ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းကျင့်စဉ်

ကျန်းယွမ်ဟွာကို သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်တွင် အပ်နှံခဲ့ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် ဆက်လက် နှောင့်နှေးမနေတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ဤနေရာတွင် မဟာချန်မင်းဆက်၏ ရတနာအားလုံးကို စုစည်းထားသည် ဆိုသော်လည်း၊ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် တစ်ဦးအတွက်မူ ဤနေရာရှိ ပစ္စည်းအများစုမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပေ။

အမှန်တကယ် တန်ဖိုးရှိသောအဆင့်မြင့်ရတနာများနှင့် ဟွမ်ယွမ်သိုင်းပညာရပ်များကိုမူ အလွန် တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားလေ၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား၊ သူ လိုချင်သလောက် ယူဆောင်ခွင့် မရှိပေ။

"ဖြည်းဖြည်း၊ ဖြည်းဖြည်းသွားပါ"

ရှန်းယီသည် ရှည်လျားသောလှေကားထစ်များမှ လျှောက်ထွက်လာပြီးနောက် သူ၏နတ်အာရုံဖြင့် လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ထိတွေ့လိုက်လေ၏။

နံရံထွင်းလက်ရာများသည် ဂယက်ထသွားပြီးနောက်၊မူလ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူ အနည်းငယ်လှမ်းလျှောက်ရုံသာ ရှိသေးသည်၊ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသော အစေခံ လျိုခွင်းသည် သူ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

"သခင်ကြီး စစ်ဆေးရေးမှူး၊ ကျွန်တော်မျိုး လျိုခွင်းက အထွေထွေဌာနချုပ်မှာ အမြဲတမ်း တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူပါ။ သခင်ကြီးက ဗဟိုမြို့တော်ကို ခုမှ ရောက်တာဆိုတော့၊ သိချင်တာ၊ လိုအပ်တာ ရှိရင် အမိန့်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါနဲ့ခင်ဗျာ"

လျိုခွင်း၏ အနေအထားမှာ ရိုသေမှု ရှိသော်လည်း ဖားယားနေခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ မကောင်းသော အထင်အမြင်ကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒုက္ခပေးရတာ ကျေးဇူးပါပဲ"

ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး၊ သိုင်းဘုံကျောင်း၏ နောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသော တစ်ဖက်လူ၏ နောက်သို့ လိုက်သွားလိုက်လေ၏။

"သခင်ကြီးရှန်း၊ ဒီနေရာကို A၊ B၊ C နဲ့ D ဆိုပြီး ဝင်းလေးခု ခွဲထားပါတယ်။ အားလုံးက ကိုးပြည်နယ် နယ်မြေအသီးသီးက ပါရမီရှင်တွေ ချည်းပါပဲ။ မင်းဆက်က လူတွေ ပါသလို၊ သိုင်းလောကက မျိုးနွယ်စုတွေ၊ ဂိုဏ်းတွေက လူတွေလည်း အများကြီး ပါဝင်ပါတယ်။ ဆက်နွယ်မှုတွေက ရှုပ်ထွေးပါတယ်"

လျိုခွင်းက လမ်းလျှောက်ရင်း လူငယ်လေးကို ရှင်းပြနေလေ၏။

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးခြံဝင်းသုံးထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရသူတွေ အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိုင်းဘုံကျောင်းရဲ့ တပည့်တွေလို့ သတ်မှတ်ထားကြပြီး၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြဿနာ မရှာတတ်ကြပါဘူး။ သူတို့ တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိရင်တောင်မှ အစီရင်ခံရုံပဲ လိုပါတယ်။ အပြစ်ပေးတာကို သိုင်းဘုံကျောင်းက ကိုင်တွယ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက တာဝန်ယူစရာ မလိုပါဘူး"

သူ၏စကားလုံးများမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ထိုစစ်ဆေးရေးမှူး မဟာချန်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဒုတိယ စစ်ဆေးရေးမှူး နှစ်ဦး သေဆုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း၊ အထွေထွေ ဌာနချုပ်သည် အခွံသက်သက်သာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန အသီးသီးကို သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများ အစီရင်ခံရန်နှင့် ဆုလာဘ်များ ထုတ်ယူရန် ကူညီပေးခြင်း၊ ဤကဲ့သို့သော စီမံခန့်ခွဲရေး အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အဆင်ပြေသော်လည်း၊ တကယ့် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်လာလျှင်မူ... ဤ တပည့်များဟု ခေါ်ဆိုကြသော အုပ်စုထဲတွင် အမြုတေပြီးမြှောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ရှိနေပေသည်။

သခင်ကြီးဝူကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရှန်းယီအားခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက်၊ လျိုခွင်းသည် လက်သီးဆုပ်ဂါရဝပြုပြီး ခွင့်တောင်းလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး လုပ်စရာရှိတာ အရင် လုပ်ပါဦးခင်ဗျာ"

သူတို့ရှေ့တွင် စိမ်းလန်းသော အုတ်များ၊ မီးခိုးရောင် အုတ်ကြွပ်များနှင့် ခြံဝင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ရံဖန်ရံခါ ကြွေကျလာသော သစ်ရွက်များက ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော လေထုကို ဖန်တီးပေးနေလေ၏။

မကြာမီ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထို စိမ်းသက်နေသောပုံရိပ်ကို သတိပြုမိသွားလေသည်။

သိုင်းဘုံကျောင်း တပည့် အရေအတွက်မှာ အတော်အတန် များပြားပုံ ရသော်လည်း၊ ကျယ်ပြောလှသော ကိုးပြည်နယ် နယ်မြေအနှံ့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ၊ ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွှေးအတောင်၊ ချီလင်၏ ဦးချိုကဲ့သို့ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

လူသစ်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ကောင်း ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင်... လူငယ်လေးသည် အလွန် ငယ်ရွယ်နေပြီး၊ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အသက် ၃၀ အောက်ဟုပင် ထင်မှတ်ရပေ၏။

မကြာမီ၊ တောင့်တင်းခိုင်မာသော လူတစ်ယောက်သည် စကားပြောရန် ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

သူသည် ပြုံး၍ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်၏။

"ကျုပ်က ဆုန်စီရင်စုက ကျန်းဟယ် ပါ။ ညီအစ်ကိုက ဘယ်က လာတာလဲ မသိဘူးခင်ဗျာ"

မင်းဆက်မှ လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤလူတွင် သိုင်းလောကအငွေ့အသက် ပိုမို ပြင်းထန်လေသည်။

"ချင်ကျိုး၊ ရှန်းယီပါ"

ရှန်းယီ အနည်းငယ် လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်၏။

လီပြည်နယ်နှင့် ထန်ပြည်နယ် အပြင်၊ သူ နောက်ထပ် နေရာသစ်တစ်ခုကို သိရှိလိုက်ရလေပြီ။

သူ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်၏။အနာဂတ်တွင် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ဖြစ်ကောင်း လည်ပတ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျုပ် ချင်ကျိုးကို ရောက်ဖူးတယ်။ ညီအစ်ကိုရှန်း၊ ကျန်းချိုလန်ကို သိလား။ ကျုပ်က သိပ်မတော်ဘူးဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ကိုးပြည်နယ် နယ်မြေကို ခရီးသွားတုန်းက၊ သူမနဲ့ နှစ်ကြိမ်လောက် ယှဉ်ပြိုင်ဖူးတယ်။ မိန်းကလေးကျန်းက ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲပြီး နတ်ဘုရားအလား သိုင်းကွက်တွေနဲ့ သေသပ်လှပတဲ့ ဓားသိုင်းပညာကို ပြသခဲ့တာဗျ။ ကျုပ်ကတော့ သူမကို မမှီပါဘူးဗျာ ညီအစ်ကိုရှန်းကလည်း ချင်ကျိုးက လာတာဆိုတော့၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းက အတူတူလောက်ပဲကောင်းမယ်လို့ ကျုပ်ယူဆပါတယ်"

"..."

ရှန်းယီ သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ကျန်းချိုလန်အား ချင်ကျိုး၏ အထက်ရှဆုံးသော ဓားအဖြစ် လူသိများကြသည်... ပြဿနာက သူမ ဓားမသုံးခြင်းပင်။

ကြွားဝါခြင်းကလည်း သိုင်းလောကသားများ၏ စရိုက်လက္ခဏာ တစ်ခုလော။

သူသည် သားသတ်သမားကျန်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားမိသည်။ ထိုသူသည် အစောပိုင်း အဆင့်၌သာ ရှိသော်လည်း၊ ယန်ရှင်းခုန်း နှင့် ကျန်းဟန်ကျိုး ကဲ့သို့သော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် တန်းတူထားကာ ချင်ကျိုး၏ ဒဏ္ဍာရီများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို အဆင့်သတ်မှတ်ဝံ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤအရာက ရှေးရိုးရာ အစဉ်အလာ တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ရှန်းယီ သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

"သိပ်မဆိုးပါဘူး"

"ညီအစ်ကိုရှန်းက အရမ်း နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ"

ကျန်းဟယ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

လူငယ်လေးက အသေးစိတ် ပြောပြလိုခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တစ်ဖက်လူတွင် ပါရမီအချို့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အသက်အရွယ်ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း သိပ်မမြင့်မားကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ကျန်းချိုလန်ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ရောနှောဆက်ဆံခြင်း မပြုနိုင်သော်လည်း အားနည်းချက်ကို ထုတ်မပြချင်ကြောင်း သူ ယေဘုယျ နားလည်လိုက်လေ၏။

သူသည် ခေါင်းစဉ်ကိုလျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျားကရော သိုင်းဘုံကျောင်းကို ဝင်ဖို့ လာတာလား။ ဘာလို့ မဝင်သေးတာလဲ"

"ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေလို့ပါ"

ရှန်းယီ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ကျန်းဟယ် စကားလာပြောကတည်းက၊ လူ ၇ ယောက်၊ ၈ ယောက်လောက်က အနားကပ်လာပြီး နားစွင့်နေကြလေသည်။

သူတို့ စကားပြောတာကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ထိုလူအားလုံး ခြေလှမ်းတန့်သွားကြပြီး၊ မိတ်ဖွဲ့လိုသော စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ။ ရှာပေးဖို့ အကူအညီ လိုမလား"

ကျန်းဟယ်က ထွက်သွားရန် အလောတကြီး မရှိပေ။ လောကကြီးက အန္တရာယ်များလှ၏၊ မိတ်ဆွေများလေ လမ်းကြောင်းများလေ မဟုတ်ပါလော။

သူသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ရွယ်တူတန်းတူ အများအပြား သူတို့၏ ခြံဝင်းများထဲသို့ လိမ်လိမ်မ္မာမ္မာ ပြန်လှည့်သွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"..."

ဟင်း... မာနကြီးတဲ့ ကောင်တွေ။

သူ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လို့ မဆုံးသေးခင်မှာပင်၊ ရက်စက်ပြီး အက်ကွဲနေသော အသံတစ်ခု သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"မင်း အရမ်း အားနေတာလား"

ကျန်းဟယ် အလိုအလျောက်ပင် လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်မိပြီး၊ ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဆရာဝူ၊ တပည့် အခုပဲ ကျင့်ကြံဖို့ သွားပါတော့မယ်ခင်ဗျာ"

သူသည် ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ နောက်သို့ ခိုးကြည့်လိုက်ရာ၊ အမြဲတမ်း အေးစက်နေတတ်သော ဝူတောက်အန်း ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအချိန်တွင် အတော်လေးကြည်လင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"မင်း စောင့်နေတာ ကြာသွားပြီ မဟုတ်လား"

အဘိုးအိုက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သန့်စင်ခြင်း ပြုလုပ်ပေးပြီးခါစ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း အခုမှ ရောက်တာပါ" ရှန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" ဝူတောက်အန်း ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ၊ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ရှန်းယီကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ကျန်းဟယ်သည် D ဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသော ထိုနှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်နေရင်း "ဟာ..."

အဲဒီ ကောင်လေးက ဘာမှ မဟုတ်သလို ပုံစံမျိုးနဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဆရာကြီးတစ်ဆူ ဖြစ်နေတာလား။

တစ္ဆေအိုကြီးဝူ ကိုယ်တိုင် လာကြိုတယ်ဆိုတော့၊ သူက အနည်းဆုံး B ဝင်းအတွက် ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်...

သူတို့ အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူဦးရေမှာ ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ လျော့နည်းသွားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဝူတောက်အန်းက ရှန်းယီကို မိတ်ဆက်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသည် ရှေ့မှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေလေ၏။

"ဆရာဝူ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ရှိနေပြီး၊ သူတို့သည် နတ်ဘုရား စုံတွဲ တစ်တွဲကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဝူတောက်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး၊ ထိုနှစ်ဦးကို ကျော်လွန်၍ တည့်တည့် လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။

သူသည် ဤကြမ်းတမ်းသော သိုင်းပညာရှင်များကို အမြဲတမ်း အထင်ကြီးလေးစားမှု မရှိခဲ့ပေ။

"..."

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေအိုကြီးဝူ၏ နောက်မှ လူငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

B ဝင်းထဲမှာ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် တိုးလာတော့မှာလား။

ပြီးတော့ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်တဲ့လား။

ဤဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူများသည် အသက် ၃၀ ကျော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အမြုတေပြီးမြှောက်ခြင်းအဆင့်မှာ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစုံတွဲအကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေ၏။

ရှန်းယီသည် ဝူတောက်အန်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ B ဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့မှ၊ ထိုနှစ်ဦး လက်လျော့လိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ကြလေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို လန့်သွားအောင် လုပ်တာပဲ၊ သူက ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး"

သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူဘဲ၊ သိုင်းဘုံကျောင်းတွင် ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆင့်ကို ခွဲခြားရန် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိလေ၏။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ခြောက်ကပ်လေလေ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ ဖြစ်ပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသည် အသွေးအသားကန့်သတ်ချက်များ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို မခံရတော့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး၊ သာမန် လူသား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအပေါ်၌ သူတို့၏ စိတ်အာရုံကို စိုက်ထားတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

A ဝင်းသည် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်း ရှိသော်လည်း၊ အမြင့်ဆုံး အင်အား ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ၎င်းသည် ပါရမီကို ပိုမို တန်ဖိုးထားလေ၏။

ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပွားတစ်ခု စုစည်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိသော ယင်ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ တစ်ခုသည်၊ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် အမြုတေပြီးမြှောက်ခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိထားသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးထက် လူတွေ လက်ခံရ ပိုလွယ်ကူလေသည်။

"မင်း ဒီမှာ နေရလိမ့်မယ်"

ဝူတောက်အန်းက ရှန်းယီကို မှောင်မဲနေသော ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

၎င်းသည် ဗလာကျင်းနေပြီး လူနေထိုင်ခြင်း မရှိပုံရသည်။

ရှန်းယီ ခြံဝင်းတံခါးဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ယင်ဝိညာဉ် သုံးခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုအဘိုးအို သုံးဦးသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြနေကြလေသည်။

"A ဝင်းမှာ စည်းကမ်းတွေ သိပ်အများကြီး မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ယင်ဝိညာဉ်နဲ့ စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မတွေရဲ့ နေအိမ်တွေထဲကို ဝင်ရောက်တာမျိုး ရှောင်ကြဉ်ပါ။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်တွေ ရှိကြတော့၊ အငြင်းပွားမှုတွေ ဖြစ်ဖို့ လွယ်ကူတယ်။ တခြားလူတွေလည်း မင်းရဲ့ ခြံဝင်းထဲကို ဝင်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါ့အပြင် အိမ်တံခါးတွေကို လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာပါ။ မင်းရဲ့ အဆင့်က နိမ့်နေသေးတော့၊ မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိရင် မင်းရဲ့ ယင်ဝိညာဉ် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်"

ဝူတောက်အန်းက သူ့ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း သတိပေးလိုက်လေသည်။

နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးများတွင် နေသားကျနေသော၊ အခြားသူများ သူ့ကို မမြင်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ပြီး တံခါးများနှင့် နံရံများကို ဖြတ်သန်းသွားလာတတ်သော တစ်ချို့စစ်သူကြီးချုပ်ဆိုလျှင် A ဝင်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် အလွယ်တကူ အရိုက်ခံရနိုင်ပေသည်။

သူသည် အင်္ကျီလက်ကြားထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ဒါက ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်း နည်းစနစ် ပဲ။ ကောင်းကောင်း သိမ်းထားပါ။ ငါတို့က နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းကို ကျင့်ကြံကြပေမယ့်၊ ငါတို့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေက လုံးဝ ကွာခြားတယ်။ ဒီအဘိုးကြီး မင်းကို လမ်းမှားရောက်အောင် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာအထိ ကျင့်ကြံပြီးရင်၊ သင့်တော်တဲ့ ရွှေခန္ဓာကိုယ်နည်းစနစ်ကို ရွေးချယ်ဖို့ သိုင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို သွားလို့ ရပြီ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှန်းယီ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်ပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် ဆန်းသစ်မှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး"

ဝူတောက်အန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သိုင်းဘုံကျောင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေ မရှားပါဘူး၊ ရည်မှန်းချက်တွေလည်း မရှားပါဘူး... ငါတို့ ရှားနေတာက လူပဲ"

လူငယ်လေးက သိုင်းဘုံကျောင်းကို ကျေးဇူးတင်နေမည့်အစား၊ သိုင်းဘုံကျောင်းကသာ သူ ဝင်ရောက်လာသည့်အတွက် ဝမ်းသာနေသင့်ပေသည်။

"ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိရင် လျှောက်မသွားနဲ့၊ ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေပါ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ တခြား ဝင်းသုံးခုက လူတွေကို ခိုင်းလို့ ရတယ်။ အကယ်လို့ ဘယ်သူမဆို နားမထောင်ဘဲ နေရဲရင်၊ မင်း ဒီအဘိုးကြီးဆီ လာခဲ့၊ ဒီအဘိုးကြီး မင်းအစား ရှင်းပေးမယ်"

ရှန်းယီ တုံ့ပြန်မှု မပြုဘဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ စီနီယာအစ်ကိုဝူကို လိုက်ပို့လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူ တံခါးပိတ်လိုက်သည်။

သူ ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ငြိမ်နေလိုက်၏။ ထို့နောက်မှ သူ၏ ယင်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

"သွား၊ တံခါးတွေနဲ့ နံရံတွေမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိမရှိ စမ်းသပ်ကြည့်ချေ"

သူ့စိတ်ထဲတွင် ချင်းဟွာ သခင်မကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ၊ ယင်ဝိညာဉ်သည် တံခါးဆီသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လွင့်မျောသွားပြီး၊ တစ်လက်မခန့် အကွာအဝေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီးကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ ထပ်တိုးလိုက်ရင် ပြဿနာ ရှိပါလိမ့်မယ်"

ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အသံတစ်ခု ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် သူက နံရံများကို စမ်းသပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ရာ၊ အရာအားလုံးသည် ဝူတောက်အန်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုသေးပေ။

ဤသိုင်းဝိဇ္ဇာများတွင် အခြား နည်းလမ်းများ ရှိမရှိ မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ သတိထားခြင်းသည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်ပေသည်။

ရှန်းယီ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် အာရုံခံလိုက်လေ၏။

မကြာမီ၊ စာသား တစ်ကြောင်း စနစ်ဘောင်ကွက် ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

【သိုင်းဝိဇ္ဇာ - ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းနည်းစနစ် : မစတင်ရသေးပါ】

ပထမဦးစွာ သူသည် ယင်ဝိညာဉ်ကို သူ၏ ချီပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်စေလိုက်ပြီး၊ချင်းဟွာသခင်မကို ဘောင်ကွက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်မှ ရှန်းယီသည် ရွှေဝံပုလွေကျောက်စိမ်း အဆောင်ကို ထုတ်ယူကာ လက်ဖဝါးတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ လက်ကျန် နှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀ ကျော် နတ်ဆိုး သက်တမ်းကို လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ဤကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်သစ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

【 ၁ နှစ်: သင်သည် ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်း နည်းစနစ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး၊ နိဒါန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန် အဆင့်နိမ့် သိုင်းဝိဇ္ဇာဖြစ်ရန် လိုအပ်သည်။ သင့် ယင်ဝိညာဉ်သည် ဤအဆင့်နှင့် အလှမ်းကွာဝေးနေသေးသည်။】

အမြုတေခွဲခြမ်းခြင်းပြုလုပ်စဉ်က လိုအပ်ချက် မပြည့်မီခဲ့သော စုဆောင်းမှုများကို ယခုအခါ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်နေပြီ။

ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်အပြည့် လွှမ်းခြုံနေသော အဖြူရောင်မြူထုကြီး သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နွေးထွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သူ၏ချီပင်လယ် အတွင်းရှိ ယင်ဝိညာဉ်သည် လျင်မြန်စွာ ခိုင်မာလာပြီး၊ တာအိုဝိညာဉ် ကဲ့သို့ပင် သက်ရှိလူသား ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ချင်ကျိုး တစ်ခုလုံး၏အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးရန် လိုအပ်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့်သည် ယခုအခါ ပုံဖော်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ တိုးဝင်လာသော အဖြူရောင် မြူထုကြီးမှာ လျော့နည်းသွားမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

မင်းဆက် စတင် တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ စုဆောင်းထားသော အခြေခံအုတ်မြစ် ဆိုသည့်အတိုင်း...အမှန်တကယ်ပင် ပေါကြွယ်ဝလှပေ၏။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနပိုင်ဆိုင်သော အစိတ်အပိုင်းသာ ရှိသေးကြောင်း သိထားရမည်။

【၅၆ နှစ်: သင်သည် အဆင့်နိမ့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန် နောက်ဆုံးတွင် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သင် ၎င်းကို ထပ်မံ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံဝါးမြိုစွမ်းအင်စားသုံးခြင်းကျင့်စဉ် ကို လေ့လာပြီးကတည်းက၊ သင်သည် ဤနက်နဲခက်ခဲသော စာသားများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ သင့်အတွက်မူ ၎င်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ် မဟုတ်တော့ပေ။】

【၁၂၃ နှစ်: သင်သည် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အလွတ်ကျက်မှတ်ပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သင့်မျက်လုံးထဲတွင် ၎င်းသည် ဖတ်မရသော စာလုံးများ ပါဝင်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ ကျမ်းစာအုပ် အဖြစ်မှ၊ စာလုံးတိုင်းကို ဖတ်တတ်သော်လည်း ဘာအဓိပ္ပာယ်ပေါက်မှန်းမသိသော ကောင်းကင်ဘုံ ကျမ်းစာအုပ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။】

【ဝါကျတစ်ကြောင်းတည်းကို သင်နှင့် ချင်းဟွာသခင်မတို့သည် မျက်လုံးနှစ်စုံဖြင့် ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ အဓိပ္ပာယ် ၄၈ မျိုးအထိ ကွဲပြားစွာ ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ကြသည်။】

【နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ယင်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်တွေအကြောင်း ဘာသိမှာလဲ။ သင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အမြင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပယ်ချလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၄၇ မျိုးသာ ကျန်ရှိတော့၏။】