သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ယွမ်ဟွာကို ကယ်တင်ခြင်း

"ကဲ... ပြန်သွားပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေတော့"

ဝူတောက်အန်း သည် ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အစေခံတစ်ဦးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"သွား၊ရွှေဝံပုလွေကျောက်စိမ်းအဆောင် တစ်ခု သွားယူခဲ့"

ထို့နောက် သူသည် ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်၏။

"သူက ချင်ကျိုးက မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့၊ မင်း အဆောင်ရပြီးရင် သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်ပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်ထားဖို့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရွေးပေးလိုက်ပါ။အဆင့်ကတော့ မင်းသဘောပဲ"

ထိုအရာကိုကြားလိုက်ရလျှင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့ဝင်၏ မျက်နှာတွင် အားကျသည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက် ဆိုသည်မှာ သိုင်းဘုံကျောင်းသည် ကိုးပြည်နယ် နယ်မြေအနှံ့မှ ရတနာများကို စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားသော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ကုသိုလ်မှတ်တမ်းများအား ဗဟိုမြို့တော်သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ၊ ဤဘဏ္ဍာတိုက်မှ ဆုလာဘ်များနှင့် လဲလှယ်ကြရလေ၏။

အဆင့်အတန်းကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သိပ်ပြီး ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူငယ်လေးသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်မည့် ပစ္စည်းတစ်ခုအား သူ ရယူပိုင်ခွင့် ရှိပေသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခြင်းပင်။ ၎င်းသည် သိုင်းဘုံကျောင်းက သူ့အားမည်မျှ ယုံကြည်ပြီး တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ကိစ္စပြီးရင် ရှန်းယီကို ငါ့ဆီ ပြန်ခေါ်လာခဲ့"

သူသည် ခပ်သွက်သွက်လျှောက်သွားပြီး အရှေ့နားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ရာ၊ ရှန်းယီနှင့် ကျန်းယွမ်ဟွာတို့ စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် ဝူတောက်အန်းသည် ပင်မခန်းမကြီးထဲတွင် သန့်စင်ခြင်းပြုလုပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသူများ ရှိနေသေးသဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

'ဒါပေမဲ့... ရှန်းယီက ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား'

သူသည် ယခင်က ချင်ကျိုးမှ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် နှစ်ဦးအား သိုင်းဘုံကျောင်းနှင့် အသေမျိုးဂိုဏ်းများအား လှည့်စားရန်နှင့် ပြဿနာများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ အင်အားကို အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ထားရန် အကြံပေးခဲ့ဖူးသည်။

'သူက စာရင်းပေးထားတဲ့ တပည့်လား၊ ကိုယ်ပိုင် တပည့်ရင်း မဟုတ်ဘူးလား'

ယနေ့ ကြုံတွေ့ရမှုသည် ကျန်းယွမ်ဟွာကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့၏။ သူ ပြီးခဲ့သည့် အခေါက်က ဗဟိုမြို့တော်သို့ လာစဉ်က သိုင်းဘုံကျောင်း၏နောက်ဘက် ခြံဝင်းထဲတွင် လူအတော်များများကို တွေ့ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် သတိရမိလိုက်သည်။

အရေအတွက် မများသော်လည်း၊ ရှားပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်း ကွာခြားကြသော်လည်း တူညီသောအချက် တစ်ခု ရှိကြသည်။

၎င်းမှာ အားလုံးသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အလားအလာ ရှိသူများ ဖြစ်ကြခြင်းပင်။

ရှန်းယီသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားလေ၏။

ဗဟိုမြို့တော်တွင် အလုပ်လုပ်သော အစေခံများသည် သဘာဝကျကျပင် အလွန်မျက်စိရှင်ကြသူများ ဖြစ်ကြလေ၏။

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် သံသယများ ရောထွေးနေသော စိတ်ဖြင့် ရှန်းယီ၏ ဘေးနားတွင် ကပ်လျက် လွင့်မျောလိုက်ပါလာလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ဤစကားများလွန်းသော သူကို အိုးတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်ပိတ်ထားနိုင်တော့မည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"စစ်ဆေးရေးမှူး၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ"

သူသည် တစ်ဖက်လူအား သိုင်းဘုံကျောင်းထဲသို့ဝင်ခွင့်ပြုမည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။

အစေခံက သေတ္တာကို ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်လေသည်။

"တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

အကယ်၍သာ ဤကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားပါက၊ သူ့ကိုကာကွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကောင်း ရည်ရွယ်ထားနိုင်သော သိုင်းဘုံကျောင်းသည်ပင် ဒေါသထွက်ပြီး လက်ရှောင်သွားနိုင်ပေသည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သိုင်းဘုံကျောင်း အတွင်း၌ မည်သူမဆို တပည့် ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သခင်ကြီးဝူ ကိုယ်တိုင်သည်ပင် ဝူကျောင်းတော်၏ တပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

"သခင်ရှန်း၊ အဆောင်ကို လက်ခံရယူပါခင်ဗျာ"

ထိုအစေခံသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရုံးတော်သို့ အပြေးသွားပြီး မကြာမီ ပြန်ရောက်လာလေသည်။ သူသည် တန်ဖိုးကြီးသော သစ်သားသေတ္တာ တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ တောက်ပသော အနီရောင်အဝတ်စပေါ်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ ရွှေကွပ်ထားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝံပုလွေပုံစံ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် တည်ရှိနေပြီး၊ လက်ရာမြောက်ကာ လှပတင့်တယ်လှပေသည်။

"အရင်တစ်ခေါက် ဗဟိုမြု့တော်ကို လာတုန်းက သိုင်းဘုံကျောင်းမှာ ကျွန်တော့်နာမည်ကို စာရင်းသွင်းခဲ့တာပါ"

"မြန်မြန် သွားကြစို့"

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့ဝင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို သိုင်းဘုံကျောင်း၏ နောက်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

ရှန်းယီ လက်လှမ်းပြီး ၎င်းကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။ အထိအတွေ့သည် နွေးထွေးပြီး ချောမွေ့ကာ၊ နွေးထွေးမှုအရိပ်အယောင် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှသော အဖြူရောင် မြူထုကြီး၏ဝါးမြိုခြင်းကို ရုတ်တရက် ခံလိုက်ရလေ၏။

အဖြူရောင်မြူထုဟု ဆိုရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ သိပ်သည်းဆမှာ ဝါဂွမ်းနှင့် ပိုးသားကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒြပ်ရှိသောအရာဝတ္ထု တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ မဟာချန်မင်းဆက် စတင် တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ စုဆောင်းလာခဲ့သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ပိုင်ဆိုင်သည့် အမွှေးတိုင် ယုံကြည်မှုစွမ်းအား အပိုင်းအစပင်။

သို့သော် စစ်ဆေးရေးမှူးရာထူးအား ဟွမ်ယွမ် အရှင်သခင်တစ်ဦးက ရယူထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဤအပိုင်းကို ဝူကျောင်းတော် တပည့်များအတွက် သီးသန့် ဖယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟူး..."

ရှန်းယီ ကျောက်စိမ်းအဆောင်အား အနည်းငယ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

အလုပ်အရင်လုပ်ပြီးမှ စားသောက်လေ့ရှိသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ စည်းမျဉ်းနှင့် ယဉ်ပါးနေသော သူ့အနေဖြင့်၊ ကိစ္စရပ်များ ဤမျှ ချောမွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

အင်ပါယာနန်းတော်နှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကြား ကွာခြားချက်မှာ ဤအရာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပထမတစ်ခုသည် တည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးချမ်းမှုကို လိုလားပြီး ကိုးပြည်နယ် နယ်မြေအား စည်းမျဉ်းများဖြင့် ချည်နှောင်ထားရန် လိုအပ်သည်။

သိုင်းဘုံကျောင်းသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့် ပိုမို တူညီပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ကျော်လွှားရန် ရည်ရွယ်လေ၏။

"သခင်ရှန်း၊ ဒီအဆောင်က သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်နိုင်ပါတယ်... သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်က သခင်ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာပါပဲ။ တခြား အမိန့်မရှိတော့ရင်၊ ကျွန်တော်မျိုး ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

အစေခံသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်သည် သူကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦး ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနိုင်သော နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ"

ရှန်းယီသည် သိုင်းဘုံကျောင်း၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်လျက်၊ သူ့ရှေ့ရှိမြင့်မားကျယ်ဝန်းသော ထွင်းထုထားသည့် နံရံကြီးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

၎င်းအပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံရိပ် ၁၃ ခုကို ထွင်းထုထားပြီး၊ တစ်ခုစီတွင် မတူညီသောကိုယ်နေဟန်ထားများနှင့် မျက်နှာများ ရှိကြလေသည်။

၎င်းတို့မှာ အတွင်း၌ကိုးကွယ်ထားသော နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၁၃ ဦးပင် ဖြစ်ပေ၏။

သူသည် ရွှေဝံပုလွေကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သူ၏နတ်အာရုံဖြင့် ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက်၊ မမြင်ရသော သော့ခလောက် တစ်ခု ပွင့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ရှေ့တွင် ရွှေကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်သို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားလေ၏။

ပုံရိပ်ယောင်အစီအရင်လား

ရှန်းယီသည် ဒေါင်းနတ်ဆိုးတောင်ကြားတွင် အလားတူ အရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ထိုအစီအရင်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ လက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်လေသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ထွင်းထုထားသော နံရံကြီးမှာမူ သိသိသာသာ ကွာခြားနေလေ၏။

စောစောကသူ နံရံအနား ကပ်သွားစဉ်က၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလိုအလျောက် အန္တရာယ်သတိပေးချက်ကို ခံစားခဲ့ရလေ၏။

သူသည် ဟွမ်ယွမ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက၊ နတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါးကို ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သောခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများကိုပါ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။

သူသည်ပင် ခုခံ၍မရနိုင်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားနေရသည် ဆိုလျှင်၊ ဤအစီအရင်၏ အစွမ်းမှာ ထင်ရှားလှပေ၏။

"ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ကာလအကြာကြီးကတည်းက တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။ သိုင်းဘုံကျောင်းက အပြင်ဘက်ကနေ အစီအရင်ပညာမှာ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး တည်ဆောက်ခိုင်းခဲ့တာလေ။ မဟာချန်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးမှာ ဒုတိယတစ်ခု ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းယွမ်ဟွာသည်လည်း သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ စစ်သူကြီးချုပ်တစ်ဦး အနေဖြင့် ဤအရာများအကြောင်းကြားဖူးနားဝ ရှိပေသည်။

"အဲဒီ မျိုးနွယ်စုကြီးရဲ့အကျော်ကြားဆုံး လုပ်ရပ်ကတော့ ရွှမ်ကွမ်းဂူက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် စစ်မှန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို အစီအရင်သုံးပြီး ထောင်ချောက်ဆင်သတ်ဖြတ်ခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ အစီအရင်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်... ဒီနေ့ထိတိုင်အောင် ရွှမ်ကွမ်းဂူက လက်စားမချေနိုင်သေးဘူး"

သုံးပွင့်ဆိုင်မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ထောင် ဂူတို့သည် အစွမ်းအထက်ဆုံး အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အင်အားစု နှစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

နိုင်ငံငယ်လေးများစွာ၊ ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးနှင့် နတ်ဆိုးများကြား၌ပင် ချင်းချိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများ ရှိနေကြပေ၏။

ထိုအရာကိုကြားလိုက်ရလျှင် ရှန်းယီ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်လေသည်။

ဟွမ်ယွမ်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အစွမ်းထက်ပြီး၊ သူ၏နတ်ဆိုးသွေး သန့်စင်ထားသောခန္ဓာကိုယ်သည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အစီအရင်များ၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ကဲ့သို့သော ဘေးပညာရပ်များကိုလည်း လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ရွှေကျောက်စိမ်း လှေကားထစ်များအတိုင်း ဆင်းသွားလိုက်လေ၏။

ကျန်းယွမ်ဟွာလည်း အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေးကျသော မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။

အသားများခြောက်ကပ်ပြီး အရေပြားနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသော အဘိုးအို တစ်ဦးသည် နံရံဘက်ကပ်ထားသော သစ်သားစားပွဲလေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလေသည်။

သူသည် လူနှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီ လက်ထဲမှကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သတိပြုမိသွားကာ၊အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။

နောက်ထပ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ပါးပါလား။

ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ယင်ဝိညာဉ်သည် အသိစိတ်ထဲမှနေ၍ တစ်ဖက်လူ၏အကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီ၏ နောက်မှနေ၍ အတွင်းဘက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တောက်ပနေသော ခန်းမကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို ဘေးခန်းမများစွာအဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး၊ ခန်းမတစ်ခုစီ၏ ရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများ ရှိနေကြလေသည်။

ရှန်းယီ စိတ်ထဲမှ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး နောင်တရမိသွား၏။

သူ အခြား ဘာကိုမှ မတွေးခဲ့မိပေ။ သူသည် သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းဘုံကျောင်းမှ စုဆောင်းထားသော ဟွမ်ယွမ်သိုင်းပညာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်ရှုချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်ဆေးရေးမှူး အထောက်အထား ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး အခွင့်အရေးများစွာ ရှိလာဦးမည် ဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် အလောတကြီး ဖြစ်နေစရာ မလိုပေ။

"ဘာ လိုချင်လို့လဲ"

ပုံစံအနည်းငယ် ပို၍ပုံမှန်ကျသော အဘိုးအို တစ်ဦး လျှောက်လာလေ၏။

"ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ဖို့ ပစ္စည်းတစ်ခု လိုချင်လို့ပါ"

ရှန်းယီ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်လေ၏။

"ဘယ် အဆင့်လဲ" အဘိုးအိုက ထပ်မေးလိုက်၏။

"သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးခိုင်းလိုက်ပါ"

ရှန်းယီ ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရတနာများ၊ ဆေးဝါးများနှင့် သိုင်းပညာ ကျမ်းစာအုပ်များ ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ရှိသည့် ဘေးခန်းမများကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှု တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်းနှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရလျှင်၊ ပြည်နယ်စစ်သူကြီးချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ရုံးတော်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေသည်ကို လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့သလို၊ သူ့ကို မည်သည့် အကူအညီမျှလည်း ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှ ရုန်းကန်တက်လာရသော အခြားသူ တစ်ဦးသာ ဆိုလျှင်၊ အနည်းနှင့်အများ နာကြည်းချက် ထားရှိကောင်း ထားရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက သူ့အပေါ် မကောင်းသော သဘောထား ပြသသည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ကောင်းပြီလေ၊ ကောင်းသောသဘောထားလည်း သိပ်မရှိလှပါဘူး၊ သက်သက်မဲ့ လျစ်လျူရှုထားတာပါပဲ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သခင်ရှန်း"

ကျန်းယွမ်ဟွာ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး သူ၏စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် အဘိုးအို၏ နောက်မှလိုက်ကာ အခြား ဧရိယာ တစ်ခုသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ပစ္စည်းတစ်ခု အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ထားခြင်းသည် အလွန် ပျင်းစရာကောင်းပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထဲတွင် နှစ်ပေါင်းရာချီ၊ ထောင်ချီ ကြာမြင့်အောင် နေရကောင်း နေရပေလိမ့်မည်... သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏အသက်သည် လုံခြုံမှု ရှိနေမည်။