မြို့တော်မှထွက်ခွာ၍ စုန့်ပြည်နယ်သို့ ခရီးနှင်ခြင်း

မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်သန်းလာသဖြင့် ကျန်းရွှမ်သည် ဆက်လက်မစောင့်ဆိုင်းလိုတော့ပေ။

သူသည် လူအုပ်ကြားမှ တိုးဝှေ့လျက် ကျန်းဟယ်ကိုဆွဲကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးပြေးဝင်သွားလေ၏။

"ဘာလုပ်တာလဲဟ"

ရှေ့၌အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ထိုလူဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောချမ်းဖွယ် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးသာလှန်ကြည့်ရဲကြပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုရဲကြပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"

ကျန်းရွှမ်သည် လူအုပ်ကြီးအား တောင်းပန်သည့်သဘောဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်ရုံးတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

စာရေးနေသည့် လျိုခွင်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူ၏ မဲ့ရွဲ့နေသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

"..."

သူ့စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

စုန့်ပြည်နယ်သည် ခြောက်လတစ်ကြိမ်ခန့် သိုင်းဘုံကျောင်းသို့ အကူအညီလာတောင်းလေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ရောက်လာတိုင်း ကောင်းမှုမှတ်တမ်း အနည်းငယ် စုဆောင်းမိသည်နှင့် မြို့တော်သို့ဝင်ကာ နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်ကိစ္စကို ချက်ချင်းတင်ပြလေ့ရှိ၏။

သူသည် လူဟောင်းမိတ်ဆွေဟောင်းကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကုသိုလ်ကောင်းမှု မှတ်တမ်းတင်ပြမယ်ဆိုရင် နောက်မှာ တန်းစီပေးပါ..."

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ သူသည် ကောင်တာနောက်၌ ထိုင်နေသော လျိုခွင်းကိုသာ ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။

လျိုခွင်းသည် ကောင်တာနောက်သို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ကျန်းရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အံကြိတ်လျက် နှစ်ယောက်ကြားသာ ကြားနိုင်မည့်လေသံဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီးရှန်းက သိုင်းဘုံကျောင်းက တပည့်နော်"

စကားမပြောမီ ချိန်ဆသင့်ပေသည်။ အလုပ်မလုပ်ဘဲ လစာလာယူနေသည့် ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ယောက်ကို သူတို့ ပြစ်မှားရဲပါမည်လော။

ထိုလူငယ်ကို စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် အလွယ်တကူ နှင်လွှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤစကားကို ဆိုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်...

၎င်းသည် ရှန်ယီ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြရုံသာမက အလွန်အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကိုပါ ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မင်းရဲ့လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါတယ်"

သေချာသည်မှာ၊ ဤအရာသည် နောက်ထပ် ချဲ့ကားပြောဆိုမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"..."

"သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ"

သူသည် အပြင်ဘက်သို့ စကားအနည်းငယ် လှမ်းပြောလိုက်ရာ မကြာမီပင် တုံ့ပြန်မှုရရှိခဲ့လေ၏။

လျိုခွင်းသည် စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် နှင်လွှတ်လိုက်မည်ဟု ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းရွှမ်က သူ့နောက်ရှိလူကို တိတ်တဆိတ်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းရွှမ်၏တိုက်တွန်းမှုအောက်တွင် ကျန်းဟယ်က မလိုလားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ်... ကျုပ် သခင်ကြီးရှန်းကို သိပါတယ်ဗျ။ မိတ်ဆက်ပေးပါဦး ညီလေးရာ"

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျိုခွန်လည်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ တစ်ဖက်လူ၏ အထောက်အထားမှာ သိုင်းဘုံကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ဤလူများသည် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်များ ရှိကြပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အခက်ခဲဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သာမန်ကျောင်းသားများနှင့်မတူဘဲ သိုင်းကျောင်းတော်မှ တပည့်များသည် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင်များ မဟုတ်ကြဘဲ ယွင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။

ကျန်းရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားပြီး ဘေးရှိ ကျန်းဟယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ စကားများတွင် ချဲ့ကားပြောဆိုမှု အနည်းငယ်ပါဝင်နေကြောင်း သူသိသော်လည်း ဤမျှအတိုင်းအတာအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သခင်ကြီးရှန်းဆိုသူက မည်သည့်ကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံထားသည်ကိုပင် သူသေချာမသိရသေးဘဲနှင့် သူတို့ချင်း လက်ရည်စမ်းဖူးသည်ဟု ပြောရဲနေသေး၏။

လျိုခွန်သည် သက်ပြင်းချလျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ လိုက်ကာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ခဏစောင့်၊ သခင်ကြီးဆီ သွားတင်ပြပေးမယ်"

ကျန်းဟယ်သည် အားနာပါးနာ အပြုံးဖြင့် သူ့ခေါင်းသူ ကုတ်လိုက်လေသည်။

ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့နေသော ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းရွှမ်၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားတော့သည်။

ဤသခင်ကြီးရှန်းဆိုသူသည် စုန့်ပြည်နယ်မှ ကျန်းရွှမ်ဆိုသူက မည်မျှ ဒုက္ခပေးတတ်ကြောင်း မသိသေးသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ဂုဏ်သရေရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက် ရေနစ်သူက ကောက်ရိုးမျှင်ကို လှမ်းဆွဲသကဲ့သို့၊တိုင်ကိုဖက်ပြီး တက်နိုင်သမျှတက်၊ ကြိုးကိုဆွဲပြီး မလွှတ်တမ်း ပြုမူနေသူ ဖြစ်၏။

ကျန်းဟယ်၏မျက်ခွံများ နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်သွားပြီး ပြတ်သားစွာပင် ပါးစပ်ပိတ်နေလိုက်တော့သည်။

"အထဲ အမြန်ဝင်ကြ သခင်ကြီး ကိုယ်တိုင်ထွက်လာပြီး မင်းတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းစေချင်နေတာလား"

လျိုခွင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ငေါက်ငမ်းလိုက်၏။

ခွင့်ပြုချက် ရပြီးဖြစ်သည့်အတွက်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း သွားရပေမည်။

ကျန်းရွှမ်သည် မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ လိုက်ကာရှည်ကြီးကို မတင်လိုက်လေသည်။ ကျန်းဟယ်သည် သူ့ပါးစပ်သူ မထိန်းနိုင်သော်လည်း သစ္စာရှိမှုတော့ ရှိသေးသဖြင့် ကျန်းရွှမ်နောက်သို့ အမြန်လိုက်ပါသွား၏။

ထိုလူငယ်ကို သူမြင်ဖူးသည်မှာ ဤသည်က ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် မင်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စားပွဲခုံနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလေ၏။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်သည် အနည်းငယ်နုနယ်ပုံပေါက်သော်လည်း ကျန်းဟယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အာဏာစက်အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ပိုရှိနေသယောင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကိုးပြည်နယ်လုံးရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးရုံးတော်များကို ဦးစီးရသည့် စစ်ဆေးရေးမှူးသည် လောကရှိ ဂိုဏ်းဂဏများနှင့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီး အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရသူဖြစ်သည်။

သူတို့ကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိက တခြားကိစ္စဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အမည်ခံအားဖြင့် ဤမဟာချန်မင်းဆက်ရှိ နတ်ဆိုးမှန်သမျှသည် သူ့စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိနေပေသည်။

ကျန်းဟယ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက် အရိုအသေပြုလိုက်သော်လည်း တစ်ခုခုလွဲနေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော နှုတ်ဆက်စကားများသည် ခေါင်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်လုံးမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

"လိုရင်းပဲ ပြောပါ"

ရှန်ရီက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်၏။ သူစကားပြောလိုက်သည့်အခါမှသာ ထိုလူနှစ်ယောက်၏ တင်းမာနေသော ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားလေသည်။

"လက်အောက်ငယ်သား... စုန့်ပြည်နယ်က ကျန်းရွှမ်၊ သခင်ရှန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းရွှမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ လေးစားစွာ အရိုအသေပြုပြီးနောက် ဘယ်ကစပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေလေ၏။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင်အဆင့် မဟုတ်ပါက ဘာပြောပြော အရာထင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တိတ်နေပြန်လျှင်လည်း စစ်ဆေးရေးမှူးကို စော်ကားရာ ရောက်နေမည်လော။

မည်သည့်အရာပင်လုပ်စေ မှားနေသလို ခံစားရသည်။

ရှန်းယီ၏နားများသည် စောစောက လူအနည်းငယ် ပြောဆိုခဲ့သည်များကို မကြားဘဲ နေပါမည်လော။

တစ်ဖက်လူ ဘာကို စိုးရိမ်နေသည်ကို သူသိသဖြင့် သူ့လေသံကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်လေသည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ။ ကျုပ်က ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်နည်းလမ်းကိုလည်း အနည်းငယ် နားလည်ထားပါသေးတယ်"

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်နည်းလမ်း ဟုတ်လား...။

ကျန်းရွှမ်သည် ခါးသက်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းမော့လာခဲ့၏။ သို့သော် သူ့အတွေးများကို တစ်ဖက်လူက မြင်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် မတုံ့ဆိုင်းနေတော့ပေ။

"စစ်ဆေးရေးမှူးကို တင်ပြချင်တာက... စုန့်ပြည်နယ်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါးက သောင်းကျန်းနေလို့ပါ၊ တကယ်ကို... ကျွန်တော်တို့ ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ပါဘူး"

"နှစ်ပါးတောင်လား"

ရှန်းယီသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုလူနှစ်ဦးရှေ့သို့ လျှောက်လာလေ၏။

ကျန်းရွှမ်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် မြိုသိပ်ထားခဲ့ရပုံပေါ်သည်။ ပြဿနာမပြေလည်လျှင်တောင်မှ သူ့အထက်လူကြီးအား ရင်ဖွင့်တိုင်တန်းလိုက်ချင်သေး၏။

"အဲဒီ နတ်ဆိုးဘုရင်က..."

သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် သခင်ရှန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

ရှန်းယီသည် လိုက်ကာကို မတင်လိုက်ပြီး ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"လောစရာမလိုပါဘူး၊ လမ်းကျမှ ပြောကြတာပေါ့"

ကျန်းရွှမ်မှာ ကြက်သေသေသွားပြန်၏။ ကျန်းဟယ်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် တွန်းလိုက်မှသာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူသဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

ဒီသခင်ရှန်းက စုန့်ပြည်နယ်ကို ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်တာလား...။

သူသည် ရုံးချုပ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် လာခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ ပြတ်သားသော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

"ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ... စစ်ဆေးရေးမှူးကို ပြန်ခေါ်သွားရတာက တစ်ယောက်တည်း ပြန်ရတာထက် ပိုကောင်းတာပေါ့ဟ"

ကျန်းဟယ်သည် ခရီးမတွင်ဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်မရှည်စွာ အံကြိတ်လိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားမှသာ ကျန်းရွှမ်သည် အမြန်အဆန် လိုက်သွားလေတော့သည်။

အခန်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်လာသောအခါ လျိုခွင်းက သူ့ကို အစိမ်းလိုက်ဝါးစားချင်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"သခင်ရှန်း... အခုမှ သိုင်းဘုံကျောင်းကို ရောက်တာလေ... မဟုတ်ဘူး၊ လက်အောက်ငယ်သားက ဝင်ပါချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမယ့်... သခင်ကြီးအတွက် မြင်းရထား သွားပြင်ဆင်ပေးပါမယ်"

လျိုခွင်းမှာ စကားများ ထစ်အသွားသော်လည်း သခင်ရှန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ရုံသာ ခါပြသည်။

"ရထားမလိုဘူး၊ မြင်းကောင်း နှစ်ကောင်လောက်ပဲ ပြင်ဆင်ပေးပါ"

စစ်သူကြီးအို ချန်ချမ်ကွင်းပင် ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်မြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သေးရာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနချုပ်တွင် ပို၍ကောင်းမွန်သော စီးတော်ယာဉ်များ ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင်။

လျိုခွင်းသည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် နက်မှောင်နေသော နတ်ဆိုးမြင်းနှစ်ကောင်ကို ဆွဲလျက် ပြန်ရောက်လာလေသည်။

၎င်းမြင်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

"သခင်ရှန်း... သခင်ကြီးဝူကို နှုတ်ဆက်ဖို့ မလိုဘူးလားခင်ဗျာ"

သူသည် မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားရင်း ရှန်းယီ မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်ကို ကြည့်ကာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကပ်သီးကပ်သပ် နိုင်လှသည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကိုးပြည်နယ်လုံးကို စစ်ဆေးတာမှန်သော်လည်း၊ တပ်အင်အားလည်း မစေလွှတ်၊ စာလွှာလည်း မပို့ဘဲ မြင်းတစ်ကောင်စီးပြီး ဤအတိုင်းထွက်သွားတော့မည်လော။

ကျန်းရွှမ်သည် ထုံထိုင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အခြား နတ်ဆိုးမြင်းတစ်ကောင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်လေ၏။ ယခုအချိန်ထိ သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေဆဲပင်။

သူဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် နတ်ဆိုးမြင်းနှစ်ကောင်သည် မြို့တံခါးဘက်သို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားကြလေပြီ။

"ဒီအတိုင်းကြီး ထွက်သွားကြတာလား"

လျိုခွင်းသည် နတ်ဆိုးမြင်းများ လမ်းထောင့်အကွေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့ပါးသူ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

မနေ့ကမှ သခင်ကြီးဝူ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ဖိတ်ခေါ်လာသည့် စစ်ဆေးရေးမှူးသည် မြို့တော်၌ တစ်ညအိပ်ပြီးသည်နှင့် ပြန်ထွက်သွားလေပြီ...။

သိုင်းဘုံကျောင်းတော် A ဝင်း

ဝူတောက်အန်းသည် ခြံဝင်းငယ်လေးရှေ့တွင် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေရင်းချောင်းဟန့်လိုက်လေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေးရှန်... အကိုလာတွေ့တာပါ"

တစ်ဖက်လူသည် ယွမ်သုံးပါးတက်လှမ်းခြင်းနည်းစနစ်ကို မနေ့ကမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ရှန်းယီကို လမ်းညွှန်မပေးနိုင်သော်လည်း ဂရုစိုက်ကြောင်း ပြသခြင်းသည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ပင်။

သူ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

တံခါးမကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အတွင်းဘက်မှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ထွက်မလာပေ။

"ဂျူနီယာညီလေးရှန်"

ဝူတောက်အန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသံကို အနည်းငယ်မြှင့်လိုက်၏။

သူ့နောက်တွင် ပစ်ထားသော လက်များကို အောက်ချလိုက်လေသည်။

သူက ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲလေ။ ခရီးပန်းလာတဲ့ဒဏ်ကြောင့် အိပ်ပျော်နေတုန်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား။

ရောင်းရင်းတို့ရေ တစ်ဘက်ခါကြရင် ဘာသာပြန်သူအားပြီ‌နော် အဲ့ခါကြရင် တစ်ရက်ဆယ်ပိုင်းလာပါမယ်၊အခုက အကူဘာသာပြန်ကပဲ ဘာသာပြန်နေတာမို့ တစ်ရက်ငါးပိုင်းပဲရတာပါခင်ဗျာ။

လေးစားစွာဖြင့်_ zydra zin.