ချင်ကျိုးမှ မထွက်ခွာမီနှုတ်ဆက်ခြင်း

သူသည် ခေတ္တမျှတွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ဆက်ပြောလေ၏။

"ယုတ္တိရှိရှိ ပြောရရင်၊ မဟာချန်မင်းဆက်က ရွှမ်ကွမ်းလှိုဂူဆီက အကူအညီ ရယူထားတာမို့၊ သူတို့ကွယ်ရာမှာ မကောင်းမပြောသင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်နောက်ထပ်စကားအနည်းငယ်တော့ ပြောရလိမ့်မယ်"

သူ သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှန်းယီနှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားဟန် တူပေသည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် သူပြောလိုသည်များ အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောပြနိုင်ရန်အတွက်၊ သူ၏ အတွေးများကို သေချာစွာ စီစစ်လိုက်လေ၏။

"သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူကို စုပေါင်း တွန်းလှန်နေကြတာပါ။ သဘောတူညီချက် စတင် ပြုလုပ်စဉ်က၊ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုစီဟာ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ စီ အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို အဓိက ခံစားရမှာဖြစ်ပြီး၊ အလှည့်ကျ အနားယူ ပြန်လည် ထူထောင်ခွင့် ရှိကြပါတယ်"

"အဓိက တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ခံစားရတယ် ဆိုတာက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို စေလွှတ်တာကို ဆိုလိုတာပါ"

သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊တစ်ဦးတည်း အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ ဘိုးဘေးကြီးလည်း သူ့ရဲ့ယင်ဝိညာဉ်ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဝူထုံတောင်က ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး စည်းမျဉ်းတွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ပေးခဲ့တယ်။ သိုင်းဘုံကျောင်း ဘိုးဘေးကြီး ပြန်လည်သက်သာလာသည်အထိ၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခုက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးစီကို စေလွှတ်ပြီး၊ သိုင်းဘုံကျောင်း ကိုယ်စား နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ပေးကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ကြီးမားတဲ့ ကရုဏာသက်ရောက်မှု တစ်ခု အနေနဲ့ သတ်မှတ်ထားကြပါတယ်"

ဤအရာကို ကြားလိုက်ရတော့၊ ရှန်းယီသည် ပြင်ပကမ္ဘာအကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်သွားလေ၏။

စစ်သူကြီးချုပ်သည် ဤအကြောင်းအား အဘယ်ကြောင့် ထည့်ပြောလာရသနည်းဆိုသည်ကိုသာ သူ မသိခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပံ့ပိုးပေးထားတာ ဖြစ်လို့၊ သိုင်းဘုံကျောင်း အနေနဲ့ ကွပ်ကဲမှု အာဏာကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီ နှစ် ၅၀၀ ကာလအတွင်းမှာ၊ မဟာချန်ရဲ့ဟွမ်ယွမ် အရှင်သခင်အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ထားပြီး၊ မသေမျိုး

ဂိုဏ်းတွေရဲ့အမိန့်ကို နာခံရုံကလွဲလို့ တခြား မရှိတော့ဘူး... ဒါက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ အကယ်၍ ဝူထုံတောင်သာ ဆိုရင်အဆင်ပြေပါတယ်။ အဲဒီ စစ်မှန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သွေးအေးပြီး သီးခြားနေတတ်ကြတယ်။ သူတို့က တခြားသူတွေကို သိပ်အာရုံမစိုက်တတ်ကြသလို၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ တမင် ရည်ရွယ်ပြီး ပစ်မှတ်ထားလေ့ မရှိကြပါဘူး။ သူတို့ ခိုင်းတဲ့ တာဝန်ကို ပြီးအောင် လုပ်ပေးသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ သူတို့က တခြား ဘာမှ မေးမြန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတွေ နဲ့ ဆင်တူတယ်"

ဤအရာကိုကြားလိုက်ရလျှင် ကျန်းချိုလန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ ဘေးနားရှိ လေဟာနယ် ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ချင်းဟွာသခင်မ၏အဆိုအရ၊ သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲခြင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပင်လျှင် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်လှိုဏ်ဂူ၌ အဆင့် ၂၀ ခန့်သာ ရှိလေ၏။

ရှန်းယီသည် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ကျောက်တုံးခုံတန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေလေ၏။ သူ မည်သည့်အရာမှ ပြန်မပြောသော်လည်း၊ စစ်သူကြီးချုပ်၏ အမြင်ကို စိတ်ထဲမှ သဘောတူနေမိသည်။

အကယ်၍ ကနဦးအဆင့်မှာလည်း ခွေးတစ်ကောင်၊ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် ရောက်ပြန်တော့လည်း ခွေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေဦးမည် ဆိုလျှင်၊ ကျင့်ကြံခြင်းက အလကား ဖြစ်မသွားပေဘူးလော။

"တတ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့အင်အားကို ထုတ်မပြတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ... နတ်ဆိုးတွေကို ပူးပေါင်း တွန်းလှန်ခြင်းဟာ ကြီးမြတ်တဲ့ တရားမျှတမှု ကိစ္စရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့်၊ လွတ်လပ်သူအဖြစ် ဆက်ရှိနေဖို့ ကြိုးစားပါ။ သူများတွေရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ဘာလို့ ခံမှာလဲ"

"ရွှမ်ကွမ်းဂူ..."

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ဝူထုံတောင်ရဲ့ သီးခြားနေတတ်ပုံနဲ့ မတူတာက၊ ရွှမ်ကွမ်းဂူနဲ့ မဟာချန်ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းတွေပါ။ ဒုတိယ နေရာကို ရဖို့အတွက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရောတိတ်တဆိတ်ပါ ပြိုင်ဆိုင်နေကြတာပါ။ အခု သူတို့က နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို စေလွှတ်ကူညီပေးနေပေမယ့်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ကျုပ်တို့ မဟာချန်ရဲ့ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင်တွေကို သေတဲ့အထိ ခိုင်းစေနေကြတာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဟွမ်ယွမ်အဆင့် ၁၃ ယောက် သွားခဲ့ပေမယ့်၊ ၇ ယောက်ပဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျုပ်မှတ်မိနေပါသေးတယ်"

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် တစ်ဖွဲ့က မောက်မာပြီး ပြင်ပလူများကို အထင်သေးတတ်ကာ၊ အခြားတစ်ဖွဲ့ကမူ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နေလေ၏။

ထို့ပြင် ဤအချက်သည် အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအား အချို့ကို ငှားရမ်းရန်အတွက် သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုသော သူ၏ စိတ်ကူးနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီနေလေ၏။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းရန် ဤ ရွှေကိုယ်ထည်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ရောက်မှ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပွားကို သယ်ဆောင်လျက်၊ သူသည် မဟာချန်မှ ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် နတ်ဆိုးကိုမဆို ကာကွယ်ရန်နည်းလမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ပြည်နယ်ကိုးနယ်မြေအတွင်း၌ပင် ရရှိနိုင်သော၊ သူ့အတွက် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေမည့် ဖြတ်လမ်းနည်း တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

သိုင်းဘုံကျောင်းတွင် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိနေပြီး၊ နတ်ဆိုးများထံတွင်တော့ အများအပြားရှိနေပေသည်။

နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ရှန်းယီသည် အခြားသူများကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုရသည်ကို ပိုမို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဟွမ်ယွမ်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက်၊ လက်ရှိတွင် သူ့၌ ကျင့်စဉ်များလည်း မရှိ၊ အရင်းအမြစ်များလည်း မရှိပေ။

ကျန်းယွမ်ဟွာ စကားပြောပြီးနောက်၊ သူသည် လှည့်၍ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

"..."

မသေမျိုးဂိုဏ်းများတွင် ဘာမှ မရှိဘူးဟု ကျန်းချီိုလန် ပြောခဲ့သည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍၊ သူတို့၏ ဘဏ္ဍာတိုက်များကို ကိုယ်တိုင် မွှေနှောက်မကြည့်ရဘဲနှင့် ရှန်းယီ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေရင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချိုလန်က မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်မကူးမိစေနှင့် ဟူ၍ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က သတိပေးခဲ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားလေသည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် အင်အား၏ ကျောထောက်နောက်ခံ မပါဘဲနှင့်၊ ရှန်းယီ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်မလုံခြုံသလို ခံစားနေရလေသည်။

ဤရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက်၊ သူသည် သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် တစ်ယောက်အနေနှင့် လုံးဝ ဝင်ရောက်၍ မဖြစ်ပေ... နောက်ပိုင်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရလျှင်လည်း၊ ထိုအချိန်၌ သူသည် သူ၏ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပွားကို စုစည်းပြီးချင်မှပြီးလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရေအတွက်သည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို များပြားနေကြောင်း ညွှန်ပြနေလေ၏။

သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ပါး အနေဖြင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်မှာ အမွှေးတိုင်ယုံကြည်မှုစွမ်းအား၊ ကျင့်စဉ်များနှင့် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ရှင် ပင်မမြို့တော်ကို သွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ကျန်းချိုလန် ထလိုက်ပြီး နေရာရွှေ့ကာ သူ့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ရှန်းယီ သိပ်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ယခုအခါ သူ့လက်ထဲတွင် အခြား အနက်ရောင် ဝတ်စုံတစ်စုံ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အင်အားသည်လည်း ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ရရှိထားလေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မဟာချန်အတွင်း၌၊ မည်သူကမျှ သူ့ကို မည်သည့်အရာကိုမဆို အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းချိုလန် အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေ၏။ အမှန်တကယ်တော့ စစ်သူကြီးချုပ်ရော ရှန်းယီပါ နည်းနည်းပိုတွေးနေကြသည်ဟု သူမ ခံစားမိလေ၏။

သခင်ကြီးဝူကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားစဉ်က သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အရေးတကြီးလိုအပ်နေမှုများကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုးဖြင့်... သူသည် ရှန်းယီကို ရွှမ်ကွမ်းဂူသို့ နှိပ်စက်ခံရစေရန် မည်သို့လျှင် တွန်းပို့နိုင်ပါမည်နည်း။

"ဂရုစိုက်ပါ"

ကျန်းချိုလန်သည် ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် သူမ၏ ဖြူဖွေးသောလက်ကို တင်လိုက်ပြီး၊ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင် တစ်ခု ရှိနေလေ၏။

"မင်း ထွက်သွားတော့မှာလား"

ရှန်းယီ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်လေ၏။ နတ်ဆိုးညးဘုရင်လေးကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် သွားစဉ်က သူမ ပြောခဲ့ဖူးသည်များကို သူ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခြင်းသည် ဤမိန်းကလေး အမြဲတမ်းလိုလားခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာရင် ကျွန်မ ထွက်သွားတော့မယ်"

ကျန်းချိုလန် ညင်သာစွာခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေ၏။ ပါရမီရှင် လူငယ်များနှင့် ဟွမ်ယွမ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ အနေဖြင့်၊ ရှန်းယီ မလုပ်ချင်သော အရာကို သူမလည်း သဘာဝကျကျ မလုပ်ချင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူမ၏ တာဝန် ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားသူများ၏ ကျွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခိုင်းစေခြင်း ခံရခြင်းမှာ ရယ်စရာ ကိစ္စတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မိသားစုကြီးများနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော ထို ဟွမ်ယွမ်အဆင့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သူမ၌ မဟာချန်တွင် သံယောဇဉ်တွယ်စရာ ဘာမှ မရှိသလောက်ပင်။

ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး၊ ခါးမှ လေးရှည်ကြီးကို ဖြုတ်ယူကာ သူမလက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယိုကို ကျွန်တော့်အစား ဒါလေး ပြန်ပေးပေးပါ"

"..."

ကျန်းချိုလန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်စေ့လိုက်လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ"

သူမ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ လူငယ်လေးက နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"ဒါက မင်းအတွက်ပါ"

"ကျွန်မ..."

ကျန်းချိုလန်သည် သွေးစွန်းနေဆဲ ဖြစ်သော အဖိုးတန် ကိုယ်တွင်းအမြုတေကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

အကယ်၍ ယခင်က နတ်ဆိုးအမြုတေ တစ်ဒါဇင်ကျော်အတွက်ပြန်ပေးသည်ဆိုလျှင်၊ချင်းဟွာသခင်မ၏ ဤနတ်ဆိုးအမြုတေသည် ဈေးကြီးလွန်းနေမည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ သူက သူမကို အမှတ်တရ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ပေးလိုခြင်း ဖြစ်ပါက၊ ဤ သွေးသံရဲရဲ ပစ္စည်းသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပေ၏။

"ဂရုစိုက်ပါ"

လက်ရှိ ရှန်းယီအတွက်၊ နတ်ဆိုးအမြုတေများသည် အားဆေးတစ်မျိုး သို့မဟုတ် နတ်ဆိုး စွမ်းရည်အချို့ ရယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင်၊ သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲခြင်းနွားနတ်ဆိုး ကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးသည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ ခြောက်သွေ့သွားအောင် ညှစ်ထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းချိုလန်သည် နတ်ဆိုးအမြုတေမှ သွေးစွန်းကွက်များကို သူမ၏ လက်ဖြင့် ဂရုတစိုက် သုတ်လိုက်ပြီး၊ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ၊ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

သွေးမျိုးဆက်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အား သူ၏ ဇနီးသည် မည်သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသည်ကို သိစေချင်သည်မှ တစ်ပါး၊ မည်သူကမျှ ဤပစ္စည်းကို အသုံးပြုရဲကြမည် မဟုတ်သလို၊ အခြား ပစ္စည်းများနှင့်လည်း လဲလှယ်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

၎င်း၌ လက်တွေ့ အသုံးဝင်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ပြီး အမြုတေများကို ထုတ်ယူစဉ်က ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည် သတိရမိလိုက်သောအခါ၊ လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် နတ်ဆိုးအမြုတေများသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာများ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူက ၎င်းကို သူမအား ပေးအပ်ခဲ့လေပြီ။

"ကျွန်မ မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်လို့ပါ"

ကျန်းချိုလန်သည် သိသာထင်ရှားမှု မရှိသလောက်ပင် သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ရုတ်တရက် ညှိယူလိုက်လေ၏။

"ဟမ်"

ရှန်းယီသည် သူမ၏ ဤကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဟိုလေ... ရှင်နဲ့ ဂျုနီယာညီမလင်း နဲ့က... တော်တော်လေး ရင်းနှီးကြသလားဟင်"

ကျန်းချိုလန် မေးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေ၏။

"မိတ်ဆွေတွေလို့ ပြောရမလားပဲ"

ရှန်းယီလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတိုင်း မေးကြည့်တာပါ။ ရှင် ဗဟိုမြို့တော်ကို သွားမယ်ဆိုတာ သူမကို ပြောပြပေးစေချင်လားလို့ပါ"

ကျန်းချိုလန် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"သူမကို ဒုက္ခပေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်း သူမကို တွေ့ရင်၊ ကျွန်တော့်အစား နှုတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါ"

ရှန်းယီ အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေ၏။ သူ၏ လက်ရှိ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆိုလျှင်၊ ချင်ကျိုးမှ ဗဟိုမြို့တော်သို့သွားရောက်ရန် ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ရာ၊ ဤကိစ္စကို ကြီးကြီးမားမားဖြစ်နေနေစရာ အမှန်တကယ်မလိုပေ။