အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ နှင့် ရုံးချုပ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း
Vol. 22 Ch. 219
ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုအတိုင်း လိုက်နာရတာ အဲဒီလောက် ခက်သလား။
ငါ့ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာကို ဖန်တီးနေတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့။
ရှန်းယီသည် စိတ်ထဲတွင်ရှုပ်ထွေးမှုများ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ နားထင်များကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်လေ၏။
နတ်ဆိုးသက်တမ်းပမာဏ များပြားစွာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ချီပင်လယ်အတွင်းရှိ ယင်ဝိညာဉ်၏ပြောင်းလဲမှုကို အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။
【၇၉၃နှစ်၊ ဤကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်သည် ယေဘုယျသဘောတရားကိုသာ ပေးစွမ်းပြီး၊ တစ်ခုတည်းသော အဖြေမှန်ဟူ၍ မရှိကြောင်း၊ သို့တည်းမဟုတ် အဖြေအားလုံး မှန်ကန်နိုင်ကြောင်း သင် ခံစားမိလိုက်သည်။ အလွန်အကျွံ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ၊ လက်တွေ့ စတင် ကျင့်ကြံကြည့်ရန် သင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။】
ရုတ်တရက်၊ အဆုံးအစမဲ့သော အဖြူရောင် မြူထုကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာလေ၏။
ထိုအရာအားလုံး ယင်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စုစည်းသွားပြီး၊ နက်နဲဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်းဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေလေသည်။
သို့သော် စီးဆင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ချောမွေ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ အလွန် ကိုးရိုးကားရား နိုင်လှပေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် လုပ်ဆောင်နေရင်း တန်းလန်းနှင့် လမ်းကြောင်းရုတ်တရက် ပြောင်းသွားသည်များပင် ရှိလေ၏။
【၂၉၀၀နှစ်၊ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း၊ စောစောက အမှားလုပ်မိလိုက်သလိုမျိုး သင် အမြဲတမ်း ခံစားနေရပြီး၊ သင်၏လုပ်ဆောင်ပုံအား မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာပြောင်းလဲခဲ့သည်။】
...
ရှန်းယီသည် ဘောင်ကွက်ပေါ်မှ အချက်ပြစာသားကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုရင်း၊ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိလေ၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင်၊ ရှုပ်ထွေးနေရသည်မှာ ယင်ဝိညာဉ်သာဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် ရူးသွားနိုင်ပေသည်။
ထားလိုက်ပါတော့၊ လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါမယ်။
ကျယ်ပြောလှသော အမွှေးတိုင်နှင့်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများသည် နောက်ဆုံးတွင် စတင် လျော့နည်းလာလေ၏။
ပြန်လည်ရရှိသည်မှာ ယင်ဝိညာဉ်သည် ဒြပ်ရှိသော အရာဝတ္ထု တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယင်ဝိညာဉ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာအသွင်အပြင်များ ပိုမို ထင်ရှားလာသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အေးစက်လာလေ၏။
လူလောကများမှ ကင်းကွာသွားသကဲ့သို့၊ လူသားတို့၏ဖုန်မှုန့်များမှ ရုန်းထွက်သွားပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား ရုပ်တုတစ်ခုနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တူညီလာလေသည်။
အထင်ရှားဆုံး ပြောင်းလဲမှုမှာ ယခုအခါ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော ကောင်းချီးတိမ်တိုက်ပင်။
အဖြူရောင်မြူထုသည် ဆက်လက် စုစည်းနေပြီး၊ ဒုတိယမြောက် ကောင်းချီးတိမ်တိုက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အလားအလာကို သိမ်မွေ့စွာ ပြသနေသော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှု ရပ်တန့်သွားပြီး မြူနှင်းအခြေအနေကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။
ရှန်းယီ အသိစိတ်ထဲမှ အမွှေးတိုင်နှင့်ယုံကြည်မှုစွမ်းအား ပမာဏကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
သူ၏ အကြည့်ကို ဘောင်ကွက်ဆီသို့ ပြောင်းလိုက်ရာ၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နေ၏။
【၄၇၃၆နှစ်၊ သင်သည် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုမို မြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုဆဲဆဲတွင်၊ သင့်သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် နောင်တရမှုတို့သည် သင့်နှလုံးသားထဲတွင် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်...】
【သိုင်းဝိဇ္ဇာ - ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်း နည်းစနစ် : သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု】
"ရှီး"
ရှန်းယီနဖူးကို ရုတ်တရက် လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိလေ၏။ အဆုံးအစမဲ့သော ချောက်နက်ကြီးကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။
အခြားတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်လုဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် အားကုန်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။
အလွန် နီးကပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ပေ။
သူသည် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် ကြိုးစားရင်း၊ အခြား စာသားတစ်ကြောင်းကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။
【လက်ကျန် သက်တမ်း : ၂၉၅၆ နှစ်】
ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းပင်၊ သူ့သက်တမ်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့် နောင်တရည်နေစရာလိုမည်နည်း။
ဟွမ်ယွမ်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ သူ့သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ တိတိ တိုးလာခဲ့လေသည်။
သူသည် ယခုမှ အသက် ၂၀ ကျော်သာ ရှိသေးပြီး၊ လူငယ်ဘဝနှင့် ခွန်အား ပြည့်ဝနေချိန် ဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော စိတ်ခံစားမှုမျိုးကြောင့် မည်သို့ စိတ်ထိခိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။
ရှန်းယီ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာပြီး၊ သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။
သူသည် ချင်းဟွာသခင်မ ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ယင်ဝိညာဉ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေ၏။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အဖြူရောင် မြူထုများကို သယ်ဆောင်ထားသော မြင့်မားသော ပုံရိပ်တစ်ခု အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။
ကောင်းချီးတိမ်တိုက်များက သူမကို ဝန်းရံထားပြီး၊ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော မသေမျိုး တစ်ပါးအလား အမှန်တကယ် ထင်မှတ်ရပေသည်။
စွမ်းအားကြီးမားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့်၊ ရှန်းယီသည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရ၏။
"သခင်ကြီးရဲ့ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းနေတယ်၊ ချင်းဟွာ သိပ်မထိန်းနိုင်တော့ဘူး..."
ချင်းဟွာသခင်မ၏ အသံသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။
နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကြာ စုစည်းထားသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ယခုအခါ ညည်းညူနေလေပြီ။
...
ရှန်းယီသည် သူ၏နတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ချင်းဟွာနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး၊အတင်းအကျပ် ချိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် မျက်လုံးဖွင့်ရန် စိတ်ကူးလိုက်၏။
ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးမှာ ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အခန်းထဲတွင် လက်ကို အောက်ချလျက် ရပ်နေသော ယင်ဝိညာဉ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။
မူလကတည်းက အေးစက်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအခါ ခက်ထန်တင်းမာမှု အရိပ်အယောင်များ ထပ်တိုးလာလေသည်။
"ဟင်း။"
ဤသည်မှာ ရှန်းယီ ယင်ဝိညာဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန်းသစ်သော ခံစားမှုဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။
ချင်းဟွာ လိမ်ညာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ဤယင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းနေပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အနည်းငယ် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသလို ခံစားရလေ၏။
ဘေးနားရှိ ကောင်းချီးတိမ်တိုက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန စစ်ဆေးရေးမှူး ဝတ်စုံပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်ပုံစံ သုံးခုကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပြန်လည် သတိရမိလိုက်၏။
တိမ်တိုက်ပုံစံကိုသင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ယွမ်သုံးသွယ်နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းနည်းစနစ် ကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ကောင်းချီးတိမ်တိုက် တစ်ခုသည် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တိမ်တိုက်ပုံစံသုံးခု ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပွားကို စုစည်းနိုင်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"လောလောဆယ် ဒါကိုပဲ အရင် သုံးထားလိုက်မယ်၊ နောက်မှ လဲတော့မယ်"
ရှန်းယီ ထိန်းချုပ်မှုကို ချင်းဟွာထံ ပြန်လွှဲပေးလိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လိုက်လေ၏။
ယခုအချိန်တွင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးများ မရှိသေးသဖြင့်၊ ရှိတာနှင့်ပင် အဆင်ပြေအောင် နေရပေမည်။
"လဲမယ်"
ချင်းဟွာသခင်မ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသော်လည်း ထပ်မေးရန် မဝံ့ရဲပေ။
သူမ သခင်ကြီး၏ဘုန်းတန်ခိုး အစွမ်းအစများမှာ ယင်ဝိညာဉ်ကိုပင် လဲလှယ်နိုင်လောက်သည်အထိ အစွမ်းထက်လာပြီလော။
သူမကို လဲလှယ်ပစ်တော့မှာလား... ဤအတွေး ဝင်လာသောအခါ၊ချင်းဟွာသခင်မသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် တိုးလာပြီး၊ ရှန်းယီ၏ ပခုံးများကို ဂရုတစိုက် နှိပ်နယ်ပေးလေတော့သည်။
ယင်ဝိညာဉ်သည် အမွှေးတိုင်နှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများကို စုစည်းအသုံးပြုနိုင်၏။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးမရှိသော်လည်း၊ နွေးထွေးပြီး အတော်လေးသက်တောင့်သက်သာ ရှိလေသည်။
ရှန်းယီသည် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာ တွက်ချက်မှုများမှ ရရှိသော စိတ်ခံစားမှု တုံ့ပြန်ချက်များကြောင့် အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။
စီနီယာအစ်ကိုဝူ ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ သိုင်းဝိညာဉ် အားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည် ဟူ၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ယင်ဝိညာဉ်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်နယ်ပေးခြင်းကို နှစ်သက်သည် ဆိုလျှင်လည်း သိပ်ပြီး ထူးဆန်းပုံမရပေ။
သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေကြောင်း မည်သူမျှ ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဘယ်သူမှ မရှိရင် မင်းရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းထားလိုက်"
ရှန်းယီ ထိုမျက်နှာကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်ရာ၊ အနည်းငယ် နေရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ချင်းဟွာ နာခံပါ့မယ်"
ယင်ဝိညာဉ် ဘေးနားရှိ အဖြူရောင်မြူထုများ အနည်းငယ် လှည့်ပတ်သွားပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ချင်းဟွာသခင်မ၏ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
ဤသည်မှာ အမွှေးတိုင်နှင့်ယုံကြည်မှုစွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော စိတ်ကူးယဉ် ပုံရိပ်ယောင် အသေးစား တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။
သူမသည် တစ်ချိန်က ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးဘုရင်မတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှ အစေခံခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသဖြင့်၊ သူမ၏ နှိပ်နယ်နည်းစနစ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေလေ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင်၊ ရှန်းယီက သိပ်ပြီး ဇီဇာကြောင်သူ မဟုတ်ပေ။
တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက်။နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင်။
ရှန်းယီ ယင်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ချင်းဟွာသခင်မကို ဘောင်ကွက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူတို့သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သတိထားသည်က ပိုကောင်းပေ၏။
နတ်ဆိုးသက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ သိုင်းဘုံကျောင်းတွင် ဆက်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။
သူ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။
မနက်စောစောဖြစ်သောကြောင့်ထင်သည်၊ B ဝင်းထဲတွင် လူအများအပြား ရှိနေကြပြီး၊ ခြံဝင်းထဲတွင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြလေ၏။
အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော စုံတွဲသည် အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိပုံရသည်။ သူတို့သည် စကားနည်းသော်လည်း၊ ကျန်လူအားလုံးသည် မည်သည့်အရာကို ဆွေးနွေးသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ အမြင်ကို မေးမြန်းလေ့ ရှိကြ၏။
ထိုအချိန်တွင်၊ထိုသူ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ "ဒီကလူငယ်သခင်လေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"
ဓားအိမ်ကို ကိုင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အနည်းငယ်လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်၏။
"ကျွန်တော်က လီပြည်နယ်လက်နက်ဂိုဏ်း က လင်းချင်းယန်ပါ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးပါ။ သခင်လေးရဲ့နာမည်ကို မေးမြန်းခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ"
လီပြည်နယ် လက်နက်ဂိုဏ်း။ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတွေထုတ်တဲ့နေရာလား။
ရှန်းယီ ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။
"ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ရှန်းယီပါ"
သူတို့၏စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရလျှင်၊ B ဝင်းထဲရှိ အခြား တပည့်များ အားလုံး ငြိမ်သက်သွားကြပြီး၊ လူငယ်လေးဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြလေ၏။
တစ်ဖက်လူမှာ ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သော်လည်း၊ A ဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့်၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
အဆင့်အတန်းအရ ကြည့်လျှင် သူသည် ဝူသိုင်းကျောင်းတော်၏တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏သခင် ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။
"အပြင်ထွက်မလို့လား။ ကျွန်မတို့ ကူညီပေးနိုင်တာ ရှိမလားရှင်" လင်းအမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး မေးလိုက်၏။
"အလုပ်သွားလုပ်မလို့"
ရှန်းယီ ရိုးရှင်းစွာဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။
ပြိုင်ဘက်ကင်းရတနာများသည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း၊ ထွက်ပြေးသွားမည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။ လောလောဆယ်တွင်၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းက ပို၍ အရေးကြီးလေ၏။
"အလုပ်သွားလုပ်မလို့"
ရှန်းယီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ အားလုံးသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေသည်။
သိုင်းဘုံကျောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခါစ ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်များ ရရှိထားပြီး ဖြစ်ရပေမည်။
ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံမစိုက်ဘဲ၊ ဘယ်လို အလုပ်မျိုးကို သွားလုပ်မှာလဲ။ သူက မင်းဆက်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတုန်းပဲလား။
သိုင်းဘုံကျောင်းသည် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး၊ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ပင်မ ဌာနချုပ် နှစ်ခု ကာရံထားလေ၏။
မနက်စောစော ဖြစ်သော်လည်း၊ လူအများအပြား ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြလေပြီ။
အချို့က ဆုလာဘ်များ ထုတ်ယူနေကြသည်၊ အချို့က သိုင်းဘုံကျောင်းသန့်စင်ခြင်းခံယူနေကြသည်၊ အချို့က တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း လာရောက် သတင်းပို့နေကြ၏။
ရှန်းယီသည် ရှည်လျားသော တန်းစီနေသည့် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည့်တည့် ဝင်သွားလိုက်ရာ၊ လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားလေသည်။
"သူက ဝတ်စုံလည်း ဝတ်မထားဘူး။ ဘယ်ပြည်နယ်က စစ်သူကြီးလဲ"
တန်းစီနေသည့် အရှေ့ဆုံးရှိ လူအနည်းငယ်က အံ့သြစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
စစ်သူကြီးတစ်ဦး ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကြားဖြတ်သည်ဟု မသတ်မှတ်ကြပေ။
သို့သော် ကောင်တာနောက်ရှိ လျိုခွင်းသည် သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးကို ရုတ်တရက် ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး၊ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မတ်မတ် ထရပ်လိုက်သည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရလေ၏။
"သခင်ကြီးရှန်း၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ"
"ကျွန်တော့် နေရာ ဘယ်မှာလဲ"
ရှန်းယီ ကောင်တာနောက်သို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။ လျိုခွင်း ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက်၊ ကပ်လျက်ရှိသော အခန်းငယ်လေးကို အမြန် ညွှန်ပြလိုက်၏။
"ကျွန်တော်မျိုး ချက်ချင်း လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"
"မလိုပါဘူး၊ မင်း အလုပ်ရှုပ်နေတာပဲ"
ရှန်းယီသည် အလျင်စလို မဟုတ်ဘဲ လမ်းလျှောက်သွားပြီး၊ လိုက်ကာကို မကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
...
လျိုခွင်း တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး၊ တန်းစီနေသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့ဝင်များကို အသိစိတ်ထဲမှ လှည့်ကြည့်လိုက်မိလေ၏။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူတို့၏ မျက်နှာ အမူအရာများ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားကြလေပြီ။
လျိုခွင်းက ရာထူးကို ထုတ်မပြောလျှင်ပင်၊ သူတို့သည် အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့ရှေ့ရှိ အခြေအနေကို သူတို့ နားလည်ကြပေသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် နောက်ဆုံးတော့ စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။
"ကျွတ်"
လျိုခွင်း သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် ဆိတ်လိုက်မိလေ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒီနေရာမှာတော့ မှားယွင်းသွားခဲ့လေပြီ။
သူ ထင်ထားသည်မှာ သခင်ကြီးရှန်းသည် သခင်ကြီးဝူ၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့် အလုပ်မလုပ်ဘဲ လစာယူရန် သက်သက်သာ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ်ပင် ပင်မ ဌာနချုပ်သို့ လာပြီး ကြွားဝါပြလိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။
ယခု လူအများအပြား မြင်တွေ့သွားကြပြီ ဖြစ်ရာ... ဤကိစ္စကို သူ မည်သို့ တားဆီးနိုင်တော့မည်နည်း။
ကိုးပြည်နယ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်များကို ကြာမြင့်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်၊ ကိုယ့်ဒုက္ခနှင့်ကိုယ် မရှိသူ ဘယ်သူ ရှိသနည်း။
အကယ်၍ သခင်ကြီးရှန်းသာ မျက်နှာပျက်စရာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင်၊ သူလည်း သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။
"အားလုံး တိတ်တိတ်နေကြ တန်းစီကြစမ်း"
သူ အံကြိတ်ပြီး ကောင်တာကြီးကို ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ အားလုံးသည် သူတို့၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် လှည့်လာကြသော်လည်း၊ တီးတိုးပြောဆိုသံများမှာမူ ထိန်းချုပ်မရအောင် ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
တန်းစီနေသည့် အနောက်ဆုံး နေရာတွင်။နက်နဲသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား တစ်ဦးသည် အဝေးမှ လမ်းလျှောက်လာပြီး ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။
သူသည် သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ကြွားဝါနေသည်ကို လွှတ်ထားလိုက်ပြီး၊ ရံဖန်ရံခါသာ ပြန်လည် ပြုံးပြနေလေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"အစ်ကိုကြီးကျန်း၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အပြစ်တင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စုန့်ပြည်နယ်မှာ နေနေရတာ ဘာများ ကောင်းလို့လဲဗျာ။ ကျွန်တော့်ကို အတုယူပြီး သိုင်းဘုံကျောင်းကို စောစောစီးစီး လာခဲ့သင့်တာ။ အဲဒါဆို ခင်ဗျားမှာ အဖိုးတန် ဆေးဝါးတွေ၊ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေ လိုအပ်မှာမဟုတ်သလို၊ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားနဲ့လည်း တွေ့ဆုံနိုင်မှာ"
ကျန်းဟယ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။
"မနေ့ကပဲ၊ ကျွန်တော်၊ ကျန်းဟယ်က နောက်ထပ် ထူးကဲတဲ့ ချင်ကျိုး ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့သေးတယ်။ သူက အမြုတေအထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး၊ B ဝင်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာဗျ။ အသက်ကလည်း ငယ်ငယ်လေး၊ ဟွမ်ယွမ် အရှင်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ညီအစ်ကိုရှန်းနဲ့ သိုင်းကွက် အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး အများကြီး အကျိုးရှိခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော့် နယ်ပယ်လည်း အများကြီး တိုးတက်သွားတယ်"
"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ညီအစ်ကိုကျန်း"
ကျန်းရွှမ်က အတင်းအဓမ္မ ပြုံးပြလိုက်လေ၏။ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏သိုင်းအဆင့်အတန်းဖြင့်၊ သူကဲ့သို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီး တစ်ဦးအား ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုထားသော ညီအစ်ကိုဟု ခေါ်ဝေါ်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏လျှာအရိုးမရှိ စကားပြောတတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ယုံကြည်မိလျှင်၊ ကျန်းရွှမ် အရူးဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုစဉ်မှာပင်၊ သိမ်မွေ့သော စကားပြောသံများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိလာလေသည်။
နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ အနည်းငယ်ပင်လျှင် လျှောက်လာကြလေ၏။ သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာတွင် အတော်ဆုံး ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက နာမည်ကို တိုက်ရိုက် အော်ခေါ်လိုက်လေသည်။
"ငါ သိုင်းဘုံကျောင်းက တပည့်တစ်ယောက်ကို သိတယ်။ သူက ချင်ကျိုးစစ်သူကြီးချုပ်၊ မျိုးရိုးနာမည်က ရှန်း။ သူ မနေ့ကမှ ဗဟိုမြို့တော်ကို ရောက်လာတာ၊ ဒုတိယ စစ်ဆေးရေးမှူး ရာထူးကို တိုးမြှင့်ခံလိုက်ရတယ်"
အော်သံသည် ကျန်းရွှမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။
သူ အချိန်အတော်ကြာ ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေမိပြီး၊ မယုံနိုင်သလို နားကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။
"စစ်ဆေးရေးမှူး... စစ်ဆေးရေးမှူး..."
တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့၊ ကျန်းရွှမ် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏အဖော်လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။
"ညီအစ်ကိုကျန်း၊ မင်း ခုနက ပြောတယ်လေ၊ ချင်ကျိုး ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်ဆို၊ မျိုးရိုးနာမည်ကလည်း ရှန်းပဲတဲ့။ ဖြစ်နိုင်မလား... မင်း ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလား"
အကယ်၍ ဤတစ်ခါ ကျန်းမျိုးရိုးနှင့် လူက သောက်ပိုပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တကယ်ပငါ ထိုသို့အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ယောက်အား ပြန်ခေါ်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင်
ကျန်းရွှမ်၏ အသက်ရှူသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာလေသည်။
"အာ..."
ကျန်းဟယ် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားလေ၏။
"ကျွန်တော် မှတ်မိတာ မှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ တခြားမျိုးရိုးနာမည် ဖြစ်လောက်တယ်..."
ကျန်းရွှမ်၏ထက်သန်သော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး၊ သူ ခါးသီးသော မျက်နှာထားကိုဖော်ပြလိုက်၏ ။
"ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်၊ ဟုတ်ပြီလား။ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားနဲ့ဦးနော်"
သိကျွမ်းခဲ့တယ် ဟုတ်လား အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ။ သူက နာမည်ပဲ သိတာ။
ထို့ပြင်၊ဤစစ်ဆေးရေးမှူးသည် ကျန်းရွှမ် စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက၊ သူ အဘယ်ကြောင့် သိုင်းဘုံကျောင်းထဲ ဝင်မည်နည်း။