အခန်း (၄၆-၄၈)

အခန်း ၄၆။ ။ လူသတ်စက်ရုပ်

မြေသားကျင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ဘဲဥပုံစံ သတ္တုဥကြီးသည် တောက်ပလာခဲ့သည်။

ပုံစံပြောင်းသူသည် ထိုဥကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့ပြီး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ဟောင်သံကြီးဖြင့် ကြိမ်းဝါးလိုက်လေသည်။

“မင်းတို့က လူသတ်စက်ရုပ်ကိုတောင် သုံးတယ်ပေါ့ ဒါဟာ စည်းကမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချိုးဖောက်တာပဲ ငါ့ကို သတ်ရင်တောင် မင်းတို့လည်း စစ်ဆေးမှုကနေ ထုတ်ပယ်ခံရမှာပဲ”

“စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာ ဟုတ်လား ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလေ၊ ဘယ်သူက သိမှာလဲ အဲဒီအစား မင်းကို သတ်ဖို့အတွက် ငါတို့ရဲ့ အဖိုးတန် လူသတ်စက်ရုပ်ကို သုံးပေးတာကိုပဲ မင်း ဝမ်းသာသင့်တယ်” ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားမှာမူ မတုန်လှုပ်ဘဲ သူ၏ဓားရှည်ကြီးကို မြေပြင်မှ ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး တဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိသွားပြီဟု ယူဆထားဟန် ရှိ၏။

“လူသတ်စက်ရုပ် ဟုတ်လား” ရှဖေးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ရသည်။ ထိုဥကို စတင်ပစ်ထုတ်လိုက်စဉ်က တစ်စုံတစ်ရာသော လက်နက်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“ဖန်တန်... ဒီလူသတ်စက်ရုပ်ဆိုတာ ဘာလဲ” ရှဖေးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာက စကြဝဠာထဲမှာ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အလုပ်အကျွေးပြုဖို့အတွက် စက်ရုပ်တွေကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စက်ရုပ်အားလုံးက ရုတ်တရက် ပုန်ကန်ကြပြီး စစ်တပ်ဖွဲ့ကာ အဲဒီရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုကို စကြဝဠာထဲကနေ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးတော့မှ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတာပဲ”

“အခုရှိနေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုဟာ အဲဒီဘေးဒုက္ခကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကနေ ဆင်းသက်လာတာမို့လို့ စက်ရုပ်နည်းပညာဟာ မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းမှာ နံပါတ်တစ် တားမြစ်ထားတဲ့ နည်းပညာဖြစ်လာခဲ့တယ်၊ ထုတ်လုပ်တာရော အသုံးပြုတာကိုပါ လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားတာပေါ့၊ လူသတ်စက်ရုပ်ဆိုတာ အဲဒီစက်ရုပ်တွေထဲက တစ်မျိုးပဲ၊ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ အသုံးပြုလို့ရပြီး အဲဒီနောက်မှာတော့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး” ဖန်တန်က ရှင်းပြလေသည်။

“စက်ရုပ်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ ပိတ်ပင်ထားတာဆိုရင် သူတို့က ဒါကို ဘယ်ကနေ ရတာလဲ” ရှဖေးက စဉ်းစားလိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

ဖန်တန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း

“ပိတ်ပင်ထားတာကို ဘာဂရုစိုက်မှာလဲ တိတ်တဆိတ် သုံးတဲ့သူတွေကတော့ ရှိနေမှာပဲလေ၊ ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု အကြွင်းအကျန်တွေကို တူးဖော်ပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ရောင်းစားပြီး အသက်မွေးတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ၊ ဒီလို လူသတ်စက်ရုပ်မျိုးက တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းဆိုတော့ သိပ်လည်း ဈေးမကြီးလှဘူး၊ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၅၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိတာ”

“ဒါကို တိတ်တဆိတ် သုံးရင်တော့ ကိစ္စမရှိပေမဲ့ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂရဲ့ စစ်ဆေးမှုမှာ လူသိရှင်ကြား သုံးရဲတာကတော့ သူတို့ တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းတာပဲ”

ထိုအချိန်တွင် ပုံစံပြောင်းသူသည် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူသည် သေရမည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်ရာ ထိုအမျိုးသားကိုပါ သူနှင့်အတူ အသေဖော်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားမှာလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် ဓားရှည်ကြီးကို ရမ်းလျက် အနောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်သည်။

ပုံစံပြောင်းသူမှာ ထူထဲသော အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် ဓားချက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရှေ့သို့သာ တိုးဝင်နေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအမျိုးသားကို သတ်ရန်ဟူသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်၊ သူ၏ သွားများဖြင့် ကိုက်ဖြတ်၍ဖြစ်စေ သူ၏လက်ဖြင့် သတ်ရန်သာ သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားမှာ ခွန်အား စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သောကြောင့် အရှိန်မမြန်လှပေ။ ထို့ပြင် ဒဏ်ရာရထားသော ခြေထောက်ကြောင့် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် ပုံစံပြောင်းသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို ခံလိုက်ရသည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် မီတာ ရာနှင့်ချီ၍ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီးမှ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အားပြုကာ ပုံစံပြောင်းသူထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။

ဒုန်း

အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ပုခုံးဖြင့် ပုံစံပြောင်းသူ၏ ကျောဘက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဝင်တိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤတိုက်ချက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည် ပုံစံပြောင်းသူသည် အမျိုးသမီးက ဤမျှအထိ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အလစ်အငိုက် မိသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

အမျိုးသမီးသည်လည်း တိုက်မိသော အရှိန်ကြောင့် မီတာ အတော်ကြာအထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော့သွားခဲ့ရသည်။ သိသာသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဝင်တိုက်ခြင်းမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော နည်းလမ်းမဟုတ်ချေ။ တိုက်မိသော အရှိန်ပြင်းလေလေ မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည် ခံစားရသော အားမှာလည်း ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရှဖေးသည် ဤသည်မှာ သူမကို သတ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမကိုသာ ဖယ်ရှားနိုင်ပါက ကျန်ရှိသော အမျိုးသား နှစ်ဦးမှာ ရှဖေးအတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း ရှဖေးသည် ထိုသတ္တုဥကြီးကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူသတ်စက်ရုပ်မှာ မည်သို့ ပြုမူမည်ကို သူ မသိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ၎င်းက ပုံစံပြောင်းသူကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှဖေးကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။

ဂျောက်

သတ္တုဥကြီးမှာ ထက်ပိုင်းကွဲသွားပြီး လက်ဝါးခန့်သာရှိသော စက်ရုပ်ငယ်လေး တစ်ရုပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အရွယ်အစား သေးငယ်သည်မှအပ ထိုစက်ရုပ်မှာ သိပ္ပံရုပ်ရှင်များထဲတွင် မြင်တွေ့ရသော စက်ရုပ်များနှင့် မကွာခြားလှပေ။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပသော ငွေရောင် သတ္တုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာမူ အနီရောင် အာရုံခံ ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်း၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက်မှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုစက်ရုပ်ငယ်လေးမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးမှ သူ၏ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အနီရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှပ်

စက်ရုပ်ငယ်လေးသည် သူ၏ လက်မောင်းဓားများကို ဝေ့ယမ်းလျက် ပုံစံပြောင်းသူထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေသည်။ သူ၏ သေးသွယ်လှသော စက်မှုခြေထောက်များမှာ မြေပြင်ကို အရှိန်ဖြင့် ကန်ထုတ်လျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပုံစံပြောင်းသူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ပုံစံပြောင်းသူမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားယူကာ ထရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သေမင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိဘဲ ရှိနေသည်။

စက်ရုပ်ငယ်လေးသည် ဝန်မလေးဘဲ သူ၏ လက်မောင်းဓားများဖြင့် ပုံစံပြောင်းသူ၏ မျက်လုံးများကို တိကျစွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ သွေးများမှာ ပန်းထွက်လာခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ပုံစံပြောင်းသူ၏ ခုခံမှု အားအနည်းဆုံး နေရာဖြစ်သော မျက်လုံးကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်

သူ၏ မျက်လုံးများကို ထူထဲသော မျက်ခွံများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည် ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများထက် များစွာ ပိုမို အားနည်းနေသဖြင့် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ချက်... နောက်ထပ် တစ်ချက်...

စက်ရုပ်ငယ်လေးသည် ပုံစံပြောင်းသူ၏ မျက်လုံးများကို မရပ်မနား ထိုးနှက်နေပြီး နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံကြီးမှာ လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သော်လည်း စက်ရုပ်ငယ်လေးမှာမူ ရူးသွပ်နေသော လူသတ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်လက် ထိုးနှက်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ ပုံစံပြောင်းသူ၏ မျက်လုံးများမှာ အချက်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထိုးနှက်ခြင်း ခံရသဖြင့် သွေးအိုင်ကြီး ဖြစ်နေရုံတင်မကဘဲ ဦးနှောက် အစအနများပင် လျှံထွက်လာခဲ့ရသည်။

နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါတွင်မှ စက်ရုပ်မှာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ ပုံစံပြောင်းသူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စက်ရုပ်၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာလည်း သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသဖြင့် အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။

ရှဖေးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချွေးအေးများပင် ပြန်လာခဲ့ရသည်။ ပုံစံပြောင်းသူသည် ထိုသတ္တုဥကို မြင်လိုက်ရရုံဖြင့် ဘာဖြစ်လို့ ထိတ်လန့်သွားရသလဲ ပြောလိုက်သည်ကို ရှဖေး အခုမှ နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ ဤလူသတ်စက်ရုပ်မှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လှသော သားသတ်သမား တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေသည်။

စက်ရုပ်ငယ်လေးသည် သားကောင်ကို သတ်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အနီရောင် မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဆုတောင်းနေသည့် ဘာသာရေး အစွန်းရောက် တစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှသည်။

ဖလပ်

စက်ရုပ်ငယ်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ငါ့အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားသည် အမျိုးသမီး ရှိရာသို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ သူမကို ထူပေးလိုက်ပြီး ကြင်ကြင်နာနာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး တောက်... ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အစ်ကိုကြီး ပိုင်တာပဲလေ၊ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး” အမျိုးသမီးက သူမ၏ ဆံပင်များကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်ရင်း ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းကာ ချစ်ခင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဘေးဘယ်ညာသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ဓားမြှောင်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်၏။

သူသည် သူ၏ ချစ်သူကိုပင် သတ်ရန် ဝန်မလေးသော သွေးအေးလူသတ်သမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ အလွန် ချစ်ရပြီး ယုံကြည်ရသော အမျိုးသားက သူမကို သတ်လိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် နောက်ဆုံး ထွက်သက်တွင် “ဘာဖြစ်လို့လဲ...” ဟူသော စကားတစ်လုံးကိုသာ ညည်းတွားသွားနိုင်ခဲ့သည်။

“အမှတ်အသားက တစ်ခုပဲ ရှိတာလေ၊ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ပဲ အောင်မြင်နိုင်မှာပေါ့၊ ငါက အဲဒီ ငရဲခန်းလို ဖြစ်နေတဲ့ အရှေ့ဘက်ကို နောက်ထပ် တစ်ခု သွားရှာဖို့ စိတ်မကူးနိုင်ဘူး၊ ဒါ့အပြင် ငါတို့က လူသတ်စက်ရုပ်ကို သုံးပြီး စည်းကမ်းဖောက်ထားတာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုတယ်လေ” ထိုအမျိုးသားက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မြက်တောထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားသည် သူ၏နောက်မှ အသံကြားသဖြင့် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို အမြန် မလိုက်ပြီး “ဘယ်သူလဲ” ဟု ဒေါသတကြီး အော်မေးလိုက်၏။

ရှဖေးက သူ့ကို အရေးမလုပ်ပေ၊ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို သူ စကားပြောရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

ရွှပ်...

ရှဖေးသည် "အလင်းလိုက်တန်းတန်း" ကို ထုတ်၍ သူ၏ အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ထိုအမျိုးသား၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးလိုက်ရာ ထိုသူ၏ လည်ပင်းမှ သွေးများမှာ လေထဲတွင် ပြန့်လွင့်သွားခဲ့ရသည်။

အမြန်နှုန်း စွမ်းအားရှင်များသည် ခွန်အား စွမ်းအားရှင်များအတွက် အဆိုးဆုံး ရန်သူများ ဖြစ်ကြပေရာ ထိုအမျိုးသားမှာ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာနိုင်ဘဲ ထိုနေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။

“မင်းလို လူမျိုးက အသက်ရှင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး” ရှဖေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ရှဖေးသည် ထိုသူ၏ အဝတ်အစားများဖြင့် သူ၏ "အလင်းလိုက်တန်းတန်း" ကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းများကို ရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပစ္စည်းများကိုလည်း ရှာဖွေလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက သန်း ၅၀ တန်သော စက်ရုပ်ကို သုံးနိုင်သည်ဆိုပါက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော အဖိုးတန် ပစ္စည်းများလည်း ရှိနိုင်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ပုံစံပြောင်းသူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသား ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လက်ခုပ်တီးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး “ရှဖေး ဦးလေးက လူသတ်တဲ့အခါ တကယ့်ကို ခန့်ညားတာပဲ” ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရှဖေးသည် အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ယွီမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေသည်မသိဘဲ သူ့အား ပြုံးလျက် လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ရှောင်ယွီ... မင်း ဘာလို့ ဒီကို လာတာလဲ၊ ဒီမှာက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်လေ” ရှဖေးက အော်ပြောလိုက်၏။

“ရှောင်ယွီက ဦးလေးကို ကာကွယ်ပေးမလို့လေ၊ ဦးလေးက ဘာလို့ အမြဲတမ်း အော်နေရတာလဲ” ရှောင်ယွီက သူမ၏ လျှာကို ထုတ်ပြလျက် မကျေမနပ် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါက လူကြီးလေ၊ မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့ ကာကွယ်ပေးရမှာလဲ မင်း လူကြီးဖြစ်တဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပါဦး၊ အဲဒီကျမှ ငါတို့ ဒါကို ပြောကြတာပေါ့” ရှဖေးက ထိုပိန်ပိန်ပါးပါး မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ရယ်ချင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးက ရှောင်ယွီကို မယုံဘူးလား ရှောင်ယွီရဲ့ စွမ်းအားက 'ခရမ်းရောင် ကျောက်မျက် အစောင့်အရှောက် လေ၊ ရှောင်ယွီက အရမ်း အင်အားကြီးတာ” ရှောင်ယွီက လက်ကို မြှောက်၍ တိုက်ခိုက်မည့် အမူအရာ လုပ်ပြလိုက်သည်။

“ခရမ်းရောင် ကျောက်မျက် အစောင့်အရှောက် ဟုတ်လား” ရှဖေးမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် စွမ်းအား အမျိုးမျိုးကို ကောင်းစွာ နားမလည်သေးသဖြင့် ထိုစွမ်းအားမှာ မည်ကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်ကို မသိပေ။

“ရှဖေး... ငါ တစ်ချိန်လုံး စဉ်းစားနေတာ၊ မင်းရဲ့ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းနဲ့ ရှောင်ယွီမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာကို ဘာလို့ မသိရတာလဲ သူမရဲ့ မိသားစုက သူမမှာသာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအား မရှိရင် ဒီလို အကျပ်အတည်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်မှာလဲ၊ ဒါကို မင်းက ဘာလို့ သူမကို မမေးခဲ့တာလဲ” ထိုအချိန်တွင် ဖန်တန်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ငါက မသိချင်လို့ပါ၊ အကယ်၍ ရှောင်ယွီမှာ ဘယ်လို စွမ်းအား ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေထဲမှာ သူမကို ထည့်သွင်း တွက်ချက်မိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ကလေးပဲ ရှိသေးတာလေ၊ လူသတ်ရမယ့် အစီအစဉ်တွေထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ထည့်တွက်လို့ ရမှာလဲ” ရှဖေးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ အခုမှ နားလည်တော့တယ် ဒါဟာ မင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ပဲ” ဖန်တန်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ သူ၏ ပေါင်ကို အားဖြင့် ပုတ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ပုံမှန်ဆိုရင် ကိစ္စတွေကို အလွန် လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်တတ်ပေမဲ့ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ မင်းက လုံးဝ တခြားလူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတတ်တာပဲ၊ တစ်ဖက်လူက အကူအညီ လိုမလိုတောင် မမေးဘဲ မင်းက ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ အဖြစ် တာဝန်ယူလိုက်တာပဲ”

“အမှန်တော့ ဒါဟာ မင်းရဲ့ အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး၊ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ကာကွယ်ပေးချင်တဲ့ အရာတစ်ခုစီ ရှိကြတာပဲလေ၊ ဒါဟာ မွေးရာပါ အသိစိတ်တစ်ခုပဲ၊ မင်းရဲ့ ကာကွယ်ပေးချင်တဲ့ စိတ်က တခြားလူတွေထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်နေတာပဲ ရှိတာပါ” ဖန်တန်က ခေါင်းခါရင်း ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှဖေးမှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ဖန်တန် ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကလေးများကို ချစ်ခင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

“ကဲကဲ... မွေးရာပါ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက်က ကလေးတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့သူလည်း ဖြစ်နေတာပေါ့၊ ငါတော့ တကယ့်ကို စိတ်ကူးတွေ ရလာပြီ၊ မဖြစ်တော့ဘူး ငါ ပြန်ပြီး ကဗျာတစ်ပုဒ် သွားစပ်လိုက်ဦးမယ်” ဖန်တန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

“နေဦး” ရှဖေးက ဖန်တန်ကို တားလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “အဲဒီ 'ခရမ်းရောင် ကျောက်မျက် အစောင့်အရှောက်' ဆိုတာက တကယ်ပဲ အင်အားကြီးလို့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

အင်အားကြီးရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ အလွန်အမင်းကို အင်အားကြီးတာပါ” ဖန်တန်က ရှောင်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ “ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အခန်း ၄၇။ ။ ရွှေပိုးဟောင်ကောင်

ပုံစံပြောင်းသူနှင့် အမျိုးသမီးတို့ နှစ်ဦးစလုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းစီ ရှိနေကြချေသည်။ ရှဖေးသည် အားနာမနေဘဲ နှစ်ကွင်းစလုံးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။ သူတို့က သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်ရာ ထိုအရာများကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့ပါက ဘာအသုံးကျတော့မည်နည်း။ ထို့ပြင် စစ်သည်တော်များအတွက် တိုက်ပွဲမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှု၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများတွင်လည်း အခြား လျှောက်ထားသူများ၏ ပစ္စည်းများကို မယူရဟု ဖော်ပြထားခြင်း မရှိချေ။ လူသတ်ခွင့် ပေးထားသည်ဆိုပါက ပစ္စည်းလုယူခြင်းမှာလည်း ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်သာ ဖြစ်သည်။

အလောင်း သုံးလောင်းထံမှ ရသမျှ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရှဖေးနှင့် ရှောင်ယွီတို့သည် သူတို့ ပုန်းအောင်းနေကျ မြက်တောအတွင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှဖေးသည် ရေသန့်တစ်ပုလင်းကို ထုတ်၍ ရှောင်ယွီအား ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ မီးညှိလိုက်သည်။ စီးကရက်ကို အားရပါးရ တစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် မီးခိုးများကို သူ၏ အဆုတ်အတွင်း၌ စက္ကန့် ၃၀ ခန့် အောင့်ထားပြီးမှ ပြန်လည် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အကုန် သွန်ချလိုက်ရာ သဲမြေပေါ်တွင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ရသည်။

“ဦးလေး... ဦးလေးက မျက်လှည့် ထပ်ပြပြန်ပြီလား” ရှောင်ယွီသည် မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း အော်ပြောလိုက်၏။

“လာ... ဦးလေးကို ကူပြီး ဒီပစ္စည်းတွေကြားထဲက နောက်တစ်ဆင့်တက်မယ့် အမှတ်အသားကို ရှာပေးပါဦး” ရှဖေးက ရှောင်ယွီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့” ရှောင်ယွီသည် လိုလိုလားလားဖြင့် ပစ္စည်းများကြားတွင် ရှာဖွေနေစဉ် ရှဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုပစ္စည်းများကြားတွင် ရွှေရောင်ဥတစ်လုံးကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏၊ ၎င်းမှာ စောစောက လူသတ်စက်ရုပ် ပါဝင်သော ဥနှင့် ပုံစံတူလှသည်။

ရှဖေးသည် ၎င်းကို မြေပြင်မှ အမြန်ကောက်ယူကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ထိုရွှေရောင်ဥ၏ အပြင်ဘက် မျက်နှာပြင်မှာ ပြစ်ချက်မရှိဘဲ ချောမွေ့တောက်ပနေပြီး ကိုင်လိုက်သောအခါ ရေခဲတုံးတစ်ခုကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ အေးစိမ့်နေသည်။

ဤဥ၏ အရွယ်အစားမှာ လူသတ်စက်ရုပ်ဥထက် များစွာ သေးငယ်ပြီး ငန်းဥတစ်လုံးခန့်သာ ရှိသော်လည်း အလွန်ပင် လေးလံလှသည်။ ရှဖေးက လက်ဖြင့် ချိန်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ၃၀ ကီလိုဂရမ်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

“ဖန်တန်... ဒါက ဘာကြီးလဲ” ရှဖေးက မေးလိုက်၏။

“ဒါကို 'ရွှေပိုးဟောင်ကောင်' လို့ ခေါ်တယ်၊ အဲဒါက ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုက ချန်ထားခဲ့တဲ့ လူသတ်စက်ရုပ် အမျိုးအစားတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆင့်ကတော့ စောစောက လူသတ်စက်ရုပ်ထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်” ဖန်တန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုရွှေရောင်ဥကို အချိန်အတော်ကြာအောင် သဘောကျစွာ ကြည့်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

လူသတ်စက်ရုပ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ရှဖေးအား အတော်ပင် ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ ရက်စက်မှုပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ပုံစံပြောင်းသူ၏ ခုခံမှုသာ ပုံမှန်ထက် မသာလွန်ပါက လူသတ်စက်ရုပ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အသားစင်းကော ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဤအရာက ထိုစက်ရုပ်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်ဦးမည် ဟုတ်လား

“အထဲမှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အသိဉာဏ်တု စက်ရုပ်ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင် ပါတယ်၊ ၎င်းရဲ့ ပုံစံက ပိုးဟောင်ကောင်နဲ့ တူလို့ 'ရွှေပိုးဟောင်ကောင်' လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့၊ ရွှေပိုးဟောင်ကောင်က အင်အားကြီးရုံတင်မကဘဲ အရှိန်ကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်တယ်၊ တစ်စက္ကန့်ကို ၁,၀၀၀ မီတာလောက်အထိ ရောက်နိုင်တယ်၊ အဲဒီအရှိန်ထက် နည်းတဲ့ ဘယ်ပြိုင်ဘက်မဆို သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေ လွတ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်” ဖန်တန်က ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

လူသတ်စက်ရုပ်တွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အရှိန်ပင် ဖြစ်သည်။ စောစောက ၎င်း၏ ခြေလှမ်းအချို့ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ရှဖေးသည် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး အရှိန်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၅၀ မီတာခန့်သာ ရှိသည်ကို သိနိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၅၀ မီတာထက် ပိုမြန်သော မည်သည့် စွမ်းအားရှင်မဆို လူသတ်စက်ရုပ်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

သို့သော် ရွှေပိုးဟောင်ကောင်၏ အရှိန်မှာမူ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁,၀၀၀ မီတာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ မြန်သော အရှိန်မှာ စွမ်းအားရှင် အမြောက်အမြားကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သဖြင့် လူသတ်စက်ရုပ်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

“စက်မှု ပျားတုပ်ကောင်တွေရဲ့ အရှိန်ကလည်း အရမ်းမြန်တာပဲ မဟုတ်လား၊ ရွှေပိုးဟောင်ကောင်က အဲဒါတွေနဲ့ မတူဘူးလား” ရှဖေးက စဉ်းစားလိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

ဖန်တန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ရင်း

“စက်မှု ပျားတုပ်ကောင်ဆိုတာ ကလေးကစားစရာပဲ ရှိတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွှေပိုးဟောင်ကောင်နဲ့ ယှဉ်လို့ရမှာလဲ စက်ယန္တရားတွေနဲ့ စက်ရုပ်တွေကြားက အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်ဟာ အသိဉာဏ်တု (AI) ပါဝင်မှုပဲ ဆိုတာ မင်း သိထားရမယ်၊ စက်ရုပ်တိုင်းမှာ အသိဉာဏ်တု စနစ် ပါတယ်၊ စက်ရုပ်အဆင့် မြင့်လေလေ၊ အသိဉာဏ်တု စနစ်က ပိုပြီး အဆင့်မြင့်လေလေပဲ၊ အဆင့်မြင့် စက်ရုပ်တွေဆိုရင် လူသားတွေလိုတောင် တွေးတောနိုင်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်၊ နှမြောစရာကောင်းတာက အခု ကျန်ရှိနေတဲ့ အဆင့်မြင့် စက်ရုပ်တွေက အရမ်းကို ရှားပါးလွန်းလို့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ကောလာဟလတွေကိုပဲ ကြားဖူးပြီး လူကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး”

ရှဖေးသည် လူသတ်စက်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပျော့ပြောင်းနေပြီး အလွယ်တကူ ကွေးနိုင်ကာ သူ၏ လက်ဗလာဖြင့်ပင် လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြုတ်နိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်၊ လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်းကပင် လူသတ်စက်ရုပ်၏ လက်မောင်းဓားများသည် ပုံစံပြောင်းသူ၏ ထူထဲလှသော အကြေးခွံများကို ဖောက်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အလွန်ပင် အားနည်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဤမျှ သိသာလှသော ကွာခြားချက်က ရှဖေးအား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

“ရွှေပိုးဟောင်ကောင်နဲ့ လူသတ်စက်ရုပ်တွေကို ခိုင်မာပြီး ထက်မြက်တဲ့ အထူး သတ္တုစပ်တစ်မျိုးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လေထုနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ ၎င်းက ချက်ချင်း ပျော့ပြောင်းသွားတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီစက်ရုပ်ငယ်လေးတွေကို လေထုရဲ့ တိုက်စားမှုကနေ ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဥပုံစံ ကိရိယာတွေထဲမှာ ထည့်ထားရတာပေါ့၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဥပုံစံ စက်ရုပ် အမြောက်အမြား ကျန်ရစ်နေခဲ့တာပဲ၊ အဲဒါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ အဆင့်မြင့် စက်ရုပ်တွေကတော့ အလွန် ရှားပါးသွားတာပေါ့”

“နောက်ထပ် ယူဆချက်တစ်ခု ရှိသေးတာကတော့ စက်ရုပ်အားလုံးက ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုကို ပုန်ကန်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးတဲ့၊ လူသားတွေထက် သာလွန်တဲ့ အသိဉာဏ်တု ရှိတဲ့ စက်ရုပ်တွေပဲ ပုန်ကန်ခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး အဲဒီ အသိဉာဏ် မြင့်မားတဲ့ စက်ရုပ်တွေဟာ ရှေးဟောင်း လူသားယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးပြီးတဲ့နောက် ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတယ်၊ အသိဉာဏ် နည်းပါးတဲ့ စက်ရုပ်တွေကိုပဲ ချန်ထားခဲ့ကြတာပေါ့”

ဖန်တန်သည် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများစွာကို ပြောပြခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် အတ္တလန်တစ် ဒဏ္ဍာရီကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

ထိုဒဏ္ဍာရီတွင် အတ္တလန်တစ် ယဉ်ကျေးမှုသည် စက်ရုပ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်၊ အတ္တလန်တစ်သားများသည် ပုန်ကန်သော စက်ရုပ်စစ်တပ်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြခြင်းလား အတ္တလန်တစ် ပြောလိုက်သည်မှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်နေနိုင်သလား

ရှဖေးသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုအတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ဤစစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။ ကျန်ရှိသည်များကို နောက်မှ ဆက်လက် ဆွေးနွေးနိုင်သည်။

“ဖန်တန်... ဒါကို ဘယ်လို သုံးရမလဲ” ရှဖေးက သူ၏ လက်ထဲမှ ရွှေပိုးဟောင်ကောင်ကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်၏။

“ဥရဲ့ အပေါ်ဘက်ကနေ ဖွင့်လို့ရတယ်၊ မင်း သေချာကြည့်ရင် မမြင်နိုင်လောက်တဲ့ ကြိုးလေး တစ်ချောင်းကို တွေ့လိမ့်မယ်”

ရှဖေးက စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဥခွံ၏ အပေါ်ဘက်တွင် အလွန် ပါးလွှာသော ကြိုးမျှင်လေး တစ်ချောင်း ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူ သေချာ မရှာဖွေပါက ၎င်းကို ဘယ်လိုမှ တွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဒါဟာ မတော်တဆ ထိမိရုံနဲ့ ဥပွင့်မသွားအောင် ကာကွယ်ထားတဲ့ လုံခြုံရေး ယန္တရားပဲ၊ အကယ်၍ မင်း ရွှေပိုးဟောင်ကောင်ကို အသုံးပြုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီ လုံခြုံရေးကို အရင် ဖွင့်ရမှာ ဖြစ်တယ်”

ဒါဟာ လက်နက်တစ်ခု၏ လုံခြုံရေး ခလုတ်ပင် ဖြစ်၏။ ဥမှာ အကြောင်းမဲ့ ပွင့်မသွားစေရန်အတွက် ရှဖေးသည် ဖန်တန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ထိုလုံခြုံရေးကို နာရီလက်တံအတိုင်း လှည့်၍ ဖွင့်လိုက်ရာ စက်ဝိုင်းပုံစံ မြောင်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါဟာ ဒုတိယမြောက် လုံခြုံရေး ခလုတ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လက်ဖြင့် ဖိလိုက်မှသာ ရွှေပိုးဟောင်ကောင် စတင် အလုပ်လုပ်မည် ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းလူသားများသည် ရွှေပိုးဟောင်ကောင်၏ အစွမ်းကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ကြပုံရသဖြင့် ၎င်း၏ ဥကို ဤမျှအထိ ရှုပ်ထွေးအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအရာလေးကို လွှတ်လိုက်ခြင်းက အသက်ပေါင်းများစွာကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ဥကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သိရှိပြီးနောက် ရွှေပိုးဟောင်ကောင်ကို သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယွီသည်လည်း တိုက်ပွဲမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို အမျိုးအစား ခွဲခြား၍ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပေပြီ။

သူမသည် ပစ္စည်းများကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ခွဲခြားထားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင်မူ စာသားများ ထွင်းထုထားသော သတ္တုပြား တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုသတ္တုပြားမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြစ်ပြီး အနီရောင်ရင့်ရင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် 'တရားစီရင်ရေးသမား' ဟူသော စကားလုံးကို ထွင်းထုထားသဖြင့် ၎င်းမှာ လျှောက်ထားသူများ နောက်တစ်ဆင့် တက်ရန်အတွက် လိုအပ်သော အမှတ်အသား ဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိစရာ မလိုတော့ချေ။

ကျန်ရှိသော ပစ္စည်းများမှာ ရေသန့်ပုလင်း အချို့၊ မြွေမျက်လုံးသီး နှစ်အိတ်နှင့် အားအင် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော အစားအစာများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ရှဖေးအတွက် ယခုအချိန်တွင် အလွန် လိုအပ်နေသော အရာများ ဖြစ်သည်။

အခြား ကျန်ရှိနေသော အရာများမှာ ဆေးဝါးများ၊ ရှင်သန်ရေး ကိရိယာများနှင့် အဝတ်အထည် အချို့သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ တန်ဖိုး သိပ်မရှိလှချေ။

“အဲဒီ သုံးယောက်က တော်တော် ဆင်းရဲကြတာပဲ၊ ရွှေပိုးဟောင်ကောင် ကလွဲလို့ သူတို့ဆီမှာ ဘာမှ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မရှိဘူး” ဖန်တန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကိုလည်း ရရှိထားရာ တစ်ကွင်းမှာ ၁ ကုဗမီတာ ကျယ်ဝန်းပြီး အခြားတစ်ကွင်းမှာ ၀.၅ ကုဗမီတာခန့် ရှိသည်။ နှစ်ခုပေါင်းလိုက်ပါက ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၁၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိမည်ဖြစ်ရာ ရွှေပိုးဟောင်ကောင် အပါအဝင် ဆိုပါက ရှဖေးအတွက် အတော်ပင် အကျိုးအမြတ် များလှသည်။

ရှဖေးသည် ထိုအရာများကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ယွီအား မြွေမျက်လုံးသီး တစ်လုံး ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်လုံး စားလိုက်သည်။

ရှောင်ယွီက သိချင်စိတ်ဖြင့် ရှဖေး စားသကဲ့သို့ လိုက်စားကြည့်ရာ မြွေမျက်လုံးသီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ သူမ တစ်ချက် ဝါးလိုက်သည်နှင့် ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ခါးသက်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး “ဦးလေး... ဒီအသီးက တစ်စက်မှ မစားကောင်းဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မစားကောင်းဘူး ဆိုပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်တော့ အရမ်း အကျိုးရှိတယ်၊ ဒါကို စားရင် ရှောင်ယွီက အမြန်ကြီးထွားပြီး သန်မာလာမှာပေါ့” ရှဖေးမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ၊ သူသည် ရှောင်ယွီ၏ စူပုတ်နေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ပါးကို အသာအယာ ဆိတ်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်ယွီက လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မြွေမျက်လုံးသီးကို ကုန်အောင် အတင်း စားလိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူမ၏ ခေါင်းကို စောင်းကာ မေးလိုက်လေသည်။

ဒီအသီးက ချောကလက် အရသာနဲ့ မလာဘူးလားဟင်”

ကမ္ဘာ့ပတ်လမ်းကြောင်း အပြင်ဘက်တွင် ဤ "အကျပ်အတည်း" အဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် စစ်သင်္ဘော အုပ်စုကြီး တစ်ခုကို ချထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ အန်ဒရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ ဘဏ်ခွဲ၏ ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စု မှ သင်္ဘောများ ဖြစ်ကြသည်။

တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂက အင်အားကြီးမားသော ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စုကို ကမ္ဘာဂြိုဟ်သို့ စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့စဉ်က သမဂ္ဂ၏ ပြည်တွင်းရေး ဌာနအတွင်း၌ပင် အငြင်းပွားမှုများစွာ ရှိခဲ့သည်။ လူအများအပြားမှာ ဤစစ်ဆေးမှုအတွက် ဤမျှ တင်းကျပ်သော လုံခြုံရေး အစီအစဉ်များ လိုအပ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။

ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စုတွင် ရာဗင်အဆင့် တိုက်သင်္ဘော ၄ စင်းနှင့် သောရတ်စ်အဆင့် အပေါ့စား တိုက်သင်္ဘော ၂၄ စင်း ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် အခြားသော သင်္ဘောငယ် ရာပေါင်းများစွာလည်း ပါဝင်နေသေး၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော ရေတပ်စုကို အာကာသထဲသို့ စေလွှတ်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ သာမန် အရပ်သားများအတွက် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်၊ ၎င်းမှာ စစ်ဆေးမှုအတွက် လျာထားသော ရန်ပုံငွေ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌ ရောဘတ်သည် ထိုကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချရန် တောင်းဆိုချက်များကို လုံးဝ ပယ်ချလိုက်ပြီး ဘုတ်အဖွဲ့၏ သဘောတူညီချက် မရရှိဘဲ အင်အားအကြီးဆုံး ရေတပ်စုကို စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်၊ သူ၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကြောင့် လူတိုင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။

ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စုသည် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကို ဗဟိုပြုကာ သံမဏိတံတိုင်းကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ အလွှာလိုက် ဝိုင်းရံထားကြသည်။

သို့သော် ပဉ္စမမြောက် ရေတပ်စု၏ တပ်မှူး မသိရှိသည်မှာ ကမ္ဘာဂြိုဟ်နှင့် အလင်းနှစ် ၁ နှစ်ခန့် အကွာအဝေးရှိ မှောင်မိုက်လှသော အာကာသထဲတွင် ဟီလီယိုအဆင့် လူမသိအောင် သွားလာနိုင်သော ကင်းထောက်သင်္ဘော တစ်စင်း ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤကင်းထောက်သင်္ဘောမှာ အပေါ့စား သင်္ဘောတစ်စင်းကို ပြန်လည် ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် အီလက်ထရွန်နစ် စနစ်များ တပ်ဆင်ရန်အတွက် လက်နက်စနစ် အများစုကို ဖယ်ရှားထားသည်။

၎င်းသည် သတ်မှတ်ထားသော ပစ်မှတ်များကို လူမသိအောင် စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ အချက်ပြမှုများနှင့် ဆက်သွယ်ရေးများကိုပါ ကြားဖြတ် နားထောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ကျယ်ပြောလှသော အာကာသထဲတွင် လူမသိအောင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိနိုင်ချေ။

ဤဟီလီယိုအဆင့် ကင်းထောက်သင်္ဘောတွင် နံပါတ် သို့မဟုတ် အမည် တစ်ခုမျှ မရှိဘဲ အာကာသယာဉ် တစ်စင်းတွင် ရှိသင့်သော မည်သည့် အထောက်အထားမျှ မရှိချေ။ အမှန်စင်စစ် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အချက်အလက် ဘဏ်ထဲတွင် ရှာဖွေလျှင်ပင် ဤသင်္ဘောနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို တွေ့ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

စောင့်ကြည့်ရေး အခန်းထဲတွင် အီလက်ထရွန်နစ် ကိရိယာ အမြောက်အမြားမှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ကမ္ဘာဂြိုဟ်မှတစ်ဆင့် တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂသို့ ပေးပို့နေသော အချက်အလက်တိုင်းကို ဤသင်္ဘောက ကြားဖြတ် ရယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကြဝဠာထဲတွင် အချက်အလက်များကို ကြားဖြတ်ရယူခြင်းမှာ အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စ မဟုတ်သော်လည်း အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလျှို့ဝှက်ကုဒ်များကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ရမည်နည်း ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်၏။

အဖွဲ့အစည်းတိုင်းနှင့် ဂြိုဟ်တိုင်းတွင် ဂဏန်းပေါင်း သန်းချီ ပါဝင်သော ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ကုဒ် စနစ်များ ရှိကြသဖြင့် ၎င်းကို ဖော်ထုတ်ရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှချေ။ အင်အားအကြီးဆုံး ကွန်ပျူတာပင်လျှင် ၎င်းကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

လူတို့သည် လျှို့ဝှက်ကုဒ် စနစ်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် ကြိုးစားလေ့ မရှိကြပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုဒ်ကို ဖော်ထုတ်ပြီးသည့် အချိန်တွင် တစ်ဖက်လူမှာ စနစ်အသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤစောင့်ကြည့်ရေး အခန်းအတွင်းရှိ မျက်နှာပြင်များပေါ်တွင်မူ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂက ပေးပို့နေသော လျှောက်ထားသူများ၏ အချက်အလက်များမှစ၍ အထက်လူကြီးများ၏ အမိန့်များအထိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်၊ ဘာတစ်ခုမျှ လွတ်သွားခြင်း မရှိချေ။

ထို့ပြင် တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂသည် ဤ ၁၂.၈ ဘီလီယံ ဘစ် (Bit) ပါဝင်သော လျှို့ဝှက်ကုဒ် စနစ်ကို ယခုနှစ် အစပိုင်းတွင်မှ စတင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးမားဆုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်မူ လျှောက်ထားသူ တစ်ဒါဇင်ကျော်၏ ဗီဒီယို မှတ်တမ်းများကို တစ်ပြိုင်တည်း ပြသနေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အသက် ၁၂ နှစ်ခန့်ရှိသော၊ ဆံပင်တိုတိုနှင့် ချစ်စရာကောင်းလှသည့်၊ နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးနှင့် သမင်မျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်ဝန်းအစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီအသီးက ချောကလက် အရသာနဲ့ မလာဘူးလားဟင်” ဗီဒီယို မှတ်တမ်းတွင် ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ မြွေမျက်လုံးသီးကို စားနေရင်း ရှဖေးအားမေးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

အခန်း ၄၈။ ။ မြောက်ဘက်တွင် ကျားတစ်ကောင် ရှိသည်

ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လွင်ပြင်ကျယ်ကြီး၏ နေ့နှင့်ည အပူချိန် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ နေ့ဘက်တွင် ပူပြင်းလှသော်လည်း ညဘက်တွင်မူ အေးစိမ့်သော လေများ တိုက်ခတ်နေသည်။

ရှောင်ယွီသည် အပေါ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ ရှဖေး၏ ခြေထောက်နားတွင် ကပ်၍ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်။ ရှဖေးသည်လည်း အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သူသည် ဇွဲဖြင့် တောင့်ခံထားရသည်။ သူသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသရွေ့ မည်သည့်အခါမျှ သတိမလျော့နိုင်ပေ။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို လက်ဝါးပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်ပြီး ရေသန့်ဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှဖေး၏ မျက်လုံးများမှာ ညဘက်တွင် သားကောင်ရှာနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့ရသည်။

ဤဆေးမှာ "အစွန်း" ဟု ခေါပြီး ၎င်းကို သောက်သုံးထားပါက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မရှိဘဲ နိုးကြားတက်ကြွနေသော အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

"အစွန်း" သည် မူလက အိပ်ငိုက်ခြင်း ရောဂါကို ကုသရန်အတွက် အသုံးပြုသော စိတ်ကို လှုံ့ဆော်သည့် ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဤဆေးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ဆေးဝါးကုမ္ပဏီပင်လျှင် ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။ ၎င်းသည် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ပျောက်ကွယ်စေရုံတင်မကဘဲ သောက်သုံးသူအား သုံးရက်တိုင်တိုင် အိပ်စရာမလိုဘဲ နေနိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဆေးလုံးလေးမှာ စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားအတွက်၊ အထူးသဖြင့် စစ်ပွဲကာလအတွင်း မရှိမဖြစ် ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နိုင်ငံအများအပြား၏ စစ်တပ်များတွင်လည်း တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ်အတွင်း ဤဆေးကို ထုတ်ပေးလေ့ ရှိကြသည်။

စစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့သည်မှာ လေးရက် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ရှဖေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်မျှပင် မအိပ်ရသေးချေ။ သူသည် ယခင်က သူ၏ ဇွဲနပဲဖြင့်သာ နိုးနေအောင် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆေးသောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇွဲရှိခြင်းပြောလိုက်သည်မှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦးအတွက် အမြဲတမ်း လိုအပ်သော အရာပင် ဖြစ်၏။ ရှဖေးအနေဖြင့် သူ၏ ဇွဲဖြင့်သာ လေးရက်တိုင်တိုင် နိုးနေနိုင်ခြင်းမှာပင် အတော်လေး ချီးကျူးဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အမှန်စင်စစ် ရှဖေးသည် နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့်အထိ ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်ပါသေးသည်။ သို့သော်လည်း လူသားတစ်ဦးသည် အိပ်ချင်လာပါက ဇွဲဖြင့် နိုးနေအောင် လုပ်နေသည့်တိုင် ဦးနှောက်မှာ ဝေဝါးလာတတ်ပြီး ၎င်းက အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်စွမ်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှုန်းတို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျဆင်းစေနိုင်သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ အဆုံးအဖြတ်များ ဝေဝါးသွားမည့် အန္တရာယ်ကို မလိုလားပေ။ အမှန်စင်စစ် ဤစစ်ဆေးမှုမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲလှသည်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းမှာ အရေးကြီးလှသဖြင့် သူသည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အမြဲတမ်း အမြင့်ဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေစေရန် လိုအပ်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ အာရုံခံ ကိရိယာမှာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ သားကောင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ရှောင်ယွီကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ချထားခဲ့ပြီး လမ်းတိုမှတစ်ဆင့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ အမြန် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ရှူထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ ခြုံပုတ်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းလျက် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ကျွမ်းကျင်သော မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သူသည် မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ မျှော်လင့်နေသော မိုးကမူ ရောက်မလာခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်မှာလည်း ပိုမို ကြည်လင်လာခဲ့ပြီး ကြယ်ကလေးများမှာ မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေသည်။

အရှေ့ဘက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရှဖေး၏ ထောင်ချောက်များ ရှိရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက် ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ခရီးသွားတစ်ဦးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုသူမှာ ရှဖေး ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်များ ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမပြုမိဘဲ ရှိနေသည်။ ရှဖေးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်စက်မှ ခလုတ်ကို တိတ်တဆိတ် နှိပ်လိုက်သောအခါ မြက်တောထဲမှ စက်မှုမြွေ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်

ထိုစက်မှုမြွေများသည် ထိုလူရှိရာသို့ အသည်းအသန် တွားသွားနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြွေအစစ်များနှင့် တူလှသဖြင့် ညဉ့်အမှောင်ထဲတွင် မည်သူမျှ ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စက်မှုပျား အုပ်စုကြီးမှာလည်း တဝီဝီ မြည်သံနှင့်အတူ ပျံထွက်လာခဲ့ကြသည် စက်မှုပျား တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အမြီးတွင် စတီးလ် အပ်များကို တပ်ထားပြီး ထိုအပ်ထိပ်များတွင် တရုတ်မြွေပွေး ၏ အဆိပ်များကို သုတ်ထားသည်။

ထိုလမ်းသွားလမ်းလာသည် သူ၏နောက်တွင် တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အရှိန်မြှင့်၍ ပြေးထွက်သွားခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁,၀၀၀ မီတာကျော်သော အရှိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ အမြန်နှုန်း စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အဆင့်လည်း မြင့်မားလှသည်၊ ထို့ကြောင့် ရှဖေးအနေဖြင့် ထိုသူ မှောင်မိုက်သော ညထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

သူသည် ခလုတ်ကို ထပ်မံ နှိပ်လိုက်သောအခါ စက်မှုမြွေများနှင့် ပျားများမှာ သူတို့၏ နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြပြီး နောက်ထပ် သားကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“ဒါနဲ့ဆို ဒီနေ့အတွက် လေးယောက်မြောက် ရှိပြီ မဟုတ်လား” ရှဖေး၏ နောက်ကွယ်မှ ဖန်တန်က မေးလိုက်သည်။ ရှဖေးသည် ယနေ့တွင် သားကောင် လေးဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း သူ လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင်ပင် ထိုသူများမှာ အလွန် အင်အားကြီးမားလှသဖြင့် ရှဖေးအနေဖြင့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

“ဟုတ်တယ်” ရှဖေးက မြက်တောထဲမှ မတ်တတ်ထရပ်ကာ အမြန်နှုန်း စွမ်းအားရှင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စီးကရက်သောက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း ညဘက်တွင် မီးရောင်ပြပါက သူ၏ တည်နေရာကို ရန်သူ သိသွားနိုင်သဖြင့် အောင့်ထားလိုက်သည်။

“အဲဒီလူရဲ့ အရှိန်က တကယ်ပဲ မြန်တာပဲ” ရှဖေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူ့အဆင့်က ကြယ်နယ်မြေ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလား မသိဘူး”

“မှန်တယ်၊ အခြေခံ ကြယ်နယ်မြေ အဆင့်ပဲ၊ အကယ်၍ မင်းသာ စောစောက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် မင်းပဲ ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ဖန်တန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဒီစက်မှု ပစ္စည်းလေးတွေကတော့ တော်တော် အသုံးဝင်တာပဲ၊ အဲဒါတွေက ရန်သူရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အဆင့်ကို စမ်းသပ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ ရန်သူအကြောင်းကို မသိဘဲ တိုက်မိတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့”

ဤစက်မှုမြွေများနှင့် ပျားများသည် အမှန်စင်စစ် အလွန်ပင် ရယ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဂြိုဟ်သား ကလေးငယ်များ နောက်ပြောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော ကစားစရာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ရှဖေးသည် ၎င်းတို့ကို သဘောကျသဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ စစ်ဆေးမှုတွင် အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

“လေးရက်အတွင်းမှာ အမှတ်အသားကို ရပြီး ဒီလောက်အထိ ထွက်ပြေးလာနိုင်တဲ့သူတွေဟာ အလွန် အင်အားကြီးတဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လူပေါင်း ထောင်ချီကြားကနေ အမှတ်အသားကို ရအောင်ယူဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ၊ ငါ့တွက်ချက်မှုအရ နောက်ထပ် သုံးရက်အတွင်းမှာ ဒီဘက်ကို လာတဲ့လူတွေ ပိုပြီး များလာလိမ့်မယ်၊ ဒါ့အပြင် တောင်ခြေမှာ လေးရက်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်နေရတာက အားအင်တွေကို အများကြီး ကုန်ခမ်းစေမှာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အမှတ်အသားကို လုဖို့အတွက် ရွှေရောင် အခွင့်အရေးကို ငါ စောင့်ဆိုင်းမယ်” ရှဖေးက ပြောဆိုကာ ရှောင်ယွီ ရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဖန်တန်က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်သည်။ ရှဖေး၏ တွက်ချက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသည်။ တောင်ခြေမှ အမှတ်အသားကို ယူ၍ ကီလိုမီတာ ၅၀၀ ကျော် ဝေးသော ဤနေရာအထိ လွတ်အောင် ပြေးလာနိုင်သူများသည် အင်အားကြီးသူများသာ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လျှောက်ထားသူတစ်ဦးသည် တောင်ခြေတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေလေလေ၊ သူ၏ အားအင်မှာ ကုန်ခမ်းလေလေ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများပင် ရရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဒဏ်ရာများနှင့်အတူ ကီလိုမီတာ ၅၀၀ ခန့် ခရီးနှင်လာပြီး ရှဖေး၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ မည်မျှပင် အင်အားကြီးစေကာမူ မူလအင်အား၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်၊ ၎င်းမှာ ရှဖေး စောင့်မျှော်နေသော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ရှဖေးသည် အောင်နိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ မရှိဘဲ ရန်သူကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးတတ်ပေ၊ သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

“မနက်ဖြန်ကျရင် ရှောင်ယွီကို ငါနဲ့အတူ ပူးပေါင်းခိုင်းဖို့ စဉ်းစားထားတယ်၊ ဒီညတော့ သူမကို ဝအောင် အိပ်ပါစေဦး၊ ကလေးတွေက အိပ်ရေးမဝရင် ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်နိုင်တယ်လေ” ရှဖေးက သူ့ဘာသာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ ရှေ့ရှိ မျက်နှာပြင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ စစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့သည်မှာ လေးရက် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ရှဖေးမှာ အသက်ရှင်လျက် ကျန်းမာစွာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ ဤအချက်က သူ၏ စိတ်ကို အလွန်ပင် နှောင့်ယှက်နေသည်။ ထိုညက ရှဖေးနှင့် ရဲ့ရှောင်ဟန် တို့၏ တရင်းတနှီး ရှိလှသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးကတည်းက သူသည် ရှဖေးကို အလွန်ပင် မုန်းတီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှဖေးကို အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်လိုသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သည်ကို သူ သိရှိသည်။ တရားစီရင်ရေးသမဂ္ဂ၏ စစ်ဆေးမှုတွင် တင်းကျပ်သော စောင့်ကြည့်ရေး စနစ်များ ရှိနေသဖြင့် အကယ်၍ သူသာ လူကိုယ်တိုင် သွားရောက် သတ်ဖြတ်ပါက သူ့အတွက် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သမဂ္ဂအတွင်းရှိ သူ၏ အနာဂတ် ရာထူးတိုးတက်မှုများကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရှဖေး အသက်ရှင်လျက် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်ရခြင်းက ရှောင်ဟိုင်လီ၏ မုန်းတီးမှုကို ပို၍ပင် ကြီးထွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အံကိုကြိတ်ကာ ကြိုးမဲ့ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နံပါတ်များကို လျင်မြန်စွာ နှိပ်လိုက်သည်။

ဤရှေးဟောင်းပုံစံ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာသည် လျှို့ဝှက် ရေဒီယိုလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ရာ နေရာရှိ စောင့်ကြည့်ရေး စနစ်သည် ခေတ်မီ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာ အများစုကို စောင့်ကြည့်နိုင်သော်လည်း ဤရှေးဟောင်းပုံစံ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကိုမူ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ချေ၊ အဓိက စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်သူ ရှောင်ဟိုင်လီကလည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာ၏ အခြားတစ်ဖက်မှ လူမှာလည်း ရှောင်ဟိုင်လီ အလွန် မုန်းတီးသော သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှဖေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ထိုသူမှာ မုန်းစရာ သိပ်မကောင်းလှပေ။

“မြောက်ဘက်တွင် ကျားတစ်ကောင် ရှိသည်”

ဤစကား ခြောက်လုံးတွင် အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသည်၊ ရှောင်ဟိုင်လီသည် အချိန်အတော်ကြာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ဤစာသားကို ပေးပို့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီသည် မတ်တတ်ထရပ်ကာ အာကာသယာဉ်ပေါ်ရှိ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရာ နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့သည်၊ ယခုမှာ ညအချိန် ဖြစ်သောကြောင့် အမှိုက်ခွဲခြားသည့် ဝန်ထမ်းများ အားလုံးမှာ အနားယူနေကြသည်။

သူသည် အမှိုက်မီးရှို့စက်ကို ဖွင့်ကာ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ဒီဂရီ ၁၀,၀၀၀ ခန့်ရှိသော အပူရှိန်ကြောင့် ထိုရှေးဟောင်း ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှာ ပြာပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

“ရဲ့ရှောင်ဟန် က ငါ့အပိုင်ပဲ၊ သူမဟာ ငါ့တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အပိုင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” မီးစက်အတွင်းမှ တောက်လောင်နေသော အလင်းရောင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဟိုင်လီ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

အရှေ့ဘက် တောင်ခြေတွင် ရှဖေး တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်းပင် စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးမှာ လျှောက်ထားသူများ၏ သွေးများနှင့် အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤလေးရက်အတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သေဆုံးသွားသော လျှောက်ထားသူ ဦးရေမှာ ၂၀,၀၀၀ ခန့်အထိ ရှိနေပေပြီ

သေချာသည်မှာ ပထမအဆင့် စစ်ဆေးမှု၏ သတ်မှတ်ချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဤသွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲများမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဦးမည်သာ ဖြစ်၏။ အမှတ်အသား မရရှိသေးသော လျှောက်ထားသူများသည် ကျန်ရှိသော သုံးရက်အတွင်းမှာ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကြားတစ်ခုတွင် လျှောက်ထားသူ ၇ ဦးမှ ၈ ဦးခန့် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်၊ ထိုသူတိုင်းတွင် တိုက်ပွဲမှ ရရှိထားသော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များမှာ အနည်းနှင့်အများ ရှိနေကြသည်။

ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ပါဝင်ပြီး သူသည် ဈေးကြီးသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းလှသော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လက်ရှိတွင်မူ သူ၏ ဝတ်စုံမှာ ဖုန်များနှင့် ရွှံ့များ ပေကျံနေသော်လည်း ထိုအဖွဲ့တစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပေကျံနေပြီး ပြင်းထန်သော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ရဟန် ရှိသည်။

သူနှင့် ရှောင်ဟိုင်လီ တို့မှာ လုံဘတ်အင်ပါယာ ၏ ရှောင်မိသားစု မှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုအရ သူသည် ရှောင်ဟိုင်လီကို အစ်ကို ဟု ခေါ်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက်မှာ ရှောင်ဟိုင်လီသည် မိသားစုအတွင်းရှိ လူငယ်များထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သော်လည်း သူမှာမူ မိသားစု၏ အသုံးမကျသူများထဲတွင် တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရှောင်ယုံ ဟူသော အမည်မှာ စစ်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်လှသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း ဤ ရှောင်ယုံ မှာမူ သူရဲကောင်း တစ်ဦးနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် သတ္တိ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ မိန်းကလေးနောက် လိုက်ခြင်းနှင့် လောင်းကစားခြင်းများတွင်သာ အချိန်ကုန်လေ့ရှိသူ ဖြစ်ပြီး သူ တတ်မြောက်ထားသော တစ်ခုတည်းသော ပညာမှာ သူ၏ အမေထံမှ ပိုက်ဆံကို လှည့်စားယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခါးတွင် ရှေးဟောင်းပုံစံ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတစ်ခုကို သေချာစွာ ချိတ်ထားပြီး ၎င်းကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေရန်အတွက် သတ္တုအဖုံးဖြင့် သေချာစွာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

စစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ရှောင်ယုံသည် ဤဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှ အချက်ပေးသံကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုရှေးဟောင်း ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ ရှောင်ယုံမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသော်လည်း သူသည် ထိုကိရိယာကို အမြန် ထုတ်ယူကာ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်တစ်ခုကဲ့သို့ နားတွင် ကပ်၍ နားထောင်လိုက်သည်။

“မြောက်ဘက်တွင် ကျားတစ်ကောင် ရှိသည် ဟုတ်လား” ရှောင်ယုံသည် ထိုစကားကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သော အမူအရာများ ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။