူလုံက ပြတ်သားစွာ နိဂုံးချုပ်လိုက်၏။
“ဒါက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပါဘူး… လာချင်ရင် လာပေါ့။ ငါတို့မှာ ထူးချွန်တဲ့သူတွေ မရှားပါဘူး။ အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက ဒီတရားခံကို ဖမ်းဖို့ပဲ။ အားလုံး သတိထားကြ… တရားခံက ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားရှင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဒုတိယအဖွဲ့မှူးသည် ကျန်းမိသားစုအိမ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်သွား၏။
လီဟောင်ကမူ သူ၏ နောက်ကနေ လိုက်ပါရင်း လျူလုံကို ဤအိမ်ကြီးအား မြေလှန်ပစ်အောင် မည်သို့ တိုက်တွန်းရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။
အမှန်စင်စစ် ဤအိမ်မှာ ကျန်းယွမ်၏ အိမ်ဖြစ်သော်လည်း သူငယ်ချင်းဖြစ်သူမှာ ယခုကမ္ဘာတွင် မရှိတော့ပေ။
လက်စားချေရန်အတွက်ဆိုလျှင် သူငယ်ချင်းကလည်း စိတ်ဆိုးလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူက ယုံကြည်နေမိ၏။
“အားလုံးပဲ အိမ်ထဲကို ရှာကြစမ်း”
လီဟောင် ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာပင် လျူလုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
“သဲလွန်စ မတွေ့ဘူးဆိုရင် ဒီအိမ်ကို ဖြိုချပစ်လိုက်။ မြေလှန်ပြီး သုံးပေလောက်အထိ တူးဆွပစ်။ အဲဒါမှ ဘာမှမတွေ့သေးဘူးဆိုရင် အကုန် မီးရှို့ပစ်လိုက်။ ဒီတရားခံက ဘာအကြောင်းကြောင့် ဒီအိမ်ကို ဒီလောက်အထိ အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေရှိနေရင်တောင် အကုန် မီးလောင်ကုန်ရင်တော့ ပေါ်လာမှာပဲ”
လီဟောင် : ......
ကျွန်တော် ဘာမှတောင် မပြောရသေးဘူး။
ဒီလူကြီးက ကြမ်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့... တကယ်ကြီးကို ကြမ်းတာပဲ။
သို့သော် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
ရန်သူက ဘာကို ရှာနေသည်ဖြစ်စေ၊ အိမ်ကြီးတစ်လုံးလုံး မီးတောက်သွားမည်ဆိုလျှင်တော့ ထိုအရာသည် ပေါ်ထွက်လာရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူ့ရဲ့ စတိုင်လ်က တကယ်ကို ငါ့အကြိုက်ပဲ။
“ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ဆိုတာ...”
လီဟောင်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် ရင်းနှီးသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ယခင်ကထက် ပို၍ သိရှိလာရခြင်း ဖြစ်၏။
အဖွဲ့မှူးလျူလုံ၏ အဖွဲ့က တကယ်ပဲ အသုံးမကျတာလား။
ဒါပေမဲ့ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ဟာ သတင်းပေါက်ကြားမှုတွေ ရှိနေတာကတော့ အမှန်ပင်။
သူ၏ အစီရင်ခံစာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါက်ကြားသွားခြင်းက ထိုအဖွဲ့အတွင်း၌ ပြဿနာများ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
လီဟောင် အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် စောစောက အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်သည် သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
“မောင်လေးလီ... အဖွဲ့မှူးက အဲဒီအတိုင်းပဲ၊ စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ မင်းလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ ကိစ္စတွေက ဘယ်လိုဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာ သိမှာပါ။ အဖွဲ့မှူးက ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ မင်းကို တကယ်ပဲ အဖွဲ့ထဲ ဝင်စေချင်တာပါ။ မင်းနဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်ချင်နေတာ”
“အင်း...”
လီဟောင်ကတော့ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။
ဒီလောက်အထိ လိုအပ်လို့လား။
သူက သူ၏ အထက်လူကြီးဆီကို အစီရင်ခံစာ တင်လိုက်ရုံတင်ပါပဲ။
“အဖွဲ့မှူး အရင်က ပြောဖူးတယ်၊ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့မှာ ဘာမှမလိုဘူးတဲ့”
သူမက ရယ်မောရင်း အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်၏။
“တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၊ လက်နက်၊ အာဏာ... ဒါတွေ အကုန်ရှိတယ်။ ငါတို့မှာ မရှိတာကတော့ အဖွဲ့နဲ့ သိပ်ပြီး မပတ်သက်သေးတဲ့ ထက်မြက်ပြီး စေ့စပ်သေချာတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ”
လီဟောင်က ထိုစကားကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူမက သက်ပြင်းချကာ သူ၏ နားနားသို့ တိုးကပ်၍ တီးတိုးပြောလိုက်ပြန်၏။
“ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ သတင်းပေးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်… အဖွဲ့မှူးက အဲဒါတွေကို ရှင်းပစ်ချင်ပေမဲ့ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ သူက အရည်အချင်းရှိပေမဲ့ အဲဒီလူတွေကို ရှာမတွေ့သေးဘူး… ပြီးတော့ ပေါ်တင်ကြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရင်လည်း အဖွဲ့သားတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်နေတာ”
“အဲဒါကြောင့် မင်းကို အလိုရှိနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်… မင်းရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ အမှုစုံစမ်းတဲ့နေရာက စေ့စပ်သေချာမှုတွေကို အသုံးချပြီး အဖွဲ့ထဲက ပိုးကောင်တွေကို ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ သူ မျှော်လင့်နေတာ”
လီဟောင်မှာ မှင်တက်သွား၏။ လျူလုံ သိနေတာပဲ။
သတင်းပေးတွေ ရှိနေတာကို သိရုံတင်မကဘဲ သူတို့ကို ဖယ်ရှားချင်နေတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မလုပ်နိုင်သေးတာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။
လျူလုံက သူ့ကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် အသုံးချချင်နေသည်မှာ လီဟောင် နောက်ဆုံးမှ တွေးမိသော အချက်ပင် ဖြစ်၏။
ထိုအမျိုးသမီးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးက လီဟောင် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်ပြန်၏။
“စဉ်းစားကြည့်ဦးပေါ့… မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းအမှုက တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒီည ငါတို့လုပ်နေတာတွေက အပေါ်ယံပြရုံသက်သက်ပဲ။ နောက်ဆုံးကျရင်တော့ ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို အကူအညီတောင်းရဦးမှာပဲ။ မင်း ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသွားမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနက ဒီအမှုမှာ ပါဝင်ခွင့်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး”
“မင်းက သူငယ်ချင်းအတွက် ကျောင်းကထွက်ခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနမှာ အမှုတွဲဟောင်းတွေ ဖတ်ရင်း တစ်နှစ်လောက် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီးပြီ။ အဲဒါက တော်တော်ကြာနေပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒီနေရာမှာပဲ အငြိမ်းစားယူတဲ့အထိ နေသွားချင်လို့လား”
လီဟောင်သည် တစ်ဖန် အတွေးနက်သွားပြန်၏။
ယနေ့ညတွင် သူသည် အတွေးများစွာနှင့် ရုန်းကန်နေရလေသည်။
အသုံးမကျဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့သော ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့အပေါ် သူ၏ အမြင်များမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သူတွေ့ဆုံခဲ့သော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။
သူတို့ပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းသည် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိမှန်စေပြီး စည်းရုံးမှုမှာလည်း လွန်စွာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။
ထိုစဉ် သူသည် လူများမရောက်လာခင်က မိမိ ထုတ်ယူထားခဲ့သော ကျောက်ဓားမြှောင်အကြောင်းကို ရုတ်တရက် စိုးရိမ်သွားမိ၏။
အဖွဲ့ဝင်တွေက တစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားမလား။
သူသည် ကြက်သွေးရောင်အရိပ်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခဲ့သဖြင့် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ဝင်များ မိမိလုပ်ဆောင်ချက်ကို ရိပ်မိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
လျူလုံက အိမ်ကို ဖြိုချပြီး မီးရှို့မည်ဟု ပြောသောအခါ လီဟောင်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သေးသည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိသွားမလား။
အစားထိုးထားတဲ့ ကျောက်တုံးကရော သူတို့ကို လှည့်စားနိုင်ပါ့မလား။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကြက်သွေးရောင်အရိပ်ကိုပဲ လွှဲချလိုက်တော့မယ်။ ငါကတော့ ဘာမှမသိဘူးပေါ့။
လူတွေဟာ တစ်ခါတစ်ရံမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတတ်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်။
အရာရာက ချောမွေ့နေပြီဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့က သူ့ကို အငိုက်မိသွားစေခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနမှာ တစ်နှစ်လောက် နေခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ကို အထင်သေးမိခဲ့သည်မှာ သေချာလှပေသည်။
“ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ထဲကို ဝင်ဖို့...”
သတိတရား ပြန်ဝင်လာသော လီဟောင်သည် အဖွဲ့သားများ၏ နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားရင်း အတွေးနက်နေမိ၏။
မောက်မာပြီး အမိန့်ပေးတတ်သော ခေါင်းဆောင်၊ စကားလုံးများဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အမျိုးသမီး၊ ပြီးတော့ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ ဝူချောင်... ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့ထဲမှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်သူတွေ အများကြီး ရှိနေပါကလား။
သူ အထင်သေးခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ကတောင် ဒီလိုမျိုးဆိုရင် ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ကကော ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်နေမလဲ။
သူက ညစောင့်တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်နေတာတဲ့... ဟား။
ဝင်ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဘယ်လို သေသွားမလဲဆိုတာ သိမှာမဟုတ်ဘူး။
ဒီလူတွေက အရမ်းကို ပါးနပ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိလွန်းတယ်။
သူတို့နဲ့ အတူရှိနေမယ်ဆိုရင် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှန်သမျှဟာ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ဂုတ်ပိုးပေါ်သို့ အေးစက်သော လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသလို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
“အပြင်လောကကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်၊ လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနကမှ ကစားကွင်းလေးလိုပဲ။ လျှို့ဝှက်ရေးရာဌာနက ပိုပြီးတော့ သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ”
လီဟောင်က ခေါင်းကို ခါလိုက်ရင်း လျူလုံကို တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်၏။
အိမ်ကို မီးရှို့မယ်လို့ ပြောတာဟာ သူ့ကို စမ်းသပ်လိုက်တာလား။
သူက လီဟောင် တစ်ခုခု ရှာတွေ့သလားလို့ မမေးခဲ့ဘူး၊ မေးဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင်နေပုံရသည်။
ထိုပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေက လီဟောင်ကို ပို၍ပင် သတိကြီးစွာ ထားစေတော့သည်။
'စောစောက ငါ မပြုံးလိုက်မိဘူးမလား။ မပြုံးမိပါဘူးနော်'
လီဟောင်သည် စောစောက အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားရင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားမိ၏။
လျူလုံက သူ လုပ်ချင်နေတဲ့အရာကို ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးလိုက်မိလေတော့သည်။